เข้าสู่ระบบตอนพิเศษบรรยากาศหน้าห้องน้ำที่ควรจะเป็นแค่จุดพักหายใจ กลับกลายเป็นสมรภูมิย่อยๆ ไปเสียอย่างนั้น“ยัยอัญ ยัยขวัญ ฉันรอด้านนอกนะ”“เค / เคเลย”อาชิกำลังจะเดินผ่านไปแต่เห็นปรางยืนรอสองสาวที่หน้าห้องน้ำรับแขก“นี่เธอ”“...” ปรางเงยหน้ามองแบบไม่อยากสนใจ“เธอนั่นแหละ”“มีอะไรหรือเปล่าคะ” น้ำเสียงสุภาพ แต่แววตาไม่รับแขกเอาเสียเลย เพราะเธอไม่ชอบผู้ชายที่มีสายตาเจ้าชู้ คนอะไรเจ้าชู้ตั้งแต่สายตา แล้วถ้านิสัยล่ะจะขนาดไหน“ดีลไหม” อาชิยิ้มมุมปาก เหมือนคิดว่าอีกฝ่ายแค่เล่นตัว“...” ปรางขมวดคิ้วทันที“ดีลไง”“คุณหมายถึงอะไร ฉันไม่เข้าใจ”“สวยๆ แบบเธอ ฉันอยากดีลด้วยว่ะ” น้ำเสียงนั้นไม่ได้มีความเกรงใจแม้แต่นิด“อ๋อ…” ปรางลากเสียงยาว ก่อนจะหัวเราะเย็นๆ“หึ ตกลงใช่ไหมล่ะ หนึ่งแสนเป็นไง”เพียะ!เสียงฝ่ามือฟาดลงที่แขนของอาชิอย่างแรง“โอ๊ยๆๆ นี่เธอตีฉันทำไม”“ฉันไม่ได้จะทำแค่ตีคุณนะ ฉันอยากจะผ่าสมองคุณออกมาด้วย อยากรู้ว่าสะกดคำว่ามารยาทเป็นหรือเปล่า หิวมาก อดอยากมาก โน่น ไปเลือกเอาข้างทางเลยไป”“แรงว่ะ” อาชิชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะหัวเราะราวกับไม่รู้สึกรู้สากับประโยคด่าทอนั้นปรางยกมือขึ้นอีกที จะฟาดลงที่ตำ
Ep.42 ความรักที่เติบโตไปด้วยกันเมื่อทุกอย่างค่อยๆ คลี่คลายลง ชีวิตของอัญชันและเพทายก็เริ่มเดินไปในจังหวะที่สงบขึ้น แต่ไม่ได้หมายความว่ามันกลับไปเหมือนเดิมในทันที สิ่งที่หายไปตลอดสองปีถูกชดเชยด้วยเวลาที่ทั้งคู่ตั้งใจมอบให้กันในทุกๆ วันเพทายไม่ใช่ผู้ชายอารมณ์ร้อนคนเดิม เขาเรียนรู้ที่จะฟังมากขึ้น คิดก่อนพูด และยับยั้งอารมณ์ได้ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อย่างน้อย… ก็เฉพาะกับอัญชันเท่านั้นแต่ในเรื่องงาน เขายังคงเป็นเพทายคนเดิม คนที่เด็ดขาด ดุดัน และน่าเกรงขาม ไม่มีใครกล้าเถียงหรือท้าทาย ในชีวิตส่วนตัวเขายอมอ่อน ยอมง้อ ยอมแพ้ให้ผู้หญิงเพียงคนนี้คนเดียวเท่านั้น“วันนี้อัญขอไปเที่ยวกับเพื่อนนะคะ ไม่ได้เจอกันนานมากแล้ว”“ที่ไหน” เพทายเงยหน้าขึ้นจากเอกสารทันที“ยัยขวัญอยากไปท่องราตรีค่ะ”“ไปสิ” เพทายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบสั้นๆ“อนุญาตง่ายจัง” อัญชันชะงัก หันมองเขาอย่างแปลกใจ“พี่ไปด้วย”“อ้าว แบบนี้หมดสนุกน่ะสิคะ”“จะสนุกอะไร ทำไมพี่ถึงไปด้วยไม่ได้” เพทายขมวดคิ้วทันที“ก็เพื่อนอัญอาจจะหมดสนุก เพราะหน้าตึงๆ ของพี่เพทายนี่แหละค่ะ”“…” เขานิ่งไปเล็กน้อย เหมือนกำลังคิดตามอย่างจริงจัง“ไปได้ค่ะ แต
Ep.41 ความสุขกลับคืน 100 % 💦💦 “งั้นตอนนี้ พี่ได้อัญอัญคนเดิมกลับมาแล้วใช่ไหม” เสียงของเขาเบาลงอย่างเห็นได้ชัด ไม่ใช่น้ำเสียงของคนมั่นใจ แต่เป็นเสียงของคนที่กลัว กลัวว่าคำตอบจะไม่เป็นอย่างที่หวัง“บ้าแล้วยังบื้ออีก” ฉันดุเขาเบาๆ ทั้งที่ริมฝีปากสั่นนิดๆ“...” พี่เพทายยิ้ม ยิ้มแบบที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน รอยยิ้มที่เป็นบ่งบอกว่ารู้สึกโล่งใจ“ยิ้มอะไรคะ อัญกำลังว่าพี่อยู่นะ”“แค่อยากฟังให้แน่ใจ กลัวจะโดนทิ้งอีก”“ไม่สิ อัญยังโกรธอยู่หนึ่งเรื่อง”“ยอมรับผิดทุกอย่างครับ” พี่เพทายรีบตั้งท่าทางเหมือนเด็กนักเรียนรอรับโทษ จะว่าไปก็น่ารักอยู่นะ“ไม่ถามหน่อยเหรอว่าอัญโกรธพี่เรื่องอะไร”“ไม่กล้าเดา เพราะมันเยอะเกินไป” ฉันเผลออมยิ้ม ทั้งหมั่นไส้ทั้งเอ็นดู“ชิส์ อัญโกรธ โกรธมาก โกรธทุกครั้งที่พี่เพทายด่าอัญแรงๆ”“พี่ไม่เจ็บกว่าเหรอ อัญยิงพี่โดยไม่ลังเลสักนิด”“...”“ขอโทษนะ พี่จะพูดขอโทษอัญทุกวันให้ฟังจนเบื่อไปเลย”“ไม่อยากฟังค่ะ”“...” เขาชะงักหัวใจหล่นวูบไปอยู่ปลายเท้า“อยากโดนบอกรักมากกว่า”… “เอ๊ะนั่นจะทำอะไรคะ”“ถอดไง มันกอดไม่ถนัด”“ถอดได้ยังไง หมอให้ใส่เอาไว้แบบนี้ก่อน”“พี่ไม่ได้เป็นไร”“..
Ep.40 ทำลายกำแพง & BEHIND STORY “จะ เจ็บมากไหมคะ” เสียงอัญชันดังขึ้น เธอวิ่งเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจและเป็นห่วง“ไม่เป็นไร”คุณพ่อของอัญชันมองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าหนักใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างเด็ดขาด“อัญ พาเพทายไปส่งที่บ้านเถอะ”“แต่ผม…” เพทายรีบจะปฏิเสธทันที เขาไม่อยากกลับ ไม่อยากถูกแยกออกไปจากตรงนี้ ไม่อยากให้ช่วงเวลาที่ได้อยู่ใกล้เธอจบลงง่ายๆ ทว่า…“ส่วนอัญ หนูก็อยู่ดูแลพี่เขาที่นั่นไปก่อนนะลูก”“คุณพ่อคะ คือ…”“ขอบคุณครับ” เพทายรีบกล่าวขอบคุณทันที เขาก้มศีรษะเล็กน้อยเหมือนเป็นขอบคุณจากใจจริงนี่แหละ… โอกาสที่เขารอคอย เขารู้ว่าพ่อของอัญชันใจอ่อนและยกโทษให้เขาแล้ว ผู้ชายแมนๆ คุยกัน เปิดใจกันตอนก่อนที่เพทายจะไปตามหาอัญชันด้วยหนทางของเขาเอง“ไปเถอะ งานทางนี้มีคนช่วยเยอะแยะ”“...”“รีบไปเถอะลูกเดี๋ยวจะค่ำเสียก่อน”“เอางั้นก็ได้ค่ะ”บ้านหลังใหญ่ใจกลางเมืองรถสปอร์ตคันหรูเลี้ยวเข้ารั้วบ้านในช่วงเวลาที่ใกล้ค่ำ ธามและตุลย์ที่เห็นก็แปลกใจว่าทำไมเพทายถึงกลับมา แต่พอเห็นว่าคนที่ขับรถของเพทายคืออัญชันก็ยิ่งแปลกใจเข้าไปใหญ่“คุณธามกับคุณตุลย์ อัญฝากช่วยพยุงพี่เพทายหน่อยค่ะ
Ep.39 สำนึกผิดคืนข้ามปีบนดอยหนาวเย็นกว่าทุกคืนที่ผ่านมา เสียงหัวเราะของเด็กๆ จากลานกลางหมู่บ้านดังแว่วมาตามสายลม พลุหลากสีถูกจุดขึ้นกลางฟ้า แตกกระจายเป็นแสงสว่างงดงามเหนือภูเขาสูงรอบด้านอัญชันยืนมองท้องฟ้าอยู่เงียบๆ แสงสีสะท้อนเข้าดวงตาคู่สวยแต่หัวใจกลับสับสน เธออยู่ใกล้เขาเหลือเกิน แต่ในขณะเดียว กันระยะห่างระหว่างหัวใจกลับไกลกันเธอเลือกถอย เลือกเก็บความรู้สึกทั้งหมดเอาไว้กับตัวเอง ไม่อยากให้มันย้อนกลับไปทำร้ายซ้ำอีก เพทายยืนมองฟ้าเดียวกัน พลุสีทองสะท้อนเข้าดวงตาที่เต็มไปด้วยความโหยหา เขาอยู่ใกล้เธอแค่เอื้อมมือ แต่กลับรู้สึกไกลจนเจ็บลึกไปถึงหัวใจ คนหนึ่งอยากหนีจากอดีต อีกคนกลับอยากวิ่งย้อนกลับไปแก้ไขมันเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เพทายหลับตาลงท่ามกลางเสียงพลุ เขาไม่เคยเชื่อเรื่องคำอธิษฐาน ไม่เคยเชื่อว่าดวงดาวจะฟังเสียงของใคร แต่ในค่ำคืนนี้สิ่งที่เขาอยากจะขอ… ไม่ใช่เงิน ไม่ใช่อำนาจ ไม่ใช่ความสำเร็จใด ๆ เขาขอแค่ผู้หญิงคนเดิมกลับมาอยู่ในอ้อมกอดอีกครั้งคำสัญญาถูกเอ่ยขึ้นในใจอย่างหนักแน่น เขาสัญญากับดวงดาว กับท้องฟ้าและกับตัวเองว่าหากได้โอกาสอีกครั้ง เขาจะไม่ทำให้อัญชันต้องบอบช้ำอีกแม้แต่น้
Ep.38 เพ็ท & เพทาย อัญชันเดินมายังกระท่อมของเพ็ทที่อยู่ไม่ไกลจากกระท่อมของเธอมากนัก มือหนึ่งข้างถือถุงอาหารมามากมายหลายอย่างที่เตรียมมาอย่างตั้งใจ ส่วนอีกมือหนึ่งก็ถือไฟฉายจากที่ยายปิ่นให้ยืมมาไว้ส่องทางเธอยืนลังเลอยู่หน้ากระท่อมครู่หนึ่งเพราะมันเงียบมากจนผิดสังเกต แต่ถึงอย่างนั้นก็ตัดสินใจเรียกชื่อเขาดูก่อน“พี่เพ็ท” เธอเรียกชื่อเขาเบาๆ ราวกับกลัวจะรบกวน“พี่เพ็ทคะ” ยังคงเงียบ ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ“อัญเอาอาหารมาให้ค่ะ” อัญชันสูดลมหายใจเข้าเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจ“เงียบจัง ไม่อยู่เหรอ”แต่สิ่งที่ตอบกลับมาก็ยังคงเป็นความเงียบเช่นเดิมสายตาของเธอเลื่อนไปมองประตูไม้ของกระท่อมที่ปิดสนิท ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ความคิดตีกันในหัว ถ้าเปิดเข้าไปจะเสียมารยาทไหมนะอัญชันยืนชั่งใจอยู่พักใหญ่ ก่อนจะตัดสินใจว่าขอแค่ดูให้แน่ใจ ความเงียบแบบนี้มันผิดปกติเกินไป เธอวางถุงอาหารไว้ตรงมุมใกล้ประตูก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้ที่ที่เขานอน“พี่เพ็ท…”ไม่มีแม้แต่การขยับ เขานอนนิ่งเกินไป อัญชันรีบย่อตัวลงมือบางแตะที่ไหล่ของเขาเบาๆ ร่างนั้นร้อนผ่าวจนเธอสะดุ้ง“ตัวร้อนขนาดนี้เลยเหรอ”เธอรีบส่องไฟฉายไปที่ใบห
Ep.32 อย่าเจอกันอีกเลยมหาวิทยาลัย ACHอัญชันเดินออกจากอาคารเรียนเพื่อไปห้องสมุดพร้อมขวัญและปราง ทั้งสามคนดูเหมือนจะมาเรียนตามปกติ แต่บรรยากาศกลับเงียบกว่าทุกวัน ไม่มีเสียงหยอกล้อ ไม่มีเสียงหัวเราะเหมือนเคย อัญชันยังคงฝืนทำตัวให้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่แววตาที่หม่นลงและสีหน้าที่ดูเหนื่อยล้า มันฟ
Ep.22 ตัวการร้ายร้อนรนเพทายลากอัญชันเดินมาที่ลานจอดรถ แม้เธอจะสะดุดเท้าตัวเองหลายครั้ง เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ จนกระทั่งไกลพอจากสายตาคนอื่น เขาก็ผลักเธอให้ชิดประตูรถอย่างแรง“พี่เพทาย… อัญเจ็บนะคะ” เสียงของเธอสั่น แต่เพทายกลับยิ่งเดือดกว่าเดิม อัญชันเงยหน้ามองเขา ใบหน้าคมเต็มไปด้วยความโกรธ “ทำไมพี
Ep.20 หวง? & ห่วง?สองทุ่มในวันเดียวกันรถตู้คันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดในรั้วบ้านหลังใหญ่ เพทายก้าวลงมาด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า เหมือนทั้งวันมีเรื่องให้คิดไม่หยุด ด้านหลังเขาเป็นลูกน้องสองคนที่ตามประกบไม่ห่าง หลังจากสั่งงานเพิ่มเติมและแยกย้ายกับลูกน้อง เพทายเดินเข้ามาในบ้านใหญ่ แม่บ้านจัดโต๊ะอาหารรออยู่แล้ว
Ep.15 เอาคืนเมื่ออัญชันย้ายตัวเองมานั่งข้างอาชิ เธอทำอย่างประชดประชัน เพราะเพทายทำเหมือนเธอเป็นสิ่งของที่ไร้ค่า อยากจะโยนให้ใครก็ตามใจ เขาบอกให้ลุก เธอก็ลุก และเมื่อเขาบอกให้นั่งกับเพื่อนของเขา เธอก็นั่งอย่างตั้งใจให้นั่งใกล้ชิดอีกด้วยทันทีที่อัญชันนั่งลง อาชิก็ไม่รอช้า เขาขยับเข้ามาใกล้อย่างไม่เ




![[Bad Boy’s Heart] โคตรพลาดที่ทิ้งเธอ](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


