LOGIN“อาธรรศทำเถอะค่ะ ม่านทนไหว”
ถึงธรรศไม่ขยับก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกเจ็บน้อยลง เธอทั้งเจ็บ ทั้งอึดอัดจนอยากผลักเขาออกไปให้พ้นจากตัวเสียด้วยซ้ำ แต่ก็ทำได้แค่คิด
ในเมื่อเสียให้เขาแล้ว ต้องไม่ให้เสียเปล่า
ธรรศได้ร่างกายของเธอ เธอก็ต้องได้ ‘ทุกอย่าง’ จากเขา
“เด็กดี” ธรรศยิ้มแย้มอย่างพึงพอใจ ม่านมุกไม่ใช่คนโง่ หญิงสาวรู้ว่าต้องรับมือเขาอย่างไร ถึงจะเอาเขาอยู่หมัด แบบนี้สิ สมกับที่เขารออย่างใจเย็น
ความวาบหวามเข้าแทนที่ความเจ็บปวดเมื่อ
กายหนาขยับเคลื่อนไหว บางจังหวะเน้นหนัก บางจังหวะเบาบางเหมือนปุยนุ่นหนักแน่นแต่ไม่หยาบโลน
อ่อนโยนแต่แฝงด้วยความดุดัน
“ดูตอนที่อาเอาหนูม่านสิ โคตรดี” จับใบหน้าของม่านมุกให้หันไปมองกระจกบานใหญ่ที่อยู่หน้าตู้เสื้อผ้า จากนั้นก็เร่งจังหวะรักให้เร็วขึ้น
ใบหน้าของธรรศฉาบด้วยรอยยิ้มพรายยามที่ตัวตนผสานรุกล้ำเข้าสู่กายนางไม่มีหยุดหย่อน
ม่านมุกเม้มปาก มองตัวเองที่เคลื่อนไหวเพราะแรงขับเคลื่อนจากคนที่คร่อมทับ
เธอในตอนนี้เหมือนลูกม้าตัวน้อยที่กำลังถูกธรรศขี่ควบพาวิ่งไปในทุ่งหญ้ากว้าง
“หนูม่านสวย สวยไปทั้งตัว” จับคางเล็กให้เชิดขึ้นแล้วตะโบมจูบด้วยความใคร่กระสัน
ลิ้นแลกลิ้น นัวเนีย
แม้คนใต้ร่างยังเคอะเขินแต่ก็ไม่ทำให้จังหวะรักขาดตอน ใบหน้าคมเข้มผละออกเปลี่ยนมาอยู่ในท่านั่ง ดึงคนที่นอนหายใจหอบเหนื่อยขึ้นมานั่งที่หน้าตัก
ชำแรกแก่นกายแนบชิด
“เสียวหรือเจ็บ”
“มะ ไม่เจ็บค่ะ” บอกด้วยใบหน้าเห่อร้อนยามที่ดวงตาสีดำขลับมองมาอย่างมีความนัย
“งั้นก็เสียว” จับเอวคอดเหนือบั้นท้ายยกลอยขึ้นนิดแล้วกระทุ้งตัวตนเสียบเสย “แบบนี้ยิ่งเสียว”
ค่อย ๆสอน ค่อย ๆป้อนข้อมูลไปทีละท่วงท่า ถึงม่านมุกยังอ่อนด้อย ทว่าก็เรียนรู้ไว ตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว
“อาธรรศ เบาหน่อยค่ะ” จังหวะรักของธรรศหนักแน่นขึ้นจนรู้สึกจุกที่ช่องท้อง
“หนูม่านเจ็บเหรอ ?” โหย่งตัวถาม จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่งาม เขาเพลินไปหน่อยเลยเผลอตัวขยับโยกแรง ลืมนึกไปว่าม่านมุกยังใหม่กับเรื่องเซ็กส์
“ไม่เจ็บค่ะ แต่ม่านจุก”
พูดแล้วก็อายปาก รู้สึกว่าตรงนั้นตึงและแน่นยามที่ตัวตนของธรรศแช่นิ่งไม่ขยับเขยื้อน
“ไม่ได้เอากับใครนานแล้ว อาเพลินไปหน่อย ขอโทษนะ” ข่มใจไว้แล้วค่อย ๆขยับแก่นกายอย่างเนิบช้า ดันเข้าจนสุดแล้วถอนออกให้เหลือแค่ส่วนปลายที่คาไว้กับโพรงเนื้อหวาน “ช้า ๆแบบนี้ดีไหม ?”
ปวดหนึบที่ส่วนปลายแฉกเหลือเกิน ไม่ใช่เขา ไม่ใช่เขาเลยสักนิด ถ้าไม่เพราะไม่อยากทำให้ม่านมุกเจ็บตัว ป่านนี้คงกระแทกจนเสร็จไปหลายน้ำแล้ว
พอธรรศกระแทกช้าและเบา ม่านมุกกลับยิ่งรู้สึกอึดอัดจนต้องเอื้อมมือจับที่สะโพกสอบแล้วกดให้เขาแนบตัวตนลงมาจนสุด
“อืม…” ธรรศครางเสียงทุ้มยาวด้วยความกระสันซ่าน ม่านมุกทำแบบนี้ยิ่งกระตุ้นต่อมความยากให้ลุกโชนขึ้นอีก “หนูม่านทำแบบนี้ อาจะทนไม่ไหวเอานะ”
“อาธรรศทำเถอะค่ะ เอาม่านแรง ๆ”
ธรรมยิ้มพราย ถอนตัวตนออกจากดอกไม้แรกแย้ม เคลื่อนตัวลง ให้ใบหน้าอยู่ระดับเดียวกับความงดงามอ่อนไหว สีชมพูแดงระเรื่อ
ตรงปุ่มกระสันกระตุกเล็กน้อยและเดี๋ยวจะยิ่งกระตุกถี่กว่านี้
“อาธรรศ...”
สองขาของม่านมุกสั่นอย่างหนัก ขนกายลุกชัน ปลายลิ้นของธรรศที่ดุนดันเข้ามาสัมผัสเม็ดทับทิมสีสวยที่ฉ่ำวาวด้วยน้ำใคร่
“อาธรรศ”
ครางเรียกชื่อเขาไม่มีหยุดหย่อน เสียวสะท้านจนเผลอยกขาขึ้นพาดบ่ากว้างหนึ่งข้าง อีกข้างกดให้แนบลงกับเตียง เปิดทางให้เขาสำรวจความงดงามอย่างเต็มที่
เธอกลายเป็นสาวร่านสวาทก็เพราะธรรศ
ธรรศแลบปลายลิ้นปาดจากบนไปล่าง จากล่างย้อนกลับขึ้นไปข้างบน ดูดกลืนน้ำหวานที่ไหลซึมออกมาจากโพรงเนื้อนาง ลิ้นสากขับเคลื่อน ซอกซอนทุกซอกหลืบ
มุมปากยกโค้งเมื่อภายในเนื้อนุ่มขมิบถี่รัว
“มันดีไหมตอนที่หนูม่านเสร็จด้วยปากของอา”
ส่งม่านมุกไปถึงปลายฝั่งฝันด้วยปากและลิ้น ก็ถึงคราวที่ต้องส่งตัวตนเข้าไปทำความรู้จักให้แนบแน่นยิ่งขึ้น
“ม่าน...คือม่าน” จะบอกว่ามันดีมาก ที่ธรรศทำให้มันดี มันดีจนรู้สึกว่าร่างกายเบาสบาย เหมือนได้ปลดปล่อยความทุกข์ใจที่เก็บไว้ทิ้งไปชั่วคราว
แบบนี้เหรอ ที่เขาเรียกว่าเซ็กส์บำบัด
“ชอบหรือไม่ชอบ บอกอาแค่นี้พอ”
“มะ...ม่านชอบค่ะ”
มาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่มีอะไรให้เสียไปมากกว่าสิ่งที่รักษาไว้ ในเมื่อธรรศได้ทุกอย่างจากเธอ เขาเสพและสุขสมกับเรือนกายที่แสนสะอาด ที่ไม่เคยมีชายใดได้แตะต้อง
เพราะฉะนั้นแล้ว
เมื่อเสียสิ่งที่มีค่าให้ธรรศ เขาก็ต้องชดใช้คืนให้อย่างสมน้ำสมเนื้อ
“ถึงอาจะแก่ แต่อาก็ยังฟิต อามีแรงทำให้หนูม่านเสียวได้อีกเยอะ” มีอะไรอีกหลายอย่างที่ม่านมุกต้องเรียนรู้เรื่องเซ็กส์ เขาเป็นผู้ชาย มีความต้องการเหมือนผู้ชายทั่วไป ถึงจะอายุเข้าเลขสี่แล้ว แต่เรื่องเซ็กส์ก็เป็นอีกเรื่องที่ให้ความสำคัญ “อาจะทำให้หนูม่านเสพติดเซ็กส์ของอาคนเดียว”
ม่านมุกจะไม่มีวันได้เป็นของผู้ชายคนไหน จะมีแค่เขาคนเดียวเท่านั้นที่จะได้ครอบครองร่างกายและหัวใจของเด็กสาว แค่เขาคนเดียวเท่านั้น...
คำพูดสุดท้ายที่ธรรศเอ่ยดังก้องอยู่ในหูของม่านมุกจวบจนพายุสวาทสิ้นสุดลง
จะทำให้เธอเสพติดเซ็กส์ของเขาอย่างนั้นหรือ ?
เธอต่างหาก...
ที่จะทำให้ธรรศไปไหนจากเธอไม่ได้อีกเลย
ในฐานะสามีหลังจากเสร็จจากงานที่ไร่ อย่างแรกที่ต้องทำคือกลับมาบ้าน มาช่วยเมียเลี้ยงลูก“ม่านขอโทษนะคะ ที่ไม่ค่อยได้ดูแลอาธรรศเลย”ดูแลในเรื่องทั่วไป เธอทำอย่างสม่ำเสมอ จะมีแค่เรื่องบนเตียงที่ห่างหาย“ไม่ต้องขอโทษอา แค่หนูม่านดูแลลูกก็เหมือนได้ดูแลอาแล้ว” ยอมรับว่ามีความต้องการเรื่องอย่างว่ากับเมีย แต่กระนั้นก็แยกแยะออก อารมณ์ดิบต้องไม่อยู่เหนือเหตุผลและความเป็นจริงเห็นทนโท่ว่าเมียเหนื่อยเลี้ยงลูก จะมาเอาแต่ใจร้องขอเรื่องแบบนั้นอยู่ตลอดไม่ได้“อุ๊ย! ดาวตกแล้วค่ะ” ม่านมุกเผลอพูดออกมาเสียงดังด้วยความตื่นเต้น เมื่อเห็นดาวตกลงจากฟ้านานมากจริง ๆ ที่ไม่ได้สัมผัสความรู้สึกแบบนี้“ตกอีกแล้วค่ะ ตกหลายดวงแล้วด้วย”“ให้อาไปปลุกลูกมาดูไหม” กระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นพลางเอียงหน้าซบกับศีรษะของเมีย“ให้ลูกนอนเถอะค่ะ” ถึงไปปลุก ลูกก็ไม่ตื่นอยู่ดี ลูกยังมีโอกาสได้ดูฝนดาวตกในอนาคตข้างหน้าถึงไม่ได้ดูวันนี้ก็ไม่เป็นไร“เขาว่าถ้าเห็นดาวตกให้อธิษฐานขอพร อาธรรศอยากขอพรอะไรไหมคะ”“อาขอให้ได้อยู่กับหนูม่านกับลูกให้นานที่สุด หนูม่านล่ะอยากขออะไร” ไม่ขออะไรนอกจากขอให้ได้อยู่กับเมียกับลูกให้นานที่สุดในชีวิต“ม่านขอ
“ดุ”ม่านมุกหันขวับไปมองลูกชายเพราะได้ยินที่ลูกชายพูด เด็กน้อยไม่เข้าใจความหมายของคำว่า ‘ดุ’ แค่เพียงอยากพูดตามผู้เป็นพ่อเท่านั้น“แม่ม่านไม่ได้ดุนะครับ” แก้ตัวไปโดยที่ไม่ได้หวังว่าลูกชายจะเข้าใจความหมายของสิ่งที่พูด ด้วยความที่มีลูกคนแรก ม่านมุกก็เลยทำทุกอย่างเข้มงวดไปเสียหมดแต่กลับธรรศแล้ว เขาค่อนข้างทำตัวง่าย ๆกับลูก อาจเป็นมุมมองของผู้ชายที่แตกต่งจากมุมมองของผู้หญิง แต่กระนั้นก็ยังเลี้ยงลูกไปในทิศทางเดียวกัน“อาวอีก”พอกินเนื้อไก่ที่อยู่ในจานหมด เด็กชายทิวเขาก็ขอกินอีก ม่านมุกยิ้มเต็มหน้าหยิบบาร์บีคิวมาอีกหนึ่งไม้ รูดเนื้อไก่วางให้ลูกแต่เอาผักใส่ในจานพ่อของลูกแทนธรรศมองเมียด้วยสายตาคาดโทษ แต่ก็ยินยอมหยิบผักทุกชิ้นที่อยู่บนจานของตัวเองกินจนหมด“อากินผักหมด คืนนี้หนูม่านต้องตกรางวัลให้อาด้วย” มองเมียด้วยสายตาแกมเล่นแกมจริงตั้งแต่มีลูก ยอมรับว่าห่างจากเรื่องอย่างว่ากับเมียไปโดยปริยาย จากที่ได้กินทุกวัน จนทุกวันนี้ เดือนละครั้ง สองครั้งก็เต็มที่แล้วนั่นเพราะรู้ว่าเมียเหนื่อยกับการเลี้ยงลูก วัน ๆแค่วิ่งไล่จับลูกชายให้ทันยังเหนื่อย ตอนลูกยังแบเบาะก็อยากให้รู้ความไว ๆ พอเริ่มนั่งได้อ
“อู้ม...”“ไม่เดินเองแล้วเหรอครับทิวเขา”ธรรศที่เดินตามลูกชายวัยสองขวบยิ้มบางอยู่ในหน้า พอลูกชายวัยสองขวบส่ายหน้าพร้อมชูมือทั้งสองข้างขึ้น เขย่งตัวหมายให้เขาอุ้มก็รีบย่อตัวนั่งลง“น้าม”“หิวน้ำเหรอครับ ทนหน่อยนะครับ น้ำอยู่กับแม่ม่าน” เด็กก็คือเด็ก พอสนุกกับการได้เล่นก็เล่นจนเหงื่อซก พอเหนื่อยและหิวก็ร้องขอด้วยความไร้เดียงสาธรรศอุ้มลูกชายขึ้นแล้วพาเดินลัดเลาะตามแถวของต้นองุ่น มาถึงที่บ้านตากอากาศหลังเล็ก ม่านมุกก็กำลังง่วงอยู่กับการปิ้งบาร์บีคิวอยู่“ขอน้ำให้ลูกหน่อยครับ”“คนเก่งหิวน้ำเหรอครับ” ม่านมุกหยิบแก้วน้ำที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วเดินมาหาสองพ่อลูก ใบหน้าของคุณแม่มีรอยยิ้มเอ็นดูใบหน้าของลูกชายมีแต่เม็ดเหงื่อ นี่ขนาดว่าอากาศยังเย็นสบาย คงวิ่งจนเหนื่อย เหงื่อถึงได้ผุดเต็มหน้าแบบนี้“คร้าบ” เด็กชายทิวเขาบอกพลางรีบก้มหน้าอ้าปากงับที่หลอดดูด ดูดน้ำอย่างเร็วจนม่านมุกต้องบอกให้ดูช้า ๆเพราะกลัวว่าลูกชายจะสำลักน้ำเอาได้“ดูดช้า ๆครับ เดี๋ยวสำลัก”พอดื่มน้ำจนหายอยาก เด็กชายก็ขอพ่อลงไปยืนเอง ธรรศปล่อยให้ลูกชายยืนบนพื้นเด็กชายวัยสองขวบได้กลิ่นหอม ๆของบาร์บีคิวก็มองตาแป๋ว ม่านมุกที่เห็นอมยิ้ม
“เดี๋ยวพาไปกินสด ๆที่ไร่ครับ” ค่อยประคองเมียให้ลุกขึ้นมานั่ง ลูบที่แก้มเมีย ปัดเส้นผมที่ย้อยมาปรกใบหน้าออก โน้มหน้าเข้าใกล้ หอมแก้มเมียไปหนึ่งฟอด“ม่านชอบเวลาที่ดวงตะวันใกล้จะตกดินจังเลยค่ะ”กุมมือธรรศเดินทอดน่องไปในไร่องุ่นโดยที่ปากก็ยังเคี้ยวลูกองุ่นไปด้วย มือหนึ่งของธรรศกุมมือเมียไว้ อีกมือถือหิ้วพวงองุ่นที่เพิ่งตัดออกมาจากต้นไปด้วยพอเมียขอองุ่น ธรรศก็ยกพวงองุ่นขึ้นให้เมียเด็ดกิน ปากบางเล็กที่กำลังเคี้ยวตุ๊ย ๆเป็นอะไรที่น่ามองมาก ๆ“อาว่าจะสร้างบ้านหลังเล็ก ๆไว้ที่นี่สักหลังเผื่อว่าหนูม่านจะได้พาลูกมานั่งเล่น หนูม่านว่าดีไหม”“อาธรรศว่าดี ม่านก็ว่าดีค่ะ”ธรรศบีบมือเมียเบา ๆแล้วยิ้มเต็มหน้า ดวงตาทอประกายที่มีความสุขอย่างเหลือล้น“อาจะถอนต้นองุ่นทิ้งแล้วสร้างบ้านอยู่ตรงนี้ หนูม่านกับลูกจะได้นั่งมองพระอาทิตย์ขึ้น-ลงทุกวัน”“ขอบคุณนะคะ ที่ทำทุกอย่างเพื่อม่าน” เธอกล่าวขอบคุณด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานพลางเอียงศีรษะพิงที่หัวไหล่หนา แววตาทอประกายสะท้อนแสงแดดสุดท้ายของวัน“ตอนที่อามาเหยียบที่นี่วันแรก อาตั้งใจว่าจะรักษาไร่แห่งนี้ให้ดีเพื่อวันหนึ่งอาจะได้คืนมันให้กับหนูม่าน”จากวันแรกจนถึงวันนี้
“หนูม่านกำลังจะมีลูกกับอา ลูกที่เกิดจากความรักของอาที่มีต่อหนูม่าน” ลูกเป็นพยานความรักของเขาที่มีต่อม่านมุก จุดเริ่มต้นในความสัมพันธ์อาจเกิดขึ้นด้วยความไม่เต็มใจของอีกฝ่าย แต่เขา...ก็อยากได้โอกาส อยากให้ม่านมุกรับรู้ว่าเขาใช้วิธีเห็นแก่ตัวผูกมัดเธอไว้จริง แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้คือเขารักม่านมุกด้วยหัวใจที่แท้จริง“อาธรรศพูดผิดค่ะ” แย้งคำพูดของธรรศด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้มบาง ๆ แม้จะยังดูอ่อนล้า แต่แววตากลับเปล่งประกายอบอุ่น ใครบอกว่าลูกเกิดจากความรักของธรรศที่มีให้เธอฝ่ายเดียวกัน ลูกเกิดจากความรักความผูกพันของเธอกับเขาต่างหาก “ลูกเกิดจากความรักของเราสองคนค่ะ”“...หนูม่าน” ธรรศทาบมือลงบนมือเล็กที่สัมผัสอยู่บนแก้มของเขา ยอมรับว่ารอคอยรอวันที่จะได้ยินคำบอกรักจากเมีย คำบอกรักที่ออกมาจากความรู้สึกของเมียจริง ๆ“ม่านรักอาธรรศค่ะ ม่านขอโทษสำหรับทุกอย่าง ขอโทษที่ทำให้อาธรรศเสียใจ อาธรรศยกโทษให้ม่านนะคะ ขอโอกาสให้ม่านได้รักอาธรรศและขอเป็นคนที่อาธรรศรักมากที่สุดด้วย” ทุกคำพูดที่กลั่นกรองออกมาล้วนออกมาจากความรู้สึกนึกคิดของเธอทั้งหมดเธอรักธรรศรักและเทิดทูน ธรรศเป็นมากว่าสามี เขาเป็นทุก
“รักแบบไหนถึงไม่เชื่อใจกัน”“รักแบบคนโง่ค่ะ ม่านโง่เองที่คิดไม่ได้ว่าอาธรรศทำทุกอย่างเพื่อม่านเพราะอาธรรศรักม่าน ม่านเอาแต่ไปคิดถึงตอนที่อาธรรศยื่นข้อเสนอให้ม่านนอนกับอาธรรศเพื่อแลกกับเงิน ม่านไม่เคยรู้เลยว่าที่ผ่านมาอาธรรศเป็นห่วงและรักม่านมาตลอด ม่านขอโทษ ขอโทษจริง ๆค่ะ”“อายอมรับว่าเห็นแก่ตัวที่ทำแบบนั้นกับหนูม่าน อาฉวยโอกาสตอนที่หนูม่านเดือดร้อนบังคับให้หนูม่านเป็นของอา”“ช่างมันเถอะค่ะ ตอนนี้ม่านเต็มใจเป็นของอาธรรศ ม่านเต็มใจเป็นเมียอาธรรศ เต็มใจมาก ๆด้วย” ไม่อยากให้เรื่องนี้กลายมาเป็นปัญหาที่ทำให้เธอกับธรรศไม่เข้าใจกันอีกแล้ว อยากลืมไปให้หมดให้มีแค่เรื่องของเธอกับธรรศ ณ ปัจจุบันนี้ก็พอ“หนูม่านเริ่มต้นใหม่กับอาได้ใช่ไหม ทิ้งเรื่องอดีตไปให้หมด” เสียงธรรศแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความหวัง“ม่านจะไม่สนใจเรื่องอดีต ม่านจะอยู่กับอาธรรศ”ธรรศหลับตาแล้วถอนหายใจยาวแล้วค่อย ๆยิ้มออกมา มันเป็นรอยยิ้มที่ทั้งโล่งใจและเต็มไปด้วยความสุข เขาเอื้อมมือไปลูบผมของเมียเบา ๆก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“รู้ไหมว่าอาทรมานแค่ไหนที่ต้องบังคับตัวเองไม่ให้ยุ่งกับหนูม่าน” เป็นเดือนที่ข่มกลั้นความรู้สึกไม่ยุ่งเ
“เสร็จแล้วค่ะอาธรรศ” ก่อนที่จะไปหาแม่ ม่านมุกก็จัดการเรื่องที่ธรรศขอไว้ เธอฉีดยาคุมกำเนิดตามที่เขาขอ ธรรศบอกว่าไม่อยากใช้ถุงยางอนามัยเวลาที่ร่วมรักกับเธอ และเธอก็ไม่อยากให้เกิดเรื่องผิดพลาดขึ้น“เจ็บไหม”“ไม่ค่ะ” ส่ายหน้าบอกแล้วโชว์รอยเข็มบนหัวไหล่ให้ธรรศดู“ขอบใจนะที่หนูม่านยอมทำเพื่ออา” ดึงม่านม
“ทำไมไม่ปลุกม่านล่ะคะ”พอลืมตาขึ้นก็เห็นธรรศนอนเท้าคางคำศอกลงบนหมอนโดยที่ตะแคงข้างเข้าหา สองกายเปลือยซุกอยู่ใน ผ้านวมผืนเดียวกันเมื่อคืนกว่าทุกอย่างจะสงบลง เธอก็เกือบหลับคาอกของธรรศ ไม่คิดว่าหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบปี พละกำลังจะเหลือล้น ชนิดที่ว่าทำรักได้ยาวนานรอบต่อรอบ“อาเห็นหนูม่านหลับสนิทก็เลยไม่
คนที่นอนหลับยาวตั้งแต่เมื่อคืนรู้สึกตัวตื่นเพราะมีบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ทางด้านหลัง ดวงตาคู่งามเผยอขึ้น กะพริบตาเมื่อต้องกับแสงพระอาทิตย์ในยามเช้าเนื้อตัวอุ่นร้อนกำยำที่แนบอยู่ด้านหลังเรียกความสนใจให้คนที่เพิ่งตื่นเอี้ยวตัวแล้วเอียงใบหน้าไปมอง “อาธรรศ”ปลายจมูกโด่งเล็กจนเข้ากับปลายจมูกโด่งงุ้มของ
“คืนนี้ค้างที่นี่ พรุ่งนี้ค่อยกลับ”กายหนาผละออกห่างก่อนจะดึงเด็กสาวให้ลุกขึ้นมานั่ง ไม่ทันที่ม่านมุกจะดึงชายกระโปรงชุดเดรสลง ธรรศก็ชิงทำให้ก่อน อาหนุ่มช้อนตาขึ้นสบกับดวงตาสั่นระริกของเด็กสาวด้วยความรู้สึกหวามไหว นับแต่นี้ไปม่านมุกเป็นของเขาพอถูกอีกฝ่ายมอง ม่านมุกก็ตกอยู่ในอาการประหม่า ยิ่งธรรศแล







