19

​“อย่างนั้นเหรอจ๊ะ หนูตวง”

​“ค่ะคุณย่าหญิง ตอนนี้ตวงกลายเป็นเหยื่อของคุณเพลิง ในการแก้แค้นผู้หญิงไปเรียบร้อยแล้วนะคะ”

ตวงรักรายงานเสียงแผ่ว เธอแอบมารายงานข่าวกับคุณย่าหญิงในห้องน้ำ เพราะเห็นว่ามิดชิดเรียบร้อยดี คุณย่าหญิงถอนใจเฮือก ก่อนจะส่งเสียงครวญมาว่า

​“โถ...นี่ตาเพลิงมันแกล้งหนูตวงด้วยเหรอจ๊ะ”

​“ก็นิดหน่อยน่ะค่ะ แต่ตวงทนได้”

ตวงรักว่า เธอไม่ได้เล่าว่า ได้รับการต้อนรับจากเจ้าของสวนส้มตะวันฉายอย่างไรบ้าง และฟังแบบนี้แสดงว่าชนิตสิรียังไม่ได้รายงานผู้เป็นย่าแน่นอน

​“ย่ากลัวว่า ตาเพลิงมันจะยังไงๆ กับแม่เพื่อนรักเขาน่ะ หนูตวงดูๆ ให้หน่อยนะ ย่ากลัวมาเลย เกิดมันกลายเป็นแบบนั้นขึ้นมาจริงๆ ย่าคงกินไม่ได้นอนไม่หลับ อายุสั้นไปอีกหลายปีแน่นอนเลย”

​“ตวงว่า ไม่น่านะคะ” ตวงรักว่าตามที่เธอคิด

“แต่ยังไง ตวงจะสังเกตและรายงานคุณย่าหญิงทุกระยะนะคะ แต่คุณย่าหญิงอย่าพึ่งคิดในแง่ร้ายนะคะ ตวงว่าพวกพี่ๆ เค้าเป็นเพื่อนกับคุณเพลิงจริงๆ นั่นแหละค่ะ”  

เธอสงสารคุณย่าหญิง จนอดพูดให้ท่านสบายใจไม่ได้ แม้จะแอบสงสัยเรื่องของเพลิงขึ้นมาเหมือนกันก็ตามที เขาดูเฉยชากับผู้หญิงมาก แถมคบแต่ผู้ชายเต็มสวนส้ม แต่มันจะเป็นไปได้ไหมนะ ว่าการอกหัก ผิดหวังในความรัก มันจะทำให้ผู้ชายคนหนึ่ง กู่ไม่กลับไปได้ขนาดไปเปลี่ยนไปรักเพศเดียวกัน

​“ยังไงย่าฝากด้วยล่ะกันนะ พ่อเอกพงษ์หัวหน้าคนงานด้วย ย่ากลัว สนิทกับตาเพลิงมาก”

​“หึ หึ อิๆ ไม่น่าหรอกค่ะ คนนั้นยิ่งไม่น่าใช่ใหญ่”

ตวงรักอดขำไม่ได้ เมื่อนึกถึงหน้าเอกพงษ์ ตายล่ะ...ถ้าเขาเกิดมาหลงรักเพลิง โอ๊ย คิดแล้วจั๊กจี้

​“ย่าก็ระแวงไปหมดนั่นแหละ หนูตวงคงเข้าใจนะ ตอนนี้ย่าใจร้อนมาก กลัวไปสารพัดล่ะ”

​“ค่ะ ตวงเข้าใจ คุณย่าหญิงอย่าเครียดนะคะ ยังไงตวงจะรายงานจนคุณย่าหญิงแน่ใจว่า คุณเพลิงเป็นปรกติ ร้อยเปอร์เซ็นต์ จนกว่าคุณย่าหญิงจะสบายใจ ตวงค่อยกลับกรุงเทพฯ”

​“ขอบใจมากนะหนูตวง ช่วยย่าหน่อยเถอะ นึกเสียว่าทำบุญกับคนแก่นะจ้ะ”

​“ค่ะ”

เมื่อวางสายคุณย่าหญิงไปแล้ว ตวงรักก็ถอนใจเฮือก พลางทรุดนั่งลงกับขอบอ่างอาบน้ำ เธอมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกเงาบานสูงที่ติดไว้ในห้องน้ำก่อนจะมองแขนขา ที่พราวไปด้วยยาแดงและปาสเตอร์ พลางหัวเราะหยันๆ ให้กับตัวเอง

​“เฮ้อ...ตอนนี้ยังเยินขนาดนี้เลย ตวงเอ๊ย ขืนสืบต่อไปอีกเรื่อยๆ จะเยินมากขนาดไหนนะเรา นายนั่นเป็นคนขี้แกล้งแบบนี้เสียด้วย คงต้องหาทางตอบโต้บ้างล่ะตวงรัก ถ้านายเพลิงเป็นเหมือนที่คุณย่าหญิงกลัว แล้วคุณย่าหญิงจะทำยังไงต่อไปกันนะ สงสารท่านจริงๆ เลย ต้องมากลุ้มใจกับหลานชายแบบนี้”

​เสียงเคาะประตูห้องเธอดังขึ้น ทำเอาตวงรักสะดุ้ง แล้วรีบลุกขึ้นยืนทันที เธอคงหูไม่ฝาดไปหรอกน่า แล้วคนที่กล้ามาเคาะห้องเธอแบบนี้ แน่ใจว่ามีคนเดียวเสียด้วย ขนาดเมื่อเช้าเขายังบุกเข้ามาในห้องเธอเลย หญิงสาวรีบเดินออกมาจากในห้องน้ำ ตรงมาเปิดประตูทันที เพลิงยืนตระหง่านอยู่หน้าห้อง พร้อมกับแฟ้มเอกสารในมือ เมื่อเห็นเธอแล้วเขาก็ทำเสียงเรียบเฉย หน้ายิ้มแบบเจ้าเล่ห์ใส่เธอ

​“เห็นคุณเจ็บ ผมเลยเอางานมาให้ เย็นนี้ไม่ต้องทำกับข้าวนะ มีคนอาสาทำเรียบร้อยแล้ว”

​“ขอบคุณนะคะ ที่อุตสาห์เอางานมาให้”

ตวงรักยิ้มให้เขาแบบแยกเขี้ยว เพลิงอมยิ้ม อดมองกวาดไปตามแขนขาเธอไม่ได้ หญิงสาวสวมเสื้อและกางเกงขาสั้น ทำให้เห็นร่องรอยได้ชัด ตกกลิ้งมาขนาดนั้นคงจะเจ็บไม่ใช่น้อย เขาคิดในใจ มองรอยแผลของเธอไปด้วย พลางถามเสียงทุ้ม

​“แผลเป็นยังไงบ้าง ค่อยยังชั่วแล้วใช่ไหม”

​“ค่ะ ไม่ตายหรอกค่ะ แค่ตกบันได ยังทำงานให้คุณได้สบาย ถ้าตวงทำเอกสารเสร็จจะเอาลงไปคืนนะคะ”

ตวงรักว่าด้วยน้ำเสียงประชด แถมปิดประตูใส่หน้าเขาเสียด้วย เพลิงเม้มริมฝีปาก แล้วบ่นพึมพำเบาๆ ว่า

​“เราอุตสาห์เป็นห่วง เด็กบ้า! เดี๋ยวพ่อก็แกล้งเสียอีกหรอก”