LOGINShare
Chapter 11
publish date:
2026-09-16 20:00:38ผลพวงจากการจู่โจมริมฝีปากลูกชาวบ้านนั้น…ฟาร์ต้องนั่งเช็ดเลือดกำเดาที่เบาะข้างคนขับแทน ความวัวไม่ทันหายสรรหาความควายเข้ามาแทรกของจริง
ไร้คำขอโทษ ที่จริงรุ่นพี่ต้องขอบคุณทิศเหนือด้วยซ้ำ การชกครั้งนี้เป็นแค่การสั่งสอน เพราะเห็นแก่ใบหน้าหล่อ ๆนั่นหรอก
“หมัดหนักนะ” พลางเปลี่ยนทิชชู่ม้วนยัดเข้ารูจมูก ยังไม่ทันซึมซับสัมผัสละมุนจากปากนั่นเลย รู้ตัวอีกทีหมัดและกลิ่นคาวเลือดก็ลอยเตะจมูกแล้ว
“มีคนบอกทิศเยอะแล้วครับ”
“เหรอ…ก็ดี ๆ” แค่จูบยังโดนชกจมูกแทบหัก แผนรวบหัวรวบหางคงต้องพับไว้ก่อน ช่วยไม่ได้…ดันมีสเปกเป็นคนโหด ๆ เองนี่หว่า
“เดี๋ยวทิศรับผิดชอบค่าทำแผลเอง”
“ซาบซึ้งใจสุด ๆ”
“จ้ะ!” ทิศเหนือเหลือบตามองบน ตอนแรกตั้งใจจะเดินไปส่งจนถึงมือหมอ แต่เห็นว่ายังมีแรงค่อนแคะกันก็ปล่อยให้ลากสังขารไปเองดีกว่า
“จะนั่งใจดำอยู่ในรถใช่ไหมเนี่ย”
“อ้อนวอนก่อนสิ”
“ตั้งสติและคิดดี ๆ นะ ใครเป็นคนก่อเรื่องจนพี่เจ็บตัว”
“อ้อใช่! แผลที่แขนทิศเป็นสาเหตุ ส่วนที่จมูกพี่ทำตัวเอง”
“โอ๊ย!! เจ็บแผลจังเลยครับคุณพยาบาล คู่กรณีไม่ยอมช่วยเหลือผมครับ!!” ตะโกนเรียกร้องความสนใจจากผู้ช่วยประจำคลินิก ฝ่ายเจ้าหน้าที่พลันแตกตื่นเร่งนำรถเข็นมารับตัว
“พี่ฟาร์!” เมื่อตกเป็นเป้าสายตาขุ่นเคืองก็ต้องตามไปดูแลอย่างช่วยไม่ได้
เสียงร้องแรกแหกกระเชอเกินจริงสร้างความน่ารำคาญพอ ๆ กับการเกลี้ยกล่อมให้คนเจ็บไปแจ้งความ “แจ้งความเถอะค่ะ หมอจะออกใบรับรองแพทย์ให้เอง เรียกร้องค่าเสียหายให้หนัก ๆ เลยนะคะ ฐานทำหน้าหล่อ ๆ เกือบเสียโฉม”
หมอชำเลืองมองมายังทิศเหนือที่นั่งกอดอกหน้าขึง ตนจึงแสร้งแคะหู กวาดตาไปรอบ ๆห้องตรวจ ทำทีอ่านผังกายวิภาค ดูปฏิทินนัดหมาย ไม่มีวี่แววของคำว่าสำนึก
“แผลที่แขนก็เสี่ยงบาดทะยักนะคะ”
“เป็นไรหรอกครับ เขายังเด็ก”
“สุภาพบุรุษจริง ๆเลยครับ แน่จริงก็พูดให้ครบสิว่าทำไมจมูกเยินขนาดนั้น” สีหน้าแสดงออกถึงความเบื่อหน่าย ป้องปากหาวหวอด
“ง่วงแล้วเหรอ อดทนอีกนิดนะ”
“นี่สรุปแล้วแค่แฟนทะเลาะกันใช่ไหมคะเนี่ย” ลากเสียงสูงพลางปิดบาดแผลหลังฉีดวัคซีนกันบาดทะยัก เขียนใบสั่งยาแล้วยื่นให้ผู้ช่วยก่อนหันมาฉีกยิ้ม “แฟนดื้อมากใช่ไหมคะ”
“…!?” ทิศเหนือเหล่มองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาพลันเสหลบเมื่ออีกฝ่ายรู้ตัว
“ดื้อจริงครับ แต่ไม่ใช่แฟนหรอก”
“ใช่ครับ แค่เพื่อนเที่ยวน่ะ”
“อ…อ๋อ เหรอคะ” หมอสาวยิ้มเจื่อนมองตามร่างสันทัดที่ก้าวออกไปจากห้องตรวจ
“หมอครับ ผมอยากได้น้องคนนี้เป็นแฟน” ฟาร์ไม่อ้อมค้อมชี้นิ้วไปเบื้องหลังทันทีที่ประตูปิด
“หมอว่า…ใจเย็น ๆ ก่อนนะคะ ค่อย ๆ คิด” คงลืมไปชั่วขณะว่าเพิ่งได้แผลจากอีกฝ่ายมาหมาด ๆ ขืนใจร้อนเดี๋ยวได้ฌาปณกิจก่อนวัยอันควรหรอก
“ได้ไงครับ เด็กคนนี้สเปกผมเลยนะหมอ ผมอยากได้”
“งั้น…คุณเคยได้ยินทฤษฎียี่สิบเอ็ดวันไหมคะ”
หลังได้ทราบข้อมูลจากหมอ ฟาร์พลันเรียบเรียงแผนการภายในหัวเป็นฉาก ๆ หลังย่างเท้าขึ้นรถ ตนจะเริ่มจีบทิศเหนืออย่างจริงจัง กระทั่งครบยี่สิบเอ็ดวัน และพอถึงวันที่ยี่สิบสองค่อยแกล้งหายไป รับรองว่าเขาต้องคิดถึงกันแน่ ๆ
“โดนน้ำมันกัญชาเหรอครับ ยิ้มหน้าบานเชียว” ยื่นถุงยาให้เก็บเงินทอนเข้ากระเป๋า เงินค่าจ้างที่ได้มาก่อนหน้านี้หายไปเศษหนึ่งส่วนสี่ ทำงานมาจ่ายค่าหมอค่ายาแท้ ๆ
“ค่ายาเท่าไรน่ะ”
“ไม่กี่บาทหรอก” แค่จ่ายไปสามพันแต่ได้เงินทอนกลับมายี่สิบเอ็ดบาท เสียดายฉิบ
“ถ้าไม่บอกพี่ไม่จ่ายคืนนะ”
“2979 บาทบวกภาษีมูลค่าเพิ่มแล้ว” ทวนยอดพร้อมแบมือไปตรงหน้า ฟาร์เผยรอยยิ้มทะเล้นวางมือทาบพลางถูแผ่วเบาทำให้ทิศเหนือหน้าขึ้นสี
“ไว้ไปเอากันที่ห้องนะ”
Latest chapter
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 12
ฟาร์เริ่มดำเนินการออดอ้อนทันทีที่เปิดประตูห้องพัก สรรหาสารพัดข้ออ้างเพื่อล่อลวงทิศเหนือให้ลงอ่างอาบน้ำด้วยกันแน่อยู่แล้วว่าเด็กหนุ่มไม่ยอม กลอุบายสิ้นคิดอย่างการใช้เงินเข้าล่อจึงถูกหยิบขึ้นมาอีกครั้ง “หนึ่งหมื่น!”“ห้ามแก้ผ้าหมด ห้ามแตะตัว ห้ามจูบ”“หวงตัวแบบนี้พี่ล่ะอย่างชอบ” ปลดกระดุมสองเม็ดแล้วนึกขึ้นได้ “ปวดแขน”“จู่ ๆ ก็อ่อนแอแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเลยเนอะ น่าแปลกใจจริง ๆ” ในฐานะลูกจ้างก็ต้องทำตามบัญชา แต่มือไม้มันเป็นอะไรของมัน สั่นอยู่นั่นแหละ “ทิศก็ถอดด้วยสิ” จิวกลางคิ้วซ้ายของทิศเหนือกระตุก ฟาร์มองต่ำลงไปอีกก็เห็นท่าทีประหม่า “ไม่ถอดได้ไหม” “สะดวกแบบนั้นก็ตามใจ” หย่อนขาลงอ่างแล้วรอดูท่าทีไม่กดดัน ทิศเหนือไม่ได้กลัวจะถูกปลุกปล้ำในนี้หรอก ยังไงเรี่ยวแรงพวกเขาก็ไม่ต่างกันมาก แต่ว่า…โตมาจนถึงตอนนี้ตนไม่เคยอาบน้ำร่วมกับใครมาก่อน ไม่ว่าเพศไหน “คือว่า ถ้าขอให้พี่ปิดตา”“เหอะ! งั้นนายก็ออกไปเถอะ พี่อาบเองได้” ตั้งใจแกล้งเขาแต่กลับหงุดหงิดจริงจังแฮะ ก็ดูทิศทำตัว…อย่างกับหนุ่มพรหมจรรย์“ไหนเมื่อกี้…”“ตอนนี้ผมดูแลตัวเองได้แล้วครับคุณลูกจ้าง ขอบคุณในน้ำใจที่อุตส่าห์ช่วยถอดเสื้อผ้าให้”
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 11
ผลพวงจากการจู่โจมริมฝีปากลูกชาวบ้านนั้น…ฟาร์ต้องนั่งเช็ดเลือดกำเดาที่เบาะข้างคนขับแทน ความวัวไม่ทันหายสรรหาความควายเข้ามาแทรกของจริงไร้คำขอโทษ ที่จริงรุ่นพี่ต้องขอบคุณทิศเหนือด้วยซ้ำ การชกครั้งนี้เป็นแค่การสั่งสอน เพราะเห็นแก่ใบหน้าหล่อ ๆนั่นหรอก“หมัดหนักนะ” พลางเปลี่ยนทิชชู่ม้วนยัดเข้ารูจมูก ยังไม่ทันซึมซับสัมผัสละมุนจากปากนั่นเลย รู้ตัวอีกทีหมัดและกลิ่นคาวเลือดก็ลอยเตะจมูกแล้ว“มีคนบอกทิศเยอะแล้วครับ”“เหรอ…ก็ดี ๆ” แค่จูบยังโดนชกจมูกแทบหัก แผนรวบหัวรวบหางคงต้องพับไว้ก่อน ช่วยไม่ได้…ดันมีสเปกเป็นคนโหด ๆ เองนี่หว่า“เดี๋ยวทิศรับผิดชอบค่าทำแผลเอง”“ซาบซึ้งใจสุด ๆ”
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 10
“เอ๊อะ!? เห้ย! สูตั้งใจแม่นบ่” เห้ย! มึงตั้งใจใช่ไหม (ภาษาอีสาน)“บ่าห่า! ตั้งใจ๋ก่เหี้ยแล้ว ไผใจ๊หื้อคิงมายืนข้างเป้า” ไอ้ห่า! ตั้งใจก็เหี้ยแล้ว ใครใช้ให้มึงมายืนข้างเป้า (ภาษาเหนือ)“หยุด! ขอภาษากลาง ด่ากันภาษากลางไปเลย” ฟาร์จะได้ฟังรู้เรื่องด้วย ไม่งั้นคงช่วยไม่ถูก“ครับ มึงอะ กูมาตามเมียกู อีกครึ่งชั่วโมงลูกต้องกินนม”“ลูกยังอ่อนอยู่แท้ ๆ ไม่มีปัญญาดูแลแล้วจะมีทำไมวะ บ่าง่าว!” ฟาร์พยายามปิดปากทิศเหนือให้หยุดพูด แต่ปิดได้แค่เสียง เห็นอีกทีเขาก็คว้าตะกร้าลูกบอลเหวี่ยงใส่หน้าคุณพ่อวัยใสแล้ว“ฉิบ!” รั้งแขนพาหนีออกจากตรงนี้โดยเร็ว แต่คู่กรณีไม่เลิกรา เกณฑ์พรรคพวกวัยผมรองทรงวิ่งตามไม่ลดละ“พี่ปล่อยทิศ! อยากหนีก็หนีไปคนเดียวดิ” ออกมาภายนอกงานได้ทิศเหนือก็ผลักอกแกร่งทันควัน หนีมาแบบนี้มันโคตรเสียศักดิ์ศรีเลย“กลับโรงแรมกันเถอะทิศ”“ใช่เรื่อง! ถ้ากลับมันก็ว่าทิศกลัวสิ”“พี่เป็นห่วง” ลูบหน้าถอนหายใจพลันดึงมือให้กลับไปที่รถ ดูเหมือนจะช้าไปหน่อย หันมาอีกทีทั้งคู่ก็ถูกกลุ่มวัยรุ่นรุมล้อมแล้ว“ปากดีนะมึงไอ้หัวปลากัด!” พูดได้แค่นั้นทุกคนก็กรูเข้าใส่ ฟาร์พยายามขัดขวางคนที่จ้องจะเล่นงานเพื่อนเที่
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 9
ทั้งคู่เลือกร้านอาหารพื้นเมืองก่อนการเข้าห้องพัก ด้วยความตั้งใจของเจ้ามืออย่างฟาร์ โดยมีเด็กหน้าหยิ่งทอดสายตามองอย่างละเหี่ย อยากทำอะไรก็เอาเลย “ทิศไม่กินของแปลก ๆนะ”“แต่เราอุตส่าห์มาถึงนี่แล้วนะ” ตนยิ้มแหย เพราะไม่กินของป่าเช่นกัน “ลองหน่อยเถอะ”ในที่สุดแล้ว อาหารป่าก็ถูกวางเรียงรายอยู่ตรงหน้าคนทั้งสอง เปลือกตากะพริบพร้อมกัน บรรยากาศกระอักกระอ่วนเกินจะยืนยันว่านี่คือการมาเที่ยวผ่อนคลายทิศเหนือใช้ปลายส้อมเขี่ยเขียดทอดพลันทำหน้าคลื่นเหียน “ผมขอไข่เจียว…”“นายจะให้นายจ้างกินคนเดียวเหรอ นี่มันเอาเปรียบกันชัด ๆ” ตอนสั่งมาก็ตั้งใจจะแกล้งเด็กเท่านั้น แต่ว่า เหมือนจะลงโทษตัวเองด้วยนี่หว่านัยน์ตาเด็กหนุ่มเหล่มองแกงอ่อมเนื้อพลันฉีกยิ้ม “อันนั้นทิศกินได้”“ก็กินสิ” ฟาร์รอให้อีกฝ่ายตักอาหารเข้าปากแล้วลอบมองปฏิกิริยา เมื่อประเมินว่ามันกินได้และอร่อย ตนจึงทำตาม ในที่สุดก็ถูกจับได้“โห่พี่ฟาร์ ใครกันแน่เอาเปรียบ” ยังจะมายิ้มแหยใส่อีก หงายการ์ดคนหล่อทำอะไรก็ไม่ผิดสินะ “ทิศจะชิมอันนั้น”ชี้ไปยังเมนูกุ้งเต้นเพื่อจะให้รุ่นพี่กินด้วยกัน ทว่า เขาดันจานมาให้อย่างเต็มใจสุด ๆ โคตรผิดแผนเด็กหนุ่มดื่มน้ำ
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 8
“ครับ มีเรื่องอะไรกับผมเหรอ” ทิศเหนือถอนหายใจหนักหน่วง ในที่สุดก็โผล่มาจนได้ ตนเองรู้วิธีรับมือพอสมควรเพราะเจอเรื่องแบบนี้อยู่บ่อยครั้งเวลาไปยุ่งกับผู้หญิงของคนอื่น ทว่า นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ลูกผู้ชายมักมีคำพูดเท่ ๆ ว่า ‘พูดกันแมน ๆ เถอะ ผมรับได้ทุกอย่าง’ พออีกฝ่ายได้รู้ความจริงก็กลายเป็นว่าตนได้ปัดปัญหาพ้นตัวไปโดยปริยาย‘พูดกันตรง ๆ เลยนะ คืนเขาให้พี่เถอะ’“พี่ก็ไปบอกเขาให้เลิกยุ่งกับผมสิ ล่าสุดเพิ่งกระชากตัวผมให้ขึ้นรถเอง” ‘แต่น้องเป็นคนมานอนกับเขา’“เปล่า พี่ฟาร์ต่างหากที่รอให้ผมไปนอนด้วย” ไม่ได้โกหกเลยสักคำ ใคร ๆ ก็รู้ว่าฟาร์รอทิศเหนือที่หน้าคอนโดตั้งนานสองนาน‘จะเอาให้ได้ว่างั้นเถอะ’“จะเอาอยู่แล้วครับ หล่อขาวหุ่นดีขนาดนั้น ผมไม่โง่ปล่อยให้หลุดมือหรอก ถ้าพี่สงสัยเรื่องไหนอีกก็โทร.ถามพี่ฟาร์เอาเองแล้วกัน ผมต้องรีบจัดกระเป๋าไปเที่ยวพรุ่งนี้”ขณะกำลังจัดกระเป๋าเดินทาง ฟาร์พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูสายเรียกเข้า ใบหน้าขาวนวลระบายยิ้ม แต่ทันทีที่รับสายและได้ยินเรื่องราวของแฟนเก่า เส้นคิ้วเรียวพลันย่นขมวด “ทิศบล็อกไปรึยัง”‘ทิศไม่เก็บไว้ให้เปลืองเนื้อที่สมองหรอกครับ น่ารำคาญ’“ดีมาก
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 7
[เลิกยุ่งกับพี่เถอะ น่ารำคาญ]หลังจากอ่านข้อความ ทิศเหนือปวดขมับตุบ ๆ สับสนว่าอีกฝ่ายเป็นบ้าอะไร เดี๋ยวบอกจะมารับ ไม่นานก็บอกไม่ต้องมายุ่งกัน “คิดว่ามีเงินแล้วจะทำอะไรก็ได้เหรอวะ!”อ่า...จริง ๆแล้วมีเงินก็ทำอะไรได้ทั้งนั้นแหละ ซื้อลูกเศรษฐีไปเที่ยวยังได้เลยนี่หว่าสายเรียกเข้าจาก ‘พี่ฟาร์’ ดังขึ้นหลายครั้ง แต่ทิศเหนือไม่คิดจะรับมัน จนเพื่อน ๆ ต้องบังคับเพราะรำคาญ“มีอะไรอีกล่ะครับ ไหนว่าให้ทิศเลิกยุ่งกับพี่ไง”ฟาร์ชะงักชั่วขณะนึงก่อนได้ยินเสียงถอนหายใจ ‘พี่ส่งผิด จะส่งให้…แฟนเก่า’“พี่เป็นบ้าอะไร!? เห็นว่าเป็นนายจ้างก็เลยไม่ต้องใส่ใจความรู้สึกทิศงั้นสิ”‘โกรธใช่ไหม ถ้าโกรธรอพี่แปปนึง’“ทำไม” พลันคนที่บอกให้รอก็มาโผล่ตรงหน้ากระชั้นชิด เพื่อนที่อยู่รอบข้างเบิ่งตากว้างแสร้งหันหน้าไปคนละทิศทาง ส่วนทิศเหนือนั้นใบหูระเรื่อทันทีเมื่อปะทะสายตาเฉี่ยวภายใต้กรอบแว่นใส“ไปขึ้นรถ”“ทำไมทิศต้องไป…เฮ้ย!!” ฟาร์ลากเด็กหนุ่มอย่างทุลักทุเลเล็กน้อย เมื่อจับยัดเข้าภายในห้องโดยสารได้ตนพลางยกมือขึ้นสองข้าง “ฟังพี่ก่อนนะทิศ มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด”“ผิดเรื่องไหนครับ เรื่องที่พี่อยู่กับเขาหรือเรื่องที่พี่บอกคิ
You May Also Like
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series
Karinrumpa1.8K viewsเร้าใจลูกน้อง
นักเขียนเจ้าตอง(JaoTong)1.9K viewsตรวนใจนายหัว
theoneyoulove1.1K viewsUnsur - เสพอรรถรส
ภูผาสีน้ำเงิน1.0K viewsพี่ชายที่ร้าย (Mpreg)
อักษรปรุงรัก217 viewsOut of Sync รักคนละตอน
วารินลดา1.1K viewsพื้นที่ปลอดภัยของหัวใจ
บาริสต้าสายรุ้ง664 viewsเปลือกไหมแก้ว (The Illusion of Us)
Tohailao103 views
