เพื่อนวัยเด็กที่แอบรัก ดันอยากเป็นแฟนฉัน

บ่ายวันหนึ่งอันแสนสงบ ฉันนั่งเปลี่ยนช่องทีวีไปเรื่อย ๆ อย่างเบื่อหน่ายอยู่ในห้องนั่งเล่น จู่ ๆ ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

คนในจอเพิ่งคว้าแชมป์ฮอกกี้น้ำแข็งระดับประเทศมาได้ เขายิ้มอย่างเจิดจ้าท่ามกลางแสงสปอตไลต์และดอกไม้ที่รายล้อม ราวกับแสงแดดอันอบอุ่นในฤดูร้อน

นักข่าวถือไมโครโฟนสัมภาษณ์เขาเกี่ยวกับการแข่งขัน

เขาตอบด้วยรอยยิ้ม “การคว้าแชมป์ครั้งนี้เป็นไปตามที่ผมคาดไว้ ผมเชื่อมั่นในพรสวรรค์และฝีมือของตัวเอง และหวังว่าต่อจากนี้จะทำผลงานในสนามได้ดียิ่งขึ้น”

กล้องกวาดผ่านอัฒจันทร์ แฟนคลับสาวนับไม่ถ้วนชูป้ายและธงเชียร์ ส่งเสียงกรี๊ดด้วยความตื่นเต้น ถึงขั้นมีแฟนคลับสาวตัวยงหลายคนประกาศว่าอยากแต่งงานกับเขา

ฉันที่นั่งอยู่หน้าทีวีแค่นหัวเราะ ก่อนกวาดสายตามองเพื่อนสมัยเด็กที่กำลังซักผ้าอยู่ตรงระเบียง เขาเปลือยท่อนบน เผยกล้ามเนื้อเป็นมัดได้รูป

ไม่มีใครคาดคิดว่าเทพบุตรมาดเย็นชาผู้สูงเกินเอื้อมในสายตาของทุกคน ตอนนี้กำลังช่วยฉันซักผ้าราวกับเป็นคนรับใช้

หยาดเหงื่อไหลจากแผงอกกำยำของเขา ลงมาตามกล้ามท้องแปดลูกที่เป็นลอนชัดเจน สายตาของฉันก็ไล่ตามหยาดเหงื่อใสนั้นลงไปเรื่อย ๆ ก่อนจะหยุดอยู่ที่กางเกงขาสั้นของเขา

ไม่รู้ว่าเขาสังเกตเห็นสายตาของฉันหรือเปล่า หมอนี่ถึงได้จงใจยืดตัวตรงแล้วหันมามองทางฉัน พอสบตากัน ฉันก็เหมือนถูกไฟช็อต รีบเบือนสายตาหนีทันที

ทั้งที่ฉันก็อยู่ในบ้าน เฉินเจี้ยนเฟิงกลับไม่กระดากเลยสักนิด สวมเพียงกางเกงขาสั้นตัวเดียวเดินไปเดินมา เพราะฉันกับเขาเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่โตมาด้วยกันและสนิทกันมาก เขาจึงแทบไม่มีเส้นแบ่งเรื่องความใกล้ชิดกับฉันเลย

เราถึงขั้นใส่เสื้อตัวเดียวกัน ดื่มชานมแก้วเดียวกัน กินของที่ฉันกินเหลือ หรือแม้แต่ช่วยซักชุดชั้นในให้ฉัน ทำเรื่องที่มีแต่คู่รักที่กำลังหวานชื่นกันเท่านั้นถึงจะทำ แต่ฉันรู้ว่าเขาเห็นฉันเป็นเพียงเพื่อนผู้หญิงที่สนิทที่สุด

เขาไม่ได้มีปัญหาเรื่องสมรรถภาพ และไม่ได้ไม่ชอบผู้หญิง เพียงแต่ตอนเด็กเขาเคยเห็นแม่ของตัวเองนอนกับผู้ชายคนอื่น เหตุการณ์นั้นสร้างความกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงและทิ้งบาดแผลทางใจที่ไม่มีวันลบเลือนเอาไว้ เขาจึงรังเกียจผู้หญิงทุกคนที่คิดอยากมีความสัมพันธ์ทางกายกับเขา

ทุกครั้งที่มีผู้หญิงมาสารภาพรักกับเขา เขาจะแสดงสีหน้ารังเกียจอย่างเห็นได้ชัด

“ผู้หญิงที่มาสารภาพรักกับฉันก็เหมือนกันหมด ไม่พ้นจ้องแต่ร่างกายฉัน อยากมีความสัมพันธ์ทางกายกับฉัน ฉันจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงแบบนี้เด็ดขาด”

เมื่อได้ยินคำพูดอันเด็ดขาดของเขา ฉันก็เผลอซ่อนจดหมายรักที่ใช้เวลาเตรียมอยู่ทั้งคืนไว้ข้างหลัง

ใช่ ฉันชอบเฉินเจี้ยนเฟิง และชอบเขามานานมากแล้ว

แต่ฉันรู้ว่าเขามองฉันเป็นแค่เพื่อนสนิท เป็นเหมือนเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งเท่านั้น หากความรู้สึกที่เก็บซ่อนไว้นี้ถูกเปิดเผย เขาก็จะมองว่าฉันไม่ต่างจากผู้หญิงพวกนั้นที่อยากได้ตัวเขา

ฉันรับไม่ได้หากเขาจะมองฉันด้วยสายตารังเกียจ แล้วตัดขาดจากฉันอย่างสิ้นเชิง ฉันจึงพยายามกดความรู้สึกที่มีต่อเขาเอาไว้ และยังคงอยู่ข้างเขาในฐานะเพื่อนสนิทเหมือนเดิม

แต่เฉินเจี้ยนเฟิงกลับยั่วฉันโดยไม่รู้ตัว ทุกวันเอาแต่ไม่ใส่เสื้อเดินไปเดินมาต่อหน้าฉัน ราวกับลูกแกะที่โรยเครื่องปรุงไว้แล้ว แต่ฉันกลับได้แค่มอง กินไม่ได้ ช่างทรมานเหลือเกิน

พอคิดมาถึงตรงนี้ ฉันก็เริ่มนึกเสียใจว่าตอนนั้นทำไมถึงยอมตกลงมาแชร์ห้องกับเขา

“เฮ้ คิดอะไรอยู่เนี่ย”

เสียงดีดนิ้วดังขึ้นขัดจังหวะความคิดทั้งหมดของฉัน พอได้สติ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าก็คือแผงอกใหญ่แน่นของเขา เขาใช้มือข้างหนึ่งยันพนักโซฟา พลางก้มมองฉันจากด้านบน

ฉันเงยหน้าขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาของเขาอยู่ใกล้แค่เอื้อม หยาดเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดพราวเต็มหน้าผาก ก่อนจะไหลตามปลายผมหยดลงมา

ฉันเผลอกลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว

หุ่นแบบนี้ ใครจะไปต้านทานไหวกัน

แต่ฉันก็ยังทนไหว

ฉันยกมือผลักเขาออกไปด้านข้าง ก่อนพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “อยู่บ้านนายใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยไม่ได้หรือไง”

เขาก้มมองกล้ามอกของตัวเอง ก่อนถามด้วยสีหน้างุนงง “ทำไมล่ะ หุ่นฉันยังดีไม่พอเหรอ”

นี่มันไม่ใช่เรื่องว่าหุ่นดีหรือไม่ดีสักหน่อย

“นายไม่คิดว่าแบบนี้มันไม่เหมาะเหรอ”

“ไม่เหมาะตรงไหนล่ะ ถ้าฉันไม่แก้ผ้าอยู่บ้าน จะให้ไปแก้ผ้ากลางถนนหรือไง”

ฉันถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ แถมยังรู้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดก็มีเหตุผลอยู่เหมือนกัน

“อีกอย่าง เราสองคนโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก สภาพไหนของฉันที่เธอไม่เคยเห็นบ้าง” เขาพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ