ตอนที่ 3 - ทำเลเซอร์นมชมพู (1/2)

เขาพาเธอเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสองของคลินิก พื้นไม้ลามิเนตสีอ่อนกรุ่นกลิ่นสะอาดจากน้ำยาฆ่าเชื้อ แสงไฟวอร์มไวท์ส่องสว่างนุ่มนวลพอให้ไม่เห็นเงาตัวเองชัดเกินไป

“แกเข้าไปล้างกีกี้ให้สะอาดก่อนเลย ใช้น้ำยาที่วางไว้ในห้องน้ำ แล้วเดี๋ยวฉันจะบวชให้”

“บวช?” เธอเลิกคิ้ว ถามด้วยความสงสัย

“ก็จะโกนให้เกลี้ยงไง จะได้ลงเจลเย็นแล้วยิงเลเซอร์สะดวกๆ” เขาว่าแบบนั้นพร้อมยกมือชูมีดโกนที่ใช้ในการแพทย์ขึ้นมาโชว์

เธอหลุดขำพรืดกับคำศัพท์แปลกๆ ที่เธอเพิ่งเคยได้ยิน ก่อนจะทำตามที่เขาสั่ง เดินเข้าห้องน้ำเล็กๆ ด้านใน ก่อนจะกลับออกมาด้วยสภาพที่ทำเอาเขาตาโตเหมือนโดนช็อกไฟฟ้าเบาๆ

อิงอิงปรากฏตัวด้วยผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่พันไว้ลวกๆ แบบไม่แคร์โลก ส่วนที่ไม่ได้อยู่ใต้ผ้าขนหนูสีเข้มเปลือยเปล่า เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดสีขาวอมชมพูอย่างคนที่ดูแลตัวเองดี ท่าทีเธอสบายๆ เหมือนคนจะไปซาวน่ามากกว่าจะมานอนให้ยิงเลเซอร์น้องสาว

“เฮ้ย! ใครบอกให้ใส่แบบนี้ ถอดแค่ท่อนล่างก็พอ!” เขาร้องเสียงหลง มือชี้ไปที่ห้องน้ำ ให้เธอเข้าไปเปลี่ยนชุดอีกรอบ

“คือไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว แกช่วยทำเลเซอร์หัวนมชมพูให้ฉันด้วยเลยได้ไหม”

“ฮะ!?”

เขาถึงกับสะอึกกึก พ่นไอรัวๆ เหมือนคนสำลัก หน้าแดงวาบอย่างห้ามไม่ได้ ก่อนจะยกมือตบหน้าอกตัวเองให้หายสำลัก พร้อมกับส่ายหัวเหนื่อวหน่ายเป็นรอบที่ร้อย

“นะๆๆๆ นะคะ หมออคินสุดหล่อ”

“แกนี่นะ ได้คืบจะเอาศอกจริงๆ”

แม้อยากจะปฏิเสธ แต่ก็รู้ดีว่าพูดไปก็เท่านั้น เพื่อนสนิทคนนี้ขยันตื๊อเสียยิ่งกว่าอะไรดี เขาแค่ขยับปากจะปฏิเสธ เธอก็พร้อมจะลุกขึ้นมาโต้แย้ง ส่งสายตาวิบวับ หรือไม่ก็งัดข้อเสนอโน่นนี่มาล่อไม่หยุด

เขาหมุนตัวเดินออกจากห้องไปยังตู้เย็นด้านนอก หยิบหลอดเจลเย็นสำหรับการแพทย์ที่เย็นจัดออกมาจากช่องเก็บ ก่อนจะเดินกลับเข้ามาอีกครั้งด้วยสีหน้าเหมือนคนหมดทางหนี

พอกลับเข้ามาในห้องหัตถการ อคินก็พบว่าอิงอิงนอนอยู่บนเตียงเรียบร้อยแล้ว ผ้าขนหนูหลุดหล่นลงใต้ราวนม เผยให้เห็นหน้าอกทรงโตเต่งตึงอยู่ในระดับสายตา เขารีบก้มหน้าลงเลี่ยงไม่กล้าจ้องนาน ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเกี่ยวผ้าขึ้นมาคลุมให้ไม่ประเจิดประเจ้อ แต่มันก็สายไปเสียแล้ว ภาพนั้นมันฝังอยู่ในหัวเขาไปเรียบร้อย

“อิงอิง หัวนมแกสีพีชสวยอยู่แล้ว ไม่ได้ดำปี๋น่าเกลียดอะไร แกยังจะทำอีกเหรอ” เขาบ่นพึมพำทั้งที่ไม่ได้มองตรงๆ ด้วยซ้ำ เสียงฟังเหมือนจะระอาแต่จริงๆ แล้วในใจกลับเต้นแรงจนรู้สึกถึงชีพจรบนขมับตัวเอง

“ไอ้หมอ แกตาบอดสีหรือไง นี่มันเริ่มน้ำตาลแล้วปะ” เสียงร่างบางแหวขึ้นมาเบาๆ ด้วยความขัดใจในผลประเมิน

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกจนอกกระเพื่อม ก่อนจะเป่าลมออกทางจมูกยาวๆ อย่างคนที่เพิ่งกลั้นคำสบถไว้สุดแรง แล้วตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“จะทำไปทำไม แบบนี้ธรรมชาติดีออก เวลาเอากันก็ปิดไฟซะก็สิ้นเรื่อง ไม่เห็นต้องไปใส่ใจสีหัวนมเลย”

“โอ๊ย ก็ฉันอยากให้ผู้ชายประทับใจไง” เธอว่าแล้วก็เบะปาก พลางเบือนหน้าหลบไปอีกทาง ทำเหมือนจะประชดแต่ก็ยังนอนนิ่งรอเขาทำหน้าที่ต่อ “ทำไปเถอะน่า นึกถึงกระเป๋าแบรนด์เนมคอลเล็กชันใหม่เอาไว้”

เสียงถอนหายใจหลุดออกมาอีกครั้งจากฝั่งหมอเจ้าของคลินิก ก่อนที่จู่ๆ ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาขยับเข้ามาช้าๆ แล้วสะกิดเบาๆ ตรงยอดอกที่เจ้าตัวเพิ่งบ่นว่าหมองคล้ำ

“อ๊ะ!” เธอสะดุ้งสุดตัว เสียงหลุดออกมาแบบไม่ตั้งใจ ก่อนจะรีบเอามือปิดปากตัวเอง “กะ...แกทำบ้าอะไรเนี่ย!”

“ก็แค่ทดสอบปฏิกิริยา จะได้รู้ว่าต้องใช้เจลเย็นหรือยาชาไง” เขาตอบเสียงนิ่ง ท่าทีเหมือนไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนจะเอียงคอทำทีเป็นประเมินเหมือนกำลังดูอาการไข้ แล้วก็สรุปให้เสร็จสรรพเหมือนหมอสั่งยา “ดูจากการตอบสนองแบบนี้ เจลเย็นอย่างเดียวก็น่าจะพอแล้วแหละ”

แต่ถึงจะพูดไปแบบนั้น เขาก็ยังไม่ยอมละมือ นิ้วเรียวยังวนเวียนอยู่ตรงหัวนมสีระเรื่อของเธอเหมือนเด็กติดของเล่น ที่เพิ่งค้นพบว่าของชิ้นนี้กดแล้วมีเสียงปิ๊บๆ น่าสนใจ

แม้จะพยายามกัดฟันกลั้นเสียงคราง แต่ก็ยังมีหลุดเล็ดลอด ใบหน้าเธอร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ไม่แน่ใจนักว่าต้นเหตุคือความเย็นจากเจล หรือเพราะนิ้วของเขาที่จงใจแกล้งกันแน่ ทว่าอีกฝ่ายเมื่อเห็นสีหน้าเหวอๆ แบบนั้นก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ พลางเอ่ยลอยๆ เหมือนไม่ได้ตั้งใจจะแหย่ให้เสียอาการ

“หืม นี่ฉันทำแกเสียวเหรอ”