Share

บทที่3

last update Tanggal publikasi: 2026-07-10 13:18:34

แย่ชะมัด!!

หากเลือกได้ นางปรารถนาจะทะลุมิติมาเป็นนางร้ายผู้มั่งคั่ง หรือเป็นนางเอกผู้ซึ่งเป็นลูกรักของนักเขียนทำอันใดก็ไม่ผิดมากกว่า

ทว่าความจริงที่อยู่ตรงหน้ากลับแสนจะโหดร้าย เพราะร่างที่นางเข้ามาสวมทับกลับเป็นเพียงบุตรสาวอนุของท่านเสนาบดีเท่านั้น

ทะลุมิติมาเป็นบุตรสาวอนุก็แล้วไปเถิด หากมีบิดาที่รักใคร่ มารดาที่ฉลาดหลักแหลมก็แล้วไป แต่สิ่งที่เยี่ยนหนิงเย่ในนิยายเจอกลับเป็นบิดามิได้รัก ให้ความสำคัญกับบุตรชาย ส่วนบุตรสาวมีค่าเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในกระดานให้ท่านใช้เพื่อขยายอำนาจ

ในขณะที่ฮูหยินเอกสกุลเยี่ยนยิ่งแล้วใหญ่ นางเห็นบุตรสาวผู้อื่นเป็นแค่มือเท้าไว้คอยประคองบุตรสายตรงของตน ส่วนมารดาผู้ให้กำเนิดก็แสนจะอ่อนแอ และพร้อมส่งพลังเชิงลบไม่ต่างจากมารดาในภพปัจจุบันก่อนทะลุมิติมา ส่วนการที่เจ้าของร่างเดิมสามารถแต่งเข้าจวนอ๋องอวี้หนิงผู้ทรงอำนาจได้ ก็หาใช่เพราะท่านอ๋องโปรดปรานหรืออย่างไร

ทั้งหมดเกิดจากแผนการของบิดาเพื่อผูกมิตรกับจวนอ๋อง ซึ่งมีสายสัมพันธ์กับฮ่องเต้ในรัชสมัยปัจจุบันอย่างแนบแน่น ท่านเสนาบดีเยี่ยนจึงขอพระราชโองการสมรสให้สองสกุลเฟิ่นกับเยี่ยนได้เกี่ยวดองกัน ทั้งที่บิดาก็รู้อยู่แก่ใจว่าเฟิ่งฮ่าวสงมีสตรีในดวงใจอยู่แล้วแต่มินำพา

ส่งบุตรีสายตรงเข้าเป็นพระชายาเอกก็นับว่าโหดร้ายพอแล้ว เขากลับส่งบุตรสาวอนุผู้มีรูปโฉมไม่ด้อยกว่าบุตรีภรรยาเอกแต่งเข้าจวนพร้อมกัน และหวังเพียงว่าบุตรสาวคนใดคนหนึ่งจะสามารถมัดใจท่านอ๋องไว้ได้

เหอะ...มารดาท่านเถิด!!

คิดตรองดูไม่ว่ากี่ตลบ พระเอกของเรื่องมีหรือจะพอใจ เกลียดหนึ่งพอกพูนเป็นสอง! ฉันใดฉันนั้น

ยังไม่พอ!

นิยายเรื่องนี้ ก็หาใช่นิยายจีนโบราณธรรมดาไม่ หากแต่เป็นนิยายแนวทะลุมิติเสียฉิบ

พล็อตเรื่องเดิมคือนางเอกตัวจริงหรือเยี่ยนหมิงเย่ทะลุมิติมาจากยุคปัจจุบัน แน่นอนว่าก่อนทะลุมิติ นางก็เป็นถึงแพทย์แผนจีนมีทั้งสติปัญญาและความสามารถเป็นที่นับถือของคนไข้

เดิมทีพระเอกเกลียดชิงชังนางเอกอย่างถึงที่สุด สาเหตุก็เพราะเขาเชื่อว่านางใช้เล่ห์กลบีบบังคับให้บิดาทูลขอพระราชทานสมรสจากองค์ฮ่องเต้ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเขามีสตรีในดวงใจ คบหากันมานานอยู่ก่อนแล้ว

แน่นอนว่าตามสูตรสำเร็จของนิยายทะลุมิติยุคปัจจุบัน ย่อมต้องมีเหตุการณ์สารพัดไว้ทดสอบความสามารถของนางเอก ส่วนพระเอกผู้ธงแดงเข้มค่อนไปทางดำก็จะค่อย ๆ ตกหลุมรักนางเอกทีละน้อย จนยอมทอดทิ้งรักแรกที่เคยพร่ำเพ้อว่ามั่นคงนักหนา และท้ายที่สุด เรื่องราวก็มักจบลงด้วยความสุขของพระเอกและนางเอก ทิ้งให้นางร้ายตายอย่างน่าอนาถเพียงลำพัง

นี่มันนิยายจำพวกนางเอกแย่งพระเอกจากนางร้ายชัดๆ

ซึ่งหากนางเป็นนางร้ายอย่างเฉินกุ้ยชิง นางคงเลือกหนีไปแต่งงานกับบุรุษอื่นให้รู้แล้วรู้รอด ไม่มีวันลดศักดิ์ศรีตนเองไปแย่งชิงบุรุษใจโลเลเช่นนั้นเป็นแน่ ที่สำคัญตัวเฉินกุ้ยชิงเองก็หาใช่สตรีสามัญไม่ นางเป็นถึงบุตรสาวของคหบดีชั้นสูงอันดับต้น ๆ ของแคว้น อีกทั้งสายสัมพันธ์ทางฝั่งบิดายังเกี่ยวพันกับเชื้อสายแห่งราชวงศ์

น่าเสียดายนัก…

ร่างที่นางทะลุมิติทะลุมิติมาสวมทับกลับเป็นเยี่ยนหนิงเย่ สตรีผู้จืดจางจนแทบไร้ตัวตน บรรยากาศรอบกายหรือก็หม่นหมองราวกับถูกลืมเลือนจากโลกทั้งใบ ยิ่งไปกว่านั้น ในนิยาย..นางปรากฏตัวเพียงไม่กี่บรรทัด จนแม้แต่ผู้อ่านยังแทบไม่อาจจดจำได้ นอกจากชื่อที่เหมือนกันแล้ว บุคลิกนิสัยใจคอของนางกับเยี่ยนหนิงเย่ในนิยายแทบต่างกันโดยสิ้นเชิง

ที่สำคัญนอกจากเนื้อเรื่องที่โคตรน้ำเน่า ส่วนที่นางจดจำได้จากการอ่านนิยายคงเป็นตอนที่เยี่ยนหนิงเย่ร่วมมือกับเฉินกุ้ยชิงผู้เป็นนางร้ายเพื่อใส่ร้ายนางเอกของเรื่อง พอท่านอ๋องจับได้นางเลยถูกจับขังในเรือนท้ายตำหนัก สุดท้ายก็ตรอมใจตายตั้งแต่อายุยังน้อย

เยี่ยนหนิงเย่ส่ายศีรษะอย่างระอาใจเล็กน้อย

ตอนที่อ่านก็สนุกอยู่หรอก ทว่าพอต้องเข้ามาเป็นตัวละครจริงๆ กับรู้สึกน่ากลัวนัก

แล้วเหตุใดเจ้าของร่างเดิมจึงต้องตรอมใจถึงเพียงนั้น?

คิดดูเถิด..สถานะของเยี่ยนหนิงเย่ในนิยายก็หาใช่ต่ำต้อยยังดีกว่าตัวนางที่เป็นแม่ครัวตัวเล็กๆ เสียอีก แถมเจ้าตัวยังมีสาวใช้คอยปรนนิบัติรับใช้ วัน ๆ ไม่ต้องทำอะไร แถมมีเบี้ยหวัดมิได้ขาด ทั้งแม่สามียังมีสถานะเป็นถึงไท่เฟยเหนียงเหนียง มีสถานะเป็นพระขนิษฐาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน อีกทั้งยังมีพระตำหนักเป็นของตนเอง หรือจะเรียกให้เข้าใจง่ายในภาษายุคปัจจุบันก็คือแยกเรือนกันอยู่

โคตรจะดี!!

คิดได้ดังนั้นอดีตแม่ครัวสาวก็เริ่มยิ้มได้ พระชายารองเช่นนาง หากไม่ยื่นมือเข้าไปวุ่นวายกับนางเอกของเรื่อง..ชีวิตย่อมสงบสุขเสียยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดเทียบกับชีวิตในยุคเดิมของนางแล้ว นี่ช่างดีกว่าหลายเท่านัก!

ส่วนพระเอกผู้เอาแน่เอานอนไม่ได้ก็ปล่อยไปเสียเถิด ขนาดชาติที่แล้วนางยังหวงแหนชีวิตโสดเสียขนาดนั้น ชาตินี้นางย่อมไม่อยากพบกับความวุ่นวายเพราะเรื่องบุรุษ

บางทีสวรรค์อาจจะเห็นนางลำบากมานักจึงเมตตา มอบโอกาสให้นางได้ใช้ชีวิตเช่นปลาเค็ม นอนกินเงินกินทอง ไม่ต้องตรากตรำทำงานหนัก เพื่อเลี้ยงดูน้องชายผู้ฟุ้งเฟ้ออีกต่อไป…

ครั้นคิดได้ดังนั้น มุมปากของเยี่ยนหนิงเย่ก็ยกขึ้นเล็กน้อย แววตาเปล่งประกายเจ้าเล่ห์บางเบา

ชีวิตนอนบนกองเงินกองทองของนางได้เริ่มขึ้นแล้ว!!

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เป็นพระชายารองสุดแสนจืดจางในนิยายทะลุมิติ   บทพิเศษ

    หลังจากงานอภิเษกอันสะเทือนเลื่องลั่นระหว่างองค์ชายรองอิ๋งอวี้หยงกับเยี่ยนหนิงเย่ บุตรสาวอนุผู้เคยผ่านการแต่งงานมาแล้ว ข่าวคราวดังกล่าวก็แพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมืองหลวง จนกลายเป็นเรื่องที่ผู้คนทุกชนชั้นต่างหยิบยกขึ้นมาพูดถึง ไม่ว่าจะเป็นเชื้อพระวงศ์ ขุนนาง หรือบรรดาตระกูลใหญ่ แม้แต่ประชาชนทั่วไป ต่างก็อดประหลาดใจไม่ได้กับโชควาสนาของสตรีผู้นี้แต่หากจะกล่าวถึงผู้ที่เจ็บแค้นจนแทบกัดฟันกรอด คงหนีไม่พ้นคนในจวนสกุลเยี่ยน เพราะยิ่งนางได้รับเกียรติยศสูงส่งเพียงใดก็ยิ่งเป็นเสมือนการตบหน้าผู้ที่เคยดูแคลนและเหยียบย่ำนางในอดีตมากขึ้นเท่านั้นใครจะนึกเล่าว่าสตรีที่ดูจืดจางไม่เคยสำคัญต่อผู้ใดจะมีวาสนาปีนป่ายขึ้นที่สูงได้ถึงเพียงนี้หลายต่อหลายครั้งที่ท่านเสนาบดีกับเยี่ยนฮูหยินพยายามขอเข้าพบเยี่ยนหนิงเย่ ทว่าทุกครั้งกลับได้รับเพียงคำปฏิเสธจากบ่าวรับใช้ พร้อมกับถ้อยคำที่ทำให้ผู้เป็นบิดาถึงกับหน้าชาว่า“หม่อมฉันไร้บิดามานานแล้ว นับตั้งแต่วันที่ถูกตัดชื่อออกจากสกุลเยี่ยน ผู้ที่หม่อมฉันต้องกตัญญูด้วยมีเพียงมารดาเท่านั้น”เมื่อได้ยินเช่นนั้น ท่านเสนาบดีผู้เคยยิ่งใหญ่และวาดหวังจะใช้บุตรสาวเป็นสะพานเชื่อมความ

  • เป็นพระชายารองสุดแสนจืดจางในนิยายทะลุมิติ   บทที่65

    ครานี้เยี่ยนหนิงเย่ถึงกับลืมตาพรึ่บขึ้นมาทันที“ไม่ต้องเจ้าค่ะ!” กล่าวจบนางก็รีบกระโดดลงจากอ้อมแขนของเขาอย่างรวดเร็ว แต่เพราะรีบร้อนเกินไป ปลายเท้าจึงสะดุดชายกระโปรงตนเองเสียก่อน ทว่าแขนแข็งแรงคู่เดิมกลับยื่นเข้ามาพยุงเอวของนางเอาไว้ได้อย่างทันท่วงทีเยี่ยนหนิงเย่ถึงกับตัวแข็งทื่อส่วนบุรุษตรงหน้ากลับยกยิ้มบาง ๆ อย่างอารมณ์ดี“ในที่สุดก็ยอมฟื้นแล้วหรือ”“...”แย่แล้ว!!ครั้งนี้นางคงเสียหน้าจนไม่รู้จะกอบกู้กลับมาอย่างไรแล้วจริง ๆ“ไยเจ้าเงียบเช่นนี้เล่า…ไม่สมเป็นเจ้าสักนิดเลยหนิงเอ๋อร์” เขายังมีอารมณ์กระเซ้าเย้าแหย่เยี่ยนหนิงเย่ฝืนยิ้ม สีหน้าไม่สู้ดีนัก ก่อนจะถามกลับด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง“พี่ฉิน...ท่านสนุกนักหรืออย่างไรที่หลอกข้า”“ข้านี่นะหลอกเจ้า? ข้าเปล่าเสียหน่อย” องค์ชายรองยังคงทำหน้าซื่อไม่ยอมรับนางส่งเสียงเหอะในลำคอ คร้านจะเสแสร้งปั้นสีหน้าใดอีก“ท่านปิดบังฐานะที่แท้จริง ทั้งยังทำตัวเป็นบัณฑิตยากจน ไม่ยอมบอกความจริงกับข้า”“แต่ข้าก็ไม่เคยบอกเจ้าเลยว่าข้าเป็นบัณฑิตยากจน”“ท่าน!!”เออ...นางผิดเองที่คิดไปเองเออไปเอง ว่าเขาเป็นเพียงบุรุษหน้าด้านที่ชอบมากินฟรี แต่ก็เพราะเขาชอบทำตัว

  • เป็นพระชายารองสุดแสนจืดจางในนิยายทะลุมิติ   บทที่64

    ภายในโถงรับรองยามนี้บ่าวไพร่ทุกคนในคฤหาสน์ต่างมารวมตัวกันอย่างพร้อมเพรียง แต่ละคนยืนก้มหน้า เนื้อตัวสั่นเทิ้มด้วยความเกรงกลัวต่อบารมีของคนจากในวังหลวงใจกลางห้องปรากฏร่างของกงกงผู้หนึ่งในชุดเครื่องแบบสีเข้ม ยืนถือม้วนราชโองการอย่างสง่างาม ส่วนพี่ฉินผู้หาได้รู้เรื่องรู้ราวอันใด ยังคงยืนอยู่ไม่ห่างจากอีกฝ่ายนักเยี่ยนหนิงเย่รีบถลึงตาส่งสัญญาณไปทางเขาอย่างเงียบ ๆ ให้รีบคุกเข่าลงและอย่าได้ก่อเรื่องวุ่นวาย“สตรีสกุลเยี่ยน...เยี่ยนหนิงเย่ รับราชโองการ”ราชโองการอย่างนั้นหรือ!?หัวใจของเยี่ยนหนิงเย่พลันหล่นวูบลงไปถึงตาตุ่มนางรีบน้อมกายลงคุกเข่าอย่างเรียบร้อย แม้ภายในใจจะเต็มไปด้วยความวิตกกังวลก็ตาม“เยี่ยนหนิงเย่ผู้น้อย..รับราชโองการเจ้าค่ะ”กงกงคลี่ม้วนผ้าไหมออก ก่อนจะเปล่งเสียงอ่านอย่างกังวาน“เยี่ยนหนิงเย่ สตรีสกุลเยี่ยนมีรูปโฉมงดงาม กิริยามารยาทเรียบร้อย ประพฤติตนอยู่ในกรอบแห่งสตรีผู้เพียบพร้อม อีกทั้งยังมีสติปัญญาเฉลียวฉลาดเป็นเลิศ สมควรแก่การเป็นคู่ครองแห่งเชื้อพระวงศ์ บัดนี้จึงมีพระบรมราชโองการ ประทานสมรสให้แก่องค์ชายอิ๋งอวี้หยงแห่งแคว้นเยี่ย เยี่ยนหนิงเย่จงรับพระราชโองการ”เยี่ยนหนิ

  • เป็นพระชายารองสุดแสนจืดจางในนิยายทะลุมิติ   บทที่63

    ภายในคฤหาสน์ที่เยี่ยนหนิงเย่ซื้อไว้ แม้จะมิได้โอ่อ่าหรูหราเทียบเท่าจวนอ๋องอวี้หนิงหรือจวนเสนาบดี ทว่าทุกสิ่งที่ควรมีก็ล้วนมีพร้อมสรรพมิเคยขาดตกบกพร่องในช่วงแรกอนุอิงผู้เป็นมารดายังคงจมอยู่กับความซึมเศร้า ร่างกายที่ถูกตรากตรำจากการถูกลดฐานะจากอนุมาเป็นเพียงบ่าวรับใช้ภายในจวน ยิ่งทำให้สุขภาพทรุดโทรมลงอย่างเห็นได้ชัด ทว่าหลังจากได้รับการรักษาอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งยังได้กินอาหารบำรุงร่างกายอย่างดี สีหน้าของนางก็ค่อย ๆ กลับมาสดใสขึ้นทีละน้อยยิ่งได้ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายโดยไม่ต้องคอยจับตามองสีหน้าผู้ใด ไม่ต้องหวาดระแวงว่าจะเผลอทำสิ่งใดผิดพลาด ความรู้สึกผ่อนคลายเช่นนี้กลับทำให้นางรู้สึกว่าชีวิตเช่นนี้ก็มิได้เลวร้ายนัก“ท่านแม่...กำลังทำสิ่งใดอยู่หรือเจ้าคะ”เยี่ยนหนิงเย่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร่าเริง ก่อนที่ร่างอรชรในอาภรณ์สีส้มอ่อนจะเยื้องย่างเข้ามาภายในห้องอย่างแช่มช้าเรือนร่างบอบบางนั้นงดงามดุจผีเสื้อแสนงามที่โบยบินเข้ามาแต่งแต้มสีสันให้บรรยากาศอันเงียบเหงาภายในห้องพลันสว่างไสวขึ้นในพริบตาเซี่ยอิงเยว่เผยรอยยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะวางผ้าปักที่กำลังทำค้างไว้ลงบนโต๊ะอย่างทะนุถนอม“แม่ตั้งใจจะปักเส

  • เป็นพระชายารองสุดแสนจืดจางในนิยายทะลุมิติ   บทที่62

    ทว่านางไม่รู้เลยว่า...บุรุษตรงหน้ากำลังคำนวณอยู่ในใจว่า หากนับรวมพระราชวัง อสังหาริมทรัพย์ พระราชทานที่ดิน เงินเบี้ยหวัดประจำปี และทรัพย์สินส่วนพระองค์ทั้งหมด เช่นนั้นทรัพย์สินของเขา...ควรจะมากกว่านางอยู่พอสมควรกระมัง“ได้” อิ๋งอวี้หยงยิ้มบาง ๆ“เช่นนั้นพวกเราก็ตกลงกันแล้ว”เยี่ยนหนิงเย่พยักหน้ารับโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองส่วนองค์ชายหนุ่มนั้น...กลับอารมณ์ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ราวกับเพิ่งได้รับสัญญาหมั้นหมายมาเรียบร้อยแล้ว“แต่ในเมื่อวันนี้ท่านตั้งใจมากินฟรีที่เรือนข้าแล้ว เช่นนั้นก็ช่วยเป็นลูกมือทำกับข้าวเสียหน่อยเถิดเจ้าค่ะ”“ได้”อิ๋งอวี้หยงลุกขึ้นตอบรับอย่างง่ายดาย ราวกับมิใช่องค์ชายผู้สูงศักดิ์ หากเป็นเพียงบุรุษธรรมดาผู้หนึ่งเท่านั้นเยี่ยนหนิงเย่พยักหน้าอย่างพึงพอใจหรือนางจะรับเขาเป็นอนุชายไว้คอยปฏิบัติรับใช้ดีนะ?ไหน ๆ ตัวนางก็เป็นเพียงสตรีที่ถูกพระสวามีทิ้ง จะเลี้ยงบุรุษหน้าหยกสักคน ชื่อเสียงก็คงไม่ฉาวโฉ่ไปกว่านี้กระมั้งเยี่ยนหนิงเย่คิดไปเรื่อยเปื่อย ก่อนจะสะบัดความคิดเหลวไหลออกจากหัว พลางนำพาเขาเดินตรงไปยังห้องครัวด้านหลังเรือนไม่นานนักภายในครัวก็เต็มไปด้วยเสียงสับผัก

  • เป็นพระชายารองสุดแสนจืดจางในนิยายทะลุมิติ   บทที่61

    “พี่ฉิน ท่านต้องฟังข้านะ”“ได้ ข้าฟังเจ้า...เจ้าพูดมาเถิด”บุรุษหนุ่มนั่งยอง ๆ ลงข้างเก้าอี้เอน พลางช้อนตามองสตรีตรงหน้าอย่างว่าง่ายสายลมอ่อนพัดผ่านสวน กลิ่นหอมของดอกโม่ลี่ลอยเข้าจมูก ทำให้จิตใจขององค์ชายอิ๋งอวี้หยงที่วุ่นวายสงบลงโดยไม่รู้ตัว“ตอนนี้ข้ายังเลี้ยงข้าวท่านได้” เยี่ยนหนิงเย่กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง“หากแต่หลังจากนี้เล่าเจ้าคะ”“...”“ท่านอย่าลืมสิ บิดามารดา ผู้เฒ่าผู้แก่ที่บ้านย่อมคาดหวังให้ท่านสร้างชื่อเสียง นำพาความสำเร็จมาสู่วงศ์ตระกูล”อิ๋งอวี้หยงนิ่งไปก่อนภาพของเสด็จพ่อผู้เป็นฮ่องเต้ เสด็จแม่ผู้เป็นฮองเฮา รวมถึงพี่ใหญ่ผู้เป็นรัชทายาทจะผุดขึ้นมาในหัวสีหน้าขององค์ชายหนุ่มพลันแปลกไปเล็กน้อยดูเหมือน...คำพูดนี้จะแปลก ๆ เช่นไรก็ตอบไม่ถูก“แล้วท่านอย่าลืม..วันหน้าอย่างไรท่านย่อมต้องแต่งงาน” เยี่ยนหนิงเย่ยังคงเทศนาต่อ“ภรรยาและบุตรของท่านจะใช้ชีวิตอย่างไร”“...”“ในฐานะบุรุษ ท่านควรมีความรับผิดชอบมากกว่านี้ จะมัวใช้ชีวิตเอ้อระเหยไร้จุดหมายเช่นทุกวันนี้ไม่ได้” กล่าวจบนางยังพยักหน้าให้ตนเองอย่างพอใจเห็นได้ชัดว่ากำลังชื่นชมความมีเหตุผลของตนอยู่ไม่น้อยส่วนอิ๋งอวี้หยงนั้น ได้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status