LOGINShare
ใคร ๆ ก็อิจฉา [2]
publish date:
2026-10-10 14:59:26
Latest chapter
เปลี่ยนชะตาย้อนเวลามาพร้อมระบบพิเศษ ใคร ๆ ก็อิจฉา [2]
บทที่ 21เมื่อตกลงกันได้แล้ว ทุกคนจึงแยกย้ายกันเข้านอน เพื่อที่ว่าพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าเดินทางเข้าเมืองด้วยกัน ม่านถงขออยู่ดูบ้านเพราะมีงานตัดชุดที่ทำค้างไว้ อยากจะทำให้เสร็จ เนี่ยนจินก็ไม่ไป เพราะอยากไปโอ้อวดเรื่องเงินกับบ้านใหม่ให้ท่านปู่ฟังส่วนซือฮั่นที่ตอนนี้กลายเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของบ้าน ต้องตามไปด้วยแน่นอนปฏิเสธไม่ได้ นั่นเพราะบิดายังเดินเหินไม่สะดวก เป็นเขาที่ต้องทำหน้าที่ช่วยออกแรงหลาย ๆ อย่าง ยามต้องเดินทางไกลรุ่งเช้าจึงออกเดินทางเข้าในเมืองตามที่ได้พูดคุยกันไว้ตั้งแต่เมื่อคืน สถานที่แรกที่พวกเขาไปนั่นก็คือ โรงรับจำนำเพื่อไถ่ถอนที่ดินติดจำนอง ทันทีที่ได้รับสัญญาที่ดินคืนมา ใบหน้าที่เอาแต่เคร่งขรึมตลอดเวลาของซ่งอวิ๋นเซียว ดูผ่อนคลายลงไม่น้อย คล้ายกับว่าภาระที่ต้องแบกรับมานาน บัดนี้ได้ถูกปลดออกแล้วจากนั้นทั้งสามจึงตรงไปที่บ้านเถ้าแก่ช่างไม้ เพื่อให้อีกฝ่ายมาสร้างบ้านให้ ทว่าเมื่อได้ฟังรายละเอียดเกี่ยวกับวัสดุในการสร้างกำแพง เหมยกุ้ยเห็นว่ากำแพงอิฐมันยังแข็งแรงไม่พอ นางจึงเสนอปูนฉาบสำเร็จรูปเพิ่มอีกหนึ่งอย่าง“ปูนฉาบสำเร็จรูป? มันเป็นอย่างไรหรือแม่นาง ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน”
เปลี่ยนชะตาย้อนเวลามาพร้อมระบบพิเศษ ใคร ๆ ก็อิจฉา [1]
บทที่ 21หลังจากวันที่พ่อค้ามารับสินค้า เฒ่าฉินและชุนหว่านก็นำของมาขายให้เรื่อย ๆ เงินในกระเป๋าของเหมยกุ้ยจากเดิมมีสามร้อยกว่าตำลึง ผ่านไปแค่ห้าวันนางก็สะสมได้ถึงหนึ่งพันห้าร้อยตำลึงแล้ว เรียกได้ว่าอาชีพแม่ค้าคนกลางช่างดีวันดีคืนยิ่งนัก ไม่กี่วันก็ได้เงินสร้างบ้านใหม่แล้วคืนนี้เหมยกุ้ยจึงตัดสินใจปรึกษากับทุกคนในบ้าน นอกจากเรื่องสร้างบ้านแล้ว ยังจะแบ่งเงินค่าแรงให้เด็ก ๆ อีกด้วย หลังกินอาหารเสร็จทุกคนจึงนั่งล้อมวงกัน รอฟังว่าท่านแม่จะพูดเรื่องอะไรกันแน่ ถึงได้ดูจริงจังนักด้วยเหตุนี้เหมยกุ้ยจึงยกเอาเงินจำนวนหนึ่งวางไว้บนโต๊ะ ก่อนจะแบ่งเป็นกอง ๆ แล้วแจงจำนวนเงินที่ทุกคนควรจะได้“นี่คือเงินค่าแรงของพวกเจ้าทั้งสาม แม่ให้คนละสิบตำลึง เป็นค่าแรงที่พวกเจ้าขยันทำงานกันมาตลอดหลายวันมานี้ ต่อไปแม่จะแบ่งให้ทุกเดือน ส่วนพวกเจ้าจะนำไปทำอะไร แม่ไม่ห้าม”“ท่านแม่เงินมากมายขนาดนี้ ให้พวกเราจริงหรือขอรับ” ซือฮั่นมองเงินสิบตำลึงอย่างไม่อยากจะเชื่อ หลายวันก่อนแม้แต่ข้าวยังอดมื้อกินมื้อ แต่ตอนนี้กลับมีเงินเป็นของตัวเองตั้งสิบตำลึง“ก็จริงน่ะสิ นี่คือเงินค่าแรง ไม่เกี่ยวกับค่าสินสอดของภรรยาในอนาคตเจ้า ส่
เปลี่ยนชะตาย้อนเวลามาพร้อมระบบพิเศษ ข้าชอบ [2]
บทที่ 20“ท่านลุงเอาไปก่อนสองตำลึงนะเจ้าคะ ที่เหลือข้าจะเก็บไว้จ่ายค่าซื้อของให้” หญิงสาวควักเงินออกมาจากกระเป๋าผ้าใบเล็กยื่นให้ผู้เฒ่าฉิน ดีใจที่ท่านลุงหาเงินได้ เพราะนางเองก็จะได้เงินเช่นกัน“ท่านพ่อ ขายได้เยอะขนาดนี้เชียวหรือ วันก่อนข้าได้ยินว่าป้าหลี่ข้างบ้าน เอาผักที่ปลูกไว้ไปขายเต็มคันรถ ยังได้ไม่ถึงตำลึงเลยขอรับ” บุตรชายเฒ่าฉินยิ้มแก้มปริ นี่เป็นครั้งแรกที่เขามีเงินมากขนาดนี้ก็ว่าได้“เห็นหรือไม่ ข้าบอกแล้วว่านางหนูนี่ไม่ได้โกหก” ลุงฉินเองก็ดีใจไม่แพ้บุตรชาย ถือเงินมือสั่น น้ำตาเอ่อคลอเบ้า เงินสองตำลึงนี้ช่วยให้ครอบครัวไม่อดอยาก ถึงกับต้องไปกู้หนี้ยืมสินมาเพื่อใช้จ่ายเหมือนเมื่อก่อนแล้วด้านเหมยกุ้ยอาศัยช่วงชุลมุน นางแอบเรียกระบบให้ออกมาทำหน้าที่ได้แล้ว ไม่นานนักก็มีคณะพ่อค้าเดินทางมาที่บ้าน แวบแรกที่เหมยกุ้ยเห็น ทำเอาเจ้าตัวถึงกับตื่นตะลึง คุณชายหน้าตาดีกระโดดลงจากรถม้า แล้วเดินตรงมาหานาง ใบหน้าช่างเหมือนนักร้องไอดอลที่นางชอบยิ่งนักซ่งอวิ๋นเซียวเห็นดังนั้นก็ถึงกับวางหนังสือทันที เขาจ้องเขม็งไปที่คนทั้งสองไม่วางตา พร้อมกับเอียงคอมองภรรยา สีหน้าของเขาบอกภรรยากลาย ๆ ว่าเรามีเรื่
เปลี่ยนชะตาย้อนเวลามาพร้อมระบบพิเศษ ข้าชอบ [1]
บทที่ 20หลังจากที่ได้รับความช่วยเหลือจากเหมยกุ้ย ผ่านไปอีกวันเฒ่าฉินกับลูกชายก็มาหาแต่เช้า เพื่อเอาของที่หาได้มาขาย ทว่าพอมาถึงหน้าบ้านซ่ง ก็ทำเอาตาเฒ่าฉินก้าวถอยหลัง บ้านดินเก่า ๆ กำแพงเป็นรู พลางมองของที่ตนนำมาด้วย เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะมีเงินจ่ายค่าสินค้า“ท่านพ่อ ข้าว่าท่านถูกหลอกกระมัง”“แต่เมื่อวานพวกเจ้าก็ได้กินเนื้อกับข้าวขาวแล้วไม่ใช่หรือ คงไม่เป็นเช่นนั้นหรอก”“เช่นนั้น... ท่านพ่อแน่ใจหรือว่าแม่นางคนนั้นคือเหมยกุ้ย ไม่ใช่คนอื่น”คราวนี้เฒ่าฉินพูดไม่ออก มองไปที่กระบุงสองใบวางอยู่ข้างกาย ตอนนั้นได้ยินว่ารับซื้อทุกอย่าง เมื่อวานจึงพาบุตรชายขึ้นเขาอีกครั้ง เห็นอะไรที่รู้จัก กินได้ และไม่มีพิษ ก็เลยช่วยกันเก็บมาหมดแต่เมื่อได้เห็นสภาพบ้านของนางแล้ว สิ่งที่บุตรชายถามเฒ่าฉินก็เริ่มลังเล ทว่ามาถึงขั้นนี้แล้ว อย่างไรก็ต้องลองเข้าไปถามดูก่อน หากเข้าใจผิดกันจริง ๆ ก็ถือว่าของเหล่านี้เก็บไว้กินเอง“เอาเถอะ... ลองเข้าไปถามดูก่อน แล้วค่อยว่ากัน”สองพ่อลูกจำต้องยกของที่นำมาด้วยเดินเข้าบ้านหลังเก่า ถือเสียว่าเสี่ยงดวง เมื่อผ่านประตูรั้วเข้ามาถึงลานบ้าน เฒ่าฉินจึงถามหาเหมยกุ้ย ในใจก็ลุ้นว่า
เปลี่ยนชะตาย้อนเวลามาพร้อมระบบพิเศษ ไม่รอด [2]
บทที่ 19ติ๊ง![ตรวจพบดอกเดย์ลิลลี่ รับซื้อราคาห้าร้อยอีแปะ ต่อหนึ่งกิโลกรัม]เหมยกุ้ยที่กำลังจะบอกว่าไม่เป็นไรก็รีบเม้มปากฮึบไว้ สมองแม่ค้าเริ่มทำงานทันที ในตะกร้าท่านลุงน่าจะมีราว ๆ ครึ่งกิโลได้กระมัง ถ้าตนซื้อเนื้อแห้งเกรดธรรมดาก็แค่สิบอีแปะ ข้าวสวยกล่องหนึ่งห้าอีแปะ บอกได้คำเดียวว่าคุ้ม...นางจึงซื้อเนื้อแห้งเพิ่มเป็นสองพวง ข้าวสวยสองกล่อง เมื่อหักลบราคาดอกเดย์ลิลลี่และสิ่งที่นางซื้อไป เท่ากับว่าจะได้กำไรสี่ร้อยเจ็ดสิบอีแปะโคตรจะได้กำไรเลยนี่หว่า...“ท่านลุงฉิน ข้าจะรับดอกไม้นี้ไว้ แต่ข้าจะไม่รับมาเปล่า ๆ ขอแลกกับข้าวกลางวันของข้านะเจ้าคะ ไม่เกี่ยวกับที่ให้ลูกอมท่าน” หญิงสาวยื่นเนื้อแห้งและข้าวสวยให้ลุงฉิน พร้อมกับรับดอกไม้มาด้วยรอยยิ้มลุงฉินเห็นว่ามันมากเกินไป ที่ให้ไปก็เพื่ออยากตอบแทนเท่านั้น จึงลำบากใจที่จะรับไว้ ก็แค่ดอกไม้ที่บังเอิญเก็บมาได้เท่านั้นเอง หากเทียบกับเนื้อแห้งและข้าวสวยหอม ๆ อุ่นร้อนนี่มันมากเกินไปแล้ว“ไม่ได้ ๆ ลูกอมที่เจ้าให้มาต้องแพงมากแน่ ๆ นี่ให้ทั้งข้าวทั้งเนื้อ ลุงรับไม่ไหวหรอก เจ้าช่วยชีวิตลุงไว้ แค่ดอกไม้พวกนี้จะพอตอบแทนบุญคุณได้อย่างไร”“ถ้าท่านลุงไม่
เปลี่ยนชะตาย้อนเวลามาพร้อมระบบพิเศษ ไม่รอด [1]
บทที่ 19บทลงโทษของระบบยังคงดังก้องอยู่ในหัว เหมยกุ้ยได้แต่บ่นอุบไปตลอดทาง เดือนหนึ่งมีตั้งสามสิบวัน แต่ดันเลือกออกภารกิจวันที่อยู่กลางป่า อีกทั้งกำหนดเวลาเสียด้วย กลางป่ากลางเขาเช่นนี้จะมีคนที่ไหนให้ช่วยเล่า“ท่านแม่ดูนั่นสิขอรับ มีคนนอนอยู่ตรงนั้นด้วยขอรับ”ราวกับเสียงสวรรค์มาโปรด หญิงสาวหันขวับมองตามทันที คิดว่าจะไม่รอดบทลงโทษนี่แล้วเชียว โชคดียิ่งนัก“เจ้าทำดีมาก”เหมยกุ้ยตบไหล่บุตรชาย มองเขาราวกับพระโพธิสัตว์มาโปรด ยื่นมือเข้าช่วยในตอนที่ตนกำลังมีปัญหา ร่างบางปรี่เข้าหาคนที่นอนอยู่ใต้โคนต้นไม้ เป็นชายชราคนหนึ่ง เหงื่อซึมเต็มกรอบหน้า หน้าซีด ดีที่ยังพอมีสติอยู่บ้าง“ท่านลุง เป็นอะไรหรือเปล่าเจ้าคะ”“ไม่เป็นอะไรแค่หน้ามืด พักสักหน่อยก็คงหาย ขอบใจนะ” แม้จะพูดแบบนั้น แต่รู้สึกได้ถึงอาการใจสั่น ไม่มีแรง แค่จะยกมือขึ้นก็ยังสั่นควบคุมร่างกายไม่ได้เลยเหมยกุ้ยมองหน้าจอระบบที่เปิดวาบขึ้นมาโดยที่ยังไม่ได้สั่ง มันมีข้อความขึ้นว่าชายวัยกลางคนผู้นี้มีสภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น มันทำให้นางรู้สึกว่า ตอนนี้ระบบกำลังทำตามใจตัวเองนี่หว่า บางอย่างไม่เห็นอยู่ในข้อตกลงเลยหน็อย!...
You May Also Like
หลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี
เชี่ยเก้อจวี๋จื่อ258.1K viewsทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา25.3K viewsฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ดอกท้อในสายลม39.3K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า85.7K viewsใต้หล้าแปดทิศ ข้าฆ่าคนได้ทั้งสิ้น…เว้นเพียงนาง
moonlight -mini286 viewsฮูหยินแม่ทัพคือหมอผ่าตัดมือทอง
ไป๋เหลียน/ฑริกา37 viewsเมื่อชายาร้ายย้อนกลับมา
Ladyporn140 viewsคุณหนูรองมิใช่สตรีร้ายกาจ
ฝอยทองหวานน้อย414 views
