Accueil / ประวัติศาสตร์สมมติ / เผลอใจรัก / ตอนที่ 9 ทางที่เลือกแล้วไม่คิดหวนกลับ 3

Partager

ตอนที่ 9 ทางที่เลือกแล้วไม่คิดหวนกลับ 3

Auteur: LiHong
last update Date de publication: 2025-11-28 23:14:04

สุดท้าย เมื่อมีบุรุษอื่นที่ดีกว่า มอบชีวิตดั่งวิหคบินถลา มิใช่เป็นผืนฟ้ารับบัญชาจากสวรรค์เพียงครอบคลุมภรรยาที่เป็นผืนดินให้กำเนิดเผ่าพันธุ์ แต่กลับเป็นบุรุษที่สามารถมอบผืนฟ้าให้ภรรยาโบยบินได้อย่างอิสรเสรีไม่มีจำกัด มารดาจึงละทิ้งได้แม้กระทั่งบุตรี ที่ยามนั้นอายุเพียงห้าปี

เพื่อไปอยู่กับบุรุษอื่น ถึงขั้นทิ้งให้เด็กหญิงตัวน้อยบอบบางที่ไร้ประสาต้องอยู่กับแม่เลี้ยงจอมเสแสร้งแกล้งมารยาทำตัวใจดีแบบจอมปลอม

เด็กน้อยต้องอยู่กับสตรีที่มักแสดงออกถึงความริษยาชิงชังทุกครั้งที่มีโอกาส

ต่อหน้าบิดาทำดีสารพัดไร้ที่ติกับนางแต่ลับหลังกลับชัดเจนถึงอาการรังเกียจเดียดฉันท์

‘เหตุใดแม่เจ้าไม่พาเจ้าไปด้วย ไฉนต้องทิ้งเจ้าไว้ให้พ่อเจ้าต้องทนมองใบหน้าอันงดงามนี้ตลอดเวลา เมื่อไรพ่อเจ้าถึงจะลืม ยามใดพ่อเจ้าถึงจะรักข้า นังเด็กบ้า! ข้าเกลียดเจ้า เกลียด...’

เด็กหญิงผู้หนึ่งต้องอดทนกับสิ่งใดกัน นางคือเด็กที่ถูกทิ้ง และถูกตอกย้ำว่าคือตัวปัญหา ใช่หรือไม่?

คำถามถูกสั่งสมโดยแม่เลี้ยงของนางที่ชอบตัดพ้อทั้งน้ำตา โยนความผิดทุกอย่างให้นางอย่างน่าเวทนา

ครั้นคิดมาถึงตรงนี้ หวงลี่ฟางเพียงหลับตา ทอดอาลัยในโชคชะตาตน ท่านพ่อแต่งแม่เลี้ยง ท่านแม่แต่งพ่อเลี้ยง แต่ละคนต่างมีชีวิตที่สมบูรณ์

มีเพียงนางที่ต้องอยู่ระหว่างกลางอย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย

เอาเถิด เรื่องนี้ไม่มีใครผิด เพราะนับเป็นวาสนาแต่ละคน

หวงลี่ฟางยังคงใช้น้ำเสียงราบเรียบเอื้อนเอ่ย            

“ข้าอาจจะน้อยเนื้อต่ำใจในโชคชะตากับเหตุพลิกผันจนสูญสิ้นศักดิ์ศรีของอิสตรีวัยสาว แต่กลับมิอาจเทียบเท่าความเสียใจที่ถูกมารดาทิ้งไปตั้งแต่วัยเยาว์”

หญิงสาวเอ่ยเสียงเบาคล้ายรำพึงรำพันกับตนเอง

“สิบสองปี นางทิ้งเด็กหญิงคนหนึ่งไปนานถึงสิบสองปี               มิพบพาน”

นางหันหน้ากลับมาจ้องตาหลันฮวา

“ฝากไปถามสตรีผู้นั้นด้วยว่ายามที่ข้าต้องการนางมากมายไยไม่กลับมา ไฉนไม่คิดกลับมาดูแลเด็กน้อยตาดำๆ คนนี้ให้ดี              เหตุใดถึงปล่อยให้ต้องเผชิญหน้ากับแม่เลี้ยงใจร้ายอย่างเดียวดายนานหลายปี”

แม้น้ำเสียงติดเย็นชา ทว่าประกายตากลับฉ่ำน้ำไหวระริก หวงลี่ฟางเอ่ยต่อ “ถามให้ทีว่าการปล่อยให้บุตรสาวต้องเติบโตด้วยตัวเองอย่างยากลำบาก ต้องกลายเป็นเครื่องมือขั้วอำนาจให้คนสกุลหวง นางไม่นึกละอายใจบ้างเลยหรือ?”

หวงลี่ฟางหยุดเว้นวาจาชั่วครู่ ก่อนถามดูถึงสิ่งที่ค้างคาใจหลังจากสืบจนรู้มาเรื่องหนึ่งเมื่อสองปีที่แล้วก่อนสกุลหวงล่มสลาย

ก่อนปักปิ่น[1]ไม่กี่วันนางแอบเขียนจดหมายขอร้องให้มารดาส่งคนมารับไปอยู่ด้วยกัน

แต่มารดาเพียงลอบส่งคนชุดดำมายื่นจดหมายปฏิเสธ

ส่วนเหตุผลน่ะหรือ เพราะมารดามิอาจมีลูกให้ใครได้อีกและบุรุษผู้นั้นจะมีลูกกับหญิงใดก็ได้แต่ต้องมิใช่นาง

“อ้อ...ข้าได้ข่าวว่าสามีของสตรีผู้นั้นหนุ่มแน่นหล่อเหลา นางหวงแหนมากมิอยากให้สตรีใดเข้าใกล้แม้กระทั่งตัวข้านี่นา จดหมายที่ปฏิเสธข้าในปีนั้นล้วนชัดเจน”

ชัดเจนอยู่แล้วว่าหากนางไปหามารดาตั้งแต่วันนั้น แม่ลูกย่อมไม่พ้นมีสามีคนเดียวกัน

นางรู้ว่านั่นมิใช่การหึงหวงแต่เป็นวิธีปกป้องของมารดา

การอยู่สกุลหวงที่ยิ่งใหญ่ย่อมดีกว่า

เพียงแต่ใครจะรู้ว่าสองปีต่อมา ...ไม่มีสกุลหวงแล้ว

“เจ้ากลับไปเถอะ บอกสตรีผู้นั้นว่าข้าดูแลตัวเองได้”

กล่าวจบไม่รอให้สตรีชุดดำที่นั่งอ้าปากเบิ่งตานิ่งงันอย่างคนไม่กล้าเถียงอันใดออกมา หวงลี่ฟางเพียงลุกขึ้นยืน เชิดคางพลางปรายหางตามองอีกฝ่ายอย่างเย่อหยิ่งทะนงตนและเย็นชาก่อนสะบัดแขนเสื้อทำท่าจะเดินจากไป

เห็นคนกำลังจะจากไปอย่างเย็นชา หลันฮวาพลันร้อนใจ วาจาจึงฉะฉานไม่มียั้งคิด

“คุณหนูแน่ใจได้อย่างไรว่าจะอยู่ในข้างกายเขาอย่างผาสุกมิสิ้นสุด วันนี้ซื่อจื่ออาจไม่มีใคร แต่ก็แน่นอนว่ามิใช่ตลอดไป                วันหน้าเมื่อเขาเบื่อคนเก่า เขาย่อมรับหญิงงามคนใหม่เข้าเรือนมา บุรุษก็เท่านี้ มองสตรีเป็นเครื่องมือปรนเปรอ เมื่อถึงเวลาเหมาะสม เขาย่อมต้องแต่งงานกับสตรีที่สูงส่งคู่ควร ซึ่งแน่นอนว่ามิใช่คุณหนูที่มีอาญาแผ่นดินติดตัว ที่สำคัญ ท่านจะกลายเป็นปัญหาค้างคา หากเขาไม่รีบสะสางออกจากตัว เก็บเอาไปคิดให้ดีเถิด”

เรียวนิ้วงดงามขาวเนียนชะงักค้างตรงขอบประตู ทว่าเพียงชั่วครู่เท่านั้น หวงลี่ฟางก็เลื่อนเปิดออกคล้ายไม่ได้ยินสิ่งใด

ศีรษะที่ปกคลุมด้วยเรือนผมเงางามเชิดขึ้นเล็กน้อย                หญิงสาวค่อยๆ เดินจากไปอย่างไม่เหลียวหลัง ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายสงบและเยือกเย็น ให้คนมองเห็นรู้สึกหนาวสะท้านอย่างไร้สาเหตุ

[1]  เมื่ออายุ 15 ปี เด็กหญิงต้องเข้าสู่พิธีการเกล้าผมปักปิ่น เป็นการประกาศก้องโดยไม่ต้องใช้เสียงว่าเข้าสู่วัยสาวโดยสมบูรณ์และพร้อมสำหรับการเป็นเจ้าสาว

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เผลอใจรัก   ตอนที่ 76 ตอนพิเศษ 2 สายสัมพันธ์บุตรบิดา 4

    ชายหนุ่มจูบแก้มนางซ้ำๆ “ไม่ได้ นั่นมันเห็นแก่ตัวเกินไป ก่อนแต่งงานข้าเห็นแก่ตัวกับเจ้ามากพอแล้ว”หวงลี่ฟางให้รู้สึกเห็นใจสามีจริงๆ นางลูบแผ่นหลังกว้าง ปลอบโยนเขา“จริงๆ แล้วท่านวางแผนมีลูกตอนไหนกันแน่”จ้าวฉีเสวียนยอมรับตามตรง “ข้าแต่งงานกับเจ้าตอนยี่สิบ ยามนี้อายุแค่ยี่สิบเอ็ด คิดอยากใช้ชีวิตข้าวใหม่ปลามันกับเจ้าไปอีกสักเก้าปีสิบปี มีลูกคนแรกตอนอายุสามสิบกว่าปีก็ไม่สาย”หวงลี่ฟางเงยหน้าจากแผงอกเขา เบิกตามองจนกลมโต “แต่ตอนนั้นข้าก็ยี่สิบแปดยี่สิบเก้า เกือบสามสิบแล้วนะ”ชายหนุ่มมุ่นคิ้ว “มารดาเจ้ายังมีตอนอายุสามสิบหกได้เลย”“...!?”หลายเดือนต่อมา...ในที่สุดหวงลี่ฟางก็เจ็บท้องคลอดบุตรคนแรกของพวกเขาคือผู้ชาย ข่าวดีนี้แพร่กระจายไปทั่วเมืองผิงโจวอย่างรวดเร็ว ทุกคนต่างร่วมอวยพรถ้วนหน้า ความกังวลแทนจวนชินอ๋องได้รับการบรรเทาจนหมดไปนอกจากความเป็นห่วงเป็นใยของชาวประชาจะเจือจางลง หวงลี่ฟางรู้สึกว่าความต้องการความสุขสมทางเพศของจ้าวฉีเสวียนก็เหมือนจะเบาบางลงเช่นกันเนื่องจากทุกวันนี้เขาเอาแต่ดูแลบุตรชายตลอดเวลา กระทั่งเวลาลูกหลับก็ยังหอบหมอนกับผ้าห่มไปนอนเฝ้า หวงลี่ฟางที่

  • เผลอใจรัก   ตอนที่ 75 ตอนพิเศษ 2 สายสัมพันธ์บุตรบิดา 3

    “ท่านดูออกด้วยหรือ? ข้าคิดว่าเก็บสีหน้าได้ดีแล้วเชียว” นางเงียบไปชั่วครู่ ค่อยๆ ยอมรับความจริงด้วยเสียงแผ่วเบา “ข้ากำลังรู้สึกผิดที่แต่งงานเป็นปี แต่ท้องของตัวเองยังว่างเปล่า”ท่านชายใหญ่มีลูกเต็มเรือน ท่านหญิงเล่อเองก็มีลูกทันทีหลังแต่งงานเพียงสามเดือน ทุกคนล้วนแยกครอบครัวไปแล้ว ในขณะที่จวนชินอ๋องนั้น ภาระหนักตกอยู่ที่จ้าวฉีเสวียนแต่นางในฐานะฮูหยินของเขากลับไม่สามารถมอบทายาทให้เขาได้ แล้วภายหน้าใครจะช่วยแบ่งเบาภาระให้เขาจ้าวเล่อเสียเอียงหน้ามองพี่สะใภ้รองใกล้ๆ นางถาม “เพราะก่อนหน้านี้ท่านดื่มยาห้ามครรภ์มากเกินไปใช่หรือไม่?”หวงลี่ฟางไม่มีความลับกับจ้าวเล่อเสียอยู่แล้ว“ใช่! ข้าดื่มมันทุกครั้งที่อยู่กับอาเสวียน”นั่นคือนับจำนวนไม่ถ้วนเลยทีเดียว จ้าวฉีเสวียนกร้าวแกร่งทรงพลังและเอาแต่ใจเป็นที่สุด ยาก็ทั้งเข้มและข้น ขมเกินบรรยายจ้าวเล่อเสียย่อมเห็นอกเห็นใจพี่สะใภ้ นึกอยากก่นด่าพี่ชายเหลือเกิน แต่เพราะตั้งครรภ์อยู่จึงจำต้องยั้งปากยั้งอารมณ์เอาไว้ นางจับมืออีกฝ่ายมาลูบเบาๆ ปลอบใจอย่างจริงจัง “ข้าได้ข่าวว่ามารดาของพี่สะใภ้ที่ไม่อาจมีบุตรได้อีก แต่พอได้รับยาสมุนไพรจากท่านตา

  • เผลอใจรัก   ตอนที่ 74 ตอนพิเศษ 2 สายสัมพันธ์บุตรบิดา 2

    เด็กน้อยเล่าความฝันอันสูงสุดให้นางฟังระหว่างปักผ้าอย่างตกอกตั้งใจจริงจังเกินวัย ทำให้ร่างกลมๆ เล็กๆ ที่นั่งขดตัวปักผ้ามองดูคล้ายตุ๊กตามาก เสี่ยวเมากับเสี่ยวไป๋นั่งเฝ้าซูเหมยไม่ไปไหน ยามนี้จึงมีสิ่งมีชีวิตตัวน้อยนั่งเรียงเป็นก้อนกลมๆ เล็กๆ ตรงตั่งยาวริมหน้าต่าง เกิดเป็นภาพที่ทำให้คนมองนึกเอ็นดูไม่สิ้นสุดโดยแท้หวงลี่ฟางชอบซูเหมยมาก นางจึงสอนสั่งอย่างไม่หวงแหน “เด็กดี เจ้ามีความคิดเช่นนี้ อาจารย์จะกล้าละเลยเจ้าได้อย่างไร”วันเวลาของนางยามสามีห่างไกลมีงานเพิ่มขึ้นเพื่อบรรเทาความเหงาหนึ่งอย่าง นั่นก็คือรับเป็นอาจารย์สอนปักผ้าให้บุตรสาวของเถ้าแก่ซู ดูแลอีกฝ่ายอย่างรักใคร่เอ็นดูด้วยความน่ารักน่าชังช่างจำนรรจาของซูเหมย ท้ายที่สุด หวงลี่ฟางก็คิดอยากมีลูกเป็นของตัวเองอย่างจริงจังหลายเดือนต่อมาจ้าวฉีเสวียนก็เดินทางกลับเข้าเมืองผิงโจว ชายหนุ่มกลับมาพร้อมชัยชนะที่มอบให้แด่ชินอ๋อง นอกจากปกป้องชายแดนไว้ได้ เขายังร่วมกับจ้าวเฟิงฉีช่วยยึดครองและบุกเบิกดินแดนแห่งใหม่ ผู้นำในศึกครั้งนี้คือโจวอวี่ บุรุษผู้นี้คือชายคนรักของจ้าวเล่อเสีย โจวอวี่มุมานะบากบั่นฝ่าฟันหมายสร้างตัวตนให้ยิ่งใหญ่เพื่อมาสู่ขอจ

  • เผลอใจรัก   ตอนที่ 73 ตอนพิเศษ 2 สายสัมพันธ์บุตรบิดา 1

    การเดินทางไกลสะสางงานราชกิจของจ้าวฉีเสวียนมักกินเวลานานหลายเดือน ครั้งนี้ก็เช่นกันก่อนนั้น หวงลี่ฟางมักต้องทนอยู่อย่างเดียวดายในคฤหาสน์หนิงเทียนเพียงลำพัง นางคิดถึงจ้าวฉีเสวียนแทบขาดใจ ยังดีที่มีเสี่ยวเมากับเสี่ยวไป๋อยู่ด้วย กระนั้นความเงียบเหงาอ้างว้างกลับไม่ลดทอนลงเท่าใดแม้วันนี้แตกต่าง เนื่องจากนางมีพระชายาเพ่ยหนิงและน้องสะใภ้อย่างจ้าวเล่อเสีย ทั้งยังมีหน้าที่ดูแลงานต่างๆ จนล้นมือ เรียกได้ว่าแทบไม่มีเวลาคิดถึงใครเลย แต่ก็นั่นล่ะ พอว่างชั่วครู่ นางก็เอาแต่คิดถึงเขาตลอดเวลาอยู่ดีวันนี้หลังจากดูแลเสี่ยวเมากับเสี่ยวไป๋กินข้าวจนไปวิ่งเล่นกับยุ่นเอ๋อร์แล้ว หวงลี่ฟางก็ออกนอกจวนไปดูแลร้านค้าในปกครอง โดยมีบ่าวชายหญิงติดตามจำนวนหนึ่งตามฐานะที่เปลี่ยนแปลง หลังจากร่วมสะสางภารกิจกับเสี่ยวเยว่เสร็จสิ้น นางยังไม่ลืมแวะทักทายเถ้าแก่ร้านผ้าปักเฉกสหายเก่าที่มีมิตรไมตรีอันดีต่อกัน เพราะหากไม่มีเขา นางคงไม่มีเงินเก็บเป็นกอบเป็นกำในวันวานเมื่อนางเข้ามาในร้าน เสียงของเถ้าแก่ก็ดังมาแต่ไกล“ไอ่โยว ซื่อจื่อเฟย ไฉนไม่ส่งคนมาแจ้งล่วงหน้าขอรับ ข้าจะได้ตระเตรียมการต้อนรับอย่างดีไว้รอท่าน”

  • เผลอใจรัก   ตอนที่ 72 ตอนพิเศษ 1 สายสัมพันธ์บุตรมารดา 8

    เสี่ยวเยว่ก็คือสตรีที่ครั้งหนึ่งหวงลี่ฟางเคยเข้าใจผิดคิดว่าเป็นสาวงามที่ได้สิทธิพิเศษติดตามจ้าวฉีเสวียนครั้งนั้นนางน้อยอกน้อยใจอย่างยิ่งก่อนได้กระต่ายขาวมา“ข้าต้องรีบลุกขึ้นไปเตรียมตัวเจ้าค่ะ ปล่อยข้าเถอะ”ชายหนุ่มเริ่มเข้าสู่ภาวะซึมเซาและงอแงเหมือนเด็กจริงๆ “มิใช่ว่าเจ้าปรับความเข้าใจกับมารดาแล้วไม่รักข้าเท่าเดิมกระมัง กระทั่งเวลาเล็กน้อยให้ได้อยู่ด้วยกันนานขึ้นเจ้าก็ไม่ใส่ใจร่วมมือ”อาการเช่นนี้ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าเกิดขึ้นกับวีรบุรุษผู้กล้า ที่ภายนอกต่อธารกำนัลองอาจสง่างามยิ่งกว่าชายชาตรีทุกคนจ้าวฉีเสวียนเผยด้านนี้เฉพาะกับหวงลี่ฟาง มีเพียงนางที่เขาจะกลายเป็นเด็กชายตัวโตที่เอาแต่ใจ มิใช่ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุขุมลุ่มลึกหวงลี่ฟางแย้มยิ้มนึกเอ็นดูสามีเหลือเกิน นางพลิกกาย เอื้อมแขนเรียวเล็กคล้องลำคอของเขา ยื่นใบหน้านวลนุ่มเข้าหาใบหน้าคมคาย กดจมูกเบาๆ ที่สันกราม“ใช่เจ้าค่ะ นอกจากไม่รักเท่าเดิมยังรักเพิ่มขึ้นหลายเท่า”สุ้มเสียงอันอ่อนหวานของนางมิใช่แค่ง้องอนสามีจอมเกเร แต่เต็มไปด้วยความจริงใจ ตั้งแต่ได้ปรับความเข้าใจกับมารดา ได้คุยได้สนทนาจนกระจ่างแจ้งแก่ใจหลากห

  • เผลอใจรัก   ตอนที่ 71 ตอนพิเศษ 1 สายสัมพันธ์บุตรมารดา 7

    “อ๊ะ! ซื่อจื่อ ท่านเอาแต่ใจเช่นนี้ไม่ได้นะ ที่นี่ไม่เหมาะ”“ก่อนหน้านี้เรายังไม่ได้แต่งงานจึงมิอาจกระทำ แต่ตอนนี้เราสองเป็นสามีภรรยาโดยสมบูรณ์แล้ว ย่อมไม่มีคำว่า ‘เรื่องบัดสี’ ในเรือนมารดาทั้งสิ้น เรือนเจ้าคือเรือนข้า เตียงเจ้าก็เช่นกัน” จ้าวฉีเสวียนทาบทับภรรยา ห่อหุ้มนางไว้ทั้งตัวด้วยสองแขนกว้าง ทว่าเพียงก้มหน้าซุกซอกคอหอมหวานกลับมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น“ลี่ลี่ เจ้าอยู่ในนี้หรือไม่?”“...!?”เรียกได้ว่าขัดจังหวะนกยวนยางมิให้สำเริงสำราญเล่นน้ำโดยแท้ เสียงนั้นคือรุ่ยเหยียนมิใช่ใคร หวงลี่ฟางพลันแตกตื่นตกใจ เผลอกระทุ้งเข่าโดนจุดสำคัญอันอ่อนไหวของจ้าวฉีเสวียนทันใดชายหนุ่มจุกจนตกเตียงทันที“ท่านพี่ ข้ามิได้ตั้งใจ” ปากบอกไม่ตั้งใจแต่ก็รีบผลักสามีให้พ้นทางเพื่อแต่งกายจนมิดชิด จากนั้นก็ออกมาพบมารดา“ท่านแม่”“ลี่ลี่ พาแม่หลบหน้าเสิ่นหยวนสักครู่เถิด เขาแทบมิให้แม่เดินเหินด้วยตัวเองแล้ว แม่ตั้งครรภ์นะมิได้พิการเสียหน่อย” “ได้เจ้าค่ะ ทางนี้”สองแม่ลูกพากันหายลับไปทางห้องด้านในอย่างเร็ว“เจ้า...” จ้าวฉีเสวียนถึงขั้นพูดไม่ออกเมื่อแต่งกายจนเรียบร้อยแล้วเดินมาที่หน้าเรือนจึงเห็นบุรุษผู้คลุ้มคลั

  • เผลอใจรัก   ตอนที่ 13 หวงลี่ฟาง 1

    แท้จริงหวงลี่ฟาง นางมีชาติกำเนิดสูงศักดิ์ เป็นบุตรีสายหลักเพียงหนึ่งของขุนนางสกุลหวงแห่งราชสำนักหลวง ถูกหมั้นหมายกับองค์รัชทายาทแคว้นจิน ทว่าชีวิตน้อยๆ กลับต้องพลิกผัน ฝ่าวิกฤตผ่านคืนวันอันหลากหลายเหตุการณ์วิกฤตแรกคือบิดามารดาที่สัญญารักมั่นกลับต้องแตกหักแยกจากหายไปคนละทิศละทาง ย

  • เผลอใจรัก   ตอนที่ 12 ปรนเปรอ 2

    พริบตาร่างบางพลันถูกจับพลิกกลับให้หันหน้าเข้าหาเขา กลางกายของสองเรายังคงแนบสนิทไร้ช่องว่างหญิงสาวเอื้อมมือเกาะบ่ากว้างจิกเล็บลงอย่างต้องการระบายความเสียวซ่าน พลางขยับเอวตามการสอดเสยของเขาชายหนุ่มล้มตัวลงนอนหงายปล่อยให้นางนั่งโยกโยนอย่างรุนแรงตามการควบคุมผ่านฝ่ามือกรุ่นร้อนตรงบั้นท้ายนางเงาร่างสอ

  • เผลอใจรัก   ตอนที่ 11 ปรนเปรอ 1

    ขณะตัวสะท้านงันงก น้ำเสียงเยือกเย็นก็ดังแว่วเข้ามา “พ่อบ้านฉิน พาตัวตานฉงไปยืนรอข้าที่ลานหน้าเรือนใหญ่”สิ้นเสียงหวงลี่ฟาง ตานฉงก็เบิกตากว้างพริบตานางพลันถูกบ่าวชายร่างใหญ่สองคนลากตัวไป แม้ว่านางจะดิ้นรนปล่อยวาจาไม่ยินยอมออกมาเท่าใดก็ล้วนไร้ผลเมื่อตานฉงถูกพามานั่งคุกเข่าหน้าเรือนหลัก หวงลี่ฟางที

  • เผลอใจรัก   ตอนที่ 10 ทางที่เลือกแล้วไม่คิดหวนกลับ 4

    โรงน้ำชาฝูหมิงชั้นสอง หลันฮวายืนนิ่งทอดสายตามองตามสตรีร่างบางระเหิดระหงที่เดินอยู่ไกลๆหวงลี่ฟางเป็นโฉมงามปานเทพธิดา ดวงหน้าคิ้วตาสะสวยชนิดหาตัวจับได้ยาก นางเหมือนบุปผาน้ำแข็ง แลดูบริสุทธิ์ผุดผ่อง แต่กลับมอบความเหน็บหนาวที่หยั่งลึกถึงจิตวิญญาณให้แก่คนมองเท่าที่สืบทราบ หวงลี่ฟางเป็นสตรีใจเย็นเรียบง

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status