chapter 5

“อย่าอะไร...อย่าทำอย่างนี้หรือ” เพียงแค่เข้าไปในห้องโถงใหญ่ได้ราชันย์ก็ดันกายโปร่งบางให้นั่งไปบนโซฟาตัวใหญ่และนุ่ม มือใหญ่จิกทึ้งดึงจนเสื้อยืนตัวเล็กหลุดออกจากกายบาง หล่นกองอยู่แทบเท้าใหญ่อย่างไม่ให้สาวน้อยได้ตั้งตัว ริมฝีปากหนาร้อนขบเม้มขบกัดไล่ลงไปตามผิวกายเนียนนุ่มเหมือนใยไหม

“โอ...แม่เจ้า...หนูน้อย” ชายหนุ่มถึงกับร้องครางเสียงแหบพร่า สองมือใหญ่ช้อนสองก้อนเนื้อใหญ่สล้าง ตอนแรกที่เห็นจากภายนอกก็ว่าอวบอัด ใหญ่โตและน่าสัมผัสอยู่แล้ว แต่พอได้เห็นจะๆ เต็มๆ ตาแบบนี้ก็ทำเอาเขาถึงกับกลืนน้ำลายลงคอดังเฮือก

“เธอนี่บะละฮึ่มจริงๆ ” ทรวงอกกลมกลึงและใหญ่เหมือนกับผลส้มโอที่ทะลักล้นชั้นในตัวน้อยและเก่า จนบางส่วนขาดออกจากกัน เผยให้เห็นความนวลเนียนของผิวกายสีน้ำผึ้ง แต่ทรวงอวบอิ่มกลับโดดเด่นด้วยขนาดและปลายยอดสีทับทิมเข้มน่ากัดกิน

‘ยายหนูน้อยนี่หุ่นหลอกตากันชัดๆ แม่เจ้าโว้ย’ ความหิวกระหายแผ่ซ่านไปทั่วกายใหญ่ สัดส่วนความเป็นชายชาตรีดุนดันกางเกงในบ่งบอกได้เป็นอย่างดี เขากำลังหิวกระหาย อยากเชยชมร่างโปร่งแต่อวบอัดนี้ขนาดไหน และเขาก็ไม่คิดจะกักเก็บความต้องการเอาไว้เสียด้วยซิ

“เธอนี่น่าหม่ำจริงๆ แม่หนูน้อย คงไม่ว่ากันนะ ถ้าฉันจะ...” มือใหญ่วางบนทรวงอกกลมกลึงและลูบไล้ไปบนความนุ่มนิ่มอย่างแผ่วเบาที่ตอบรับสัมผัสอย่างทันควันเช่นกัน

“คุณ!” หลุดเสียงครางหวานแว่ว เพราะความปั่นป่วนเสียวซ่าน อยากถดถอยหนีแต่กลับไม่มีเรี่ยวแรง

“อา...นุ่มดีจัง” ราชันย์เอ่ยเสียงพร่า ขณะกดย้ำซ้ำลงไปใหม่ สองเต้าสวยนุ่มหยุ่นกระเด้งตามจังหวะมือที่กดลงไป ปากหนาและร้อนผ่าวประทับจุมพิตไล่มาตั้งแต่ลาดไหล่กว้าง ขยับเข้าใกล้เนินทรวงสล้างด้วยความกระหายอยาก...ชิมปลายยอดสีชมพูราวกับผลเชอร์รี่

ท้องน้อยเนียนเรียบจิกเกร็ง ลมหายใจหอบพร่าและแรงเร็ว สองมือเล็กขยับวางบนไหล่กว้าง เคลื่อนไหวอย่างแผ่วเบา ดวงตากลมโตมองสบดวงตาคมดุที่เหมือนกับยิ้มได้อย่างเย้ายวนและเชิญชวนโดยไม่รู้ตัว ชวนให้หิวกระหายน้ำจนปลายลิ้นเล็กๆ ต้องยื่นออกมาไล้เลียริมฝีปากตัวเองเบาๆ ด้วยรอคอยอะไรบางอย่างที่เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไร และในที่สุดสิ่งที่รอคอยก็มาถึง เมื่อริมฝีปากหนาร้อนประทับบนปลายยอดถัน

“คุณ...อือ...” กันติชาร้องเรียกน้ำเสียงหวานเชื่อมและแหบพร่าด้วยปั่นป่วนและสยิวซ่าน เริ่มจากกึ่งกลางเรือนกายไล่ขึ้นไปจนถึงศีรษะ และลามลงมาจรดปลายเท้า

ใบหน้าขาวนวลแดงราวกับชมพู่สุก ลมหายใจหอบพร่าและแรงเร็ว เหมือนกับคนที่กำลังวิ่งระยะทางไกล เรือนกายโปร่งบางสั่นระริก ริมฝีปากขบเม้มสกัดเสียงร้องหวานนุ่มที่เปล่งออกจากปากอวบอิ่มไม่ขาดสาย สองมือเล็กยกจับศีรษะทุยและจิกทึ้งเส้นผมหนานุ่มสีดำสนิทเบาๆ และแรงขึ้นเมื่อปลายยอดถันทั้งสองฝั่งถูกไล้เลียและดูดกลืนอย่างไม่บันยะบันยัง แผ่นหลังเนียนนุ่มแอ่นโค้งให้แนบชิดกับใบหน้าชายหนุ่มมากยิ่งขึ้น

“หวานที่สุดเลยหนูน้อย...ให้ฉันได้เชยชมเธอชัดๆ หน่อยนะ” ราชันย์เอ่ยเสียงแหบพร่า สองมือใหญ่สอดรัดไปด้านหลัง ปลดตะขอเสื้อชั้นในที่ตอนนี้เปียกชื้นด้วยน้ำลายเขาออก และโยนทิ้งไปอย่างรำคาญใจ

“อื้อหือ...” เมื่อกี้ว่าใหญ่แล้ว เจอไร้ปราการปกปิดยิ่งสวยงามและน่ากัดกลืนกินยิ่งขึ้น ราชันย์ส่งมือเข้าครอบครองลูบไล้บีบเคล้นทรวงสร้างอวบอัดและเต็มไม้เต็มมืออย่างหลงใหล

ดวงตาคมกริบเหลือบมองไปด้านบน เห็นดวงตาสมันน้อยไหวระริกฉ่ำเชื่อมและเชิญชวน ริมฝีปากหนาร้อนประทับจุมพิตไล่วนเวียนทั่วเต้าสวย แต่ไม่ยอมแตะต้องปลายยอดทับทิมที่ไหวชูช่อสร้างความขัดอดขัดใจให้กับแม่สาววัยใสเป็นยิ่งนัก

“อยากให้ฉัน...ทำอย่างนี้ใช่ไหมหนูน้อย” เหมือนกับเขาถามตัวเองเสียมากกว่า เมื่อทนกับความกระหายไม่ได้

ริมฝีปากหนาแย้มยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะทำตามความต้องการของแม่สาวร้อนรัก ริมฝีปากหนากดจุมพิตบนปลายยอดถันที่ชูชันและสั่นระริกเรียกร้องความสนใจอยู่ ปลายลิ้นสะบัดไล้รอบปลายยอดถัน ฟันขาวสะอาดขบกัดผลทับทิมนุ่มหวาน กลืนกินเข้าปากอย่างเชื่องช้า ความหอมหวานนุ่มลิ้นเหมือนกับเชอรี่รสนุ่มเคลือบด้วยน้ำผึ้งติดตรึง ปลายลิ้นสากระคายไล้วนเวียนขมเม้มดูดกลืนอย่างตะกรุมตะกรามและไม่บันยะบันยัน

“อือ...คุณ...” เรือนกายโปร่งบางสั่นระริก ลำตัวกลมกลึงนุ่มถอยหนีสลับแอ่นโค้งเข้าหาปากหนาอย่างที่ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรกับอารมณ์ประหลาดๆ วาบหวิวสยิวทรวงที่เกิดขึ้น ตัวอ่อนระทวยเหมือนกับขี้ผึ้งโดนเผาไฟ จะจับปั้นไปทางไหนก็ได้ตามแต่ใจชอบ

ในขณะที่ปากก็กัดกลืนกินผลไม้ผลหวานนุ่ม มือใหญ่ละจากการลูบไล้ทรวงสล้างและเต่งตึงลูบไล้ผิวกายเนียนนุ่มดุจใยไหมลงไปบีบนวดลำขาเสลาที่อยู่นอกเหนือกางเกงตัวเล็ก บ้างก็ซอกซอนไปลูบไล้ต้นขาขาวนวลเนียน บีบเคล้นขยำนวดบั้นท้ายงามเต่งตึง จนหญิงสาวถึงกับร้อนฉ่า สะโพกกลมมนขยับส่ายตามติดมือใหญ่ที่ขยับเคลื่อนเป็นระวิง

“คุณราชันย์” กันติชาร้องเรียกเสียงกระเส่า กายร้อนผ่าวเหมือนกับนั่งอยู่ท่ามกลางกองเพลิง ท้องน้อยไหววูบขยับเป็นจังหวะ อยากฝืนไม่เล่นกับไฟ ทว่า...ใจกลับอ่อนแอเกินต้านทาน

“ช่วยหนูด้วย” เว้าวอนเสียงหวานพร่า ดวงตากลมโตหลับพริ้ม ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสัมผัสวาบหวามเร่าร้อน ที่อบอุ่นจนร้อนแต่เป็นสุขจนอยากที่จะอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่มผู้นี้ตลอดไป กายกลมกลึงขยับเคลื่อนตามติด พร้อมก้าวเดินตามติดมือใหญ่ที่ลากไล้ไปทั่วเรือนกายอ่อนไหว

“ให้ฉันช่วยยังไงล่ะแม่สาวร้อนสวาท” ตอบสนองความต้องการแม่หนูน้อยแสนหวานด้วยการด่ำดิ่งกัดกินสองปทุมอย่างหนักหน่วงรุนแรง หอมหวานจนเขาหลงใหลอยากจะชิมไปทั่วกายนุ่ม

มือใหญ่สอดแทรกแยกลำขาเรียว พร้อมพากายแกร่งไปพำนักอยู่กึ่งกลาง ปลายนิ้วใหญ่และร้อนผ่าวลากไล้เหนือขอบกางเกงและพยายามปลดตะขอ เพื่อที่จะได้สัมผัสกับเนินบุหงา ซึ่งนูนเด่นยั่วใจยั่วกายให้ต้องรีบจัดการทำอะไรลงไปสักอย่าง แต่เพราะกางเกงที่แม่หนูน้อยร้อนสวาทเลือกใส่คับแน่นเลยทำได้ยากยิ่ง ราชันย์สบถแนบชิดทรวงนุ่มสวย และขบกัดลงไปแรงๆ จนหญิงสาวสะดุ้ง

“อุ๊ย!!” แต่แทนที่จะหลีกหนี กันติชากลับเบียดกระแซะเรือนกายให้แนบชิดเข้าไปอีก พร้อมเปิดทางให้ชายหนุ่มได้ทำตามต้องการอย่างไม่มีการขัดขืนแม้แต่น้อย