บทที่ 107

เจ้าขุนที่ได้ยินเช่นนั้น ก็เหลือบสายตาหันไปมองคนที่ถูกกดให้นั่งลงบนพื้นเบื้องล่างอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนเจ้าตัวจะพ่นลมหายใจออกมาหนึ่งที แล้วพูดออกไปว่า “เดี๋ยวพี่ไปเองดีกว่า เพราะยังไงซะที่ผู้หญิงคนนี้เป็นบ้าได้ขนาดนี้ ก็มีสาเหตุมาจากครอบครัวของพี่ด้วยเหมือนกัน”

ไอดินจึงพูดออกไปว่า “แต่…”