Ep.7 แผนการ

Ep.7 แผนการ

เพทายกลับมายังบ้านหลังใหญ่ของตัวเอง เขาจำเป็นต้องเคลียร์งานให้เรียบร้อยก่อนจะเปิดเทอม เขาอยากเคลียร์ทุกอย่างให้ตัวเองว่างที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในเมื่อมีความรัก ก็อยากใช้เวลากับคนรักให้มากที่สุด และตั้งใจเอาไว้ว่าจะให้อัญชันมาอยู่ด้วยกัน

ก่อนจากกันในคืนนั้น เขาได้บอกทุกอย่างกับอัญชันเอาไว้แล้วว่าก่อนเปิดเทอม เขาจะเป็นคนมารับเธอเอง อัญชันเองก็ขออนุญาตคุณพ่อของตัวเองแล้วเรียบร้อยซึ่งท่านก็อนุญาต

เรื่องของวัยรุ่น หากรักกันก็ต้องลองศึกษาดูใจกันไป ท่านบอกกับเพทายตรงๆ ว่า สิ่งที่อยากขอมีเพียงอย่างเดียว อย่าทำร้ายจิตใจ อย่าดูถูกอัญชัน ท่านขอเพียงเท่านี้ เพราะด้วยฐานะที่ต่างกัน ท่านรู้ดีว่ามันมีเส้นบางๆ กั้นอยู่ หากหมดรักกันแล้วก็ขอแค่ส่งคืนพ่อแค่นั้นพอ

ครืด ~ ครืด ~

ข้อความแชต 

เพทาย | : พรุ่งนี้พี่ต้องไปงานเลี้ยง อาจจะไม่ค่อยได้โทรหานะ

เพทายพิมพ์ข้อความบอก ทั้งยังส่งรูปที่เป็นการ์ดเชิญให้อัญชันดูว่าเขาไม่ได้โกหก

อัญชัน | : รับทราบค่า พี่เพทายทำงานได้เลย อัญก็อาจจะไม่ค่อยว่างเพราะญาติมาหาค่ะ แล้วก็จะเข้าสวนเก็บผลไม้ไปฝากเพื่อนตอนเปิดเทอมด้วย

เพทาย | : คิดถึง พี่อยากถูอัญอัญจัง

อัญชัน | : ไม่คุยด้วยแล้ว พี่เพทายคนหื่น

เหตุการณ์ในคืนนั้น ไม่ว่าจะเป็นการกอด การจูบ การสัมผัสกัน มันทำให้ทั้งสองคนสนิทมากขึ้น พูดคุยกันมากขึ้น มันก็เหมือนเป็นการแสดงความรักในอีกรูปแบบหนึ่ง

งานเลี้ยง ณ โรมแรม XXX

ห้องรับประทานอาหารห้องใหญ่ รองรับแขกจำนวนมาก ไม่ว่าจะเพื่อนของคุณพ่อของเพทาย หุ้นส่วนต่างๆ หรือจะเป็นกลุ่มลูกค้าที่รู้ดีว่าธุรกิจที่กำลังจะเปิดตัวนั้นแอบแฝงไปด้วยอะไร ทุกคนเหมือนจะทักทายกันตามปกติ แต่คนในงานที่มานั้น ก่อนหน้านั้นทุกคนจะต้องส่งรายละเอียดฐานะทางการเงินให้ทราบก่อน คนที่เพิ่งรวย หรือรวยไม่มากพอ แน่นอนว่าไม่ได้นั่งรับประทานอาหารในห้องนี้

คาสิโนลับๆ ของเขา ค่อนข้างที่เลือกคนที่มีฐานะทางการดีพอสมควร เพื่อป้องกันปัญหาเรื่องเงินๆ ทองๆ ในอนาคตที่จะเกิดขึ้น

วันนี้เพทายแต่งตัวดูดี ดูสง่า และน่าเกรงขาม ในวันนี้เขามาในฐานะนักธุรกิจ แน่นอนว่าใครต่อใครต่างก็อยากเข้าหาเขา ไม่ว่าลูกสาวของบ้านไหนต่างก็อยากสร้างสัมพันธ์กันทั้งนั้น หากเป็นเมื่อก่อนเขายังเล่นด้วยอยู่บ้าง เพราะเสนอให้เล่น… ก็เป็นแค่ของเล่น 

แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นอีกต่อไป ก็ลองอยากจะเป็นคนรักที่ดีของใครบางคน

แต่หลังจากจบงานเลี้ยงคืนนี้ไป เขาก็คือนักศึกษาที่บ้านรวยคนหนึ่งเท่านั้น แม้หลายคนจะรู้ว่าเขายังเรียนไม่จบ แต่ก็หาสนใจไม่ เพราะเบื้องหลังอำนาจและความยิ่งใหญ่ที่เพทายรับต่อจากมือพ่อเขานั้น เขาก็ทำได้ดีไม่ต่างกัน 

“นายครับ ตอนนี้คุณแพทเมามาก นายท่านฝากให้ช่วยดูแล”

ตุลย์เอ่ยบอกยังเจ้านายของตัวเอง เพราะก่อนเริ่มงานพ่อของเพทายได้บอกว่าฝากดูแลแพทด้วย เนื่องจากแพทก็เป็นเหมือนลูกสาวของท่าน พ่อของแพทและพ่อของเพทายสนิทกันมาก็หลายปี

“ไม่ใช่หน้าที่กู”

“แต่นายใหญ่กำชับมานะครับ”

“ใครรับปาก คนนั้นก็ไปดูแล” ตุลย์กับธามมองหน้ากันทันที รู้ได้เลยว่าเพทายไม่ยุ่ง และที่ผ่านมาเขาเองก็ไม่ได้ยุ่งย่ามอะไรกับแพทมากนัก ยิ่งตอนแพทเมา เพทายก็ยิ่งไม่อยากเข้าใกล้

“งั้นผมขอตัวไปดูแลคุณแพทนะครับ” ตุลย์เดินแยกออกไปอีกฝั่งคอยดูแลแพท ส่วนธามยังยืนประกอบทางด้านหลังเพทายไม่ห่าง

“นายครับนั่น… คุณอาชิ”

“อืม กูชวนมันมาเอง”

เมื่อทั้งสองสบตากันก็พยักหน้าทักทายกัน หนุ่มหล่อร่างสูงเดินเข้ามานั่งข้างๆ เพทาย 

“วันนี้แขกเยอะดีนี่”

“อืม ถือว่าเริ่มต้นได้ดี”

“นั่น คู่ขาเก่ามึงก็มาว่ะ”

“ไม่ซ้ำ”

“เออรู้ แล้วแพทล่ะ”

“ทางโน้น”

“งานเลี้ยงเพิ่งเริ่ม เมาขนาดนั้นเลยวะ”

“สนใจ?”

“กูไม่กินซ้ำเพื่อน” เพื่อนที่หมายถึงเพื่อนในกลุ่มที่เป็นคนอื่น

“หึ”

งานเลี้ยงผ่านไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมืดค่ำ อาชิที่ขอตัวกลับไปก่อนแล้วเพราะหิ้วสาวสองคนขึ้นห้องพักชั้นบน ส่วนแพทเองก็เดินโซซัดโซเซมาหาเพทาย

“เพทาย ฉันเมา”

“...”

“กลับบ้านไม่ไหว เรานอนที่นี่กันไหม”

“ไม่” เพทายไม่ชอบค้างที่โรงแรม ดึกแค่ไหนเขาก็กลับบ้าน และที่สำคัญพรุ่งนี้เขาต้องเตรียมตัวไปรับอัญชันที่จันทบุรี

“นายจะให้ฉันนอนคนเดียวหรือไง”

“แพท อย่ารุ่มร่าม” แพทเริ่มกอดแขนแกร่งของเพทายไว้แน่น เบียดตัวเข้าหาจนหน้าอกอวบอิ่มเบียดถูกับไหล่ของเขา และชุดที่แพทใส่นั้นมันล่อแหลมมาก

“น๊า ไปส่งที่ห้องพักก็ได้เดินเองไม่ไหว”

“อืม”

“นี่พวกนายสองคน ไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าในรถมาให้ฉันหน่อย แล้วเอามาส่งที่ห้อง xxx”

“แค่ไปเอากระเป๋า ผมไปคนเดียวก็ได้ครับ” ธามตอบตามความคิดของเขา เพราะของที่ให้ไปเอาก็แค่กระเป๋าเสื้อผ้า

“ไปทั้งสองคนนั่นแหละ อย่าให้ฉันต้องวีนนะ”

เพทายพยักหน้าตัดความรำคาญ ตุลย์และธามก็ก้าวขาออกจากตรงนั้นไป เพทายประคองแพทไปยังทางเดินไปห้องพัก แพทเหมือนจะล้มทุกย่างก้าวที่เดิน

“เพทายขา อุ้มแพทหน่อย”

“อย่าเยอะ”

“เดินไม่ไหวแล้ว ขาไม่มีแรงเดิน แต่ขามีแรงทำอย่างอื่นนะ” แพทพูดด้วยน้ำเสียงยั่วยวนทั้งยังเอามือกรีดกราดตามผิวขาวของตัวเอง สายตาที่สื่อความหมายแบบนั้น

พรึบ!

เพทายอุ้มแพทในท่าเจ้าสาว แพทเองก็ฉวยโอกาสโอบกอดคล้องคอเขา ทั้งยังเอาใบหน้าสวยไปแนบชิด หากมองจากทางด้านหลังเหมือนคู่รักหนุ่มสาวกำลังนัวเนียและกำลังเข้าไปทำอะไรต่อมิอะไรกันต่อในห้อง

แพทแกล้งเพทายด้วยการเป่าลมหายใจอุ่นร้อนใส่ใบหูจนเพทายหูแดง เขาสบตามองเธอหนึ่งครั้งราวกับกำลังคิดอะไรอยู่ และเมื่อถึงหน้าประตูห้องพัก…

“เข้าไปส่งข้างในหน่อยสิ รู้สึกร้อนๆ อ่ะ เผื่อเรา… จะอาบน้ำด้วยกัน”

“...” เพทายไม่พูดอะไรต่อ เขาเดินเข้าห้องพักอย่างว่าง่ายซึ่งต่างจากทุกครั้งเอามากๆ 

หรือครั้งนี้จะ… 

.

.

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ในเวลาต่อมา เพทายนั่งงีบหลับตาในรถตู้คันหรู ลูกน้องทั้งสองคนทำหน้าที่ขับรถไปเรื่อยๆ แต่ต่างคนต่างก็ลอบสบตากันบ่อยๆ นายของพวกเขาเหนื่อยอะไร ทำไมเนกไทกับคอเสื้อดูหลุดรุ่ยขนาดนั้น แต่ความสงสัยนี้ก็ต้องเงียบปากเอาไว้เพราะไม่ใช่เรื่องของตัวเอง

“นายครับ ถึงบ้านแล้ว”

บ้านหลังใหญ่โอ่อ่าที่มีเพียงเขาอาศัยอยู่คนเดียว ในระหว่างวันจะมีแม่บ้าน แต่ไม่ได้ค้างในบ้านหลังนั้น เพราะเพทายชอบความเป็นส่วนตัว ในรั้วบ้านเดียวกัน จะมีบ้านพักสำหรับลูกน้อง และอีกฝั่งเป็นบ้านพักของแม่บ้าน

“อืม พวกมึงไปพักได้”

งานเลี้ยงที่ผ่านมาเพทายก็ดื่มไปไม่น้อย ทั้งยังเหนื่อยสะสมมาหลายวัน เขาจึงเผลองีบหลับในรถจนมาถึงบ้านตัวเองโดยไม่รู้ตัว และในตอนนี้เขาอาบน้ำเตรียมเข้านอน ท้ายที่สุดคืนนี้เขาไม่ได้จับโทรศัพท์อีกเลย ไม่รู้ว่าอัญชันส่งข้อความมาหา และไร้การตอบกลับจากเขา

วันรุ่งขึ้น

สวนธาราพฤกษ์

“พี่เหนือ มาแต่เช้าเลย” 

“ลุงธาราไม่อยู่เหรอ”

“ไม่อยู่ค่ะ ฝากอัญไว้ก็ได้นะคะ”

“อ๋อ พี่จะคุยเรื่องของผลไม้ส่งออกน่ะ”

“อัญจำได้ค่ะ พ่อเล่าให้ฟังอยู่บ้าง ผลไม้น่าจะใกล้เก็บเกี่ยวได้แล้วนะคะ”

“งั้นก็ดีเลย ว่าแต่พี่ขอนั่งคุยเล่นด้วยสักหน่อยได้ไหม”

“ได้สิคะ”

“มีน้ำอัญชันหรือเปล่า”

“มีค่ะ อัญไปเอาให้นะ”

“ครับ”

อัญชันเดินกลับมาจากในครัวด้วยน้ำอัญชันเย็นๆ ชื่นใจสองแก้ว

“เรียนใกล้จบแล้วนี่ จะเลือกทำงานที่ไหนล่ะ”

“อัญขอคิดดูก่อนค่ะ ใจนึงก็อยากกลับมาอยู่จันทบุรี เป็นห่วงคุณพ่อด้วยค่ะ ท่านอยู่คนเดียว”

“ถ้าไม่มีแฟนไปเสียก่อน ก็คงจะอยู่ที่นี่แหละเนอะ”

“พี่เหนือ แซวแรงมาก”

ครืด ~ ครืด ~

คลิปวิดีโอจากผู้ไม่ระบุตัวตนส่งมายังโทรศัพท์ของอัญชัน แม้อัญชันจะรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยแต่ก็เลือกที่จะเปิดดู

เธอเปิดคลิปอย่างไม่รู้ตัวเลยว่าในคลิปนั้นจะสร้างความเสียใจให้เธอมากแค่ไหน เธอไม่ได้เตรียมใจมาก่อนด้วยซ้ำ เมื่อดูคลิปนั้นจนจบ จู่ๆ น้ำตาก็ไหลจากหางตาเป็นสายอย่างห้ามไม่อยู่ ความเสียใจ ความผิดหวังที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้น แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันมันเกิดขึ้นแล้ว

“ฮะ ฮึก”

✨✨✨