LOGINShare
13.ละลาย
publish date:
2026-03-17 21:35:37นารินสวมเสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงบ้อกเซอร์ขาสั้นของแฟนหนุ่มในเวลาที่ทำงานบ้านให้เค้า นารินแอบอมยิ้มอยู่ไม่น้อยเมื่อเห็นภัทร์ปั่นผ้าเอง
"ภัทร์ซักเองแต่ไม่ได้รีดเอง"
เสียงเค้าบอกกับเธอ นารินจึงอาสาทำให้เค้า ภัทร์กอดร่างบางเอาไว้แนบอก
"นาเหนื่อยแล้ว ภัทร์ทำเองได้"
นารินกอดตอบแล้วบอกเค้าว่า
"นาอยากทำให้แฟน นาไม่ได้เหนื่อยเลย"
"ตอบแบบนี้ ภัทร์แย่เลย"
เสียงเค้าดังอยู่ข้างหู นารินจึงพับขากางเกงขึ้น ไม่อยากให้สภาพดูมอมแมมนักเวลากลับถึงห้อง ภัทร์ส่งกางเกงบ้อกเซอร์ กับ เสื้อยืดมาให้
"เปลี่ยนชุดนะ จะได้สบายตัว" เสียงเค้าบอก นารินรับมาแล้วตรงเข้าไปเปลี่ยนในห้องนอนเค้า
ภัทร์แอบยิ้มอยู่คนเดียว เมื่อเห็นนารินสวมชุดของเค้า มันน่ารัก มันดูดีเหลือเกิน นารินเดินไปเดินมาในห้องเค้ามันให้ความรู้สึกดีมาก ภัทร์คิดในใจ เธอมาหาเค้าทุกวันหลังเลิกงาน บางวันเค้าก็ไปรับเธอตอนเช้า บางวันก็มาเจอกันที่ห้อง ทานข้าวกัน คุยกัน และมีบางวันเค้าก็ขอจูบเธอบ้างอย่างวันนี้
นารินถอดเสื้อกับกางเกงของเค้าออกจากตัว ร่างบอบบางมีเพียงแพนตี้สีขาว และบราตัวเล็กที่ปิดหน้าอกไม่หมด ภัทร์เปิดประตูเข้ามา นารินร้องกรี้ดบอกว่ากำลังโป๊ แต่เค้ากลับเข้ามาอุ้มตัวเธอแล้ววางลงบนเตียงอย่างทะนุถนอม นารินจับบ่าเค้าเอาไว้ สายตาตื่นกลัว
"อย่ากลัวเลยนา ภัทร์ไม่ทำร้ายนาหรอก เชื่อภัทร์นะ"
นารินก้มหน้าลง เค้าจับคางเธอเบาๆแล้วก้มลงจูบปากบางเบาๆ ก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปในปากเธอ แล้วดูดดึงริมฝีปากอย่างเบาๆขบเม้มปากดูดกินน้ำลายในปาก
"แบบนี้เค้าเรียกว่าจูบ รู้ไหม"
นารินรู้แล้วว่าจูบแบบนี้มันดีขนาดไหน มือหนาบีบเคล้นหน้าอกเบาๆ ก่อนจะก้มลงทำรอยที่เนินหน้าอก
"สวยที่สุดเลย นาจ๋า ข้างนอกยังสวยขนาดนี้ ข้างในคงจะสุดยอด" เสียงเค้าบอกเหมือนกระซิบ ก่อนจะพลิกตัวเธอเล็กน้อย แล้วเลื่อนมือไปปลดตะขอชั้นในออกอย่างรวดเร็ว นารินรู้ถึงความแน่นของตะขอที่ถูกปลดออกไป มือบางปิดหน้าอกอย่างอายๆ
"ขอดูเท่านั้นแหละจ้ะ ภัทร์อยากเห็น"
นารินปล่อยมือตัวเองออกทันที แสงไฟในห้องกระจ่างสายตา ทรวงอกขาวผ่อง มีเม็ดทับทิมประดับอยู่ดูสวยงามยั่วตาเหลือเกิน ชายหนุ่มมองอย่างชื่นชมแล้วก้มลงไปชิมหน้าอกขาว ลิ้นร้อนตวัดเลียเบาๆก่อนจะส่งเม็ดทับทิมเข้าปาก เสียงนารินร้องออกมา ก่อนที่เธอจะกอดคอเค้าไว้แน่น
"ภัทร์ ภัทร์ขา นาชอบจังเลย" เธอสารภาพออกไป นารินชอบที่เค้าทำแบบนี้ ภัทร์บีบเคล้น ดูดดึง ทำรอยรักที่หน้าอกขาว ก่อนจะเลื่อนตัวลงมาที่หน้าท้องขาวผ่อง ลิ้นร้อนเลียวนที่สะดือ แล้วเลาะลงมาเรื่อยๆ แต่มือยังคงนวดเคล้นหน้าอกอย่างต่อเนื่อง
จมูกโด่งสูดกลิ่นเนินเนื้ออย่างหลงใหล แล้วใช้ฟันค่อยๆดึงชั้นในเบาๆ นารินหุบขาทันที
"อย่านะภัทร์ นายังไม่พร้อม" เสียงหวานขอร้องแต่ไม่มั่นคงนัก ภัทร์ลูบเนินเนื้อเล่นสลับกับก้มลงหอม
"เท่านี้ก็พอแล้วจ้ะ นาจ๋า ภัทร์ขอเท่านี้"
เสียงเค้าตอบออกมา ตอนนี้เธอเกือบเปลือยแล้ว แต่เค้ายังมีบ้อกเซอร์กับเสื้อยืดอยู่ ภัทร์ลุกขึ้นแล้วทาบทับตัวเธอ ก่อนจะทาบลงกับคนใต้ร่าง แล้วบรรจงจูบปากบางอีกครั้ง มือหนาบีบเคล้นหน้าอกอย่างยั่วอารมณ์ แก่นกายพองขยายในกางเกง เค้าเสียดสีส่วนนั้นกับเนินเนื้อของเธอ นารินรู้ถึงความอวบใหญ่ในขณะที่เค้าขยับถูไถ
"นาจ๋า สุดยอดที่สุดเลย" เสียงเค้าบอกข้างหู นารินกอดเค้าเอาไว้ แล้วตอบเบาๆ
"ขอเวลานาหน่อยนะ ถ้านาพร้อม นาจะบอกภัทร์ "
นารินเดินยิ้มหวานเข้ามาในห้องพักของตัวเอง ภัทร์ของเธอดีที่สุด น่ารักที่สุด เค้าไม่เอาเปรียบ ไม่เร่งรัด และ พร้อมจะรอคอย วันนี้เธอเห็นแก่นกายภายใต้กางเกงบ้อกเซอร์ของเค้าแล้ว มันดูอวบใหญ่และยาวมากทีเดียว รอยรักทั่วร่างกายที่เค้าตีตรา บอกได้ดีว่า เธอต้องการเค้า และเค้าต้องการเธอ
นารินรู้ดีว่าอีกไม่นานเธอต้องเป็นของเค้าแน่ๆ เพราะเธอรักเค้าเหลือเกิน
Latest chapter
เพราะเธอเป็นของฉัน 38.มัดใจ
ชายหนุ่มรูปร่างสูง ผิวขาว หน้าตาดี เดินถือถุงหลายใบเดินเข้ามาในร้านกาแฟชื่อดังที่ตั้งในห้างสรรพสินค้า วันนี้วันหยุด เค้าพาลูกและเมียมาช้อปปิ้ง นารินบอกให้เค้ามารอที่ร้านก่อน แล้วให้สั่งขนมและเครื่องดื่มเอาไว้รอได้เลย เธอจะพาลูกไปล้างมือก่อนแล้วจะตามมา ภายในร้านกาแฟมีหญิงสาวหลายคนแอบมองชายหนุ่มเป็นตาเดียว สุดท้ายแล้วก็มีคนใจกล้า เดินตรงมาหาก่อนจะยิ้มหวานอย่างมีจริต ภัทร์เงยหน้าขึ้นแล้วมองหญิงสาวที่เดินมาหาที่โต้ะท่าทางเปิดเผย เธอบอกกับเค้าว่าเพื่อนที่มาด้วยกันอยากทำความรู้จัก เค้ามองตามมือเธอคนนั้นไปก็เห็นสาวๆ น่าจะเป้นนักศึกษาด้วยซ้ำมองตรงมาทางเค้ากันทั้งกลุ่ม ภัทร์ส่ายหน้าแล้วตอบออกไปด้วยน้ำเสียงสุภาพว่า แต่งงานแล้ว หญิงสาวที่เดินมาทำหน้าจืดเจื่อนแล้วเดินกลับไปบอกเพื่อนนารินอุ้มลูกยืนมองภาพตรงหน้าอยู่ภายนอกร้านแล้วถอนหายใจออกมาอย่างสะกดอารมณ์ขุ่นมัวทิ้งไป ภัทร์หล่อเนี้ยบแบบนี้ ยิ่งมีลูกยิ่งหล่อแบบภูมิฐาน เสื้อยืด กางเกงขาสั้น กับรองเท้าผ้าใบ ยิ่งทำให้เค้าดูมีสไตล์เป็นของตัวเอง นารินยิ้มออกมาแล้วเดินไปที่โต๊ะ ภัทร์ลุกขึ้นรับลูกสาวมาไ
เพราะเธอเป็นของฉัน 37.ปรีกษา
นารินยิ้มอย่างมีความสุขที่กลับมาจากทำงานแล้วได้เห็นรอยยิ้มของลูก น้องพิณเกือบจะครบหนึ่งขวบแล้ว กำลังหัดเดินและเริ่มคุยอ้อแอ้เรียก แมะ แมะ ได้บ้างแล้ว จนผู้เป็นพ่ออดน้อยใจไม่ได้ พยายามหัดลูกสาวเรียก พ่อ พ่อ จนคนรอบข้างหมั่นไส้ไม่ได้ คุณย่าท่าทางเหนื่อยเพลียมากขึ้นเพราะหลานสาว คืบคลานและหัดเดินไม่อยู่สุข ภัทร์ซื้อคอกขนาดใหญ่มาตั้งเอาไว้กลางบ้านเพื่อให้ลูกสาวได้เล่นเป็นที่ ลูกสาวตัวน้อยอ้อนพ่อดีเหลือเกิน มือบางเล็กจับมือพ่อเอาไว้ แล้วจูบพร้อมป้ายน้ำลายลงมืออย่างแสนรัก ผู้เป็นพ่อยิ้มกับอาการของลูก แล้วหอมแก้มบางใส ก่อนจะบ่นเบาๆ" พ่อจะไปไหนรอดละลูกจ๋า " ก่อนจะอุ้มลูกสาวขึ้นเดินไปรอบๆ บ้านอย่างเอาใจ"ภัทร์ นามีเรื่องจะคุยด้วย" นารินเสียงเครียดบอกกับเค้า ในขณะที่นอนลูบหน้าอกอยู่เบาๆ"ถ้านาจะลาออกจากงาน ภัทร์จะไหวไหม" นารินทอดส่ายตามองเค้า อย่างกังวลใจน้อยๆ ภัทร์ลูบหลังเบาๆ แล้วขยับตัวดึงเธอมานอนที่หมอนข้างตัวแล้วมองที่ตาหวานฉ่ำ"ภัทร์อยากคุยกับนาเรื่องนี้เหมือนกัน ลูกกำลัง
เพราะเธอเป็นของฉัน 36.แรกพบ
นารินเตรียมตัวคลอดตั้งแต่เมื่อวานเเล้ว เธอมานอนที่นี่ตั้งแต่ช่วงเย็น คุณหมอลงความเห็นว่าน่าจะผ่าคลอดมากกว่าคลอดปกติเพราะเด็กตัวค่อนข้างใหญ่ ภัทร์เตรียมของมาจากที่บ้านจนครบ เค้ายิ้มหน้าบานช่วงที่เธอไปช้อปปิ้ง นารินอดหมั่นไส้ไม่ได้ หากเค้าเห็นว่าเสื้อตัวจิ๋วๆ ตัวไหน น่ารักผ้านุ่มเนื้อดี เค้าจะหยิบขึ้นมาทันทีโดยไม่พลิกป้ายดูราคาสักนิด เค้าบอกแค่ว่า น่ารัก ภัทร์อยากให้ลูก ดังนั้นตอนนี้ลูกสาวเธอจึงมีเสื้อผ้าของใช้ยาวไปจนหนึ่งขวบแล้ว คุณปู่คุณย่า ย้ายของมาที่บ้านตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว ท่านทั้งสองไม่ได้ออกอาการเห่อหลานสักนิด แต่เตรียมสร้อยข้อมือ กับกำไลเอาไว้รับขวัญหลานสาวแล้ว แถมยังซื้อเฟอร์นิเจอร์ใหม่ให้ทั้งหมดตอนขึ้นบ้านใหม่อีกด้วยนารินกุมมือเค้าเอาไว้แน่น เธอไม่เคยกลัวเจ็บสักนิดแต่ตื่นเต้นมากกว่าที่จะได้พบหน้าลูกสาวของเธอ ภัทร์นั่งอยู่ข้างเตียงแล้วยิ้มออกมาเด็กหญิงน่าตาขี้เหร่ที่สุดที่เค้าเคยเห็นอยู่ตรงหน้าแล้ว เสียงหมอพูดขึ้นเสียงดังแข่งกับเสียงร้อง เด็กหญิง ลูกคุณนาริน น้ำหนัก 3500กรัม เวลา7.10นาที ภ
เพราะเธอเป็นของฉัน 35.เย้ายวน
นารินนอนตะแคงหลับสนิทอยู่บนเตียง ผมยาวสยายดูยุ่งเหยิงนิดหน่อย เสื้อนอนตัวบางที่มีเพียงสายเส้นเล็กเกี่ยวที่บ่าขาวหลุดลงมาเผยให้เห็นหัวไหล่ขาวเนียน หน้าอกขาวผ่องที่ขยายออกเต็มที่ ดูเย้ายวนมากจริงๆ ภัทร์ลูบผมเบาๆ อย่างเอาใจ ช่วงท้องแก่ขนาดนี้ นารินมักจะบ่นว่าปวดหลังนอนหลับสนิทยากเหลือเกิน เค้าจะบีบเบาๆ ให้เธอผ่อนคลายและสบายตัวจนกว่าเธอจะหลับในแต่ละคืน นารินน้ำหนักขึ้นมากว่า17โล ดูน่ารักน่าเอ็นดูที่สุด ช่วงที่หมอทักว่าคุณแม่น้ำหนัดขึ้นมาค่อนข้างไว นารินก็กลับมานอยด์จนกินไม่ได้อยู่หลายมื้อ แต่เค้าบอกกับเธอว่า ไม่เป็นไรสักนิด อ้วนเพื่อลูก ยังไงก็ลดได้ เค้าจึงเพิ่มน้ำหนักเป็นเพื่อนเธอไปด้วยจากหนุ่มหล่อหน้าใส ตอนนี้เค้าเริ่มจะมีพุงออกมาบ้างแล้ว ภัทร์ยิ้มออกมาก่อนจะลูบลงที่หน้าท้องเลาะเรื่อยลงไปที่แก่นกลางกายแล้วขยับมือขึ้นลงเบาๆนารินหลับตาลงอย่างอ่อนเพลีย เธอเหนื่อยมากจริงๆ แม้ว่าวันๆ จะแทบไม่ได้ทำอะไรเลย เพื่อนร่วมงานมักจะเดินมาหาที่โต๊ะเองเพื่อตามเอกสาร และหากจะต้องลุกเดินไปไหน คนรอบตัวก็จะประกบข้างเสมอจนเธอเกรงใจ
เพราะเธอเป็นของฉัน 34.บ้านของเรา
เสียงคำตอบของเค้าทำเอาเธอหูดับไปชั่วขณะ เพราะเธอท้อง เค้าถึงได้ทำแบบนี้ นารินปาดน้ำตาออกจากหน้าแล้วมองหน้าเค้า"เพราะนาท้อง ภัทร์ถึงไม่อยากให้นากังวลใจ ไม่อยากให้นาไม่สบายใจ "เสียงเค้าตอบออกมาอย่างหนักแน่น มั่นคง น้ำเสียงดูมีความสุขเหลือเกิน เค้าขยับตัวลุกขึ้น เดินไปที่กระเป๋าสะพายข้างของตัวเองที่วางลงกับพื้น แล้ว เปิดออก หยิบสมุดบัญชีขึ้นมา แล้วเปิดตัวเลขล่าสุดให้เธอดู"ภัทร์กู้ทำเรื่องปลูกบ้านแล้วนะนา บ้านของเรา บ้านของครอบครัวเรา"เสียงเค้าสั่นเครือ น้ำตาคลอออกมาที่ดวงตา นารินร้องไห้โฮอีกรอบ เสียงดังกว่าเก่า เธอเป็นบ้าอะไรนาริน ผู้ช่ยคนนี้ตรงหน้าเธอ เค้าเคยทำอะไรให้เธอเสียใจสักครั้งไหม เค้าเคยดุบ่นเธอสักคำไหม ตั้งแต่แรกมาจนวันนี้เค้าเคยทำให้เธอต้องร้องไห้ไหม ไม่เคยสักครั้ง ผู้ชายคนนี้ทำเพื่อเธอทุกอย่าง แล้วเธอทำไมมองเค้าในเเง่ร้ายขนาดนี้ นารินกอดเค้าเอาไว้แนบอกตัวเอง แล้วร้องไห้ออกมา
เพราะเธอเป็นของฉัน 33.หัวหน้าครอบครัว
ร่างบอบบาง ปราดเปรียว สวมเสื้อยืดลายเท่ๆ กระโปรงยีนสั้น และรองเท้าผ้าใบรุ่นล่าสุดที่ฮิตกันในกลุ่มเซเลป ผมยาวทำเป็นลอนที่ปลายผม สวมแว่นดำราคาแพง เธอดูสวยและแพงไปหมดทั้งตัว กลิ่นน้ำหอม หอมฟุ้งไปทั่ว ยามเธอเดินข้างกายเค้า กระเป๋าแบรนด์เนมราคาแพงที่เธอสะพายราคาคงพอๆ กับเงินเดือนเค้าทั้งเดือนแน่ๆ ภัทร์ยิ้มออกมาน้อยๆ อดเปรียบเทียบเธอกับนารินไม่ได้ว่า หากนารินเป็นน้ำเย็นชื่นใจ คนข้างตัวเค้าเวลานี้คงเป็นน้ำมะนาวโซดาที่ทั้งเปรี้ยวทั้งซ่าแน่นอน"คุณภัทร์ คุณภัทร์ " เสียงหวานใส เรียกเค้าดังๆ ก่อนจะหัวเราะออกมาน้อยๆ น้ำเสียงดูร่าเริงสนุกสนาน"ใจลอยไปถึงไหนแล้วค่ะ แพรน่ารำคาญหรอคะ หรือพูดมากไป คุณภัทร์ถึงไม่อยากฟัง" ชายหนุ่มส่ายหน้า แล้วตอบเสียงนุ่ม"ตกลงครับ ผมชอบ คุณแพรจัดการได้เลย" หญิงสาวยิ้มหน้าบานแล้วก้าวเร็วๆ มาที่รถเก๋งคันหรูของเธอ ก่อนจะพูดคนเดียวเบาๆ ว่า "กุชชี่จ๋า รอแม่ก่อนนะ เย็นนี้แม่ไปรับหนูกลับบ้าน""แพรจะจัดการเรื่องสัญญาให้พร้อม แล้วเรื่องยื่นกู้ คุณภัทร์วางใจได้เลยค่ะ รับรองคุณภัทร์ได้เงินมาปลูกบ้านแน่นอน"เซลล์สาวยิ้มหวานอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะขอตัวกลับก่อน ภัทร์ยิ้มรับเบาๆ สายตาเค
เพราะเธอเป็นของฉัน 22.ในวันที่ไกลห่าง
แบบร่างของรีสอร์ตที่นครนายกผ่านแล้วสองหลัง ภัทร์ดีใจมากที่งานออกแบบส่งแบบครั้งแรกลูกค้าก็พอใจ นารินเตรียมหาผู้รับเหมามาให้เค้าเลือกและเตรียมแพลนงานทุกอย่างรอไว้หมดแล้ว เสียงผู้จัดการ
เพราะเธอเป็นของฉัน 21.แฟนหล่อต้องทำใจ
ร้านอาหารเปิดเพลงรักคลอๆอย่างสร้างบรรยากาศ วันนี้พี่ที่ออฟฟิศจัดงานวันเกิดที่นี่ มีเพื่อนร่วมงานมากินเลี้ยงวันนี้กว่ายี่สิบคน ที่ร้านจัดโซนให้พิเศษเพราะคุ้นเคยกันดี นารินนั่งจิบโค้กแล้วฟังเสียงคนอื่นคุยกันอย่างสนุกสนาน ภัทร์นั่งข้างๆเธอแล้วโอบเอวเอาไว้ข้างล่างหากไม่มีใครสังเกตก็คงไม่เห็นว่ามือของ
เพราะเธอเป็นของฉัน 20.มีความเป็นแฟน
คืนแรกของบ้านต่างจังหวัดผ่านไปด้วยดี นารินอดอายไม่ได้ที่เค้าได้เห็นรูปสมัยมัธยมของเธอ ภัทร์เปิดประตูห้องนอนของนารินเข้ามา ห้องนี้เป็นห้องนอนเก่าของนาริน มีรูปภาพติดอยู่ที่ฝาผนังแถมยังมีโปสเตอร์นักร้องที่ดังมากเมื่อเกือบสิบปีก่อนมาด้วยติดอยู่ เสียงหวานบอกด้วยน้ำเสียงอายๆว่า&n
เพราะเธอเป็นของฉัน 14.เปิด
เสียงพูดคุยอย่างสนุกสนาน เป็นกันเองดังขึ้นเป็นระยะ ผู้จัดการตรวจดูสมาชิกที่จะเดินทาง รถตู้3คันที่เช่ามา จอดเรียงอยู่ที่ลานจอดรถรออยู่แล้ว พนักงานเกือบสามสิบคนกับรถตู้สามคัน ทำให้นั่ง
You may also like
