ตอนที่ 4 - เงี่ยนขึ้นมาแล้วจะยุ่ง (1/2)

อุณหภูมิในห้องหัตถการคงที่อยู่ที่ประมาณยี่สิบสามองศาเซลเซียส เย็นสบายแต่ไม่ถึงกับหนาวจัด กลิ่นแอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อจางๆ ลอยคลุ้งอยู่ในอากาศผสมกับกลิ่นสะอาดจากเจ้าของคลินิก เสียงเครื่องฟอกอากาศทำงานเบาๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ แต่ภายใต้ความสงบเงียบเหล่านั้นกลับมีบางสิ่งบางอย่างในอากาศที่แตกต่างไป ความกระอักกระอ่วนบางเบา ความรู้สึกแปลกแยกของคนที่แม้จะรู้จักกันมานาน แต่ก็ยังมีเส้นแบ่งบางๆ กั้นอยู่

“...ฉันล่ะอยากจะโดนดูดนมแบบจริงใจดูบ้าง อยากรู้ว่ามันเสียวแค่ไหน”

อคินถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ก่อนจะกลั้วหัวเราะเบาๆ อย่างคนที่ทั้งเหนื่อยใจและระอาเต็มกลืน ก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ พร้อมเอ่ยปฏิเสธด้วยน้ำเสียงหนักแน่นชัดเจน

“ถ้าฉันชอบผู้หญิง ฉันคงจะดูดนมแกไปนานแล้ว แต่ฉันไม่นิยมกินผู้หญิงอะดิ ถ้าเป็นผู้ชายก็ว่าไปอย่าง แกเก็บความอยากรู้อยากลองไว้อ้อนแฟนใหม่แกเถอะ”

เสียงพูดของอคินฟังดูเหมือนล้อเล่น แต่เจือไว้ด้วยความตั้งใจบางอย่าง ก่อนเขาก็กลับเข้าสู่โหมดจริงจังตามแบบฉบับหมออีกครั้ง มือหนาหยิบหลอดเจลเย็นขึ้นมาบีบลงบนปลายนิ้ว แล้วโปะลงตรงจุดที่อิงอิงขอให้ดูแลพิเศษเมื่อครู่

สัมผัสเย็นเฉียบของเจลแผ่ซ่านไปทั่วพื้นผิวที่ไวต่อความรู้สึก ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อย แต่ก็เม้มปากแน่นไม่ยอมหลุดเสียงใดๆ ออกมา ดวงตาเธอหลุบต่ำลงมองเพดาน แก้มขึ้นสีระเรื่ออีกครั้งทั้งจากอุณหภูมิและจากอคินเอง

เขาหยิบหัวเครื่องเลเซอร์ขึ้นมา จากนั้นหยิบที่เป่าลมแนบมาด้วย เพื่อช่วยลดความเจ็บแสบที่อาจเกิดขึ้นระหว่างการยิงแสง

“มันไม่ได้เจ็บ แต่มันอาจมีบางช่วงที่รู้สึกแปลบๆ” เขาบอกเสียงนิ่ง ใช้มืออีกข้างประคองจุดที่จะยิงเลเซอร์อย่างเบามือทว่ามั่นคง พร้อมเริ่มกระบวนการต่อจากนี้

อิงอิงพยักหน้าเบาๆ เป็นเชิงบอกว่าเธอพร้อมแล้ว เสียงเครื่องเลเซอร์ส่งสัญญาณติ๊ดๆ ดังขึ้นในจังหวะสม่ำเสมอ เสียงที่ฟังดูไม่ต่างจากการรักษาทั่วไป แต่สำหรับเธอแล้ว ทุกวินาทีเหมือนกำลังถูกมองทะลุชั้นผิวหนัง ผ่านเลนส์ความคุ้นเคยที่กำลังทำเธอสั่นคลอน

“เจ็บไหม” อคินถามขึ้นขณะขยับหัวเลเซอร์ไปรอบๆ หัวนม

“ไม่อะ เย็นจนขนลุกมากกว่า” เธอตอบเสียงเบา ไม่กล้าหายใจแรงด้วยซ้ำ

กระบวนการเลเซอร์ผ่านไปอย่างราบรื่น ความเย็นของเจลช่วยให้ผิวหนังไม่รู้สึกแสบหรือเจ็บเลยแม้แต่น้อย ผิวบริเวณนั้นดูจะตอบสนองดีกับการดูแลพิเศษจากมือของหมอผู้ชำนาญ

ไม่นานนัก หัตถการก็ดำเนินไปจนจบ เขาวางเครื่องเลเซอร์ลงอย่างใจเย็น พร้อมหยิบกระดาษทิชชูเช็ดเจลพวกนั้นออก แล้วเอาทิชชูเปียกเช็ดทำความสะอาดอีกรอบ

หญิงสาวค่อยๆ ยันตัวขึ้นจากเตียงเลเซอร์ เอนหลังพิงหมอนหนุนพร้อมกับรวบชายผ้าขนหนูมาคลุมกายไว้ดังเดิม ก่อนจะหันมามองหน้าเขาด้วยแววตานิ่งขรึมและแฝงความจริงจังไว้ในนั้นอย่างเห็นได้ชัด

“ถามจริงเถอะ แกเห็นนมผู้หญิงแล้วไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ”

อคินนิ่งไปชั่ววินาทีเหมือนกำลังประมวลผลคำถาม คิ้วหนาเลิกขึ้น ก่อนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“ฉันเป็นเกย์ จะไปมีอารมณ์กับผู้หญิงได้ยังไงกัน”

“งั้นก็ดี” อิงอิงพูดเบาๆ ก่อนจะยิ้มบางๆ “คิดไม่ผิดเลยที่เลือกให้แกดูแลร่างกายฉัน”

พูดจบเธอก็เอนกายลงอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆ ยกขาทั้งสองขึ้นวางบนขาหยั่งอย่างที่เขาสั่งไว้ตั้งแต่ต้น แล้วปลดผ้าขนหนูที่เคยห่อคลุมส่วนล่างออกช้าๆ จนเปิดเผย เหลือเพียงกลางกายเปลือยเปล่าที่ตั้งใจมอบให้เพื่อนสนิทจัดการ

อคินสาวเท้าออกจากห้องหัตถการ เพื่อไปหยิบเจลขวดใหม่ที่เย็นจัดกว่าเดิมด้วยท่าทีที่ดูเหมือนมั่นคง แต่แท้จริงแล้วเป็นความเร่งรีบที่เขาเองก็ไม่แน่ใจนักว่าหลีกหนีอะไรอยู่

แต่ในขณะที่ประตูบานนั้นปิดลงตามหลัง หัวใจของเขากลับยังเต้นแรงไม่หยุดอย่างไร้เหตุผล เหมือนเสียงประตูที่ปิดไม่ได้แค่ขวางทางกลับเข้าไป...แต่ขวางความสงบในใจเขาไว้ด้วย

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามหาเหตุผลให้กับสิ่งที่รู้สึกว่าผิดปกติ มือของเขาสั่นเล็กน้อย...น้อยจนแทบจับสังเกตไม่ได้ แต่เขารู้ตัวดี เขากำลังรู้สึกแปลกแยกในร่างกายตัวเองอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

‘คงเพราะอิงอิงเป็นเพื่อนสนิท ใช่...คงเพราะแบบนั้นแหละ’ อคินบอกตัวเอง พยายามจำกัดความอาการใจสั่นว่าเป็นเพียงความเครียดหรือความเกร็งที่มาจากบทบาทความรับผิดชอบในฐานะหมอที่สนิทกับคนไข้มากไปหน่อยก็แค่นั้น