Home / โรแมนติก / เผลอใจรักนายหัวมะพร้าว / ตอนที่ 1 เด็กบัญชีคนใหม่

Share

เผลอใจรักนายหัวมะพร้าว
เผลอใจรักนายหัวมะพร้าว
Author: กาแฟดำ

ตอนที่ 1 เด็กบัญชีคนใหม่

last update publish date: 2026-11-11 23:56:25

เสียงลมพัดผ่านยอดมะพร้าวดังเป็นระยะ แสงแดดยามเช้าส่องลอดใบไม้ลงมากระทบถนนดินที่ทอดยาวเข้าไปในสวนกว้างสุดสายตา รถกระบะคันหนึ่งแล่นผ่านแนวต้นมะพร้าว ก่อนจะชะลอความเร็วและจอดลงหน้าบ้านพักพนักงาน

พิมพ์ชนกก้าวลงจากรถพร้อมกระเป๋าเดินทางใบเล็ก หญิงสาวยืนมองสถานที่ตรงหน้าด้วยความตื่นตา สวนมะพร้าวแห่งนี้ใหญ่กว่าที่เธอจินตนาการเอาไว้มาก นอกจากพื้นที่เพาะปลูกที่เรียงรายเป็นแนวยาวแล้ว ยังมีโรงแปรรูป อาคารสำนักงาน และบ้านพักพนักงานแยกออกจากกันอย่างเป็นระเบียบ

กลิ่นดินหลังรดน้ำผสมกับกลิ่นหญ้าสดลอยมาตามลม ทำให้บรรยากาศโดยรอบดูสงบกว่าที่เธอคุ้นเคยจากชีวิตในเมือง

พิมสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ข้างขมับ เธอต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะเดินทางมาถึงที่นี่ และนับจากวันนี้ไป สถานที่แห่งนี้จะกลายเป็นที่ทำงานของเธอตลอดช่วงฝึกงาน

“พิม!”

เสียงเรียกคุ้นหูดังมาจากทางเดินข้างบ้านพัก หญิงสาวหันไปตามเสียงก่อนจะเผยรอยยิ้มกว้างเมื่อเห็นมะปราง เพื่อนสนิทที่ยืนโบกมือให้จนแขนแทบหลุด ทั้งคู่รีบเดินเข้าหากันก่อนสวมกอดด้วยความคิดถึง

“ในที่สุดก็มาแล้ว ฉันนึกว่าแกจะหลงทางเสียอีก”

“ก็ต้องนั่งรถมาตั้งหลายชั่วโมงนี่นา ขนาดนั่งเฉย ๆ ยังเมื่อยไปหมด”

พิมหัวเราะพลางกอดเพื่อนอีกครั้ง มะปรางช่วยรับกระเป๋าเดินทางไปถือ ก่อนพาเธอเข้าไปด้านในบ้านพัก ระหว่างทางทั้งสองพูดคุยถึงเรื่องราวที่ไม่ได้เจอกันมาหลายเดือน มะปรางเล่าเรื่องงานในสวนให้ฟังอย่างออกรส ทั้งเวลาทำงาน โรงอาหาร และร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ใกล้โรงแปรรูป พิมดูสนใจเรื่องร้านกาแฟเป็นพิเศษ เพราะสำหรับคนที่ชอบดื่มลาเต้เย็นอย่างเธอ การมีร้านกาแฟอยู่ใกล้ที่ทำงานถือเป็นเรื่องน่ายินดีไม่น้อย หลังจัดกระเป๋าเข้าห้องพักเรียบร้อย มะปรางก็พาเพื่อนเดินไปยังสำนักงานหลัก

“เดี๋ยวฉันพาไปรู้จักคนสำคัญก่อน”

“ใครเหรอ”

“เจ้าของสวนไง”

พิมชะงักเล็กน้อย ความตื่นเต้นเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นความประหม่าอย่างเห็นได้ชัด เธอเคยได้ยินมาว่าเจ้าของสวนแห่งนี้ค่อนข้างเข้มงวด โดยเฉพาะเรื่องงานและความรับผิดชอบ

“เขาดุไหม”

มะปรางทำท่าครุ่นคิด ก่อนยิ้มบาง ๆ

“ก็ดูดุอยู่ แต่จริง ๆ ไม่ได้ใจร้ายหรอก ถ้าไม่ทำอะไรผิดก็ไม่มีอะไรต้องกลัว”

คำตอบนั้นไม่ได้ช่วยให้พิมสบายใจขึ้นเท่าไรนัก

เมื่อเดินมาถึงหน้าสำนักงาน เธอก็เห็นชายหนุ่มสองคนกำลังยืนพูดคุยกันอยู่ คนหนึ่งสวมเสื้อเชิ้ตสีเข้มพับแขนถึงข้อศอก รูปร่างสูงใหญ่ ไหล่กว้าง ใบหน้าคมคายดูสุขุม ส่วนอีกคนแต่งตัวเรียบร้อยและถือแฟ้มเอกสารอยู่ในมือ

“คนนั้นคุณภาคิน เจ้าของสวน ส่วนพี่ธามเป็นผู้ช่วย ดูแลงานเอกสารกับประสานงานต่าง ๆ”

พิมแอบมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า ก่อนกระซิบถามเพื่อน

“เขาดูเหมือนผู้บริหารในละครเลยอะ”

“เบา ๆ เดี๋ยวได้ยิน”

แต่ดูเหมือนคำเตือนของมะปรางจะช้าไป เพราะชายหนุ่มคนนั้นหันมาทางพวกเธอพอดี มะปรางรีบยกมือไหว้ ก่อนแนะนำเพื่อนใหม่ให้รู้จัก

“คุณภาคินคะ นี่พิมค่ะ เพื่อนหนูที่มาฝึกงานฝ่ายบัญชี”

พิมรีบยกมือไหว้ตามอย่างสุภาพ

“สวัสดีค่ะ หนูชื่อพิมพ์ชนกค่ะ เรียกพิมก็ได้ค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”

ภาคินมองหญิงสาวตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้ารับ

“ภาคินครับ ยินดีต้อนรับ”

น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและเรียบสงบ ไม่ได้ดูดุอย่างที่พิมกังวล แต่ด้วยบุคลิกที่ค่อนข้างนิ่งก็ทำให้เธอไม่กล้าสบตานานนัก

“เดินทางมาเหนื่อยไหม”

“นิดหน่อยค่ะ แต่ยังไหวอยู่ค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นให้ธามพาไปดูโต๊ะทำงานก่อน มีอะไรไม่เข้าใจถามเขาได้เลย”

ธามยิ้มรับ ก่อนแนะนำตัวกับเธออย่างเป็นกันเอง ทำให้บรรยากาศที่ดูเคร่งขรึมผ่อนคลายลงเล็กน้อย ภาคินเหลือบมองแฟ้มเอกสารในมือผู้ช่วย ก่อนหันกลับมาพูดกับหญิงสาวอีกครั้ง

“ช่วงแรกยังไม่ต้องรีบทำทุกอย่างให้ทัน ค่อย ๆ เรียนรู้งานไป ถ้าติดตรงไหนให้ถาม อย่าเดาเองจนเกิดปัญหา”

“ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ” พิมรู้สึกโล่งใจขึ้นไม่น้อย อย่างน้อยเจ้านายคนใหม่ก็ไม่ได้เข้มงวดจนเกินไปอย่างที่คิด ธามพาเธอเข้าไปยังห้องบัญชีด้านใน โต๊ะทำงานถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อย มีคอมพิวเตอร์ เครื่องคิดเลข และแฟ้มเอกสารวางเป็นระเบียบ

“นี่โต๊ะของเรา งานหลัก ๆ จะเป็นการตรวจรายรับรายจ่าย บันทึกใบเสร็จ แล้วก็ช่วยจัดเอกสารส่งบัญชีรายเดือน”

พิมวางกระเป๋าลง ก่อนสำรวจอุปกรณ์บนโต๊ะอย่างสนใจ เธอค่อนข้างถนัดงานเอกสารและโปรแกรม Excel อยู่แล้ว จึงไม่ได้กังวลกับงานที่ได้รับมอบหมายมากนัก

“หนูใช้ Excel ได้ค่ะ”

“ดีเลย งานที่นี่ใช้บ่อยมาก”

ธามวางแฟ้มเอกสารลงตรงหน้า ก่อนอธิบายระบบการทำงานเพิ่มเติมอย่างละเอียด พิมหยิบสมุดขึ้นมาจดรายละเอียดทุกอย่างอย่างตั้งใจ เธอไม่อยากให้ใครต้องคอยตามแก้ไขงานของตัวเองภายหลัง โดยเฉพาะในช่วงแรกที่ยังไม่คุ้นเคยกับระบบของสวนแห่งนี้ เวลาผ่านไปจนเกือบเที่ยง หญิงสาวจึงเริ่มเข้าใจหน้าที่ของตัวเองมากขึ้น วันแรกของการฝึกงานเริ่มต้นขึ้นอย่างเรียบง่าย ท่ามกลางสวนมะพร้าวที่เธอยังไม่คุ้นเคย โดยที่พิมพ์ชนกไม่รู้เลยว่า การเดินทางมาครั้งนี้จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่เปลี่ยนชีวิตเธอไปอย่างคาดไม่ถึง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เผลอใจรักนายหัวมะพร้าว   ตอนที่ 4 ร่มคันเดียวในวันที่ฝนตก

    ณ ช่วงบ่ายของวันนี้ ท้องฟ้าเหนือสวนมะพร้าวเริ่มมืดครึ้มตั้งแต่ยังไม่ถึงเวลาเลิกงาน เมฆสีเทาก้อนใหญ่เคลื่อนตัวเข้าปกคลุมแนวต้นมะพร้าว ลมพัดแรงจนใบมะพร้าวเสียดสีกันเกิดเป็นเสียงดังซู่ ก่อนที่หยดฝนเม็ดแรกจะตกกระทบหลังคาสำนักงานพิมพ์ชนกเงยหน้าจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความกังวลเล็กน้อย“ฝนตกจริง ๆ ด้วยแฮะ” เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนหันไปมองกระเป๋าสะพายที่วางอยู่ข้างโต๊ะ แล้วนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่ได้หยิบร่มติดมาด้วย เช้านี้เธอรีบออกจากบ้านพักเพราะกลัวมาสาย จึงลืมตรวจดูพยากรณ์อากาศอย่างที่มะปรางเคยเตือนเอาไว้“แกไม่ได้เอาร่มมาใช่ไหม” มะปรางที่กำลังเก็บเอกสารอยู่โต๊ะข้าง ๆ เอ่ยถามขึ้น“อือ ลืมสนิทเลย”“ฉันก็ไม่มีเหมือนกัน วันนี้ต้องไปช่วยแม่ที่บ้านพักคนงานด้วย คงกลับอีกทางหนึ่ง”“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันรอให้ฝนซาก่อนก็ได้” พิมตอบอย่างไม่คิดมากนัก ก่อนหันกลับไปจัดเอกสารบนโต๊ะให้เรียบร้อยแต่เมื่อเวลาผ่านไป ฝนกลับไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ซ้ำยังตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนเสียงเม็ดฝนกระทบหลังคาดังกลบเสียงพูดคุยภายในสำนักงาน พนักงานหลายคนทยอยกลับกันไปแล้ว เหลือเพียงพิมที่ยังนั่งตรวจเอกสารอีกเล็กน้

  • เผลอใจรักนายหัวมะพร้าว   ตอนที่ 3 เด็กฝึกงานคนใหม่กับหัวใจนายหัว

    เสียงเครื่องจักรจากโรงคัดแยกมะพร้าวดังเป็นระยะตั้งแต่ช่วงเช้า แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านแนวต้นมะพร้าวทอดเงายาวลงบนพื้นดิน พนักงานในสวนต่างแยกย้ายกันทำหน้าที่ของตัวเองอย่างขะมักเขม้น พิมพ์ชนกเดินถือแฟ้มเอกสารออกมาจากสำนักงาน หลังจากธามฝากให้เธอนำรายการตรวจนับอุปกรณ์ไปส่งให้ฝ่ายคลังสินค้า เนื่องจากมีข้อมูลบางส่วนที่ต้องตรวจสอบเพิ่มเติมก่อนปิดยอดประจำสัปดาห์หญิงสาวก้มมองกระดาษในมือพลางทบทวนรายการที่ต้องถาม เธอยังไม่คุ้นเคยกับพื้นที่ด้านหลังของสวนมากนัก จึงต้องเดินตามป้ายบอกทางไปเรื่อย ๆ“ฝ่ายคลังสินค้าอยู่ทางนี้หรือเปล่านะ” พิมพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเห็นอาคารหลังคาสังกะสีอยู่ไม่ไกลนัก เธอจึงเดินตรงเข้าไปภายในคลังสินค้ามีลังอุปกรณ์วางเรียงเป็นระเบียบ กลิ่นไม้และกลิ่นดินจาง ๆ ลอยปะปนอยู่ในอากาศ ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังยกลังพลาสติกขึ้นวางบนชั้น เขาสวมเสื้อยืดสีเข้มกับกางเกงทำงาน ดูเหมือนกำลังยุ่งอยู่กับการจัดของ“ขอโทษนะคะ ที่นี่ฝ่ายคลังสินค้าใช่ไหมคะ”ชายหนุ่มหันมาตามเสียงเรียก ก่อนวางลังในมือลง “ใช่ครับ มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า”“หนูเอาเอกสารตรวจนับอุปกรณ์มาส่งค่ะ ไม่ทราบว่าคุณก้องอยู่ไหมคะ”“ผมก้อง

  • เผลอใจรักนายหัวมะพร้าว   ตอนที่ 2 เจ้านายคนนี้จำเก่งจัง

    แสงแดดยามเช้าส่องผ่านกระจกบานใหญ่ของสำนักงาน เสียงพัดลมเพดานหมุนเอื่อย ๆ คลอไปกับเสียงพิมพ์แป้นพิมพ์จากโต๊ะทำงานหลายตัว พิมพ์ชนกนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์พร้อมสมุดจดเล่มเล็ก เธอกำลังไล่ตรวจเอกสารบัญชีที่ธามนำมาให้ตั้งแต่ช่วงเช้า แม้จะเป็นเพียงวันที่สองของการฝึกงาน แต่หญิงสาวก็พยายามตั้งใจเรียนรู้งานทุกอย่างอย่างเต็มที่ ทั้งการจัดเรียงใบเสร็จ การตรวจสอบรายการรับจ่าย และการบันทึกข้อมูลลงในระบบ“ตรงนี้ถ้าไม่แน่ใจ ให้เทียบกับเอกสารชุดก่อนหน้าได้นะครับ” ธามชี้ไปยังแฟ้มเอกสารบนโต๊ะ “แต่ถ้ามีตัวเลขไม่ตรงกัน อย่าเพิ่งแก้เอง ให้ถามผมก่อน”“ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะพี่ธาม” พิมยิ้มรับ ก่อนก้มหน้าทำงานต่ออย่างตั้งใจ เธอไม่อยากให้ใครมองว่าเป็นเด็กฝึกงานที่ทำอะไรไม่เป็น จึงพยายามจดจำรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ เวลาผ่านไปจนใกล้เที่ยง เสียงท้องร้องเบา ๆ ทำให้หญิงสาวชะงัก เธอเหลือบมองนาฬิกาบนผนังแล้วพบว่าเลยเวลาพักมาเล็กน้อย“หิวแล้วล่ะสิ”เสียงมะปรางดังขึ้นจากด้านหลัง พิมหันไปมองเพื่อนที่ยืนถือกระเป๋าสตางค์อยู่ “นิดหน่อย แกไปกินข้าวก่อนเลย”“ไปด้วยกันสิ วันนี้มีแกงเขียวหวานด้วยนะ”ทั้งคู่เดินออกจากสำนักงานไปยัง

  • เผลอใจรักนายหัวมะพร้าว   ตอนที่ 1 เด็กบัญชีคนใหม่

    เสียงลมพัดผ่านยอดมะพร้าวดังเป็นระยะ แสงแดดยามเช้าส่องลอดใบไม้ลงมากระทบถนนดินที่ทอดยาวเข้าไปในสวนกว้างสุดสายตา รถกระบะคันหนึ่งแล่นผ่านแนวต้นมะพร้าว ก่อนจะชะลอความเร็วและจอดลงหน้าบ้านพักพนักงานพิมพ์ชนกก้าวลงจากรถพร้อมกระเป๋าเดินทางใบเล็ก หญิงสาวยืนมองสถานที่ตรงหน้าด้วยความตื่นตา สวนมะพร้าวแห่งนี้ใหญ่กว่าที่เธอจินตนาการเอาไว้มาก นอกจากพื้นที่เพาะปลูกที่เรียงรายเป็นแนวยาวแล้ว ยังมีโรงแปรรูป อาคารสำนักงาน และบ้านพักพนักงานแยกออกจากกันอย่างเป็นระเบียบกลิ่นดินหลังรดน้ำผสมกับกลิ่นหญ้าสดลอยมาตามลม ทำให้บรรยากาศโดยรอบดูสงบกว่าที่เธอคุ้นเคยจากชีวิตในเมืองพิมสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ข้างขมับ เธอต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะเดินทางมาถึงที่นี่ และนับจากวันนี้ไป สถานที่แห่งนี้จะกลายเป็นที่ทำงานของเธอตลอดช่วงฝึกงาน“พิม!”เสียงเรียกคุ้นหูดังมาจากทางเดินข้างบ้านพัก หญิงสาวหันไปตามเสียงก่อนจะเผยรอยยิ้มกว้างเมื่อเห็นมะปราง เพื่อนสนิทที่ยืนโบกมือให้จนแขนแทบหลุด ทั้งคู่รีบเดินเข้าหากันก่อนสวมกอดด้วยความคิดถึง“ในที่สุดก็มาแล้ว ฉันนึกว่าแกจะหลงทางเสียอีก”“ก็ต้องนั่งรถมาตั้งหลายชั่วโม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status