1.แค่เพื่อน

-คอนโดจัสมิน-

"ขอบใจมากนะครามที่มาส่งฉัน"ฉันเอ่ยขอบใจและยิ้มให้เพื่อนชายที่ขับรถมาส่งถึงคอนโด

"ฉันเต็มใจมาส่งเธอ"ครามเอ่ยพูดขึ้นมาพร้อมกับมองใบหน้าของฉัน

"แต่ยังไงก็ต้องขอบใจนายที่มาส่งถึงที่เลย"

"เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นแทนได้ไหม"ครามพูดแล้วเดินเข้ามาใกล้จัสมิน ส่วนเธอก็ขยับตัวหนีเขา เธอมองหน้าใบหน้าหล่อเหลาของเขาด้วยแววตาตกใจกับการกระทำทำของเขา

"ครามยะอย่านะ"ร่างบางเอ่ยห้ามทันทีเมื่อมือหนาของเขานั้นโอบกอดเอวบางไว้เบาๆจัสมินถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจนี่เขากำลังคิดจะทำอะไรอยู่

"หึ เธอนี่ก็อ่อนต่อโลกมากเลยนะจัสมิน"ครามพูดแล้วผละตัวเองออกจากจัสมินก่อนที่เขาจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบต่อหน้าจัสมินทำเอาใบหน้าสวยนั้นถึงกับขมวดคิ้วพร้อมกับเอ่ยปากถาม

"ทำไมนายกับคิงส์ถึงชอบสูบบุหรี่เหมือนกันเลย ฉันไม่เข้าใจว่ามันดีต่อสุขภาพตรงไหน"

"ฉันไม่เหมือนใครฉันเป็นตัวเองอย่าเอาฉันไปเปรียบเทียบกับมัน"ครามพูดแล้วมองใบหน้าสะสวยของเพื่อนสาวนิ่งทำเอาจัสมินถึงกับชะงักก่อนที่เธอจะพยักหน้าเชิงเข้าใจ

"ฉันขอถามอะไรนายหน่อยสิ"

"อะไร"

"ทำไมนายกับคิงส์ถึงไม่ถูกกันล่ะทั้งๆที่พวกนายก็อยู่ห้องเดียวกันเรียนที่เดียวกัน"ร่างบางเอ่ยถามด้วยความงุนงงตั้งแต่แรกที่เธอเข้ามาเรียนที่นี่เธอก็ไม่เห็นครามกับคิงส์คุยกันเลยต่างฝ่ายต่างอยู่ที่ของตัวเอง

"เธออยากรู้เรื่องฉันกับมันจริงๆเหรอ"ครามโยนบุหรี่ทิ้งก่อนจะค่อยๆสาวเท้าเข้าไปหาร่างบางก่อนจะกระจับกระชากเอวบางเข้ามาหาตัวเขาอย่างแรงจัสมินนั้นถึงกับเบ้หน้าออกมาด้วยความจุกและตกใจพร้อมๆกันมือเล็กนั้นยกขึ้นมาดันแผงอกแกร่งของเขาเอาไว้ แต่ยิ่งดันเท่าไหร่ครามก็ยิ่งโอบเอวเธอแน่นมากขึ้น

"ครามอย่าทำแบบนี้นะ นี่มันหน้าคอนโดนะ"ร่างบางเอ่ยห้ามพร้อมกับพยายามดันแผงอกแกร่งออกแต่ก็ไม่เป็นผลแรงอันน้อยนิดของเธอนั้นไม่สามารถทำอะไรแรงผู้ชายอย่างเขาได้เลย

"เธอไม่อยากรู้เรื่องฉันกับมันแล้วหรือไง"ครามเอ่ยถามพร้อมกับยื่นใบหน้าหล่อเหลาของตัวเองเข้าไปใกล้ๆจัสมิน ร่างบางที่เห็นดังนั้นก็ยิ่งดิ้นหนีอีกคนแต่ก็ไม่เป็นผลอะไรเพราะแรงเขานั้นเยอะเหมือนยักษ์

"ครามปล่อยนะไม่อย่างนั้นฉันจะโกรธนายจริงๆด้วย"

"อืมฉันปล่อยก็ได้"ครามพูดแล้วผละตัวออกจากร่างบาง จัสมินที่เห็นดังนั้นจึงรีบออกไกลๆจากครามทันที

''กลับก่อนนะมีงานต้องทำ"ครามเอ่ยบอกเพื่อนสาวตรงหน้า

''อะอืม''ฉันเอ่ยปากตอบเพื่อนชายด้วยนํ้าเสียงตะกุกตะกักเพราะยังคงตกใจกับการกระทำของเขาไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ เขานี่มันฉวยโอกาสที่สุดเลยแต่แววตาที่เขามองฉันนั้นมันไม่ใช่แววตาที่เพื่อนมองเพื่อนแต่สายตาเขานั้นมันแปลกมากฉันรู้สึกได้ว่ามันแปลกหรือเขาจะคิดอะไรเกินความเป็นเพื่อนนะ

"โอ้ยยัยมินแกคิดอะไรของแกเนี่ย"

บรื้นนน หลังจากที่ครามขับรถออกไปฉันก็ขึ้นลิฟต์เพื่อไปห้องของตัวเองทันทีวันนี้มันดูเหนื่อยอย่างบอกไม่ถูกเลยรู้สึกอยากพักผ่อนไม่อยากไปไหนอยากจะนอนพักอย่างเดียวเลยฮือ

-ห้องจัสมิน-

''เฮ้อเหนื่อยชะมัด''ทันทีที่ถึงห้องฉันก็ล้มตัวนอนบนเตียงด้วยความเหนื่อยล้าขึ้นปีสี่นี่มันเหนื่อยจริงๆไหนจะทำโปรเจกต์อีกงานท่วมหัวฉันไปหมดแล้วรู้งี้ไม่เรียนดีกว่าไหม ก่อนที่ฉันละความคิดทั้งหมดทิ้งออกจากหัวสมองแล้วเดินเข้าห้องนํ้าเพื่ออาบนํ้าชำระร่างกายของตัวเองเพื่อเตรียมตัวเข้านอนชีวิตฉันยังเหลืออะไรอีกมากมายที่ต้องทำเช่น

*การสารภาพรักกับคนที่เราชอบ*

ฉันก็ยังไม่เคยทำสิ่งนี้อยากจะลองทำสักครั้งในชีวิตมันก็ท้าทายดีเหมือนกันนะว่าไหมและอีกอย่างมันก็ดูน่าตื่นเต้นซะด้วยคิดแล้วก็ยิ่งอยากทำชะมัดเลย

@มหาลัย

"ทำไมวันนี้มาเช้าจังละมินทุกวันแกไม่ได้มาเช้าขนาดนี้ตัวอะไรเข้าสิงแกหรือเปล่าเนี่ย"เมจิเอ่ยแซวเพื่อสาวที่นั่งอยู่เพราะปกติแล้วจัสมินจะมาช้ากว่านี้หน่อยเพราะคอนโดเธอนั้นไกลจากมหาลัย

"ฉันก็มาปกติของฉัน"จัสมินพูดแล้วยักไหล่เล็กน้อยอย่างไม่แคร์เพื่อนสาวของเธอ

"จ้าปกติมากแล้วโปรเจกต์ที่จะทำล่ะแกมีคู่ยัง"เมจิเอ่ยปากถาม

"มีแล้ว"

"ใคร? แล้วแกไปจับคู่กันตอนไหนเนี่ย"

"คราม"

"โอ้เจ้าพ่อเสือผู้หญิงเลยนะครามเนี่ยแล้วแกไปจับคู่กันตอนไหนทำไมฉันไม่เห็น"เมจิพูดออกมาอย่างไม่รู้จริงๆว่าจัสมินกับครามนั้นไปจับคู่กันตอนไหน

"เมื่อวานไงในห้องเนี่ยแหละ"ร่างบางบอกเพื่อนสาวที่ทำหน้างุนงง

"อ๋อแบบนี้นี่เอง"เมจพยักหน้าเข้าใจ

"อ้าว! คิงส์ทำไมวันนี้มาช้าจัง"เมจิเอ่ยถามคิงส์ที่เดินเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าเรียบเฉยเขาจ้องมาที่จัสมินที่นั่งอยู่ก่อนจะตอบคำถามของเมจิ

"ติดธุระนิดหน่อย"คิงส์ตอบ

"ธุระของนายเนี่ยไปเอาสาวอยู่ใช่ไหม"

"อืม"ชายหนุ่มตอบตามตรงทำเอาจัสมินที่นั่งอยู่ก็ชะงักขึ้นมาเธอมองหน้าคนตัวสูงร่างกำยำแต่เขากลับเดินไปนั่งที่ของตัวเองด้วยสีหน้าเรียบเฉยไม่แสดงอาการใดๆออกมาต่างจากจัสมินที่นั่งจุกอกอยู่เธอรู้ดีว่าชายหนุ่มไม่ได้รักเธอแต่เธอกลับชอบและรักเขาโดยที่รักเขาอยู่ฝ่ายเดียวเธออยากให้คิงส์รู้สึกแบบที่เธอรู้สึกกับเขามันจะมีวันนั้นไหม...

@พักเที่ยง

"คิงส์วันนี้มึงดื่มไหมกูอยากปลดปล่อยว่ะ"เสียงของคริสชายหนุ่มร่างกำยำเอ่ยถามเพื่อนชายที่นั่งสูบบุหรี่อยู่เขารู้สึกเครียดนิดหน่อยจึงอยากจะปลดปล่อยอารมณ์ที่อัดอั้นในใจของเขา

"อืม"คิงส์ตอบด้วยนํ้าเสียงเรียบเฉยใบหน้าหล่อนิ่งไม่แสดงอาการใดๆออกมาตามประสาของเขา

"คิงส์~"เสียงใสเล็กเอ่ยออกมาพร้อมกับวิ่งมากอดคิงส์ที่นั่งอยู่การกระทำของทั้งสองคนตกอยู่ในสายตาจัสมิน

"คิงส์วันนี้ฟ้าขอไปเที่ยวกับคิงส์ด้วยนะคะจุ๊บ"ร่างบางเอ่ยถามคนตัวสูงพลางจุ๊บไปที่ริมฝีปากหยักเบาๆพร้อมกับยิ้มหวานด้วยรอยยิ้มที่สดใส

"จะไปด้วยเหรอ"ชายหนุ่มเอ่ยถามร่างบางที่ยิ้มหวานให้เขาคิงส์ไม่ได้รู้สึกรำคาญอะไรฟ้าเพราะเธอไม่เคยก้าวก่ายชีวิตเขาเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆที่เขาเคยเจอมาฟ้าจึงเป็นผู้หญิงที่เขานอนด้วยได้นานสุดและเป็นน่ารักที่สุด...

"ค่ะคิงส์ให้ฟ้าไปไหมคะ"ร่างบางหุ่นดีเอ่ยถามคนตัวสูงเสียงใสพร้อมกับทำสีหน้าออดอ้อนชายหนุ่มตัวสูง

"อืมจะไปก็แล้วแต่"

"เย้~"ร่างบางเอ่ยด้วยความดีใจเมื่อชายหนุ่มอนุญาตให้เธอไปกับเขาต่างจากร่างบางอีกคนที่จุกตรงอกจนแทบหายใจไม่ออกนี่สิเรามันก็แค่เพื่อนที่ไม่สามารถไปครอบครองหัวใจเขาได้เลย

"มิน"

"..."

"ยัยมิน!"

"ห๊ะอะไรเหรอ"

"แกเป็นอะไร?"เมจิเอ่ยถามเพื่อนสาวด้วยความงุนงงกับท่าทีของเพื่อนสาว

"เปล่าหรอกฉันไม่ได้เป็นอะไรขอไปเข้าห้องนํ้าก่อนนะ"ร่างบางเอ่ยจบก็ลุกออกไปแล้วมุ่งไปทางห้องนํ้าตอนนี้มันไม่ไหวแล้วจริงๆจิตใจของเธอมันอ่อนยวบไปแล้ว พลางนึกถึงคนที่แอบชอบอยู่กับผู้หญิงคนอื่นหัวใจดวงน้อยของเธอแทบจะหยุดเต้นซะตอนนี้เลยมันเจ็บและจุกตรงอกจนแทบจะหายใจไม่ออกเลยสักนิด

"ฮึกคนใจร้าย"เสียงสะอื้นไห้ออกจากปากร่างบางเธอสมเพชตัวเองทำไมต้องไปรักคนแบบเขารักคนที่ไม่เคยคิดที่จะเหลียวแลมองเธอเลยสักนิด

"ใจร้ายที่สุดฮึก"ร่างบางเอ่ยออกมาด้วยความเจ็บปวดเมื่อชายหนุ่มไม่คิดที่จะเหลียวแลเธอแม้แต่น้อยแอบรักเขาอยู่ฝ่ายเดียวมันเจ็บใช่มันเจ็บเจ็บอยู่ฝ่ายเดียวเช่นกันแต่จะทำยังไงได้ก็เมื่อใจมันรักไปแล้วจะให้เลิกรักก็ไม่ได้เพราะมันก็ยากเกินไปที่จะไปเลิกรักคนที่เป็นรักแรกพบของเธอ