LOGINซาร์น : บินแล้ว
ซาร์น : ดูแลตัวเองด้วย
เมษา : ลาบแซ่บครับผม
เมษา : เดินทางปลอดภัยนะเฮีย ลุล่วงไปด้วยดี สาธุ ๆ
ต่างฝ่ายต่างอวยพรกันและกันตามประสาเพื่อนสนิท ก่อนที่จะแยกกันไปทำหน้าที่ของตนเองทว่าคนที่ต้องเดินทางไกลยังวางใจไม่ลงอย่างเช่นทุกครั้งนั่นแหละ
“ไปดูเมษให้ด้วย”
(ห่วงขนาดนี้ไม่ยัดเยียดความเป็นผัวให้มันเลยวะ)
“แค่เพื่อนครับผม”
(เพื่อนพ่อมึงดิ เมียกูยังไม่ห่วงกูขนาดนี้เลย)
แทนไทได้แต่ส่ายหัวหมดคำจะพูดได้แต่ด่าทอต้นสาย การกระทำที่ชัดเจนขนาดนี้บอกเป็นเพื่อนกัน ถ้าคนนอกมองมายังไงก็ไม่ได้คิดเช่นนั้นแน่นอน
เพียงแค่เท้าเหยียบพื้นดินแดนปลาดิบเจ้าของ KV Group คนปัจจุบันก็เร่งรีบวางแผนกับทีมทันที เพราะเขาอยากให้การประชุมครั้งนี้เสร็จลุล่วงให้ทันเวลาตามที่ตัวเองกำหนด
“มีอะไรติดต่อผมได้ยี่สิบสี่ชั่วโมง พรุ่งนี้อย่าให้มีอะไรผิดพลาด”
“ค่ะบอส”
คุณานนต์เอ่ยเตือนเสียงราบเรียบกับพนักงานสาวก่อนจะเข้าห้องพักของตนเอง การมาครั้งนี้ถือว่าเป็นการเริ่มต้นความร่วมมือที่จะนำเครื่องดื่มมาวางจำหน่ายในห้างสรรพสินค้าประเทศญี่ปุ่นจัดว่าเป็นก้าวสำคัญอีกครั้งหนึ่งเลยก็ว่าได้
“ฮัลโหล ไปจีน ซื้อชาพูเอ๋อร์ที่ดีที่สุดมา”
(ได้ครับนาย)
ลูกน้องคนสนิทน้อมรับคำสั่งแล้วออกเดินทางทันทีไม่ปล่อยให้นายเหนือหัวต้องรอนาน แม้จะมีความสงสัยอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไร เพราะเดาไว้ว่าคงจะไม่พ้นเป็นของคนคนนั้นแน่นอน
ทางฟากฝั่งหนึ่งหญิงสาวเจ้าของร้านเบเกอรีกำลังจัดขนมเข้าตู้เพื่อให้ลูกค้าเลือก แต่ทว่าตอนที่เธอเงยหน้าขึ้นมานั้นก็ต้องตกใจเพราะมีลูกค้าชายกำลังจดจ้องมองเธออยู่
“สวัสดีค่ะคุณลูกค้า รับอะไรไหมคะ”
“ทีรามิสุที่หนึ่งครับ แล้วก็โกโก้ร้อน”
“ได้ค่ะ สักครู่นะคะ”
รอยยิ้มหวานละมุนส่งให้ลูกค้าขาจรก่อนจะหมุนตัวไปจัดเครื่องดื่มเพื่อเสิร์ฟให้เขา ทว่าเธอยังไม่ได้ลงมือทำอะไรเพื่อนสนิทพ่วงพนักงานในร้านก็สะกิดเธอก่อน
“มึง ! สเปกเลยนิ”
“ฮะ !”
“ก็สูงขาวลูกครึ่งตาฟ้าไง”
“อ๋อ.. ลูกค้า มึงก็ !”
มือน้อยคว้าเอาแก้วไซซ์เล็กสุดมาชงเครื่องดื่มตามที่ลูกค้าสั่ง ถึงกระนั้นหางตาก็ยังปรายมองไปยังผู้ชายคนนั้นที่เพื่อนพูดถึง ใช่อยู่ว่าเขาตรงสเปกเธอทุกอย่าง สูง ขาว หล่อ ลูกครึ่ง แต่ก็ใช่ว่าเธอจะเข้าหาเขาได้ง่าย ๆ เพราะเธอยังจัดว่าเป็นเจ้าของร้านอยู่ด้วย อีกอย่างใจเธอไม่ได้ต้องการที่จะสานสัมพันธ์กับเขาต่อเลยสักนิด
“ได้แล้วค่ะ”
“ขอบคุณครับ”
หนุ่มหล่อผู้นั้นเชยตาขึ้นมองเจ้าของร้านกลิ่นอายของยิ้มเผยให้เห็นจาง ๆ เธอเองก็ยิ้มตอบตามมารยาทแล้วไม่กี่วินาทีเจ้าหล่อนก็เบือนหน้าหันกลับที่เคาน์เตอร์
“ขอโทษนะครับ ผมถ่ายภาพเช็กอินลงไอจีไว้ ถ้าไม่รังเกียจผมขอไอจีไว้ส่งรูปให้ได้ไหมครับ”
“เอ่อ.. ได้ค่ะ ยินดี”
เมษาไม่รู้เหมือนกันว่าต้องปฏิเสธยังไงดีเพราะเขาเองก็เข้ามาว่าด้วยเรื่องโพรโมตร้านให้ ถ้ามาขอโต้ง ๆ เธอก็คงไม่ให้เหมือนกัน
และเมื่อค้นหาติดตามกันเสร็จสรรพก็เห็นเขาโพสต์อีกภาพลงสตอรี่แล้วแท็กเธอมา เพลงหวานซึ้งเชิงจีบนั่นสื่อความหมายชัดเจน ทว่าเธอกลับแชร์พร้อมแท็กชื่อร้านด้วยแคปชัน ฝากร้าน Aries Café ด้วยนะคะ
เจย์ : ไว้มีโอกาสจะไปอุดหนุนอีกนะครับ อร่อยมาก
เมษา : ขอบคุณนะคะ
บทสนทนาที่ตอบกลับไม่ได้สิ้นสุดเพียงเท่านั้นเพราะอีกฝ่ายยังชวนคุยจ้อไม่หยุด แม้ว่าเมจะบอกปัดว่าจะไปนอนแล้วแต่ชายผู้นั้นก็ยังส่งข้อความมาอยู่เธอจึงเลือกที่จะยังไม่อ่านแทน
00.01 น.
ครืด ครืด
: เฮียซาร์น
โทรศัพท์มือถือเครื่องเท่าฝ่ามือสั่นเครือกระทบกับโต๊ะข้างเตียงปลุกให้หญิงสาวในผ้าห่มให้ตื่นขึ้นท่ามกลางความมืด
(อือ)
“แฮปปี้เบิร์ธเดย์ ขอให้เมษของกูเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่แข็งแรง มีแต่รอยยิ้มที่สดใสแบบนี้ตลอดไป”
(ขอบคุณนะเฮีย.. เหงาอ่ะ ไม่มีมึงอยู่ด้วย)
“นี่ไง กูก็โทรมาแล้วนี่ไง”
เสียงน้อยใจแบบทีเล่นทีจริงพานให้ซาร์นใจแป้วเล็กน้อย แต่รู้ดีว่าเจ้าหล่อนไม่ได้จริงจัง ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังอยากอยู่กับเธอทุกวันสำคัญอยู่ดี
เพื่อนสนิทสองคนคุยถามสารทุกข์สุกดิบต่าง ๆ นานากันไปเรื่อย ไม่เจอกันเพียงไม่กี่วันแต่เหมือนมีเรื่องราวชีวิตอัปเดตเป็นเข่งและอีกคนก็ฟังไม่รู้จักเบื่อวนสลับกันอยู่อย่างนั้นจนเกือบชั่วโมงถึงแยกย้ายกันไปนอนพักผ่อน
Fin Hotel - โรงแรมระดับห้าดาวWedding Day 08-08-2024 09.09 น.‘สวัสดีครับ แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน กระผมในนามตัวแทนของเจ้าภาพ ขอกล่าวต้อนรับแขกผู้มีเกียรติทุกท่านเข้าสู่ช่วงเวลาแห่งความสุข ความปิติยินดีและความทรงจำที่ดี ในงานมงคลสมรสหมู่ในวันนี้’พิธีกรเอ่ยต้อนรับแขกอย่างเป็นทางการเมื่อเห็นว่าผู้คนในงานเริ่มเนืองแน่นแล้ว งานแต่งสุดหรูหราลังการรวมถึงงานที่ทำให้คนทั้งประเทศอกหักก็ว่าได้ เพราะลูกชายลูกสาวตระกูลมหาเศรษฐีประกาศสละโสดแต่งงานในวันเดียวกันถึงสาม แม้ก่อนหน้านี้คนเป็นพี่ใหญ่จะมีข่าววิพากษ์วิจารณ์ต่าง ๆ นานาเรื่องท้องก่อนแต่งแล้วก็ตามวิดีโอทำความรู้จักบ่าวสาวทั้งสามคู่เริ่มฉายขึ้น ความหวานฉ่ำจากหน้าจอนำออกสู่สายตาผู้คนที่มาส่งผลให้ทุกคนยิ้มกว้างตามไปด้วยหญิงสาวในชุดสีเรียบทั้งสามคนนั่งกุมมือตัวเองรอเวลาที่เจ้าบ่าวจะมารับตัวออกไปประกอบพิธีตามประเพณี ถึงตอนเจ็ดโมงเช้าจะทำพิธีทางศาสนากันแล้วก็ไม่ได้ลดความตื่นเต้นของทุกคนลงไปได้เลย“พี่เมทำไมเงียบจังเลยคะ”น้องสาวคนสุดท้องของเขาเอ่ยถามอย่างรู้ความรอยยิ้มร่าเริงนี้ยังเป็นสดใสให้ครอบครัวได้เสมอ เมษายิ้มหวานตอบน้องก่อนจะเอื้อมมือมาจับม
“ตรงนั้นยังไม่สะอาดค่ะ !”เธอชี้ไม้ชี้มือบอกเขาไปทั่วไม่ว่าจะมุมไหนที่เขาขัดลงแรงขัดเป็นอย่างดีสุดท้ายเธอก็บอกว่าไม่สะอาดจนคนที่ตั้งใจเริ่มน้อยใจขึ้นมาบ้าง“เมษครับ ไม่แกล้งเฮียได้ไหม น้ำยาใส่จนจะหมดขวดอยู่แล้วยังไม่สะอาดอีกเหรอ”มาเฟียผู้มากอำนาจมองเมียสาวที่ยืนกอดอกด้วยสายตาขอร้องอ้อนวอน ส่วนเขากอดโถส้วมและแปรงขัดห้องน้ำ หากใครได้มาเห็นสภาพเขาในตอนนี้คงขำจนปอดโยกเป็นแน่“เมษครับ เฮียผิดไปแล้ว เฮียขอโทษ”อิทธิพลที่เขามีแผ่ซ่านไปทั่วราชอาณาจักรและครอบคลุมอีกหลายพื้นที่ของโลก หากแต่ว่ายังไม่สามารถเฉียดเข้าใกล้พื้นที่ของเมียเลยสักนิด“เมษไม่รักเฮียแล้วเหรอครับ”“สำนึกรึยังคะ”เธอเอ่ยถามสามีอันเป็นที่รัก เจ้าหล่อนรู้ดีว่าที่สำนึกนั้นแค่ที่ตะคอกใส่เธอส่วนเดียว ส่วนที่ตบลูกน้องไม่ได้ใส่ใจอะไรทั้งนั้น“โอเค ต่อไปเฮียจะระวังมากขึ้นไม่ใช้อารมณ์กับพวกมันอีก”“อื้ม พอจะสะอาดขึ้นมาหน่อยแล้วค่ะ”พอเขารับปากเธอก็ไม่แกล้งต่อ รอยยิ้มเล็ก ๆ ที่จุดมุมปากนั้นเป็นดั่งน้ำเย็นปลอบใจที่เหี่ยวเฉาของเขาให้สดชื่นขึ้น“ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ เดี๋ยวเมษเตรียมเสื้อผ้าให้”“ลูกบอกเฮียว่าหนูทำแต่อาหารที่มีผักชี”“หึ ซา
หกปีผ่านไปแล้วที่ทั้งสองคนอยู่ด้วยกันครองรักกันอย่างชื่นมื่น มีโซ่ทองคล้องใจเป็นเด็กสาวแสนซนเป็นสักขีพยานรัก แม้จะไม่มีงานแต่งมีเพียงทะเบียนสมรสแต่เมษาไม่เคยน้อยเนื้อต่ำใจในเรื่องนี้เลยสักนิด“ที่รัก ลูกไปโรงเรียนแล้ว~”คนตัวโตออดอ้อนเมียสาวของตนที่กำลังจัดชุดเสื้อผ้าให้เขาใส่ไปทำงาน หากแต่ว่าเจ้าหล่อนกลับไม่ได้สนใจเขาเลยสักนิดทั้งที่ตนเดินเปลือยเปล่ามาหาแท้ ๆ“วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอคะ”เธอหันหน้ามาเอ่ยถามพลางส่ายหน้าเมื่อเห็นงวงช้างใหญ่ เจ้าหล่อนล่ะเบื่อหน่ายความกินจุไม่พักของเขาเหลือเกิน อยากได้ทุกเวลาที่อยู่ด้วยกัน ตอนที่เธอให้นมลูกอีกข้างยังต้องให้เขากินด้วยทำอย่างกับว่าเธอคลอดออกมาสองคนทั้งพ่อทั้งลูก“ไม่ไปทำงานเหรอคะ”“ถ้าไม่ไป จะได้กินนมไหมคะ”ร่างกายกำยำเปลือยเปล่าสวมกอดเมียสาวจากทางด้านหลัง จมูกโด่งกดลงซอกคอเนียนลากขึ้นใบหูจนขนลุกเกลียวไปทั้งร่างกาย“ถ้าไม่ไปก็มานี่ค่ะ”คนตัวโตเดินตามเป็นเป็ดน้อยตามผู้เป็นแม่ต้อย ๆ มุมปากหยักยกขึ้นสูงแสดงความดีใจจนออกนอกหน้า“ยิ้มอะไร จะให้ถอนขนรักแร้ให้ ไม่มีเวลาไปเลเซอร์”“ใครจะไปทำวะเมษ !”รอยยิ้มเมื่อครู่หลุดหายไปทันตา คิ้วหนาขมวดมุ่นไม่พอใ
เช้านี้ซาร์นต้องเข้าบริษัทตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางเพราะเป็นวันที่ตกลงเซ็นสัญญากับพาร์ตเนอร์ญี่ปุ่นแล้ว หลายอย่างเขาอยากมาดูด้วยตาของตนเอง ในขั้นตอนสุดท้ายและถือว่าสำคัญมากนี้เขาไม่อยากให้มีอะไรผิดพลาดแต่ในใจเขามีอีกคนที่เป็นห่วงมากกว่า เมื่อคืนเธอละเมอสะดุ้งทั้งคืนจนเขาไม่กล้าที่จะหลับ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะตื่นหรือยังการลงนามทำสัญญาส่งออกซื้อขายเครื่องดื่มหลายชนิดถูกเซ็นเรียบร้อยถูกต้องตามกฎหมาย มีบุคคลสำคัญเป็นพยานและร่วมแสดงความยินดีกับการเติบโตในครั้งนี้เมษาพอทราบข่าวจากลูกน้องของเขามาบ้างว่าช่วงเช้ามีการลงนามสัญญากับทางญี่ปุ่น เธอที่ไม่อยากเห็นภาพเด็ดหรือฟังข่าววงในจึงเลือกที่จะปิดร้าน“อุ๊บ ! อ้วก ! แหวะ !”อาการท้องไส้ปั่นป่วนคลื่นเหียนอาเจียนตีขึ้นอีกครั้ง ช่วงนี้เธอเครียดมากไปหน่อยแถมข้าวปลาก็ไม่ได้กินตั้งแต่เมื่อคืนเลยเกิดอาการดังกล่าวเจ้าหล่อนเริ่มลงมือทำอาหารง่าย ๆ ไม่ใช่ให้ตัวเองแต่จะเอาไปให้เขาต่างหาก ประมาณสิบเอ็ดโมงค่อยจะออกไป กะเวลาไว้ช่วงที่เขาเสร็จงานพอดี“เหม็นจังวะ !”เธอดันทุรังทำกับข้าวต่อจนเสร็จแต่ในระหว่างนั้นก็เทียววิ่งเข้าห้องน้ำบ่อย ๆ เพื่อไปอ้วก พอท้องว่างแล้วไ
เมษาที่กะว่าจะมาคุยกับเขาในช่วงเช้าก็ต้องชวดไป ไม่รู้ว่าเขายังไม่กลับตั้งแต่เมื่อคืนหรือออกไปตั้งแต่เช้ากันแน่“ค่อยเอากาแฟไปส่งก็ได้วะ”เจ้าของร้านเดินเข้าร้านด้วยสีหน้าที่โอเคขึ้นกว่าเมื่อวาน เห็นทีคงได้คำตอบในใจแล้วแต่ไม่ทันที่โบว์จะถามไถ่เธอก็เดินออกไปพร้อมแก้วกาแฟรสโปรดของคนบนตึก“สวัสดีค่ะพี่มุก”“สวัสดีจ้ะ เอ่อเม.. แป๊บนะพี่รายงานก่อน”เธอทำหน้างุนงงแปลกใจเล็กน้อยปกติเธอมาที่นี่ไม่ต้องรายงานแถมลายนิ้วมือเธอยังมีด้วย พอวันนี้เลขากลับพูดแปลก ๆ แต่ก็ไม่เป็นไรเธอรอได้อยู่แล้ว“น้องเมรอแป๊บนะ บอสมีแขก”“อ๋อ โอเคค่ะ”เธอยิ้มหวานอย่างเข้าใจก็ว่าทำไมถึงต้องรายงานที่แท้มีแขกนี่เอง เจ้าหล่อนมองลอดเข้าไปกับช่องประตูที่ถูกเปิดเห็นราง ๆ ว่าเป็นผู้หญิงซึ่งรูปร่างคล้ายคลึงกับสาวญี่ปุ่นคนนั้นเมษานั่งอยู่อย่างนั้นนานเกือบครึ่งชั่วโมงตั้งแต่คบกันมาเธอยังไม่เคยรอเขานานขนาดนี้มาก่อน กาแฟในมือก็จวนละลายรสชาติคงจะจืดชืดไม่เหลือความอร่อย“พี่มุกเดี๋ยวเมมาใหม่นะคะ ไปชงกาแฟใหม่ก่อนพี่มุกเอาอะไรไหมคะ”“ไม่เป็นไรจ้า ขอบคุณน้า”เลขาสาวยิ้มตาหยีให้กับรุ่นน้องแล้วก้มงมกับงานมากมายของเธอต่อ ส่วนหญิงสาวที่อา
ซาร์นสังเกตเห็นถึงความผิดปกติจากแฟนสาวเพราะตั้งแต่กลับมาเธอเอาแต่นั่งนิ่งเหม่อลอยไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่“เป็นอะไรไหม”“ซาร์น~ เป็นเพื่อนกันไปก่อนได้ไหม”“หมายถึง ?”ประโยคไม่กี่คำทำเอาใจชายหนุ่มแตกสลายตัวชาวาบตั้งแต่หัวจรดเท้า เขาไม่คิดว่าความสุขจะผ่านไปเร็วถึงเพียงนี้ทำเอาไม่ได้ทำใจเอาไว้ก่อนเมษาเบนหน้าหลบเขาก่อนจะสูดหายใจเข้าปอดแรง ๆ รวบรวมความกล้าอีกครั้ง เธอเองก็ไม่อยากทำเช่นนี้แต่ในตอนนี้เธอไม่มีอะไรคู่ควรกับเขาเลย“กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้เหรอ”“เหมือนเดิม ? ตอนไหนล่ะ ตอนที่เป็นเพื่อนกันอยู่ หรือตอนที่มันเกินเพื่อนไปแล้ว”ห้วงเวลาที่เคยมีแต่ความสุขจนลืมเวลาที่ต้องเศร้าทำเอาเขาไปไม่เป็นแค่เดินยังสะดุดเกือบจะล้ม ชายหนุ่มอยู่ตรงนั้นไม่ได้อีกต่อไปจำต้องออกไปที่ไหนสักแห่งก่อน“เชี่ยเอ๊ย !”พวงมาลัยรถโดนทุบอย่างแรงพร้อมกับเสียงสบถด่า เขาหักเลี้ยวรถไปผับของตัวเอง ความคิดประมวลผลอย่างหนักว่าตัวเองทำอะไรผิดนักถึงโดนบอกเลิกเช่นนี้“เป็นอะไรวะ”“เมียทิ้ง !”“ฮะ !”เพื่อนทั้งสองถูกเรียกเร่งด่วนพิเศษมาพร้อมกันพร้อมใบหน้างอไม่เข้าใจ แต่เมื่อได้คำตอบคิ้วที่เคยย่นอยู่แล้วก็ยิ่งงอขึ้นไปอีก ทุกอ
“อยู่กับกู ผ่อนคลายหน่อย นี่แหนะ !”นิ้วชี้เรียวจิ้มเอาครีมหน้าเค้กมาป้ายจมูกโด่งคนด้านข้าง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเธอแสดงออกว่าพอใจมาที่ได้กวนเขา แต่มีหรือที่อีกฝ่ายจะยอมให้เธอได้ทำอยู่คนเดียว“แกล้งกูเหรอ”รอยยิ้มร้ายเผยอขึ้นพาให้อีกคนขนลุกซู่ ชายหนุ่มวาดนิ้วลงบนหน้าเค้กครีมสดแล้วป้ายลงบนใบหน้าอีกคนห
Aries Café “สวัสดีครับ”“สวัสดีค่ะคุณลูกค้า วันนี้มาแต่เช้าจังเลยนะคะ”“อยากมาเจอใครบางคนไว ๆ น่ะครับ”“อ๋อค่ะ วันนี้รับอะไรดีคะ”เมษาเอ่ยทักทายลูกค้าเกือบจะประจำของเธอด้วยรอยยิ้มหวาน ที่บอกว่าเกือบเพราะเขามาที่นี่ทุกวันติดต่อกันเกือบสัปดาห์แล้ว แต่บางครั้งยังสั่งเมนูที่ทางร้านไม่มี เจ้าของร้านเอง
เมื่อจัดการทางร้านเบเกอรีเสร็จบอสใหญ่แห้ง KV Group ก็มุ่งตรงขึ้นมายังห้องทำงานของตัวเองทันทีเพราะก่อนหน้านี้ตนพึ่งจะทิ้งการประชุมกับทีมการตลาดเพื่อไปสงบศึก“ขอโทษด้วยครับที่ทำให้ทุกคนเสียเวลา”กาแฟนับสิบแก้วถูกเรียงรายแจกจ่ายให้ทุกคนเป็นการขอโทษจากผู้บริหาร ก่อนจะเริ่มประชุมอีกครั้งเพื่อนำแผนไปเสนอ
“แล้วไง ! เลิกกันไปแล้วเธอก็ยังตามรังควานเขาอยู่”“ใครตามใครกันแน่ กลับไปถามผัวตัวเองเถอะ !”เสียงเข้มดังจากผู้ใหม่ เจ้าของบริษัทข้างร้านเดินเข้ามาด้วยความนิ่งสุขุม ความเย็นยะเยือกปกคลุมแทนความร้อนฉ่าเมื่อครู่ ก่อนที่เขาจะดึงเธอคนนั้นออกให้ห่างจากเพื่อนตนมากขึ้น“จะพอเอง หรือให้ผมช่วย !”“คุณเป็น




![เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


