14.เปิด

เสียงพูดคุยอย่างสนุกสนาน เป็นกันเองดังขึ้นเป็นระยะ ผู้จัดการตรวจดูสมาชิกที่จะเดินทาง รถตู้3คันที่เช่ามา จอดเรียงอยู่ที่ลานจอดรถรออยู่แล้ว พนักงานเกือบสามสิบคนกับรถตู้สามคัน ทำให้นั่งกันแบบสบายไม่เบียดเสียด แต่ละคัน ขอให้มีผู้ชายนั่งไปด้วย เผื่อเกิดเหตุอะไรจะได้ช่วยกันดูแล ภัทร์เดินเข้าไปนั่งเบาะในสุด แล้วรีบดึงมือนาริน เข้ามานั่งด้วยกัน เพื่อนๆต่างแอบมองกับท่าทีของภัทร์แต่ไม่มีใครแซวอะไร

รถคันของนารินนั่งเพียงแปดคนเท่านั้น สมาชิกสาวๆต่างคุยกันกระจุกกระจิกและแพลนถึงบรรยากาศพระอาทิตย์ตกลับขอบฟ้า ริมแม่น้ำกันอย่างสนุกสนาน นารินยิ้มกว้างออกมา มือบางถูกมือใหญ่เกาะกุมไม่ยอมปล่อย แถมยังรั้งเอวบางให้มาแนบชิดอีกด้วย นารินซุกแขนเค้าแล้วหลับตาลง

เกือบสามชั่วโมงของการเดินทางเมื่อมาถึงที่พักก็เกือบเย็นแล้ว เจ้าหน้าที่ประสานงานแจกกุญแจห้องพักอำนวยความสะดวกเต็มที่ บ้านไม้บนแพที่ติดกันยาวเหยียดเกือบยี่สิบหลัง ถูกเหมาจองหมดเพื่อความเป็นส่วนตัว ภัทร์ถือกระเป๋าใบเล็กลงมาให้นารินแล้วเดินมาส่งถึงห้อง นารินนอนกับเกด ภัทร์ขออนุญาติเดินเข้าไปสำรวจในห้องให้ก่อน เค้าพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า

"เผื่อมีตุ้กแก" เสียงเกดร้องลั่น "คุณภัทร์ไม่พูดแบบนี้นะคะ "

เเล้วเค้าก็วางกระเป๋าลงแล้วโยกหัวนารินเบาๆ

"ล้างหน้าล้างตานะ เดี๋ยวออกมาดูพระอาทิตย์ตกกัน"

"โอ้ยยย ว่าจะไม่แซว มันอดไม่ได้จริงๆ คุณภัทร์สวีทมาก"

เกดพูดล้อๆ นารินเปิดกระเป๋าออกแล้วยิ้มออกมา ก่อนจะล้างหน้าล้างตาเพื่อผ่อนคลาย

เสียงพูดคุย เสียงชื่นชมธรรมชาติตรงหน้าอยู่ใก้ลๆกัน นารินยืนมองแสงสีส้มจางๆที่กระทบลงน้ำ แล้วยิ้มออกมา เสียงแชะข้างตัวบอกให้รู้ว่ามีคนถ่ายรูป เจ้าของชัตเตอร์ลดกล้องแล้วส่งยิ้มมา

"ภาพนี้สวยที่สุด"

นารินยิ้มให้เค้าแบบอายๆ ให้ตากล้อง ภัทร์จับมือบางเอาไว้แล้วยืนมองพระอาทิตย์ตกน้ำด้วยกัน เกดคว้ามือถือมาถ่ายรูปของทั้งคู่เอาไว้ แล้วบอกคนข้างๆเบาๆว่า

"ช้อตนี้คนโสดรายเรียบ เกดจะไม่ทน เกดจะอัพลงเฟสเดี๋ยวนี้"

พูดจบ ภาพนั้นก็อัพลงเฟสบุ้กทันที แล้วคอมเม้นท์ของผู้ร่วมทริปก็รัวไม่ยั้งเลยทีเดียว

นารินทำให้ไม่ถูกเมื่อเพื่อนแซวกันทั่วหน้าไปหมด ค่ำนี้มีปาร์ตี้บาร์บีคิว อาหารทะเล บาร์บีคิว และอาหารจานเดียว จัดเรียงมาแน่นขนัด นารินเดินไปบอกคนข้างตัวว่า

"คืนนี้อย่าดื่มมากนะ กิจกรรมพรุ่งนี้ยังมี"

ภัทร์พยักหน้า เสียงรุ่นพี่แถมแซว

"ภัทร์ กินเหล้าต้องขออนุญาติด้วยหรอ"

ภัทร์ส่ายหน้าแล้วหัวเราะออกมา เสียงพูดคุยสนทนาเต็มไปด้วยความสนุกสนาน บรรยากาศกลางน้ำตอนกลางคืนดูสวย สงบ ภัทร์หน้าแดงขึ้นทุกที สมาชิกในวงเหล้าแต่ละคนเริ่มล้มหายเข้าห้องไปแล้วหลายคน ที่อยู่ก็เมากันเต็มที่ทีเดียว ดีที่ว่าตรงจุดนี้มีรั้วกั้นแน่นหนา เมาหนักขนาดไหนคงไม่ตกน้ำแน่ๆ

กลิ่นเหล้าวนเวียนอยู่รอบตัว นารินง่วงนอนเต็มทีแล้ว แต่เกดกับเพื่อนผู้หญิงอีกสองสามคนยังดื่มเบียร์พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน เสียงนารินบอกเพื่อนร่วมห้อง

"เกด นาไปนอนแล้วนะ " เกดพยักหน้าแล้วโบกมือให้ไป

"ภัทร์ นาไปนอนแล้วนะ" นารินกระซิบบอกเค้า ภัทร์ขยับตัวลุกขึ้นทันที

"ภัทร์ไปส่ง" นารินเกาะแขนเค้าเดินออกมา คล้อยหลังกลุ่มเพื่อน ภัทร์ก็โอบเอวบางเอาไว้แทน

"นา จะนอนคนเดียวได้หรอ ให้ภัทร์อยู่เป็นเพื่อนไหม"

เค้าบอกอย่างห่วงใย "มืดด้วย แม้ไฟจะสว่างแต่ท่ามกลางห้องแถวไม้ไผ่ เค้าเกรงจะมีอันตราย"

นารินส่ายหน้า กลัวว่าใครจะมองไม่ดีมากกว่า "ภัทร์อยู่เป็นเพื่อน ไม่ได้นอนเป็นเพื่อน นาจะกลัวอะไร"

เสียงเค้าดุ "เอาเถอะ ภัทร์จะรอจนกว่าเกดจะมาถ้าเกดมา ภัทร์จะไป เเล้วภัทร์ก็เดินเข้าไปในห้องหน้าตาเฉย ก่อนจะดึงตัวเธอมานั่งตัก แล้วลูบหน้าท้องเบาๆ อย่างยั่วยุ

"เหม็นเหล้าไหม" เสียงเค้าถาม นารินส่ายหน้า แล้วปากร้อนก็ประกบปากเธอเบาๆก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปดูดกินความหวาน กินเหล้า คละคลุ้งในปาก นารินกำลังจะขาดใจ