หนูม่านเป็นของอา 1

“ทำไมไม่ปลุกม่านล่ะคะ”

พอลืมตาขึ้นก็เห็นธรรศนอนเท้าคางคำศอกลงบนหมอนโดยที่ตะแคงข้างเข้าหา สองกายเปลือยซุกอยู่ใน

ผ้านวมผืนเดียวกัน

เมื่อคืน

กว่าทุกอย่างจะสงบลง เธอก็เกือบหลับคาอกของธรรศ ไม่คิดว่าหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบปี พละกำลังจะเหลือล้น ชนิดที่ว่าทำรักได้ยาวนาน

รอบต่อรอบ

“อาเห็นหนูม่านหลับสนิทก็เลยไม่อยากกวน”

ไล้นิ้วมือลงกับช่วงบ่าเล็กแล้วเลื่อนไปยังกระดูก

ไหปลาร้าที่นูนขึ้นมาจากผิวเนื้อนวลละมุน

ม่านมุกตัวเล็กและผอมบาง สัดส่วนของความเป็นหญิงถือว่าอยู่ในขนาดที่พอเหมาะ

“อาธรรศ”

เห็นประกายตาคู่คมที่เต็มไปด้วยความหื่นกระหาย ม่านมุกก็เอ่ยชื่อของเขาแผ่วเบา

“กับหนูม่าน อาไม่อิ่มจริง ๆ” ดึงผ้านวมออกไปพ้นกายขาวโพลน เนินอกอวบอิ่มเต็มไปด้วยร่องรอยของความซาบซ่านที่เขาทิ้งไว้

ให้ขลุกตัวอยู่กับม่านมุกทั้งวันทั้งคืน เขาก็ทำได้

“อาทำหนูม่านเป็นรอยหมดเลย”

ม่านมุกหลุบตามองตามระดับสายตาของธรรศ ดวงหน้าสวยหวานตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าหน้าอกทั้งสองข้างมีรอยจ้ำแดง ที่เกิดจากฝีมือของเขา

ริมฝีปากหยักแนบลงบนหัวไหล่เล็ก กายหนายัดตัวขึ้นคร่อมร่างบอบบาง เท้ามือคร่อมคนใต้ร่างไว้

จ้องมองด้วยนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหล

“ให้อากินหนูม่านทั้งวันทั้งคืน อาก็ทำได้”

ใบหน้าของม่านมุกร้อนผ่าว ดวงตาสวยหวานจับอยู่ที่ใบหน้าหล่อคมแล้วค่อย ๆเลื่อนลงไปตามแผงอกกว้าง กล้ามเนื้อท้องที่เห็นเป็นลอน

ธรรศดูแลตัวเองดีมาก ไม่มีพุงย้วย ๆให้เห็น

“ไปอาบน้ำกัน อาจะพาหนูม่านไปทำธุระเรื่องแม่”

ไม่ยอมให้ม่านมุกเดิน ธรรศเป็นฝ่ายช้อนอุ้มเด็กสาวขึ้นแล้วพาไปที่ห้องน้ำ วางกายบางไว้บนอ่างพลางมองอีกฝ่ายด้วยสายตาหวานเยิ้มอีกครั้ง

“ไหนบอกว่าจะพาม่านมาอาบน้ำไงคะ”

แค่เห็นสายตาที่ธรรศมอง ม่านมุกก็รู้อยู่แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ เขากินดุ กินจุจริง

“เอาแล้วค่อยอาบ” แยกเรียวขาเล็กให้อ้าออกกว้างแล้วจับให้พาดบนบ่า ปล่อยอีกข้างพาดลงกับขอบเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า “มีอีกหลายที่ ที่อาอยากเอากับหนูม่าน”

ชำแรกตัวตนกลับเข้าสู่เนินเนื้อหวานอีกครั้ง บทรักดำเนินต่อเนื่อง กว่าจะได้จัดการกับธุระส่วนตัว

ธรรศก็กินเด็กน้อยจนอิ่มปากอิ่มท้องได้ตลอดทั้งวัน

“ม่านขอยืมอาธรรศแค่ล้านเดียวนะคะ”

เห็นจำนวนตัวเลขที่โอนเข้าบัญชีของตัวเอง ม่านมุกก็เอ่ยปากถามด้วยความสงสัย เธอขอยืมธรรศแค่หนึ่งล้าน แต่เขากับโอนมาให้สองล้านบาท

“อาอยากให้”

“แต่มันเยอะเกินไปค่ะ ม่านต้องการแค่ล้านเดียวอาธรรศเอาคืนไปเถอะนะคะ แค่ล้านเดียวม่านก็ยังไม่รู้ว่าจะได้ใช้คืนอาธรรศเมื่อไหร่” ถ้าขายบ้านไม่ได้ เธอก็ยังไม่มีเงินคืนธรรศ จะผ่อนใช้เป็นรายเดือนอย่างที่เคยบอกเขาก็คงต้องผ่อนนานเป็นหลายสิบปีถึงจะใช้หมด

“อาบอกหนูม่านแล้วนี่ ว่าถ้าหนูม่านยอมเป็นของอา หนูม่านจะได้ทุกอย่าง เก็บไว้เถอะ อาอยากให้หนูม่านจริง ๆ” เหลียวหน้ามามองคนที่นั่งอยู่เบาะข้างแวบเดียวก็หันกลับไปมองท้องถนน เงินแค่ไม่กี่ล้าน เขาให้ม่านมุกได้เสมอ มากกว่านี้ก็ให้ได้

“ม่านอยากขออยู่ดูแลแม่ก่อนสักเดือนได้ไหมคะ ?” ธรรศเสนอให้เธอย้ายมาอยู่กับเขาที่ไร่เพื่อแลกกับเงินและแลกกับการที่เขาจะรับผิดชอบเรื่องแม่ให้ทุกอย่าง แน่นอนว่าม่านมุกรู้ว่าธรรศทำได้ตามที่พูด

ดูจากจำนวนเงินสองล้านนี้ก็ได้

เขาโอนให้โดยไม่ลังเล ไม่ต่อรองใด ๆอีกหลังจากที่คุยกันจนชัดเจนแล้ว

“ได้สิ อาให้ตามที่หนูม่านขอ” แค่เดือนเดียว ไม่นานสำหรับเขา รอมาเป็นสิบปีก็ยังรอได้

อีกอย่างตอนนี้

เขากับม่านมุกผูกพันทางกายกันแล้ว อีกไม่นานหัวใจของเด็กสาวก็ต้องเป็นของเขา

“ขอบคุณค่ะ อาธรรศใจดีกับม่านมาก”

ยกมือไหว้อาหนุ่มด้วยความซาบซึ้งใจ ถ้าการที่เธอต้องเป็นผู้หญิงของธรรศแล้วทำให้ชีวิตของแม่ดีขึ้น ถึงไม่รู้ว่าแม่จะได้รับการรักษาที่ดีมากกว่าเดิมแล้วแม่จะหายหรือไม่หายจากโรคร้าย

แต่อย่างน้อย...

เธอก็ยังได้ทำหน้าที่ลูกอย่างเต็มที่

ธรรศยกยิ้ม เขาไม่ใช่คนใจดีหรอก แต่เพราะเป็นม่านมุกถึงได้ยอมทำให้ทุกอย่างต่างหาก