Library
Maghanap
Home / โรแมนติก / เธอเป็นของผม / บทที่ 74

Share

บทที่ 74

Author: Meowmao
last update Huling Na-update: 2025-10-06 03:01:39
@โรงพยาบาล SK

“กรี๊ดดด!”

เสียงกรีดร้องถูกเปล่งออกมาจากร่างที่หลับไปนาน หรือก็คือเจ้าของชื่อหยกจริง ๆ ได้กลับมาแล้ว ก่อนหน้านี้สองสัปดาห์หยกกลับมาและได้พูดคุยกับเอต้าเรียบร้อย บอกแผนทั้งหมดให้เขาฟังกว่าจะคุยรู้เรื่องก็ได้ทดความคิดถึงไปหลายยก เพราะเอต้าเอาแต่พะเน้าพะนอเธอไม่เลิก พเขาซักถามเธออยู่น
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata

Pinakabagong kabanata

  • เธอเป็นของผม   บทที่ 167

    รถยนต์คันเดิมเคลื่อนตัวออกจากคฤหาสน์อย่างเงียบงัน ประตูรั้วเหล็กบานใหญ่ค่อย ๆ ปิดลงเบื้องหลัง ราวกับปิดฉากบทสนทนาอันตึงเครียดที่ยังคงก้องอยู่ในความคิดของทั้งสองคน วินทัพนั่งหลังพวงมาลัย สีหน้าสงบนิ่งเกินกว่าจะอ่านความรู้สึกได้ ข้างกายคือดารินทร์ที่นั่งตัวตรง มือเล็กถูกกุมเอาไว้แน่นในอุ้งมือของเขาตลอ

  • เธอเป็นของผม   บทที่ 166

    ยามบ่ายของบ้านใหญ่เงียบสงบกว่าทุกวัน แสงแดดอ่อนส่องลอดผ่านกระจกบานสูงเข้ามาแตะพื้นหินอ่อนจนเกิดเงาวาวบาง ๆ บรรยากาศรอบด้านดูผ่อนคลายอย่างที่ไม่ค่อยเกิดขึ้นบ่อยนัก โดยเฉพาะในวันที่คุณหญิงจิตกมลไม่อยู่บ้าน คฤหาสน์หลังใหญ่จึงเหมือนหายใจโล่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัดดารินทร์ก้าวออกมาจากห้องนอนอย่างช้า ๆ มือหน

  • เธอเป็นของผม   บทที่ 165

    แสงไฟอุ่นสลัวจากโคมข้างเตียงทอดเงานุ่มนวลไปทั่วห้องนอนในคอนโดหรู ความเงียบสงบของยามค่ำคืนโอบล้อมทุกอย่างเอาไว้ราวกับโลกภายนอกถูกปิดตาย เหลือเพียงลมหายใจแผ่วเบาสม่ำเสมอของคนสองคนที่นอนอยู่บนเตียงเดียวกันวินทัพนอนตะแคง กอดร่างบางของดารินทร์เอาไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม แขนแข็งแรงพาดผ่านเอวคอดเล็ก ดึงเ

  • เธอเป็นของผม   บทที่ 164

    หลังจากประตูห้องทำงานปิดลงตามหลังหยก ความเงียบก็กลับมาเยือนอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ใช่ความเงียบที่อึดอัดเหมือนก่อนหน้า หากแต่เป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยความกังวล สีหน้าคมเข้มตึงเครียดกว่าที่เคยเป็น มือใหญ่ยกขึ้นลูบใบหน้าของตัวเองอย่างนึกหงุดหงิดกับตัวเอง เขาไม่เสียใจที่ไล่หยกออกไป สิ่งเดียวที่เขาเสียใจ

  • เธอเป็นของผม   บทที่ 163

    ทันทีที่ดารินทร์ได้ยินคำบอกเล่าจากธามว่าวินทัพเรียกหาเธอ หัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ ความกังวลที่สุมอยู่ก่อนหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนรน เธอแทบไม่คิดอะไรให้รอบคอบ ร่างบางพรวดพราดลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินตรงไปยังประตูห้องทำงานของวินทัพทันที มือเรียวผลักบานประตูเปิดออกโดยไม่เคาะ ราวกับกล

  • เธอเป็นของผม   บทที่ 162

    หลังจากประตูห้องทำงานปิดลงตามหลังพ่อและแม่ของวินทัพ ความเงียบก็แผ่ซ่านเข้ามาครอบงำพื้นที่ทั้งหมดอย่างชัดเจน ราวกับเสียงทุกอย่างถูกดูดหายไปพร้อมกับการจากลา เหลือไว้เพียงอากาศอึดอัดที่ลอยค้างอยู่ในห้องกว้าง ทั้งสามคนยังคงนั่งอยู่ในตำแหน่งเดิม ไม่มีใครขยับตัว ไม่มีใครเป็นฝ่ายเริ่มต้นบทสนทนาใหม่ ความเงี

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status