ผัวห่าม 5

“อ่า! ไม่เจ็บหรอก แค่ดูดนมเฉย ๆ อย่าสะดีดสะดิ้งอัพค่าตัวเลยน่า ผลงานดีฉันให้พิเศษแน่”

หรรมใหญ่ขยับตัวถอยห่างกระชากเรียวขาเล็กลากไถให้สาวเจ้านอนราบไปกับเตียง เพื่อที่ตัวเองจะได้ทำอะไรสะดวก สายตาคมเข้มเห็นกางเกงซับในของเธอยังอยู่ เขาจึงถลกดึงรั้งมันออกทางปลายเท้าพร้อมกับกางเกงในตัวน้อยสีแดงเพลิงของเธอ

“แม่เจ้า! ยัยแหม่ม ทำไมหอยเธอสวยแบบนี้ แม่ง! น่าเลียเป็นบ้า” ไม่ใช่แค่พูด เขาจัดการมันเลยแหละ มือใหญ่จับเรียวขาเล็กแยกกว้างแล้วก้มลงไปจ้วงปลายลิ้นสากสอดสีไปกับกลีบดอกไม้งามสีชมพูอ่อน

"กรี๊ดดด อ่ะ! ไม่นะ! หยุด!" ซาน่าดิ้นแรงกว่าเดิม พยายามหนีบเรียวขาเข้าหากัน แต่ก็ไม่ได้เมื่อมีร่างใหญ่กักขฬะอยู่ตรงกลาง หล่อนรังเกียจสัมผัสของคนไร้สกุลคนนี้ มือเล็กตบตีหัวของเขา

"โอ๊ย! ตบทำไมวะ! แม่ง กูแค่เลียนิดเดียว หรือจะเอา ได้!" สิ้นคำกระด้างแข็งของหรรมใหญ่ เขาก็ลูบคลึงแก่นกายร้อนของตัวเองไปมา แล้วเคลื่อนกายไปแนบชิดความโหนกนูนของดอกไม้กลางร่าง แล้วก็ทำในสิ่งที่อยากทำมาตั้งแต่แรก

“อ่ะ! เจ็บ!"

"ฮ่า ๆ ๆ สะใจเป็นบ้าเลยว่ะ! แม่งอย่าสำออยเลยยัยแหม่ม เอามากี่คนแล้ววะ!"

เมื่อทะลวงลึกเข้าไปในช่องทางคับแน่นของสาวลูกครึ่งหรรมใหญ่ก็หัวเราะร่าเยาะเย้ยเธอ แม้ปากจะบอกแบบนั้น แต่ความรู้สึกที่ได้เข้ามาภายในและเส้นบาง ๆ ที่เขาแทรกผ่านเข้ามามันไม่ได้บอกว่าหล่อนผ่านผู้ชายมาเยอะ มันบอกให้รู้ว่าหล่อนขาวสะอาดปลอดโรค ไม่ป้องกันก็ได้จะได้สัมผัสผิวนุ่มนวลฉ่ำแฉะของหล่อนอย่างแท้จริง

“อูว์! ยัยแหม่ม เธอ โอว์! แม่งโคตรดีเลย! ครั้งแรกของเธอเหรอ อืม! เดี๋ยวพ่อให้พิเศษอีกห้าสิบบาทเป็นห้าร้อยห้าสิบนะคนสวย ชูว์!"

ข่มเหงหล่อนยังไม่พอแต่เขายังดูถูกเธออีกด้วย น้ำตาแห่งความเจ็บปวดอาบสองแก้มนวล ปากน้อยร้องเจ็บปวดทรมาน เมื่อคนห่ามกระแทกเร่าเคลื่อนเอวสอบ

"ฮือ ๆ ๆ ฉะ...ฉันเจ็บ! พอเถอะ อึก!" หล่อนขอร้องอ้อนวอนให้เขาหยุดและออกไปจากร่าง มือเล็กกำแน่นจนเล็บยาวจิกทึ้งฝ่ามือตัวเองจนเลือดไหลซึมออกมาให้เห็น

“เจ็บก็ช่างหัวเธอสิ ฉันไม่เจ็บก็พอ คับเป็นบ้าเลยว่ะ! อ่า! ขอเอาแรง ๆ ทีเถอะคนสวย อูว์!"

ไม่สำนึก ไม่สงสารคนตัวเล็กแม้แต่น้อย เพียงแค่ได้เข้ามาแหวกว่ายในกายสาวคับแน่น เขาก็สูดปาก โก่งตัวขยับโยกกระแทกเสียวเข้าหาร่างเล็กเป็นจังหวะทันที สองมือใหญ่เคลื่อนไปกอบกุมเต้างามของเธอด้วยความกักขฬะ

“เจ็บ! พอเถอะ! อึก!ฮือ ๆ ๆ”

น้ำตายังคงไหลไม่หยุด ปากน้อยกัดแน่นทรมานเจ็บเมื่อคนกักขฬะกระแทกเร่าเข้าออกในกายเธอ ซาน่ากำมือแน่นด้วยความเจ็บปวด ยิ่งดิ้นถอยหนียิ่งเจ็บ จนได้แต่นอนเกร็งตัวนิ่งให้คนถ่อยหยามใจ

“อ่า! ตอดรัดแน่นเหลือเกินยัยแหม่ม อูว์! เสียวเป็นบ้าเลยว่ะ! โอว์!"

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

ยิ่งเจ้าหล่อนดิ้นเร่ายิ่งเป็นการปลุกเร้าตัวเขาให้แข็งขึงมีพลังคึกคะนอง หรรมใหญ่ไม่รู้ทำไมถึงอดใจไม่ไหวเมื่อ ๆ ได้เห็นแหม่มผมทอง ปกติไม่ชอบสาวลูกครึ่ง แต่กับคนนี้ มันเหมือนมีอะไรดึงดูดให้เกิดเรื่องแบบนี้ เขาโหมแรงโยกเร่ากระหน่ำหาไม่ยั้ง สองมือคั้นทรวงงามหนักหน่วงจนหล่อนร้องเจ็บและเสียวซ่านปะปนกันออกมา