MasukShare
บทที่ 6
Bab terbaru
เพื่อนวัยเด็กที่แอบรัก ดันอยากเป็นแฟนฉัน บทที่ 7
เฉินเจี้ยนเฟิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ จ้องฉันเขม็งด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรุกเร้า“เธอยังไม่รู้อีกเหรอว่าทำไม? ก็เพราะฉันชอบเธอไง”“ที่ฉันยอมทิ้งฮอกกี้แล้วมาหาเธอโดยไม่ลังเล ถ้าไม่ใช่เพราะชอบเธอ แล้วจะเป็นเพราะอะไร?”ฉันมองเฉินเจี้ยนเฟิงอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนจะถามย้ำอีกครั้งอย่างไม่แน่ใจ “ที่นายบอกว่าชอบฉัน หมายถึงชอบแบบเพื่อน หรือว่า…”“ชอบแบบที่อยากเป็นแฟนเธอ ชอบแบบที่อยากมีอนาคตร่วมกับเธอ ชอบแบบที่อยากจูบ อยากกอด และอยากทำอะไรที่ใกล้ชิดกับเธอมากกว่านั้น”“ฉันพูดขนาดนี้แล้ว เธอยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?”ฉันสงสัยว่าตัวเองคงเมาจริง ๆ ไม่อย่างนั้นเฉินเจี้ยนเฟิงที่เกลียดการมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเพศตรงข้ามมาตลอด จะพูดคำเหล่านี้กับฉันได้ยังไง“แต่นายเคยบอกว่า นายเกลียดการมีความสัมพันธ์ทางกายกับคนอื่น”“นั่นมันกับคนอื่น ไม่ใช่กับเธอ ฉันมีความต้องการแบบนั้นกับเธอมานานแล้ว แต่กลัวว่าจะทำให้เธอตกใจ เลยไม่กล้าบอกเธอมาตลอด”“พอแน่ใจว่าเธอก็ชอบฉัน เดิมทีฉันตั้งใจจะหาโอกาสเหมาะ ๆ สารภาพรักกับเธอ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดยังไงมาตลอด”หัวใจฉันสั่นไหว “เรื่องที่ฉันชอบนาย นายรู้มานานแล้วเหรอ?”พอถา
เพื่อนวัยเด็กที่แอบรัก ดันอยากเป็นแฟนฉัน บทที่ 6
เสิ่นอี้หรานนั่งลงข้างฉัน ก่อนจะนึกย้อนถึงเรื่องในอดีตขึ้นมา “จำได้ว่าตอนมัธยมเธอเป็นถึงสาวสวยประจำโรงเรียนของเรา มีผู้ชายตั้งหลายคนแอบชอบเธอ แต่เฉินเจี้ยนเฟิงน่ะเหมือนไม้ตีแมลงวัน ใครเข้าใกล้เธอก็โดนเขาปัดออกไปหมด”“พวกผู้ชายที่เอาจดหมายรักมาให้เธอ หรืออยากชวนเธอไปกินข้าว ต่างก็ถูกเขากันออกไปหมด”“ถ้าเธอบอกว่าเขาไม่ได้รู้สึกกับเธอในเชิงนั้น ฉันไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด”เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ฉันก็เม้มริมฝีปาก ฉันรู้ว่าเฉินเจี้ยนเฟิงมีความรู้สึกอยากครอบครองฉัน แต่ความรู้สึกระหว่างเราจะไม่มีวันก้าวข้ามขอบเขตของคำว่าเพื่อนไปได้“เรื่องนี้ค่อนข้างซับซ้อน ตอนนี้ฉันยังไม่คิดจะสารภาพความรู้สึกกับเฉินเจี้ยนเฟิง”ถ้าการบอกความรู้สึกออกไปหมายถึงต้องแตกหักกันนับจากนั้น งั้นเป็นเพื่อนกันไปตลอดชีวิตยังดีกว่าเสิ่นอี้หรานยกยิ้มมุมปาก “ในเมื่อเธอกับเฉินเจี้ยนเฟิงไม่ได้คบกัน งั้นก็หมายความว่าฉันจีบเธอได้ใช่ไหม?”คำสารภาพรักที่มาอย่างกะทันหันของเขาทำให้ฉันตั้งตัวไม่ทัน ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความประหลาดใจเขาแกว่งแก้วเครื่องดื่มในมือเบา ๆ ก่อนจะนึกย้อนถึงเรื่องในอดีตต่อ “จริง ๆ แล้วตอนนั้นฉันก็เป
เพื่อนวัยเด็กที่แอบรัก ดันอยากเป็นแฟนฉัน บทที่ 5
ฉันถูกจูบจนขาอ่อนแรง ร่างทรุดลงโดยไม่รู้ตัว เฉินเจี้ยนเฟิงโอบเอวอุ้มฉันขึ้น ก่อนจะจูบอย่างเร่าร้อนยิ่งกว่าเดิมมืออีกข้างของเขาเลิกเสื้อฉันขึ้น แล้วลูบไล้ไปตามร่างกายซ้ำ ๆ ไม่รู้ว่าเพราะฮอร์โมนกระตุ้นสมองหรือเปล่า ฉันถึงไม่ขัดขืนเลยสักนิด กลับปล่อยตัวดื่มด่ำกับสัมผัสนั้นเงียบ ๆฉันสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ทั้งใหญ่และแข็งกำลังกดอยู่ตรงหน้าท้องผ่านเนื้อผ้า พอรู้ตัวว่าสถานการณ์เริ่มไม่ชอบมาพากล ฉันก็ได้สติขึ้นมาทันที เหตุผลที่เลือนหายไปกลับคืนมาในวินาทีนั้น ฉันรีบผลักเขาออกฉันหน้าแดงก่ำ พลางหอบหายใจแรงไม่หยุดฉันรู้ดีว่าเมื่อไรที่เราก้าวข้ามเส้นนี้ไป ความสัมพันธ์ของเราจะพังลงอย่างรวดเร็ว และไม่มีทางหวนกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีก“กัวจิงจิง?”เขาลองยื่นมือมาหมายจะประคองฉัน แต่ฉันหลบเสียก่อนการกระทำของฉันไปกระทบความรู้สึกเขาโดยไม่ตั้งใจ แววตาที่เขามองมาจึงเจือความเจ็บปวดอยู่เล็กน้อย“คืนนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถือซะว่าเราแค่ฝันไปก็แล้วกัน”ฉันทิ้งคำพูดนั้นไว้ ก่อนจะรีบกลับเข้าห้องราวกับหนี พอปิดประตูก็ทรุดตัวนั่งลงกับพื้น ริมฝีปากยังคงหลงเหลือไออุ่นจากเขาอยู่หลังจากคืนนั้น ความสัมพัน
เพื่อนวัยเด็กที่แอบรัก ดันอยากเป็นแฟนฉัน บทที่ 4
อาจเป็นเพราะคำพูดของฉันไปกระตุ้นเขาเข้า เฉินเจี้ยนเฟิงจึงติดฉันยิ่งกว่าเดิมนอกจากเวลาไปฝึกแล้ว เขาแทบไม่ยอมห่างจากฉันแม้แต่ก้าวเดียว เพราะกลัวว่าถ้าเผลอคลาดสายตา ฉันจะออกไปหาผู้ชายคนอื่นข้างนอกแม้แต่ตอนฉันไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุด เขายังต้องมานั่งตรงข้าม ฟุบอยู่กับโต๊ะพลางมองฉันตาละห้อย ถามว่าฉันไม่เอาเขาแล้วหรือว่ามีหมาตัวอื่นอยู่ข้างนอกแล้วฉันขมวดคิ้วมองเขา “ทำไมนายถึงคิดแบบนั้น?”เขาก้มหน้าลงอย่างหงอย ๆ ราวกับเป็นลูกหมาที่ถูกทอดทิ้งจริง ๆ “เธอบอกว่าจะหาคนอื่นมาเป็นแฟน ต้องเป็นเพราะฉันดีกับเธอไม่พอ ถึงทำให้เธอคิดแบบนั้น ต่อจากนี้ฉันจะดีกับเธอให้มากกว่าเดิม จะทำให้เธอเลิกคิดเรื่องนั้น และรู้สึกว่ามีฉันแค่คนเดียวก็พอแล้ว”ตอนแรกฉันยังไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร จนกระทั่งทุกเช้าหลังตื่นนอน เขาจะบีบยาสีฟันเตรียมไว้ให้ จัดอาหารเช้าไว้บนโต๊ะอย่างเรียบร้อย แถมยังตื่นแต่เช้าไปซื้อกาแฟแก้วโปรดจากร้านที่อยู่ไกลมาให้ฉันเขาดึงเก้าอี้ออกให้ฉันราวกับพ่อบ้าน ก่อนมองด้วยสายตาคาดหวัง ราวกับกำลังบอกว่า “เห็นไหมว่าฉันทำได้ดีแค่ไหน รีบชมฉันสิ”ฉันคิดว่าถ้าตอนนี้เฉินเจี้ยนเฟิงมีหางละก็ มันคงส่าย
เพื่อนวัยเด็กที่แอบรัก ดันอยากเป็นแฟนฉัน บทที่ 3
ไป๋ซู่ซินเงยหน้าขึ้น ก่อนพูดด้วยสีหน้ามุ่งร้าย “กัวจิงจิงก็ชอบนาย แล้วทำไมนายยังสนิทกับเธอขนาดนั้น!”เธอขึ้นเสียงดังลั่น จนสายตาของผู้ชมรอบข้างพุ่งมาที่พวกเราราวกับแสงสปอตไลต์แต่ไป๋ซู่ซินกลับไม่รู้สึกอับอายเลยสักนิด เธอต้องการให้ทุกคน รวมถึงเฉินเจี้ยนเฟิงรู้ว่า เพื่อนที่เขามองว่าสนิทที่สุดก็มีความรู้สึกน่ารังเกียจแบบนั้นกับเขาเหมือนกันฉันไม่ได้แก้ตัว เพราะสิ่งที่เธอพูดเป็นความจริงฉันก้มหน้าลง ไม่กล้ามองเขา เพราะกลัวว่าหากเห็นสีหน้ารังเกียจของเขา ฉันคงรับไม่ไหวเฉินเจี้ยนเฟิงเองก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ แม้จะเป็นเวลาเพียงไม่กี่วินาที แต่สำหรับฉันกลับยาวนานเหลือเกิน ราวกับตัวเองเป็นผู้กระทำผิดที่กำลังรอรับคำตัดสินสุดท้ายอย่างเงียบ ๆ“ไม่ใช่แค่กัวจิงจิงที่ชอบฉัน ฉันก็ชอบกัวจิงจิงเหมือนกัน”ฉันเบิกตากว้างทันที ก่อนเงยหน้ามองเฉินเจี้ยนเฟิงอย่างไม่อยากเชื่อ สีหน้าหม่นขรึมของเขาหายไปในพริบตา แววตาที่มองฉันทั้งอ่อนโยนและละเอียดอ่อนไม่ใช่แค่ฉันที่อึ้ง แม้แต่ไป๋ซู่ซินที่เมื่อครู่ยังพูดจาข่มฉันไม่หยุด ตอนนี้ก็นิ่งค้างอยู่กับที่ สีหน้าเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวซีด สลับไปมาหลากสียิ่งกว่าจานสีเสียอีกส
เพื่อนวัยเด็กที่แอบรัก ดันอยากเป็นแฟนฉัน บทที่ 2
ที่เขาพูดมาก็ไม่ผิด แต่พฤติกรรมที่สนิทกันจนแทบไม่มีเส้นแบ่งแบบนี้ต่างหาก ที่ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดได้ง่ายที่สุดจำได้ว่าตอนเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัย เฉินเจี้ยนเฟิงมักจะมารอฉันเลิกเรียนที่หน้าห้อง กินข้าวก็ต้องกินด้วยกัน ตอนเย็นยังไปส่งฉันถึงหอพัก ในสายตาคนอื่น เราไม่ต่างอะไรจากคู่รักที่กำลังหวานชื่นกันเลยแต่ทุกครั้งที่มีคนถามว่า “พวกเธอสองคนกำลังคบกันอยู่เหรอ?”สีหน้าของเฉินเจี้ยนเฟิงจะมืดลงทันที ก่อนตอบอย่างรังเกียจว่า “ฉันกับกัวจิงจิงเป็นเพื่อนกัน ไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่มีความต้องการแบบนั้นเข้ามาเกี่ยวข้อง”เรื่องที่คู่รักทำกัน เราแทบจะทำมาหมดแล้ว แต่เพราะเขาเคร่งเรื่องความสัมพันธ์ทางความรู้สึกมาก ฉันจึงไม่เคยกล้าบอกความในใจให้เขารู้พอคิดมาถึงตรงนี้ ฉันก็ถอนหายใจอย่างจนใจ หรือว่าฉันกับเขาจะต้องอยู่ในสถานะเกินกว่าเพื่อน แต่ยังไม่ถึงคนรักแบบนี้ไปตลอดชีวิตจริง ๆ?“คิดอะไรอยู่? วันนี้ทำไมเธอเอาแต่เหม่อล่ะ”เขายื่นนิ้วมาจิ้มหว่างคิ้วที่ขมวดแน่นของฉัน ส่วนอีกมือก็หยิบบัตรเข้าชมออกมาจากด้านหลังราวกับเล่นมายากล “สุดสัปดาห์นี้ ที่สนามกีฬามหาวิทยาลัย แล้วเจอกัน”พูดจบเขาก็กลับเข้าห้อง ทิ้งฉัน
Anda juga akan menyukai
หลังฉันจากไป ครอบครัวก็เสียใจแทบบ้า
ใบงา11.4K Dibacaคว้าคิมหันต์ถนอมบุปผา
ข้าวสาลี9.0K Dibacaสุขที่ไม่อาจเอ่ย
ผ่าน16.9K Dibacaดวงจันทราไม่เคยวิ่งมาหาฉันเลย
เส้นหมี่บินไม่ได้6.5K Dibacaเลิฟซีนร้อนซ่อนชู้
ตัวร้ายสุดอำมหิต2.5K Dibacaโลกยังเหมือนเดิม แค่ไม่มีเธอแล้ว
เจี่ยวซี1.2K Dibacaไม่อาจพารักเก่ากลับมา
ความจำปลา1.3K Dibacaคำตอบที่ฉันรอ ไม่เคยมาถึง
อาจิ้งผู้ชอบกินผักชี1.8K Dibaca
