Home / โรแมนติก / เผลอใจรักนายหัวมะพร้าว / ตอนที่ 3 เด็กฝึกงานคนใหม่กับหัวใจนายหัว

Share

ตอนที่ 3 เด็กฝึกงานคนใหม่กับหัวใจนายหัว

last update publish date: 2026-11-12 00:13:34

เสียงเครื่องจักรจากโรงคัดแยกมะพร้าวดังเป็นระยะตั้งแต่ช่วงเช้า แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านแนวต้นมะพร้าวทอดเงายาวลงบนพื้นดิน พนักงานในสวนต่างแยกย้ายกันทำหน้าที่ของตัวเองอย่างขะมักเขม้น พิมพ์ชนกเดินถือแฟ้มเอกสารออกมาจากสำนักงาน หลังจากธามฝากให้เธอนำรายการตรวจนับอุปกรณ์ไปส่งให้ฝ่ายคลังสินค้า เนื่องจากมีข้อมูลบางส่วนที่ต้องตรวจสอบเพิ่มเติมก่อนปิดยอดประจำสัปดาห์

หญิงสาวก้มมองกระดาษในมือพลางทบทวนรายการที่ต้องถาม เธอยังไม่คุ้นเคยกับพื้นที่ด้านหลังของสวนมากนัก จึงต้องเดินตามป้ายบอกทางไปเรื่อย ๆ

“ฝ่ายคลังสินค้าอยู่ทางนี้หรือเปล่านะ” พิมพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเห็นอาคารหลังคาสังกะสีอยู่ไม่ไกลนัก เธอจึงเดินตรงเข้าไป

ภายในคลังสินค้ามีลังอุปกรณ์วางเรียงเป็นระเบียบ กลิ่นไม้และกลิ่นดินจาง ๆ ลอยปะปนอยู่ในอากาศ ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังยกลังพลาสติกขึ้นวางบนชั้น เขาสวมเสื้อยืดสีเข้มกับกางเกงทำงาน ดูเหมือนกำลังยุ่งอยู่กับการจัดของ

“ขอโทษนะคะ ที่นี่ฝ่ายคลังสินค้าใช่ไหมคะ”

ชายหนุ่มหันมาตามเสียงเรียก ก่อนวางลังในมือลง “ใช่ครับ มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า”

“หนูเอาเอกสารตรวจนับอุปกรณ์มาส่งค่ะ ไม่ทราบว่าคุณก้องอยู่ไหมคะ”

“ผมก้องครับ” เขายิ้มให้เล็กน้อย ก่อนเดินเข้ามาหา

“เพิ่งย้ายมาดูแลคลังสินค้าได้ไม่นานใช่ไหมคะ”

“ครับ เพิ่งมาช่วยงานได้ไม่กี่วันเอง ยังมีอะไรต้องเรียนรู้อีกเยอะ”

“เหมือนกันเลยค่ะ หนูก็เพิ่งมาฝึกงาน”

ทั้งสองหัวเราะเบา ๆ ให้กัน บรรยากาศที่ตอนแรกดูเกร็งจึงผ่อนคลายลง พิมยื่นแฟ้มเอกสารให้ก้อง พร้อมอธิบายรายการที่ฝ่ายบัญชีต้องการตรวจสอบ ชายหนุ่มรับไปเปิดดู ก่อนชี้ไปยังช่องข้อมูลบางส่วน

“ตรงนี้เป็นรายการที่เพิ่งรับเข้ามาเมื่อวานใช่ไหมครับ”

“ใช่ค่ะ แต่ในใบรับของยังไม่มีลายเซ็นยืนยัน หนูเลยอยากให้ช่วยตรวจสอบอีกที”

“ได้ครับ เดี๋ยวผมดูให้” ก้องเดินไปหยิบแฟ้มบันทึกอีกเล่มจากชั้นวาง ก่อนกลับมานั่งตรวจสอบข้อมูลข้างโต๊ะทำงาน พิมยืนรออยู่ใกล้ ๆ และคอยจดรายละเอียดที่เขาแจ้ง

“คุณพิมใช่ไหมครับ”

“ค่ะ”

“ชื่อเพราะดีนะครับ”

หญิงสาวชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนยิ้มตอบอย่างสุภาพ “ขอบคุณค่ะ”

“ถ้ามีเอกสารอะไรเกี่ยวกับคลังสินค้า เอามาถามผมได้เลยนะครับ ผมอาจจะยังไม่เก่งมาก แต่พอช่วยดูได้”

“ได้เลยค่ะ ขอบคุณนะคะ”

การพูดคุยเป็นไปอย่างเป็นกันเอง จนพิมเผลอลืมไปว่าตัวเองยังมีเอกสารอีกหลายชุดต้องกลับไปจัดการ แต่ภาพที่ทั้งสองยืนคุยกันอยู่หน้าคลังสินค้า กลับอยู่ในสายตาของใครบางคนตั้งแต่ต้น ภาคินเพิ่งเดินตรวจพื้นที่บริเวณโรงคัดแยกเสร็จ เขากำลังจะกลับไปยังสำนักงาน แต่เมื่อเห็นพิมยืนอยู่กับก้อง เขาก็ชะลอฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัว

ชายหนุ่มมองแฟ้มในมือของหญิงสาว ก่อนเลื่อนสายตาไปยังคนงานใหม่ที่กำลังยิ้มให้เธอ ไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะต้องรู้สึกไม่พอใจ เพราะทั้งคู่ก็คงกำลังคุยเรื่องงานกันตามปกติ แต่ไม่รู้ทำไม ภาพรอยยิ้มที่พิมมอบให้ก้องกลับทำให้เขารู้สึกขัดใจขึ้นมาเล็กน้อย

“คุณภาคินครับ”

ธามที่เดินตามมาด้วยเรียกขึ้น เมื่อเห็นเจ้านายหยุดยืนอยู่กลางทาง

“ครับ?”

“มีอะไรหรือเปล่าครับ”

“เปล่า ไปกันเถอะ”

ภาคินตอบสั้น ๆ ก่อนเดินต่อ แต่สายตายังอดเหลือบกลับไปทางคลังสินค้าไม่ได้ ไม่นานนัก พิมก็ตรวจสอบเอกสารเสร็จ เธอกล่าวขอบคุณก้องก่อนเตรียมเดินกลับสำนักงาน โดยไม่ทันสังเกตว่ามีรถเข็นบรรทุกอุปกรณ์จอดอยู่ใกล้ทางเดิน

ขณะที่กำลังเดินพลางอ่านบันทึกในแฟ้ม ปลายรองเท้าของเธอก็เกือบสะดุดเข้ากับขอบล้อรถเข็น

“ระวังครับ!”

เสียงก้องดังขึ้นพร้อมกับมือที่เอื้อมมาประคองแขนเธอไว้ พิมสะดุ้ง รีบเงยหน้าขึ้น ก่อนพบว่าตัวเองเกือบเสียหลักจริง ๆ

“ขอบคุณค่ะ เกือบล้มแล้วไหมล่ะ”

“เดินดูทางด้วยสิครับ อ่านเอกสารไปด้วยแบบนี้อันตรายนะ”

“ค่ะ หนูจะระวังมากขึ้น”

เธอยิ้มแห้ง ๆ ให้เขา ก่อนขยับออกจากรถเข็นและจัดแฟ้มในมือให้เรียบร้อย จังหวะนั้นเอง เสียงทุ้มคุ้นหูก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

“มีอะไรกันหรือเปล่า”

ทั้งสองหันไปพร้อมกัน ภาคินกำลังเดินเข้ามาหา สีหน้าของเขายังคงเรียบนิ่ง แต่สายตากลับจับอยู่ที่มือของก้องซึ่งเพิ่งปล่อยจากแขนพิม

“ไม่มีอะไรครับนายหัว คุณพิมเกือบสะดุดรถเข็น ผมเลยช่วยไว้” ก้องรีบอธิบาย

“ครับ” ภาคินตอบโดยมองไปทางก้อง ก่อนหันมาหาพิม

“เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”

“ไม่ค่ะ แค่ตกใจนิดหน่อย”

“เดินดูทางด้วยครับ อย่ามัวแต่มองเอกสาร”

“ค่ะ”

พิมก้มหน้ารับคำอย่างว่าง่าย รู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งถูกจับได้ว่าทำอะไรไม่ระวัง ภาคินยื่นมือมาขอแฟ้มจากเธอ

“เอกสารอะไรครับ”

“รายการตรวจนับอุปกรณ์ค่ะ หนูเอามาส่งให้ฝ่ายคลังสินค้า”

“เสร็จแล้วหรือยัง”

“เรียบร้อยแล้วค่ะ เหลือแค่เอากลับไปให้พี่ธามตรวจอีกครั้ง”

“งั้นผมถือไปให้”

“ไม่เป็นไรค่ะ หนูถือเองได้”

“ส่งแฟ้มมาครับ” คำพูดเรียบ ๆ ทำให้พิมเงียบไปชั่วขณะ ก่อนยอมส่งแฟ้มให้เขาแต่โดยดี

ก้องยืนมองเหตุการณ์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มบาง ๆ “ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวไปจัดของต่อก่อนนะครับ”

“ครับ”

ภาคินพยักหน้าให้ ก่อนเดินนำออกไปพร้อมแฟ้มเอกสารในมือ ส่วนพิมรีบเดินตามไปติด ๆ เมื่อทั้งคู่เดินห่างจากคลังสินค้ามาพอสมควร พิมจึงเอ่ยขึ้น

“คุณภาคินไม่ต้องถือให้ก็ได้นะคะ เดี๋ยวหนูถือเองก็ได้ค่ะ”

“ถือไปแล้วครับ”

“แต่หนูเกรงใจค่ะ”

“ถ้าเกรงใจก็คราวหน้าระวังทางเดินหน่อย”

พิมเม้มปากเล็กน้อย ก่อนพยักหน้ารับ

“ค่ะ จะระวังค่ะ”

ภาคินเหลือบมองหญิงสาวที่เดินอยู่ข้าง ๆ เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่ในใจกลับยังติดอยู่กับภาพเมื่อครู่ ภาพที่ก้องยื่นมือไปประคองเธอ และภาพที่เธอยิ้มให้คนงานใหม่อย่างเป็นกันเอง เขาไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงต้องใส่ใจกับเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ ทั้งที่พิมก็เป็นเพียงเด็กฝึกงานคนหนึ่ง และก้องก็เป็นเพียงพนักงานในสวน แต่ความรู้สึกขัดใจที่เกิดขึ้นกลับไม่ยอมหายไปง่าย ๆ เมื่อเดินมาถึงสำนักงาน ภาคินวางแฟ้มลงบนโต๊ะของธาม

“เอกสารของฝ่ายคลังสินค้า ตรวจสอบให้ด้วย”

“ครับ”

ธามรับแฟ้มไป ก่อนเหลือบมองพิมที่เดินตามเข้ามา

“เรียบร้อยไหมครับน้องพิม”

“เรียบร้อยค่ะ พี่ธาม”

“ขอบคุณมากครับ”

พิมยิ้มให้ ก่อนเดินกลับไปนั่งประจำโต๊ะของตัวเอง ส่วนภาคินกำลังจะเดินออกจากสำนักงาน แต่กลับหยุดเมื่อได้ยินเสียงธามพูดขึ้น

“คุณก้องดูเป็นคนอัธยาศัยดีนะครับ”

ภาคินหันกลับมามอง

“ทำไม”

“ก็เห็นคุยกับคุณพิมตั้งนาน ผมว่าเขาคงช่วยสอนงานคลังสินค้าให้เธอได้ดี”

“ถ้ามีเวลาทำงานก็ควรเอาเวลาไปทำงาน”

คำตอบนั้นทำให้ธามหลุดยิ้มออกมาเล็กน้อย

“ครับ ผมก็หมายถึงเรื่องงานนี่แหละครับ”

ภาคินไม่ได้ตอบ เขาหันหลังเดินออกไปทันที ทิ้งให้ธามมองตามด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยปนขบขัน ช่วงบ่าย พิมกลับมานั่งทำงานตามปกติ เธอเปิดไฟล์ข้อมูลที่ต้องตรวจสอบและเริ่มบันทึกตัวเลขลงในระบบ ระหว่างนั้นโทรศัพท์บนโต๊ะก็สั่นขึ้น เป็นข้อความจากมะปรางที่ส่งมาถามว่าเย็นนี้จะไปเดินตลาดในหมู่บ้านด้วยกันไหม พิมยิ้มก่อนพิมพ์ตอบตกลง แล้วหันกลับมาทำงานต่อ ไม่นานนัก เงาของใครบางคนก็ทอดลงบนโต๊ะ

“งานเรียบร้อยหรือยังครับ”

เธอเงยหน้าขึ้น พบภาคินยืนอยู่ข้างโต๊ะพร้อมแก้วกาแฟหนึ่งแก้ว

“ใกล้แล้วค่ะ เหลืออีกนิดเดียว”

“พักสายตาบ้างก็ได้ครับ นั่งจ้องหน้าจอมาทั้งวันแล้ว”

เขาวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ ก่อนเลื่อนมันไปตรงหน้าเธอ พิมมองแก้วกาแฟด้วยความแปลกใจ

“ของหนูเหรอคะ”

“ครับ”

“คุณภาคินซื้อมาให้เหรอคะ”

“พอดีผ่านร้านมา เลยซื้อมา”

หญิงสาวหยิบแก้วขึ้นมาดู แล้วพบว่าเป็นลาเต้เย็นหวานน้อยเหมือนที่เธอชอบ

“ขอบคุณมากนะคะ แต่คุณภาคินรู้ได้ยังไงว่าหนูชอบแบบนี้”

ภาคินนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงปกติ

“ก็เคยเห็นคุณดื่ม”

“จำได้ด้วยเหรอคะ”

“เรื่องแค่นี้เองครับ”

เขาตอบเหมือนไม่ใช่เรื่องสำคัญ ก่อนหันไปมองเอกสารบนโต๊ะของเธอ

“ทำงานต่อเถอะครับ อย่าลืมพักด้วย”

พิมยิ้มกว้างขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่

“ขอบคุณอีกครั้งนะคะ”

ภาคินพยักหน้ารับ ก่อนเดินออกจากสำนักงานไป หญิงสาวมองตามเขาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วค่อย ๆ ยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ ความเย็นของเครื่องดื่มทำให้เธอรู้สึกสดชื่น แต่เธอเริ่มสงสัยแล้วว่าเจ้านายคนนี้เป็นคนช่างสังเกต หรือเป็นคนที่จดจำรายละเอียดของคนอื่นเก่งกันแน่

เย็นวันนั้น หลังเลิกงาน พิมเดินออกมาจากสำนักงานพร้อมมะปราง ทั้งคู่กำลังพูดคุยกันเรื่องตลาดนัดในหมู่บ้านอย่างสนุกสนาน

“แกอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม”

“ขอของทอดกับน้ำปั่นก็พอ วันนี้ทำงานจนเหนื่อยเลย”

“งั้นเดี๋ยวฉันเลี้ยงน้ำแกเอง”

เสียงหัวเราะของสองสาวดังไปตามทางเดิน อีกด้านหนึ่ง ภาคินยืนอยู่หน้าสำนักงาน กำลังคุยโทรศัพท์กับคู่ค้ารายหนึ่ง เขาเงยหน้าขึ้นพอดีกับที่เห็นพิมเดินผ่านไปพร้อมมะปราง หญิงสาวไม่ได้หันมามองเขา เธอกำลังยิ้มและพูดคุยกับเพื่อนอย่างมีความสุข ภาคินมองตามอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนก้มลงสนทนาทางโทรศัพท์ต่อ

“ครับ เรื่องนั้นผมจะให้ธามตรวจสอบอีกที”

เขาพยายามตั้งใจฟังรายละเอียดของงาน แต่ภาพรอยยิ้มของพิมกลับแทรกเข้ามาในความคิดเป็นระยะ ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาเริ่มสังเกตว่าเธอชอบดื่มกาแฟแบบไหน ชอบกินอะไร หรือแม้แต่เวลาที่เธอเดินผ่านสำนักงานในแต่ละวัน และไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่เหมือนกัน ที่การเห็นเธอยิ้มให้ผู้ชายคนอื่นทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยพอใจนัก ภาคินถอนหายใจเบา ๆ ก่อนเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า

บางทีเขาอาจต้องกลับมาทบทวนตัวเองเสียแล้ว เพราะดูเหมือนว่าเด็กฝึกงานฝ่ายบัญชีคนนี้ กำลังทำให้หัวใจของนายหัวที่เคยนิ่งสงบเริ่มไม่เป็นจังหวะขึ้นมาทีละนิด

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เผลอใจรักนายหัวมะพร้าว   ตอนที่ 4 ร่มคันเดียวในวันที่ฝนตก

    ณ ช่วงบ่ายของวันนี้ ท้องฟ้าเหนือสวนมะพร้าวเริ่มมืดครึ้มตั้งแต่ยังไม่ถึงเวลาเลิกงาน เมฆสีเทาก้อนใหญ่เคลื่อนตัวเข้าปกคลุมแนวต้นมะพร้าว ลมพัดแรงจนใบมะพร้าวเสียดสีกันเกิดเป็นเสียงดังซู่ ก่อนที่หยดฝนเม็ดแรกจะตกกระทบหลังคาสำนักงานพิมพ์ชนกเงยหน้าจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความกังวลเล็กน้อย“ฝนตกจริง ๆ ด้วยแฮะ” เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนหันไปมองกระเป๋าสะพายที่วางอยู่ข้างโต๊ะ แล้วนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่ได้หยิบร่มติดมาด้วย เช้านี้เธอรีบออกจากบ้านพักเพราะกลัวมาสาย จึงลืมตรวจดูพยากรณ์อากาศอย่างที่มะปรางเคยเตือนเอาไว้“แกไม่ได้เอาร่มมาใช่ไหม” มะปรางที่กำลังเก็บเอกสารอยู่โต๊ะข้าง ๆ เอ่ยถามขึ้น“อือ ลืมสนิทเลย”“ฉันก็ไม่มีเหมือนกัน วันนี้ต้องไปช่วยแม่ที่บ้านพักคนงานด้วย คงกลับอีกทางหนึ่ง”“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันรอให้ฝนซาก่อนก็ได้” พิมตอบอย่างไม่คิดมากนัก ก่อนหันกลับไปจัดเอกสารบนโต๊ะให้เรียบร้อยแต่เมื่อเวลาผ่านไป ฝนกลับไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ซ้ำยังตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนเสียงเม็ดฝนกระทบหลังคาดังกลบเสียงพูดคุยภายในสำนักงาน พนักงานหลายคนทยอยกลับกันไปแล้ว เหลือเพียงพิมที่ยังนั่งตรวจเอกสารอีกเล็กน้

  • เผลอใจรักนายหัวมะพร้าว   ตอนที่ 3 เด็กฝึกงานคนใหม่กับหัวใจนายหัว

    เสียงเครื่องจักรจากโรงคัดแยกมะพร้าวดังเป็นระยะตั้งแต่ช่วงเช้า แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านแนวต้นมะพร้าวทอดเงายาวลงบนพื้นดิน พนักงานในสวนต่างแยกย้ายกันทำหน้าที่ของตัวเองอย่างขะมักเขม้น พิมพ์ชนกเดินถือแฟ้มเอกสารออกมาจากสำนักงาน หลังจากธามฝากให้เธอนำรายการตรวจนับอุปกรณ์ไปส่งให้ฝ่ายคลังสินค้า เนื่องจากมีข้อมูลบางส่วนที่ต้องตรวจสอบเพิ่มเติมก่อนปิดยอดประจำสัปดาห์หญิงสาวก้มมองกระดาษในมือพลางทบทวนรายการที่ต้องถาม เธอยังไม่คุ้นเคยกับพื้นที่ด้านหลังของสวนมากนัก จึงต้องเดินตามป้ายบอกทางไปเรื่อย ๆ“ฝ่ายคลังสินค้าอยู่ทางนี้หรือเปล่านะ” พิมพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเห็นอาคารหลังคาสังกะสีอยู่ไม่ไกลนัก เธอจึงเดินตรงเข้าไปภายในคลังสินค้ามีลังอุปกรณ์วางเรียงเป็นระเบียบ กลิ่นไม้และกลิ่นดินจาง ๆ ลอยปะปนอยู่ในอากาศ ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังยกลังพลาสติกขึ้นวางบนชั้น เขาสวมเสื้อยืดสีเข้มกับกางเกงทำงาน ดูเหมือนกำลังยุ่งอยู่กับการจัดของ“ขอโทษนะคะ ที่นี่ฝ่ายคลังสินค้าใช่ไหมคะ”ชายหนุ่มหันมาตามเสียงเรียก ก่อนวางลังในมือลง “ใช่ครับ มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า”“หนูเอาเอกสารตรวจนับอุปกรณ์มาส่งค่ะ ไม่ทราบว่าคุณก้องอยู่ไหมคะ”“ผมก้อง

  • เผลอใจรักนายหัวมะพร้าว   ตอนที่ 2 เจ้านายคนนี้จำเก่งจัง

    แสงแดดยามเช้าส่องผ่านกระจกบานใหญ่ของสำนักงาน เสียงพัดลมเพดานหมุนเอื่อย ๆ คลอไปกับเสียงพิมพ์แป้นพิมพ์จากโต๊ะทำงานหลายตัว พิมพ์ชนกนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์พร้อมสมุดจดเล่มเล็ก เธอกำลังไล่ตรวจเอกสารบัญชีที่ธามนำมาให้ตั้งแต่ช่วงเช้า แม้จะเป็นเพียงวันที่สองของการฝึกงาน แต่หญิงสาวก็พยายามตั้งใจเรียนรู้งานทุกอย่างอย่างเต็มที่ ทั้งการจัดเรียงใบเสร็จ การตรวจสอบรายการรับจ่าย และการบันทึกข้อมูลลงในระบบ“ตรงนี้ถ้าไม่แน่ใจ ให้เทียบกับเอกสารชุดก่อนหน้าได้นะครับ” ธามชี้ไปยังแฟ้มเอกสารบนโต๊ะ “แต่ถ้ามีตัวเลขไม่ตรงกัน อย่าเพิ่งแก้เอง ให้ถามผมก่อน”“ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะพี่ธาม” พิมยิ้มรับ ก่อนก้มหน้าทำงานต่ออย่างตั้งใจ เธอไม่อยากให้ใครมองว่าเป็นเด็กฝึกงานที่ทำอะไรไม่เป็น จึงพยายามจดจำรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ เวลาผ่านไปจนใกล้เที่ยง เสียงท้องร้องเบา ๆ ทำให้หญิงสาวชะงัก เธอเหลือบมองนาฬิกาบนผนังแล้วพบว่าเลยเวลาพักมาเล็กน้อย“หิวแล้วล่ะสิ”เสียงมะปรางดังขึ้นจากด้านหลัง พิมหันไปมองเพื่อนที่ยืนถือกระเป๋าสตางค์อยู่ “นิดหน่อย แกไปกินข้าวก่อนเลย”“ไปด้วยกันสิ วันนี้มีแกงเขียวหวานด้วยนะ”ทั้งคู่เดินออกจากสำนักงานไปยัง

  • เผลอใจรักนายหัวมะพร้าว   ตอนที่ 1 เด็กบัญชีคนใหม่

    เสียงลมพัดผ่านยอดมะพร้าวดังเป็นระยะ แสงแดดยามเช้าส่องลอดใบไม้ลงมากระทบถนนดินที่ทอดยาวเข้าไปในสวนกว้างสุดสายตา รถกระบะคันหนึ่งแล่นผ่านแนวต้นมะพร้าว ก่อนจะชะลอความเร็วและจอดลงหน้าบ้านพักพนักงานพิมพ์ชนกก้าวลงจากรถพร้อมกระเป๋าเดินทางใบเล็ก หญิงสาวยืนมองสถานที่ตรงหน้าด้วยความตื่นตา สวนมะพร้าวแห่งนี้ใหญ่กว่าที่เธอจินตนาการเอาไว้มาก นอกจากพื้นที่เพาะปลูกที่เรียงรายเป็นแนวยาวแล้ว ยังมีโรงแปรรูป อาคารสำนักงาน และบ้านพักพนักงานแยกออกจากกันอย่างเป็นระเบียบกลิ่นดินหลังรดน้ำผสมกับกลิ่นหญ้าสดลอยมาตามลม ทำให้บรรยากาศโดยรอบดูสงบกว่าที่เธอคุ้นเคยจากชีวิตในเมืองพิมสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ข้างขมับ เธอต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะเดินทางมาถึงที่นี่ และนับจากวันนี้ไป สถานที่แห่งนี้จะกลายเป็นที่ทำงานของเธอตลอดช่วงฝึกงาน“พิม!”เสียงเรียกคุ้นหูดังมาจากทางเดินข้างบ้านพัก หญิงสาวหันไปตามเสียงก่อนจะเผยรอยยิ้มกว้างเมื่อเห็นมะปราง เพื่อนสนิทที่ยืนโบกมือให้จนแขนแทบหลุด ทั้งคู่รีบเดินเข้าหากันก่อนสวมกอดด้วยความคิดถึง“ในที่สุดก็มาแล้ว ฉันนึกว่าแกจะหลงทางเสียอีก”“ก็ต้องนั่งรถมาตั้งหลายชั่วโม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status