LOGINEp.8 คลิปยืนยันความโง่
อัญชันนั่งดูคลิปสะเทือนใจนั้นจนจบ ภายในคลิปมีเสียงพูดที่ได้ยินชัดเจนไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ
“เดินไม่ไหวแล้ว ขาไม่มีแรงเดิน แต่ขามีแรงทำอย่างอื่นนะ”
“เข้าไปส่งข้างในหน่อยสิ รู้สึกร้อนๆ อ่ะ เผื่อเรา… จะอาบน้ำด้วยกัน”
สิ้นสุดประโยคจากแพท เพทายก็อุ้มเธอเข้าห้องพักไป เดาได้ทันทีว่าภายในห้องจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น
ความผิดหวังและความเสียใจมันถาโถมเข้าใส่อย่างไม่ทันตั้งตัว นี่สินะ… คงเป็นเหตุผลที่เมื่อคืนที่เธอส่งข้อความหาเพทายแล้วเขาไม่อ่าน ไม่ตอบ อัญชันเข้าใจทุกอย่างแล้ว รู้แล้วว่าเขามันมักมาก เลวสิ้นดี ที่ผ่านมานั้นเขาหลอกลวงเธอ
เธอไม่น่าเปิดใจให้เขาเลย ทั้งที่เธอก็อยู่ของเธอดีๆ มีความสุขแค่กับพ่อก็เพียงพอแล้ว
“ฮะ ฮึก ใจร้าย พี่เพทายใจร้าย”
“อัญ เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม เฮ้ย… อัญ”
อัญชันร้องไห้สะอื้นสุดเสียงจนเป็นลมล้มลงไป เหนือที่ไม่รู้ว่าในโทรศัพท์นั้นมีอะไร แต่รู้แค่ว่ามันคงเป็นเรื่องที่ทำให้อัญชันเสียใจ เขาเองก็ไม่กล้าละลาบละล้วงที่จะเปิดดู
เหนือตัดสินใจอุ้มอัญชันในท่าเจ้าสาว เขายืนคิดอยู่ครู่หนึ่งว่าจะทำอย่างไรดี จนกระทั่งธารากลับมาเจอลูกสาวตัวเองหมดสติในอ้อมแขนของเหนือ
“อัญ อัญเป็นอะไรไปลูก”
“ผมคิดว่าน่าจะเป็นลมครับคุณลุง”
“เหนืออุ้มน้องไปที่ห้องนอน ห้องนอนมีแอร์ อัญจะได้รู้สึกตัวเร็วๆ”
“ครับ”
ธาราเดินนำไปก่อน เหนืออุ้มอัญชันตามขึ้นมาบนบ้าน แต่ก่อนจะเดินตามขึ้นไป เหนือหยิบโทรศัพท์ที่ตกพื้นอย่างรวดเร็วมาใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกง แล้วรีบอุ้มอัญชันขึ้นห้องไปทันที
“อัญ เป็นอะไรไหมลูก ทำไมเหมือนร้องไห้” เพราะธาราสังเกตเห็นแก้มเนียนใสของลูกสาวที่เปียกชุ่มเปื้อนไปด้วยน้ำตา
“อากาศร้อนครับคุณลุง น่าจะเป็นเหงื่อ”
“อย่างงั้นเหรอ ถ้างั้นฝากน้องหน่อยนะ ลุงจะไปเอาน้ำอุ่นมาซับหน้าให้ยัยอัญ”
“ครับ”
เวลาผ่านไปจนกระทั่งอัญชันรู้สึกตัว เหนือที่กลับไปก่อนแล้วและไว้วางโทรศัพท์ของอัญชันไว้ข้างเตียง ส่วนธาราที่นั่งเฝ้าลูกสาวอยู่ก็ดีดตัวจากเก้าอี้ทันทีเมื่อเห็นลูกสาวลืมตาและขยับตัว
“อัญ ลูกเป็นอะไรมากไหม”
“คุณพ่อ ฮะ ฮึก”
“เป็นอะไรลูกร้องไห้ทำไม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”
“มะ ไม่ค่ะ” เธอไม่กล้าตอบพ่อของเธอว่าเจ็บที่ใจ แต่การที่อัญชันร้องไห้นั้นเป็นเรื่องปกติทุกครั้งที่เวลาป่วยแล้วเธอจะงอแงร้องไห้กอดพ่อ เวลาที่อัญชันป่วยเธอจะรู้สึกคิดถึงแม่เอามากๆ หัวใจอ่อนแอร่างกายงอแง และครั้งนี้ ธาราก็คงจะคิดว่าเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
เวลาผ่านไปจนกระทั่งช่วงเย็นธาราอยู่ดูแลลูกสาวไม่ห่าง ทำอาหารของโปรดไว้ให้ มีผลไม้ที่ชอบทานที่เป็นผลผลิตของสวนธารา ในระหว่างที่ทั้งสองนั่งทานข้าวด้วยกันนั้น ธาราก็เอ่ยถามในสิ่งที่นึกขึ้นได้
“วันนี้เพทายเขาจะมารับหนูไม่ใช่เหรอ”
“...”
“อัญลูก”
“คะคุณพ่อ”
“วันนี้ช่วงบ่ายที่ผ่านมาเพทายต้องมารับไม่ใช่เหรอ หรือพ่อจำผิดวัน”
“พี่เขาคงไม่สะดวก”
“อัญจะไปเองนะคะ พรุ่งนี้เช้าอัญจะเดินทางแต่เช้า”
“เอางั้นก็ได้ แต่หนูตกลงกับเพทายไว้แล้วใช่ไหม”
“ค่ะ”
ฉันไม่ได้ตกลงอะไรกับเขาทั้งนั้น เพราะทุกอย่างมันชัดเจนมากอยู่แล้ว แม้จะเสียใจแต่ก็ต้องทำใจให้ได้ และที่มากกว่าความเสียใจนั่นก็คือความผิดหวัง ฉันผิดหวังในตัวเขามากๆ เขาสนุกมากสินะที่ล้อเล่นกับใจของฉัน คงสนุกมากสินะที่เขาทำให้ฉันรักเขาได้ สำหรับเขามันก็คงเป็นเรื่องสนุกเรื่องนึง เราไม่น่ารู้จักกันเลย
หลังจากแยกย้ายกับคุณพ่อ ฉันนอนร้องไห้ในห้องนอนอย่างเต็มเสียง ฉันไม่ต้องกลัวแล้วว่าใครจะได้ยิน ฉันขอจมกับมันให้เต็มที่แล้วจะเดินหน้าต่อไป ฉันจะเปลี่ยนจากความรักให้กลายเป็นความเกลียดชัง เกลียดที่เขาหลอก เกลียดที่เขาทำเหมือนฉันเป็นผู้หญิงหน้าโง่
ถึงแม้จะตั้งใจเกลียดเขาแค่ไหนก็ตาม แต่ทำไมในใจมันคิดถึงที่เรื่องดีๆ ที่เขาทำให้ฉัน เรื่องที่เขาดูแลฉัน ในช่วงที่เขาอยู่บ้านฉันช่วงนั้น หรือจะเป็นช่วงที่เขาแวะมาซื้อผลไม้ เขาสร้างความประทับใจให้ฉันมากมาย มันมากมายจนฉันเผลอคิดไปว่าเขาเองก็รักฉันจริงๆ แต่ความจริงมันไม่ใช่แบบนั้นเลย
และการที่เขาไม่ได้มารับฉันในวันนี้ ทุกอย่างมันก็ชัดเจนมากพอ เรื่องระหว่างเราสองคนต้องจบด้วยการเกลียดกัน
ฉันโคตรเกลียดพี่เพทายเลย
~~~
อัญชันกลับมาเตรียมตัวที่คอนโดสองวันก่อนเปิดภาคเรียน และในช่วงสองวันนั้น อัญชันชวนเพื่อนสาวสองคนมาที่ห้องของตัวเอง ใจที่ยังเจ็บก็อยากลองดื่มหนักๆ แต่ก็อยากดื่มในที่ที่ปลอดภัยและมีคนที่ไว้ใจอยู่ด้วย อยู่ที่บ้านยังมีคุณพ่อ เธอต้องแสร้งทำเป็นเข้มแข็ง ทำเป็นเหมือนไม่มีอะไร ทั้งใจที่ในใจอยากจะร้องไห้ให้สุดเสียง ไม่อยากให้คุณพ่อรู้แล้วต้องเสียใจและผิดหวัง
“ฉันมีผลไม้จากสวนมาฝากเยอะแยะเลย”
“จ้า แต่เอาไว้ก่อนเนอะ ไหนใครอยากลองดื่ม” ปราง หนึ่งในเพื่อนสนิทของอัญชันตอบรับและแซวกลับเล็กน้อย
“ฉันเอง”
“คนที่ต้องการจะเมาเหล้าขนาดนี้ นี่อย่าบอกว่าแกเมารักน่ะยัยอัญ” ขวัญ เพื่อนสนิทอีกคนของอัญชันที่พูดออกมาราวกับอ่านใจของอัญชันได้
“ฉันปิดบังอะไรพวกแกได้บ้างไหมเนี่ย”
“เหลามาค่ะ เหลามาให้หมด บักได๋มันเฮ็ดให้ยัยอัญอยากเมาซอดแจ้ง” (เล่ามาค่ะ เล่ามาให้หมด ใครที่เป็นตัวต้นเหตุของความเสียใจที่ทำให้อัญชันอยากเมาจนถึงเช้า) ขวัญเป็นสาวภาคอีสานที่มักจะคุยภาษากลางสลับกับภาษาบ้านเกิดของตัวเองให้เพื่อนฟังบ่อยๆ จนบางคำทั้งอัญชันและปรางก็พอจะรู้ความหมายบ้างแล้ว
“อือ เป็นห่วงฉันสินะ”
“บ่คร้าาา อยากกินเผือก”
อัญชันตัดสินใจเล่าเรื่องเพทายให้ปรางและขวัญฟัง ทั้งเล่าไป ดื่มไป ร้องไห้ไป เพื่อนสองคนต่างก็ช่วยกันปลอบใจกับรักครั้งแรกหัวใจก็แตกสลาย~
“แกนี่นะยัยอัญ มาตกม้าตายเอาตอนใกล้เรียนจบ ผ่านมาตั้งสามปีไม่เคยเปิดใจให้ใคร แต่พอเปิดใจปุ๊บก็ใจเจ็บปั๊บ”
“ฉันตั้งใจจะเกลียดเขาให้มาก ให้มากพอที่ฉันจะลืมเขาได้”
“จ้า เกลียดมันโล้ดจ้า บักซั่ว บักปอบ โอ้ยหงุดหงิด ฉันอยากจะด่าสักสามวันสามคืน”
“นี่ยัยขวัญ พักเนอะ ด่าเอาพองาม เพราะคนที่นั่งฟังแกด่าน่ะคือพวกฉัน ไม่ใช่ บักอะไรนะที่แกด่าเมื่อกี้”
“บักซั่ว”
“เออ นั่นแหละบักซั่ว”
“ไหนแกลองด่าสิยัยอัญ”
“คนเลว”
“ไม่เอา มันไม่ได้อรรถรส แกพูดตามฉันน่ะ บักคนซั่ววว”
“บักคนซั่ววว”
“เออ ให้มันได้อย่างงี้ ถ้าตอนนี้ผู้ชายคนนั้นกินน้ำอยู่ก็ขอให้มันสำลักน้ำติดคอตุยเย่ไปซะ”
อีกด้าน
แค่ก~ แค่ก~ แค่ก~
“นาย เป็นอะไรครับ”
“สำลักกาแฟ มึงไปเอาน้ำเปล่ามาให้กู”
“ครับๆ”
ตุลย์เดินไปชั้นล่างเพื่อให้แม่บ้านเอาน้ำเปล่ามาให้ แต่ก็มิวายอยากซุบซิบเจ้านายตัวเองลับหลัง
“ป้าจันทร์ครับ นายดูแปลกๆ เหมือนคนอดหลับอดนอน”
“นั่นน่ะสิคะ ป้าก็แอบเป็นห่วงอยู่เหมือนกัน หลายวันมานี้ข้าวไม่ทาน ทานแต่กาแฟ เมื่อวานดื่มกาแฟไปห้าแก้ว”
“ไอ้ธามมึงล่ะ รู้หรือเปล่าว่านายเป็นอะไร”
“ไม่รู้ แต่วันก่อนน่ะกูเห็นนายนั่งมองอะไรสักอย่างในโทรศัพท์ แล้วไม่นานก็ปาโทรศัพท์ลงพื้นแตกกระจาย”
“แต่วันนั้นนายบอกว่าจะไปรับคุณอัญชัน”
“นายไม่ได้ออกไปไหน”
“กูว่าต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ”
“อย่าเสือกเรื่องของนาย เดี๋ยวคอมึงจะขาด แล้วรีบเอาน้ำไปให้นายได้แล้ว”
“เออๆ”
✨✨✨
ตอนพิเศษบรรยากาศหน้าห้องน้ำที่ควรจะเป็นแค่จุดพักหายใจ กลับกลายเป็นสมรภูมิย่อยๆ ไปเสียอย่างนั้น“ยัยอัญ ยัยขวัญ ฉันรอด้านนอกนะ”“เค / เคเลย”อาชิกำลังจะเดินผ่านไปแต่เห็นปรางยืนรอสองสาวที่หน้าห้องน้ำรับแขก“นี่เธอ”“...” ปรางเงยหน้ามองแบบไม่อยากสนใจ“เธอนั่นแหละ”“มีอะไรหรือเปล่าคะ” น้ำเสียงสุภาพ แต่แววตาไม่รับแขกเอาเสียเลย เพราะเธอไม่ชอบผู้ชายที่มีสายตาเจ้าชู้ คนอะไรเจ้าชู้ตั้งแต่สายตา แล้วถ้านิสัยล่ะจะขนาดไหน“ดีลไหม” อาชิยิ้มมุมปาก เหมือนคิดว่าอีกฝ่ายแค่เล่นตัว“...” ปรางขมวดคิ้วทันที“ดีลไง”“คุณหมายถึงอะไร ฉันไม่เข้าใจ”“สวยๆ แบบเธอ ฉันอยากดีลด้วยว่ะ” น้ำเสียงนั้นไม่ได้มีความเกรงใจแม้แต่นิด“อ๋อ…” ปรางลากเสียงยาว ก่อนจะหัวเราะเย็นๆ“หึ ตกลงใช่ไหมล่ะ หนึ่งแสนเป็นไง”เพียะ!เสียงฝ่ามือฟาดลงที่แขนของอาชิอย่างแรง“โอ๊ยๆๆ นี่เธอตีฉันทำไม”“ฉันไม่ได้จะทำแค่ตีคุณนะ ฉันอยากจะผ่าสมองคุณออกมาด้วย อยากรู้ว่าสะกดคำว่ามารยาทเป็นหรือเปล่า หิวมาก อดอยากมาก โน่น ไปเลือกเอาข้างทางเลยไป”“แรงว่ะ” อาชิชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะหัวเราะราวกับไม่รู้สึกรู้สากับประโยคด่าทอนั้นปรางยกมือขึ้นอีกที จะฟาดลงที่ตำ
Ep.42 ความรักที่เติบโตไปด้วยกันเมื่อทุกอย่างค่อยๆ คลี่คลายลง ชีวิตของอัญชันและเพทายก็เริ่มเดินไปในจังหวะที่สงบขึ้น แต่ไม่ได้หมายความว่ามันกลับไปเหมือนเดิมในทันที สิ่งที่หายไปตลอดสองปีถูกชดเชยด้วยเวลาที่ทั้งคู่ตั้งใจมอบให้กันในทุกๆ วันเพทายไม่ใช่ผู้ชายอารมณ์ร้อนคนเดิม เขาเรียนรู้ที่จะฟังมากขึ้น คิดก่อนพูด และยับยั้งอารมณ์ได้ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อย่างน้อย… ก็เฉพาะกับอัญชันเท่านั้นแต่ในเรื่องงาน เขายังคงเป็นเพทายคนเดิม คนที่เด็ดขาด ดุดัน และน่าเกรงขาม ไม่มีใครกล้าเถียงหรือท้าทาย ในชีวิตส่วนตัวเขายอมอ่อน ยอมง้อ ยอมแพ้ให้ผู้หญิงเพียงคนนี้คนเดียวเท่านั้น“วันนี้อัญขอไปเที่ยวกับเพื่อนนะคะ ไม่ได้เจอกันนานมากแล้ว”“ที่ไหน” เพทายเงยหน้าขึ้นจากเอกสารทันที“ยัยขวัญอยากไปท่องราตรีค่ะ”“ไปสิ” เพทายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบสั้นๆ“อนุญาตง่ายจัง” อัญชันชะงัก หันมองเขาอย่างแปลกใจ“พี่ไปด้วย”“อ้าว แบบนี้หมดสนุกน่ะสิคะ”“จะสนุกอะไร ทำไมพี่ถึงไปด้วยไม่ได้” เพทายขมวดคิ้วทันที“ก็เพื่อนอัญอาจจะหมดสนุก เพราะหน้าตึงๆ ของพี่เพทายนี่แหละค่ะ”“…” เขานิ่งไปเล็กน้อย เหมือนกำลังคิดตามอย่างจริงจัง“ไปได้ค่ะ แต
Ep.41 ความสุขกลับคืน 100 % 💦💦 “งั้นตอนนี้ พี่ได้อัญอัญคนเดิมกลับมาแล้วใช่ไหม” เสียงของเขาเบาลงอย่างเห็นได้ชัด ไม่ใช่น้ำเสียงของคนมั่นใจ แต่เป็นเสียงของคนที่กลัว กลัวว่าคำตอบจะไม่เป็นอย่างที่หวัง“บ้าแล้วยังบื้ออีก” ฉันดุเขาเบาๆ ทั้งที่ริมฝีปากสั่นนิดๆ“...” พี่เพทายยิ้ม ยิ้มแบบที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน รอยยิ้มที่เป็นบ่งบอกว่ารู้สึกโล่งใจ“ยิ้มอะไรคะ อัญกำลังว่าพี่อยู่นะ”“แค่อยากฟังให้แน่ใจ กลัวจะโดนทิ้งอีก”“ไม่สิ อัญยังโกรธอยู่หนึ่งเรื่อง”“ยอมรับผิดทุกอย่างครับ” พี่เพทายรีบตั้งท่าทางเหมือนเด็กนักเรียนรอรับโทษ จะว่าไปก็น่ารักอยู่นะ“ไม่ถามหน่อยเหรอว่าอัญโกรธพี่เรื่องอะไร”“ไม่กล้าเดา เพราะมันเยอะเกินไป” ฉันเผลออมยิ้ม ทั้งหมั่นไส้ทั้งเอ็นดู“ชิส์ อัญโกรธ โกรธมาก โกรธทุกครั้งที่พี่เพทายด่าอัญแรงๆ”“พี่ไม่เจ็บกว่าเหรอ อัญยิงพี่โดยไม่ลังเลสักนิด”“...”“ขอโทษนะ พี่จะพูดขอโทษอัญทุกวันให้ฟังจนเบื่อไปเลย”“ไม่อยากฟังค่ะ”“...” เขาชะงักหัวใจหล่นวูบไปอยู่ปลายเท้า“อยากโดนบอกรักมากกว่า”… “เอ๊ะนั่นจะทำอะไรคะ”“ถอดไง มันกอดไม่ถนัด”“ถอดได้ยังไง หมอให้ใส่เอาไว้แบบนี้ก่อน”“พี่ไม่ได้เป็นไร”“..
Ep.40 ทำลายกำแพง & BEHIND STORY “จะ เจ็บมากไหมคะ” เสียงอัญชันดังขึ้น เธอวิ่งเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจและเป็นห่วง“ไม่เป็นไร”คุณพ่อของอัญชันมองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าหนักใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างเด็ดขาด“อัญ พาเพทายไปส่งที่บ้านเถอะ”“แต่ผม…” เพทายรีบจะปฏิเสธทันที เขาไม่อยากกลับ ไม่อยากถูกแยกออกไปจากตรงนี้ ไม่อยากให้ช่วงเวลาที่ได้อยู่ใกล้เธอจบลงง่ายๆ ทว่า…“ส่วนอัญ หนูก็อยู่ดูแลพี่เขาที่นั่นไปก่อนนะลูก”“คุณพ่อคะ คือ…”“ขอบคุณครับ” เพทายรีบกล่าวขอบคุณทันที เขาก้มศีรษะเล็กน้อยเหมือนเป็นขอบคุณจากใจจริงนี่แหละ… โอกาสที่เขารอคอย เขารู้ว่าพ่อของอัญชันใจอ่อนและยกโทษให้เขาแล้ว ผู้ชายแมนๆ คุยกัน เปิดใจกันตอนก่อนที่เพทายจะไปตามหาอัญชันด้วยหนทางของเขาเอง“ไปเถอะ งานทางนี้มีคนช่วยเยอะแยะ”“...”“รีบไปเถอะลูกเดี๋ยวจะค่ำเสียก่อน”“เอางั้นก็ได้ค่ะ”บ้านหลังใหญ่ใจกลางเมืองรถสปอร์ตคันหรูเลี้ยวเข้ารั้วบ้านในช่วงเวลาที่ใกล้ค่ำ ธามและตุลย์ที่เห็นก็แปลกใจว่าทำไมเพทายถึงกลับมา แต่พอเห็นว่าคนที่ขับรถของเพทายคืออัญชันก็ยิ่งแปลกใจเข้าไปใหญ่“คุณธามกับคุณตุลย์ อัญฝากช่วยพยุงพี่เพทายหน่อยค่ะ
Ep.39 สำนึกผิดคืนข้ามปีบนดอยหนาวเย็นกว่าทุกคืนที่ผ่านมา เสียงหัวเราะของเด็กๆ จากลานกลางหมู่บ้านดังแว่วมาตามสายลม พลุหลากสีถูกจุดขึ้นกลางฟ้า แตกกระจายเป็นแสงสว่างงดงามเหนือภูเขาสูงรอบด้านอัญชันยืนมองท้องฟ้าอยู่เงียบๆ แสงสีสะท้อนเข้าดวงตาคู่สวยแต่หัวใจกลับสับสน เธออยู่ใกล้เขาเหลือเกิน แต่ในขณะเดียว กันระยะห่างระหว่างหัวใจกลับไกลกันเธอเลือกถอย เลือกเก็บความรู้สึกทั้งหมดเอาไว้กับตัวเอง ไม่อยากให้มันย้อนกลับไปทำร้ายซ้ำอีก เพทายยืนมองฟ้าเดียวกัน พลุสีทองสะท้อนเข้าดวงตาที่เต็มไปด้วยความโหยหา เขาอยู่ใกล้เธอแค่เอื้อมมือ แต่กลับรู้สึกไกลจนเจ็บลึกไปถึงหัวใจ คนหนึ่งอยากหนีจากอดีต อีกคนกลับอยากวิ่งย้อนกลับไปแก้ไขมันเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เพทายหลับตาลงท่ามกลางเสียงพลุ เขาไม่เคยเชื่อเรื่องคำอธิษฐาน ไม่เคยเชื่อว่าดวงดาวจะฟังเสียงของใคร แต่ในค่ำคืนนี้สิ่งที่เขาอยากจะขอ… ไม่ใช่เงิน ไม่ใช่อำนาจ ไม่ใช่ความสำเร็จใด ๆ เขาขอแค่ผู้หญิงคนเดิมกลับมาอยู่ในอ้อมกอดอีกครั้งคำสัญญาถูกเอ่ยขึ้นในใจอย่างหนักแน่น เขาสัญญากับดวงดาว กับท้องฟ้าและกับตัวเองว่าหากได้โอกาสอีกครั้ง เขาจะไม่ทำให้อัญชันต้องบอบช้ำอีกแม้แต่น้
Ep.38 เพ็ท & เพทาย อัญชันเดินมายังกระท่อมของเพ็ทที่อยู่ไม่ไกลจากกระท่อมของเธอมากนัก มือหนึ่งข้างถือถุงอาหารมามากมายหลายอย่างที่เตรียมมาอย่างตั้งใจ ส่วนอีกมือหนึ่งก็ถือไฟฉายจากที่ยายปิ่นให้ยืมมาไว้ส่องทางเธอยืนลังเลอยู่หน้ากระท่อมครู่หนึ่งเพราะมันเงียบมากจนผิดสังเกต แต่ถึงอย่างนั้นก็ตัดสินใจเรียกชื่อเขาดูก่อน“พี่เพ็ท” เธอเรียกชื่อเขาเบาๆ ราวกับกลัวจะรบกวน“พี่เพ็ทคะ” ยังคงเงียบ ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ“อัญเอาอาหารมาให้ค่ะ” อัญชันสูดลมหายใจเข้าเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจ“เงียบจัง ไม่อยู่เหรอ”แต่สิ่งที่ตอบกลับมาก็ยังคงเป็นความเงียบเช่นเดิมสายตาของเธอเลื่อนไปมองประตูไม้ของกระท่อมที่ปิดสนิท ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ความคิดตีกันในหัว ถ้าเปิดเข้าไปจะเสียมารยาทไหมนะอัญชันยืนชั่งใจอยู่พักใหญ่ ก่อนจะตัดสินใจว่าขอแค่ดูให้แน่ใจ ความเงียบแบบนี้มันผิดปกติเกินไป เธอวางถุงอาหารไว้ตรงมุมใกล้ประตูก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้ที่ที่เขานอน“พี่เพ็ท…”ไม่มีแม้แต่การขยับ เขานอนนิ่งเกินไป อัญชันรีบย่อตัวลงมือบางแตะที่ไหล่ของเขาเบาๆ ร่างนั้นร้อนผ่าวจนเธอสะดุ้ง“ตัวร้อนขนาดนี้เลยเหรอ”เธอรีบส่องไฟฉายไปที่ใบห
Ep.9 ข้อเสนอเพทายเพทายนั่งอยู่ในห้องทำงานมืดๆ ภายใต้ความนิ่งนั้นแต่สมองของเขามันไม่ได้นิ่งเลยสักนิด มือหนาควงแก้วเหล้า มุมปากยกยิ้มร้าย เขาพึมพำออกมาเบาๆ แต่น้ำเสียงกลับดูเยือกเย็น“ผู้หญิงใจร่านอย่างเธอ ต้องเจอคนอย่างฉัน”“ฉันไม่เคยปล่อยให้ใครหน้าไหนก็ตามที่มาทำร้ายฉัน ใช้ชีวิตอยู่อย่างเสวยสุขได
Ep.7 แผนการเพทายกลับมายังบ้านหลังใหญ่ของตัวเอง เขาจำเป็นต้องเคลียร์งานให้เรียบร้อยก่อนจะเปิดเทอม เขาอยากเคลียร์ทุกอย่างให้ตัวเองว่างที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในเมื่อมีความรัก ก็อยากใช้เวลากับคนรักให้มากที่สุด และตั้งใจเอาไว้ว่าจะให้อัญชันมาอยู่ด้วยกันก่อนจากกันในคืนนั้น เขาได้บอกทุกอย่างกับอัญชันเอาไว
Ep.6 แค่ถู 💦💦เสียงหยดน้ำที่กระทบพื้นหยุดลง บ่งบอกได้ว่าคนในห้องน้ำอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก่อนหน้านั้นอัญชันเอาผ้าเช็ดตัวและเสื้อคลุมไปวางไว้ที่โต๊ะหน้าห้องน้ำ กลัวเหลือเกินว่าเขาจะเดินแก้ผ้าออกมาหาเธออัญชันนอนบนเตียงอย่างประหม่า เธอตั้งใจแกล้งหลับและปิดตาลงเพื่อลดความตื่นเต้น เธอวางแผนเอาไว้ว
Ep.5 ก่อกวน… “อะ อ๋อ น่ารักนะเนี่ย พี่เป็นเพื่อนสนิทของเพทายนะ พอดีเราไปคุยงานด้วยกันมา” “สวัสดีค่ะ”“เรียกพี่แพทก็ได้ค่ะ”“ค่ะพี่แพท”“เพทายนั่นน้ำอะไรน่ะ สีแปลกดี ขอชิมหน่อย” แพทตั้งใจจะคว้าแก้วน้ำของเพทาย แต่เขาหยิบมันออกก่อน“อย่าเสียมารยาท ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าวุ่นวาย”“นี่นายดุฉันก็ต่อหน้







