Masuk“อื้อออ อย่าจับ อ่าาาาห์”เสียงร้องโอดโอยของตุ๊ดบ้านนอกร้อขึ้นเมื่อฉันเผลอไปจับของสงวนของเขา
“เป็นตุ๊ดทำไมไม่ไปผ่าออก?”ฉันละจากริมฝีปากของเขาแบะเงยหน้าขึ้นไปเอ่ยถามเขา เขาก็มองหน้าฉันและทำตาปริบๆ “จะเอาออกทำไมล่ะย่ะ!”เขาโวยวายใส่ฉัน ฉันก็ยื่นหน้าขึ้นไปจูบเขาอีก เสียงดังน่ารำคาญ! “อื้ออออ”เสียงอู้อี้ในลำคอของผู้ชายตุ๊ดคนนี้ร้องขึ้นเมื่อฉันเริ่มบดขยี้ริมฝีปากของเขาโดยไม่ปล่อยให้เขาได้หายใจ มือเล็กของฉันก็เริ่มซุกซนอีกครั้งมือของฉันเริ่มลูบไล้ไปกับลำแกร่งของเขาที่ตอนนี้ฉันลูบเบาๆและกดเบาๆจนเริ่มรู้สึกได้ว่ามันเริ่มขยายใหญ่ขึ้นและเเข็งตัวจนฉันบีบไม่ลง “เป็นตุ๊ด แล้วทำไมถึงเกิดอารมณ์กับผู้หญิงล่ะ?”ฉันผละจากริมฝีปากของเขาและเงยหน้าขึ้นไปถามเขาอีกด้วยความสงสัย “กะเกิดอารมณ์อะไรของหล่อนย่ะ?”เขาเอ่ยถามฉันกลับมาพลางทำสายตาลอกแลกอย่างสื่อพิรุธ “ชอบผู้ชายจริงๆน่ะ”ฉันผละร่างออกมาจากเขาและเอ่ยถามเขาไป เขาก็มองฉันด้วยสายตางงๆ “ฉันดูไม่เหมือนตุ๊ดขนาดนั้นเลย?”เขาเอ่ยถามฉันกลับมา ฉันก็พยักหน้าไปให้เขาและค่อยๆถอยหลังไปชิดกับกำแพง เพราะสายตาของฉันเริ่มพร่ามัวเพราะฉันเมาและจะง่วงนอนน่ะสิ “ไม่เหมือนตรงไหนย่ะ”เขาเอ่ยพูดขึ้นและเริ่มสำรวจตัวเอง ฉันก็หลับตาเพื่อพักสายตาของฉันเผื่อจะรู้สึกดีขึ้น “เพิ่งเข้ามาในเมืองเหรอ?”ฉันถามเขาไปทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่ ฉันเงยหน้าขึ้นเพื่อรับลมเย็นๆที่พัดเข้ามากระทบกับใบหน้าของฉัน ติ๊ดดดดด “ไม่รับล่ะย่ะ?”เขาเอ่ยถามฉันเพราะโทรศัพท์ของฉันเริ่มสั่นเพราะมีคนโทรเข้ามา สงสัยจะเป็นคุณแม่ของฉันน่ะที่โทรเข้ามา “ไม่อ่ะ ขี้เกียจคุย”ฉันตอบเขาไปและเอื้อมมือไปหยิบหูฟังไร้สายออกมาจากกระเป๋าและเอามาเสียบเข้าที่หูของฉันข้างหนึ่งและส่วไปให้คนที่ยืนอยู่ข้างๆฉันอันหนึ่ง “รับสิ!”ฉันพูดบอกให้เขารับหูฟังไปจากฉัน “ย่ะ พูดดีๆก็ได้ ไม่เห็นต้องตะโกนเลย”เสียงบ่นพึมพำเบาๆของตุ๊ดบ้านนอกที่ยืนอยู่ข้างๆฉันบ่นขึ้นแต่เขาก็ยอมรับหูฟังไปจากฉัน ฉันก็ลืมตาและมองไปยังโทรศัพท์ของฉันและเปิดเพลง on my wayเพลงโปรดของฉันเองและเมื่อฉันเปิดเพลงเสร็จฉันก็หันหน้าไปมองเขาก็เห็นว่าเขาเองก็มองฉันอยู่ เราสบสายตากันและเป็นฉันเองที่ต้องหลบสายตาสีนำ้ตาลคู่สวยนั้น เขาเป็นผู้ชายที่ตาสวยมากขนตายาวเป็นแพรอย่างสวยงาม ฉันหลับตาลงและตั้งใจฟังเพลงที่ฉันชอบฟังเวลาที่ฉันเมาแบบนี้ “เอามาให้ฉันฟังทำไมย่ะ?”เขาเอ่ยถามฉันขึ้นในตอนที่เพลงจบ ฉันก็หันหน้าไปมองเขา “ไม่มีเพื่อนฟัง”ฉันบอกเขาไปและยื่นมือไปขอหูฟังจากเขาคืน เขาก็หยิบหูฟังออกจากรูหูของเขาเอามาส่วคืนให้ฉันด้วยสายตาที่บ่งบอกว่าเขากำลังนินทาฉันอยู่ในใจ แล้วไงใครสน “เธอทำงานอะไร?”ฉันเอ่ยถามเขาไป เขาก็หันมามองหน้าฉันแววตาของเขานิ่งมากและเย็นยะเยือกมาก “ที่ฉันถามเนี่ยก็เพราะฉันอยากจะจ้างเธอให้แกล้งไปเป็นแฟนหลอกๆฉัน”ฉันตอบเขาไปเพราะเขาไม่ยอมตอบคำถามของฉัน ฉันเลยต้องอธิบายให้เขาฟัง ฉันอยากจะจ้างเขาให้ไปเป็นแฟนหลอกๆฉันเพื่อฉันจะเอาไปตบตาคุณแม่ ท่านจะได้เลิกหาแฟนให้ฉันสักที “ทำไมต้องแกล้ง หล่อนไม่มีปัญญาหาผัวเองเหรอย่ะ?”เขาตอบฉันกลับมาด้วยนำ้เสียงที่ดูถูกฉัน ฉันมองเขาทันทีด้วยสายตาไม่พอใจ แหม่ไอเราถามดีๆ “มีย่ะ แต่ฉันน่ะสวย รวยมากกกก และฉันก็เลือกยาะไม่เหมือนหล่อน!!”ฉันพูดด้วยนำ้เสียงโมโห ไม่จงไม่จ้าวมันแหละหมั่นไส้ “หึ๊ย!”ฉันเดินออกมาจากเขาและพยายามเดินให้ตรงเพื่อจะเดินไปที่ที่จอดรถของฉัน เพื่อจะกลับคอนโดไม่น่าไปพูดดีกับมันเลย อีตุ๊ดบ้านนอก!!! ติ๊ดดดดด ฉันกดปลดล๊อครถและเปิดประตูเดินขึ้นไปนั่งบนรถสปอร์ตอของฉันอย่างไว “ขับกลับไปไม่ถึงแน่ๆ”ฉันพูดขึ้นด้วยความมึนหัวเพราะตอนนี้ฉันดวงตาของฉันใกล้จะปิดเต็มทนแล้ว และศีรษะของฉันก็เริ่มปวดมากขึ้นสายตาเริ่มมองเห็นของหลายๆมีสองมีสามอัน มันเป็นธรรมดาของคนเมาฉันเริ่มปรับเบาะให้เอนลงและเริ่มล้มตัวลงนอนทันที มันเป็นปกติของฉันที่ฉันมักจะนอนหลับในรถก่อนกลับคอนโดเป็นประจำ ฉันจะสามารถใช้ชีวิตที่สนุกของฉันได้เพียงแค่ช่วงนี้เพราะอีกหน่อยมหาลัยเปิดฉันคงจะมาเที่ยวเตร่แบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว 08:30น. อพาร์ตเมนต์SA ไต้ฝุ่น ตรีชฏา.. “อื้อออออ”ฉันบิดตัวไปมาด้วยความเมื่อยตัวไปหมด และค่อยๆกระพริบตาปรับแสงรอบๆให้ชินกับดวงตาของฉันที่มันกำลังจะออกไปปะทะกับแสงจ้า เพราะตอนนี้ศีรษะของฉันหนักอึ้งและมึนหน่อยๆเพราะฤทธิ์เหล้าขวดเมื่อคืนนี้ “ที่นี้ที่ไหน?”เมื่อฉันปรับดวงตาให้ชินกับแสงของพระอาทิตย์ที่ส่องผ่านประตูกระจกบานใหญ่เข้ามาได้แล้วก็เริ่มมองไปรอบๆและเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย เพราะที่ฉันอยู่ตอนนี้คือห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆมันเล็กมากอ่ะ ห้องน้ำที่คอนโดฉันยังใหญ่กว่านี้เป็นสองเท่า ห้องที่นี้ถูกตกแต่งด้วยโทนสีแดงสลับชมพูและรอบๆห้องก็ถูกจัดให้มีแต่สีชมพูไม่ว่าจะเป็นโต๊ะนั่งเหรอโต๊ะทำงานก็เป็นสีชมพู แม้กระทั่งผ้าปูที่นอนก็เป็นสีชมพูรวมไปถึงผ้าห่มที่คลุมร่างของฉันอยู่นี้ก็เหมือนกัน ขนาดฉันที่เป็นผู้หญิงห้องของฉันยังไม่สีชมพูขนาดนี้เลยน่ะเนี่ย “เห้ย!อีตุ๊ด!!!”“ใช่ค่ะ ชอบผู้ชาย”ฉันตอบเขาไปตามความจริง คำใบ้บ้าๆของพี่รหัสฉันเองแหละ(งั้นโอเครตามนั้นห้างSร้านอาหารDที่เหลือไปหาเองว่าคนไหน)พี่พายุบอกฉัน“ค่ะ ขอบคุณค่ะ”ฉันพูดเสร็จก็ตัดสายพี่พายุทิ้งและนอนต่อเพราะนี้มันเพิ่งจะสิบเอ็ดโมงเช้าเหลือเวลาอีกตั้งสองชั่วโมงแหนะห้าง S ร้านอาหารD“คนไหนว่ะเนี่ย ผู้ชายหรือผู้หญิงลืมถามพี่พายุ”ฉันพูดบ่นขึ้นและค่อยๆไล่สายตามองผู้คนในร้านที่มีทั้งผู้หญิงผู้ชาย เด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายทั้งผู้ชายและผู้หญิงนั่งอยู่เต็มร้านไปหมด และที่ทีสะดุดตาฉันก็คงจะมีแต่ผู้ชายที่นั่งคุยกับพี่ไดมอนด์อยู่นั้นแหละ วันนี้ฉันใส่กางเกงขาสั้นและเสื้อสายเดี่ยวคลุมตัวเสื้อแขนยาวตัวสีเขียนอ่อนสวมหมวกสีขาวและตามด้วยแว่นกันแดดสีดำ“มาอยู่ที่นี้ได้ยังไงว่ะ?”ฉันพูดขึ้นเมื่อพี่ไดมอนด์เงยหน้ามาสบเข้ากับฉัน เขายิ้มหวานให้ฉันและกวักมือเรียกฉันให้เดินเข้าไปหาเขา ฉันจึงต้องจำใจเดินเข้าไปหาเขา“พี่สาวน่ารักจังเลยนะครับ^_^”เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขึ้นเมื่อฉันเดินผ่านโต๊ะของกลุ่มเด็กนักเรียนมอปลายสามคนที่สวมชุดเครื่องแบบกางเกงนักเรียนสีนำ้เงินสามคนโรงเรียนนี้ค่าเทอมแพงอยู่เหมือนกันน่ะ“ย่ะ ฉันรู้
“มันเป็นใครว่ะ เดินเข้าออกห้องคนอื่นเหมือนบ้านตัวเองเลย!”ฉันพูดขึ้นและค่อยๆย่องๆเดินไปยังห้องอาบนำ้เพื่อจะดูว่าเงานั้นเป็นของใคร เพราะฉันปิดไฟในห้องทุกดวงเลยไม่สามารถมองเห็นหน้าตาของเงาปริศนานั้นได้แต่มันไม่ใช่ผีแน่นอน“มันเป็นคน เพราะว่าถ้าเป็นผีมันจะเปิดประตูทำไม มันต้องเดินผ่านประตูไปเลย หึๆๆ ฉลาดจริงๆไต้ฝุ่นเอ้ย^_^”ฉันพูดขึ้นและยกแขนขึ้นมากอดอกและยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ดีน่ะที่ฉันกินยาแก้ปวดท้องไปแล้วน่ะเลยไม่ค่อยปวดเท่าไหร่“เห้ย!ผู้ชาย!”ฉันพูดขึ้นเมื่อแอบมองทะลุไปยังห้องอาบนำ้ที่เป็นประตูกระจกใสที่ตอนนี้มีไอนำ้เกาะตู้กระจกอยู่บางแต่ก็สามารถมองเห็นว่าร่างของคนที่อยู่ในห้องอาบนำ้นั้นเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย“ใครว่ะ พี่พายุเหรอ?”ฉันยังคงพูดกับตัวเอง แต่พี่พายุเพิ่งจะบินไปเมื่อเช้านี้เองน่ะ เพราะฉะนั้นไม่ใช่พี่พายุแน่นอน! ฉันทิ้งตัวลงนั่งบนที่นั่งหน้าห้องอาบนำ้เพื่อรอให้ร่างนั้นออกมาจากห้องอาบนำ้ พอร่างนั้นเดินออกมาปุป ฉันก็จะยกไม้เบสบอลฟาดหัวมันไปเลย หึๆๆ“เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับคนอย่างไต้ฝุ่น^_^”ฉันพูดขึ้นและแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย ไม่ว่ามันจะเป็นใคร ถ้าล้วงคอหูเห่าขนาดนี้ อย่าคิดว่ามั
“โอ้ยยย”ฉันร้องขึ้นเมื่อขยับตัวลุกขึ้นนั่งเพื่อจะลุกออกจากที่นอน เอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าตังค์กับคีย์การ์ดแต่ฉันก็ต้องแปลกใจเมื่อคีย์มันถูกวางไว้ข้างกระเป๋าตังค์ของฉันสองใบ ฉันจำได้ว่าฉันทำมันหายที่ไหนไม่รู้หนึ่งใบแต่เมื่อสองสามวันก่อนมากลับปรากฎอยู่ที่ห้องของฉันครบทั้งสองใบเลย“อื้อออออ”ฉันกัดฟันและค่อยๆก้าวขาเดินเรื่อยๆไปตามห้องต่างๆที่อยู่ในคอนโดของฉัน จนไปถึงหน้าประตูห้อง ฉันก็สวมรองเท้าหูคีบและเปิดประตูออกไปยังทางเดินมุ่งหน้าไปยังลิฟท์ที่อยู่เบื้องหน้าฉัน คุณพ่อกับคุณแม่และพี่พายุไปดูงานที่ต่างประเทศ เลยไม่สามารถมีใครมาดูแลฉันได้เลยสักคน หนูผิงฉันก็เกรงใจเธอไม่ค่อยกล้าขอร้องให้เธอมาดูแลฉัน“สวัสดีครับ^_^”พี่ยามหน้าซุปเปอร์มาร์เก็ตเอ่ยทักทายฉันพร้อมกับทำท่าตะเบ๊ะฉันก็ยิ้มให้เขา“สวัสดีค่ะพี่ยาม^_^”ฉันเอ่ยทักทายเขากลับ ฉันกับเขาค่อนข้างสนิทกันน่ะ เพราะเขาจะขึ้นไปประจำที่ชั้นของฉันบ้างเป็นบางทีเป็นคนส่งดอกไม้จากหนุ่มๆให้ฉัน“กลับมาตอนไหนเหรอครับ ผมไม่ยักจะเห็น”พี่ยามเอ่ยถามฉันในขณะที่ฉันกำลังจะเดินผ่านเขาเข้าไปในซุปเปอร์มาร์เก็ต ฉันก็หันไปมองหน้าเขาอย่างนึกแปลกใจ เขาพูดถึงอะไรฉันไม่เข
00:00น.ไค พิธิวัชร์...“ฉันมาทำอะไรที่นี้?”ผมเอ่ยถามตัวเองไปและมองไปยังร่างบางที่กำลังนอนหลับไหลอยู่บนที่นอนสีหวานของเธอใบหน้าหวานกำลังหลับปุ๋ยเหมือนเด็กๆผิดกับผมที่เนื้อตัวเปียกโชกไปหมดเพราะฝนข้างนอกตกหนักมาก กว่าผมจะเข้ามาที่นี้ได้ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ แต่ยัยนี้เซอะซะมีคีย์การ์ดเข้าห้องสองใบแต่ยันนี้ดั้นไปทำตกไว้ที่ห้องของผมอันหนึ่งซึ่งผมกะว่าจะเอามาคืนเธอแค่นั้นเองน่ะ จริงๆน่ะ ผมพูดจริงๆ“ขอใช้ห้องนำ้หน่อย”ผมพูดขออนุญาตเจ้าของห้องที่กำลังนอนหลับอยู่ในท่าที่อุบาทมาก ต้องขอให้คำว่าอุบาทจริงๆ เป็นผู้หญิงแท้ๆแต่นอนก้นเปิดโชว์อยู่นั้นแหละ ที่จริงเธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวยาวน่ะแต่ดูเหมือนเธอจะใส่เพียงแพนตี้สีขาวตัวเดียวและเธอกำลังนอนควำ้หน้าอยู่ก้นงอนโด่งขึ้นขาทั้งสองข้างอ้าออกจากกัน เนี่ยเห็นไหมผมบอกแล้วว่ะอุบาท!พรึบผมเดินเข้ามาในห้องนำ้แลเริ่มถอดเสื้อผ้าเพื่อจะอาบนำ้เพราะเสื้อผ้าของผมเปียกโชกไปหมดซ่าาาาาาาาาา“ทำไมใจต้องเต้นแรงเวลาอยู่ใกล้เธอ?”ผมหลับตาลงพร้อมกับยกมือขึ้นมากุมหน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง“ทำไมต้องคอยอยากรู้อยากเห็นว่าวันๆหนึ่งเธอคนนี้ทำอะไร?”“ทำไมใจต้องวูบๆวาบๆหวิวๆเวลาท
“น้องฝุ่นมายังไงครับ?”พี่ไดมอนด์เอ่ยถามฉันในขณะที่เราสองคนกินข้าวกันเสร็จแล้ว“ขับรถมา”ฉันตอบเขาไปตามความจริง พี่ไดมอนด์ก็ยิ้มขำกับท่าทางของฉัน“ขำอะไรคะ?”ฉันเอ่ยถามเขาไป เขาก็ยิ้มหวานให้ฉัน“ขำคนสวยครับ”เขาตอบฉันมา ฉันก็ยิ้มหวานส่งไปให้เขาทีหนึ่ง “ขอบคุณนะคะที่ชมว่าสวย”“ครับ ก็จริงหนิครับยิ่งโตยิ่งสวย^-^”“แหวะ!”เสียงของบุคคลที่สามทำเสียงขึ้น“เป็นอะไรว่ะ?!!”พี่ไดมอนด์หันไปมองหน้าพนักงานเด็กเข็นรถเข็นอย่างเอาเรื่อง ฉันจึงหันไปมองตามเขาก็พบว่าเด็กที่เข็นรถเข็นมันหน้าตาคุ้นๆ“ป่าวครับ”เสียงพนักงานตอบกลับมา ฉันก็เลิกสนใจเขาและหันมามองหน้าพี่ไดมอนด์ต่อ เขามีอายุมากกว่าฉันหกปี เขามีความเป็นใหญ่สูงและมีความเป็นผู้นำตรงนี้ก็เป็นเสน่ห์ของเขาอีกแบบหนึ่ง ผู้ชายที่ขยันทำงานและประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย“แล้วมึงทำเสียงอ้วกทำไม มึงเลี่ยนอะไรหนักหนา!!!”พี่ไดมอนด์ลุกขึ้นยืนและชี้หน้าว่าพนักงานของร้านอาหารแห่งนี้ ฉันที่ไม่ชอบเห็นคนอื่นถูกรังแก“พี่ไดมอนด์คะ ฝุ่นขอตัวกลับก่อนนะคะ มหาลัยใกล้จะเปิดแล้วฝุ่นต้องไปเตรียมตัว”ฉันลุกขึ้นยืนและเอ่ยบอกพี่ไดมอนด์ไป เขาก็เลิกสนใจพนักงานคนนั้นและหันมาให้
คอนโดA10:30น.ไต้ฝุ่น ตรีชฏา...“ฮัลโหล”ฉันกดรับสายและพูดตอบปลายสายไปทันที(อยู่ไหน?ทำอะไรอยู่?กินข้าวรึยัง?)เสียงดัดเล็กแหลมเอ่ยถามฉันกลับมาแทบจะทันทีหลังจากที่ฉันพูดเสียงกรอกใส่ปลายสายไป“อยู่คอนโดกำลังจะออกไปกินข้าวนี้แหละ มีอะไร?”ฉันพูดด้วยนำ้เสียงเร่งรีบ เพราะตอนนี้ฉันรีบจริงๆนั้นแหละ ฉันสวมรองเท้าส้นสูงและรีบเปิดประตูคอนโดออกมาเพื่อจะออกไปข้างนอกวันนี้ฉันมีนัดทานข้าวกับพี่ไดมอนด์ว่าที่คู่หมั้นของฉันเอง(ป๊าวว ก็แค่ถามดู)“อ๋อเหรอจ๊ะ ถ้าไม่มีอะไรแค่นี้น่ะ!!”ฉันพูดรัวเร็วมันจะโทรมากวนประสาทฉันทำไมตอนนี้ คนยิ่งรีบๆอยู่พลานให้อารมณ์เสียอยู่ได้(ย่ะ รีบร้อนแบบนี้ สงสัยจะออกไปกินข้าวกับผู้ชาย)เสียงดัดจริตเล็กแหลมเอ่ยออกมาด้วยนำ้เสียงกระแหนะกระแหนฉัน“ใช่ จะออกไปหาผู้ใหม่เบื่อของเดิมๆ!!!”ฉันพูดด้วยอารมณ์หงุดหงิดและตะคอกใส่ปลายสายไปจนปลายสายเงียบเสียงไปสักพัก“แค่นี้แหละ รำคาญ!!!”ฉันพูดเสร็จและกดตัดสายทิ้งทันที และเดินกระทืบเท้าไปยังโรงจอดรถชั้นของฉันและบึ้งรถออกไปยังสถานที่นัดหมายของเราสองคนทันที ความจริงฉันขอนัดกับพี่ไดมอนด์นอกรอบเองแหละ เพราะคุณพ่อของฉันท่านบังคับให้ฉันหมั้นกับพี่ได

![ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





