Mag-log inเมษาสบสายตาแข็งขึงแบบไม่ปกปิดของทิวาแล้วทอดสายตาหลงใหล ยิ่งเขาทำหน้าเหมือนจะฆ่ายกครัวคนที่กำลังรุมเย่อเย็ดเธออยู่ยามนี้ รูทั้งสองก็ยิ่งขมิบรัดแน่นจนความเสียวซ่านวิ่งพล่านขึ้นสมอง ร่องหงี่มองข้ามความเจ็บปวดเมื่อครู่ไปจนหมดสิ้น ดวงตาฉ่ำน้ำจดจ้องแต่เพียงใบหน้าคมของคนที่ตนคลั่งไคล้ ปากเอาแต่ครางเรียกเขาไม่หยุด แม้คนโยกเด้ารูร่านจะตบหน้าของเธอจนแสบแดง
“คุณทิ อู้ว คุณทิ หนูกำลังจะแตก อ๊ะ จะแตกเพราะคุณทิแล้วค่า อ๊า คุณทิขา ดูนะ ดูไว้ อ๊ะ อื้อ ดูน้า อ๊า”
พรวด!
ร่องหอยบีบรัดอย่างแรงก่อนปล่อยน้ำเงี่ยนแตกราดออกมา เมษาสบดวงตาของเขาก่อนจะกดเปลือกตาปิดแน่นจนเห็นแสงวาบผ่าน เมือกเปียกลื่นที่มาพร้อมกลิ่นคาวสวาทคลุ้งไปทั่วห้อง อกอวบที่มีแต่รอยนิ้วมือแดงเป็นริ้วกระเพื่อมถี่จนกระเด้งกระดอน
“คุณทิขา อื้อ!”
พวกเขาจับเมษาหมุนตัวหันหลังให้ทิวา ชายผู้ยืนรอโอกาสเข้ามานอนยังด้านล่าง เขายัดสวนเข้ารูหลังแทนตฤณ อีกคนที่ยืนรูดชักอย่างรอคอยย่อตัวเข้ามาเสียบด้านหน้า ทั้งคู่โยกสวนกระเด้าเมษาจนหัวคลอน มือสองข้างของเธอชักรูดดุ้นให้รุ่นพี่กับคนงานด้านข้าง เสียงครางของพวกเขาเคล้ารวมกับเสียงแหบพร่าของเมษา ผู้เอาแต่ครางเรียกทิวาผู้มองดูอยู่ด้านหลัง
“คุณทิ คุณทิขา อู้ว อ่า อ๊ะ อ๊ะ อ๊า”
“โอ้ว คุณเมย์ ผมจะแตก ผมจะแตกแล้วครับ ซี้ด รูโคตรเสียว”
“ผมด้วย อูย รูแน่นอะไรขนาดนี้ อ่า”
ปั่ก ปั่ก ปั่ก
ตั่บ ตั่บ ตั่บ
“อ๊าย คุณ ทิ อ๊า อ๊า อย่าแตกในนะ อ๊ะ อย่าน้า อึก ห้ามแตกใน”
ปึ้ง!
เสียงของแข็งกระแทกโต๊ะดังสนั่นทำเอาทุกคนสะดุ้ง แต่คนทั้งสองที่จะแตกกลับหยุดตัวเองไม่ได้ พวกเขากลับรีบสาวเย่อแม้หัวใจจะเต้นรัวจากความตกใจ เมษากายสั่นไหวจนโยกเอน ปากเอาแต่ร่ำร้องชื่อทิวาสลับกับคำว่าอย่าแตกใน ขณะที่ชายทั้งคู่กำลังล่องลอยใกล้แตะสวรรค์ เสียงดังกังวานอย่างกับฟ้าผ่าก็ดังขึ้นคับห้องกว้าง
“พวกมึงพอ! ออกไปให้หมด!”
ทิวาตวาดสุดเสียงจนอารมณ์เงี่ยนของคนทั้งห้องแตกกระเจิง ดุ้นสั่นหงึกจนปวดหนึบถูกถอนออกจากรูของเมษาอย่างไว พวกเขาลนลานหอบเสื้อผ้าเข้าอ้อมอก ไม่กล้าแม้จะเสียเวลาสวมใส่เพื่อเพิ่มระยะเข้าใกล้ความตายให้ตัวเอง
ทิวายืนสูดลมหายใจเข้าออกถี่จนหน้าแดงเถือกอยู่หัวโต๊ะ เขาจดจ้องเมษาด้วยเปลือกตาสั่นระริกจากแรงอารมณ์ นึกสมเพชตัวเองที่ท่อนเนื้อปวดหนึบสวนทางกับความอึดอัดในอก ชีพจรเต้นตุบจนนึกอยากจะเอาปืนมาลั่นใส่พวกมันให้รู้แล้วรู้รอด
เมษาหยัดลุกนั่งก่อนประคองกายขึ้น เธอค่อยๆ คลานเข่าไปหาอีกคนที่ทำท่าเหมือนจะกลายร่างเป็นปีศาจในไม่ช้า ร่างเล็กนั่งชันเข่าลงบนโต๊ะตรงหน้าเขา ผิวนวลเนียนที่เคยขาวผ่องทั้งร่างยามนี้มีแต่รอยช้ำปื้นแดงทั่วไปหมด ขาเรียวสั่นระริกอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าที่เคยสดใสมีเลือดฝาดบัดนี้มีแต่รอยแดงแต่งแต้มกระจายตามผิวแก้ม
ผู้หญิงคนนี้เสียสติไปแล้วหรือไง?
ทำไมถึงตอบรับคำขู่แล้วพาตัวเองลงนรกแบบนี้
เมษายกยิ้มให้ผู้มองมาที่ขมับเต้นตุบจนสังเกตเห็นได้ชัด กรามแกร่งขบเป็นสันนูนยามสบตากัน หัวใจสั่นระทึกพร้อมความรู้สึกสะใจที่ได้เห็นสีหน้าแบบนั้นของเขา ผู้ที่ตอนแรกทำราวกับกำลังนั่งชื่นชมเธอร่านดุจงานศิลปะ แต่ยามนี้กลับแสดงอารมณ์ตรงกันข้ามกันอย่างสิ้นเชิง
“ทำไมเธอถึง...”
ซ่า!
มือเรียวคว้าเอาขวดด้านข้างมายกขึ้นเทราดบนใบหน้างามลามไปยันลำตัว เมินความซ่าของกรดธรรมชาติจากไวน์ที่ทำเอาแสบยุบยิบบนผิวเนียน คิดเพียงว่ามันช่วยลดความร้อนฉ่าจากสัมผัสของคนพวกนั้นที่เหลือทิ้งไว้
เมษารู้สึกราวกับมันชำระเอาคราบสาปสวาทที่ตนไม่ได้ต้องการออกหมดสิ้น ดวงตาหวานเยิ้มมองใบหน้าของคนตนหลงใหล ก่อนเสียงแหบพร่าจะพูดออกไปราวกับไม่ได้แยแสเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่
“หนูล้างกลิ่นคาวบนตัวออกหมดแล้ว ทีนี้คุณทิก็มาช่วยครูดล้างข้างในนี้ให้หมดทุกซอกทุกมุมด้วยนะคะ”
“ไปตั้งนานได้มาแค่นี้เหรอ?”“แค่นี้แต่ก็หลายบาทอยู่นะคะ แล้วก็อันนี้เมย์ซื้อมาให้คุณทิค่ะ”ทิวาหรี่ตามมองคนยื่นไอศกรีมให้ตัวเอง แม้จะไม่ได้นึกชอบสักเท่าไหร่แต่เขาก็ไม่ได้คิดปฏิเสธ หัวนึกไปถึงยอดการใช้จ่ายที่เด้งแจ้งรายงานเมื่อครู่ มันไม่ได้เยอะอะไรมากมายเท่าที่เธอบอก แต่เขาจำได้ว่าไอ้ค่าของหวานที่คนตรงน่าตวัดลิ้นเลียยั่วกันอยู่เนี่ย มันไม่ได้มียอดแจ้งเข้ามาด้วย“ไม่ได้จ่ายไอติมด้วยบัตรหรือไง?”“คุณทิ มันก็แค่ไม่กี่บาทเอง หนูต้องถึงกับใช้บัตรรูดเลยหรือไงคะ?”เมษาพูดอย่างไม่ใส่ใจยามจดจ้องเขา ทิวาดูไม่ได้ชอบใจกับคำแดกดันของเธอเท่าไหร่นัก พลันสมองที่หมกมุ่นของเธอดันคิดอะไรขึ้นมาได้ จึงรีบเอ่ยออกไป เพราะเราต้องใช้ทุกนาทีให้มีค่า“อีกอย่างนะคะ...”เมษาเอนกายเข้าใกล้คนตรงข้าม ทำท่าเหมือนกำลังจะพูดข้อราชการลับเสียเต็มประดาจนเขาเริ่มสงสัย“...เมย์อยากรูดดุ้นของคุณทิ มากกว่าบัตรของคุณทิอีกค่ะ”สิ้นเสียงนั้นเมษาก็แลบลิ้นเลียคราบขาวที่ติดมุมปาก ชีพจรคนมองเต้นตุบจนอยากจะกระชากคนลามกไม่เลือกเวลาและสถานที่มาฟาดก้นสักที ข้อหาหื่นเกินมนุษย์ปกติยังไม่พอ ยังจะมาล่อลวงให้คนอื่นเป็นไปกับตัวเองด้วยคงไม่ต้
บรรยากาศในรถกลับมาเงียบ แต่ในความเงียบระหว่างเดินทางไปยังแหล่งศูนย์การค้าใหญ่ในตัวเมือง เมษากลับขยับยั่วยวนเขาด้วยท่าทีเหมือนไม่ได้คิดอะไร เธอทำเสียงให้ใกล้เคียงยามค่ำคืนเวลายกน้ำดื่ม หรืออ้าปากงับขนมปังมายองเนสทรงฮอตดอกแล้วจ้องหน้าเขา จงใจให้เนื้อครีมสีขุ่นหยดแหมะลงบนเนินอกแล้วปาดขึ้นดูดดังจ๊วบ หูได้ยินชัดเจนกับเสียงถอนหายใจอย่างเอือมระอาของคนตัวโต แต่เขาจะว่าอะไรได้ล่ะ ในเมื่อเธอเงียบปากสงบคำตามที่เขาสั่งเป็นอย่างดีเธอไม่ได้ขัดคำสั่งเขาเสียหน่อยทิวาเหลือบมองคนทำสีหน้ากวนอารมณ์ สองมือกำพวงมาลัยแน่นจนกล้ามเนื้อปูดหักเลี้ยวไปยังทางเข้าศูนย์การค้า ในใจเอาแต่สบถว่าเขาคงคิดผิดที่ดันเอาเมษาติดรถมา แล้วก็เกลียดด้วยที่ว่าร่างกายตัวเองดันคล้อยตามเธอได้ง่ายๆ ทั้งที่รู้แก่ใจว่าอีกฝ่ายจงใจปั่นสติกันถ้าไม่ติดว่ามีนัดการพูดคุยสำคัญที่นั่น เขาคงไม่ลังเลที่จะตอกเธอให้หายร่านจนต้องเดินถ่างขาตอนช็อปปิ้งเลยล่ะคนทั้งคู่เดินเข้าสู่พื้นที่กว้างขวางไปพร้อมกัน เมษาพยักหน้ารับรู้เมื่อทิวาบอกว่าให้กลับมาเจอกันยังจุดนัดพบในร้านกาแฟดัง เพราะเขาต้องแยกไปตามนัดเจรจากับลูกค้าในร้านอาหารชั้นอื่นหมับ!“อ๊ะ ทำไม
เมษาหมุนกายสำรวจตัวเองบนกระจก ชุดเดรสผ้าพลิ้วสีชมพูอ่อนยิ่งขับให้ผิวนวลเนียนออร่ายิ่งกว่าเคย หากแต่คนใส่กลับรู้ดีว่าความผ่องใสบนผิวพรรณและใบหน้าของตน ส่วนหนึ่งมันก็มาจากความอิ่มเอมใจเช่นกันตั้งแต่วันที่ทิวาฉีดยาเช้า เย็น ดึกให้ตอนไข้ขึ้น จากนั้นมาในทุกวันเธอก็ได้ยาบำรุงชนิดพิเศษแสนเร่าร้อนจากเขาทุกค่ำคืน แม้ต้องตื่นมาด้วยเสียงแหบพร่าและร่องรอยบนผิวอก แต่นั่นแหละคือสิ่งที่เมษารู้ดีว่าตนใฝ่ฝันถึงมันมาตลอดไม่ได้เจอเขามาสองวันแล้ว คิดถึงจังทิวาบอกว่าเขาต้องไปตัวเมืองเพื่อตรวจงานคาเฟ่ที่เพิ่งสร้างเสร็จ ยังเหลือการตกแต่งภายในและพื้นที่ต่างๆ อีกมาก ถึงเขาจะกลับมาภายในคืนนี้ แต่ใจก็ยังอดนับเวลาถอยหลังไม่ได้ ก็นะ เธอจะทำไงได้ล่ะเพราะคนมันคิดถึงนี่นาเมษาหัวเราะเบาๆ ให้กับตัวเองพลางก้าวเท้าออกจากห้อง ใบหน้าสวยเงยหน้ามองท้องฟ้าโล่งโปร่งใสจนร้อนวูบวาบ การทำงานเป็นคนดูแลแม่ของทิวาวนเวียนมาจนถึงวันหยุดอีกครั้ง แทนที่จะปล่อยใจให้หมกมุ่นกับการเอาแต่นึกถึงใครบางคน เมษาเลยเลือกพาตัวเองไปช็อปปิ้งข้างนอก จากนั้นก็คิดจะแวะไหว้พระสักหน่อย แล้วค่อยหาอะไรชื่นใจกินก่อนกลับ“จะไปไหน?”เสียงเข้มคุ้นเคยดังขึ้
แปะ แปะ แปะท่อนดุ้นฟาดบนปากร่องหอยของคนอ้อนวอน เมษาลมหายใจติดขัดจากความเสียวกระสันที่พุ่งเข้าแกนสมอง ดวงตาพร่าพรายทอดมองคนตรงหน้าอย่างหลงใหล ปากพร่ำบอกเสียงสั่นพร่าด้วยความจริงใจ ราวกับแกะถ้อยคำออกมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณคนฟังใจกระตุกยุบยิบราวกับร่องหงี่ของเธอที่แสดงออกอย่างเปิดเผย เขาสบถในลำคอยามทอดมองสีหน้าแสนร่านที่กำลังอ้อนขอ ทิวาเอื้อมรั้งหัวเล็กๆ ในผงกขึ้นมองจุดเชื่อมต่อผ่าวร้อน ยามดันหัวบานเข้าไปทีละน้อยอย่างใจเย็น ดั่งการตอกย้ำคำพูดและซึมซับความเป็นเจ้าของยัยคนร้ายกาจ ผู้ที่บังอาจล้ำเขตแดนของเขาเข้ามาด้วยความบ้าบิ่น“ดูไว้ซะ จากนี้ร่องร่านของเธอเป็นของฉันคนเดียว จำไว้”“อ่า คุณทิ แข็งจัง อื้อ อู้ว อ๊า!”ปลายบานหยักกดกระแทกเข้าลึกจนเมษาเชิดหน้าสำลักความเสียว ท่อนดุ้นของเขาขยายคับตึงแน่นรูจนแทบปริขาด เอวหนาเริ่มขยับครูดไถจนแคมรูดรัดปลิ้นแบะตามแรงเย่อเย็ด น้ำเงี่ยนชุ่มฉ่ำไม่ได้ทำในการเสียดสีร้อนผ่าวหลวมลื่นลงแม้แต่น้อยปั่ก ปั่ก ปั่ก“โอ้ว อู้ว คุณทิขา ซี้ด อ๊า อ๊า”“แม่ง ทำไมคับขนาดนี้ อึก กะจะดูดวิญญาณกันเลยหรือไง “เขาโน้มตัวลงใกล้ใบหน้าสวยที่เขยื้อนขยับซึมซับแรงกระแทก ฝ่ามื
ทิวาสูดสมหายใจเข้าระงับความร้อนรุ่มที่ปะทุในอกจนแทบคลั่ง ใบหน้าคมก้มลงประกบจูบคนช่างยอกย้อน บดเบียดดูดชิมราวจะสูบเอาวิญญาณของคนตัวเล็กไปด้วย ในเมื่อเธอเป็นคนเลือกเอง งั้นชีวิตนี้เมษาจะต้องร่านใต้ร่างของเขาแค่คนเดียวเท่านั้น!อย่ามาหวังว่าเขาจะปล่อยเธอไปส่ายร่องให้ใครตอกกระแทกอีกฝ่ามือร้อนผ่าวลากเข้าใต้เสื้อเชิ้ตบนร่างเล็ก เขาถลกลอกมันออกจากเรือนร่างขาวเนียนดังพรึ่บ บนผิวของเธอยังหลงเหลือร่องรอยจากชายอื่นเมื่อคืนนี้ ในอกแทบคลั่งกับการสั่งตัวเองว่าต้องทับร่องรอยพวกนี้ด้วยฝีมือของตนให้หมด ทุกซอกหลืบของเธอคือของเขา แม้กระทั่งน้ำเงี่ยนที่จะทะลักหลั่งไหลออกจากรูร่านนี้ก็ต้องเกิดจากเขาเท่านั้น!“อ่า อู้ว คุณทิ”โพรงปากร้อนชื้นเลื่อนมาดูดดึงยอดอกสีสวย ปลายลิ้นสากลากเลียขบเม้มซ้ำรอยจ้ำแดงจนขึ้นเป็นรอยใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิม ดวงตาคมเหลือบมาคนแอ่นกายดุจตั้งใจป้อนเสิร์ฟ ทั่วผิวอกและลำคอระหงถูกสร้างตราจองไว้กลบรอยราคีที่แสนขัดตาเมษาหยัดสะโพกลอยขึ้นโยกส่ายวนยั่วเร้า ร่องหอยสีหวานอาบย้อมไปด้วยน้ำเมือกอุ่นทำเอาคนมองแทบกระสันเสียว ทิวาฟาดฝ่ามือลงถี่ๆ บนติ่งเสียวสั่นระริก เธอสูดปากพร้อมกรีดกรายนิ้วแยกร่อ
ทิวาถอนหายใจให้คนยิ้มหวานตอนเรียกชื่อตัวเอง แต่พอได้ยินว่ากินยากลับบอกว่าไม่หิว ใบหน้าสวยเบี่ยงหนีไปอีกทาง ก่อนที่เธอจะนอนเงียบไปเฉยๆ ดวงตาคมมองคนกอดหมอนซุกซบใบหน้าลงไปจนยับยู่ แขนแข็งแรงจึงเอื้อมไปคว้าเอวบางรวบกลับเข้ามาหาตัวเขาโน้มลงประกบจูบกับคนทำหน้าหงุดหงิด ผ่านไปชั่วอึดใจเดียวลิ้นเล็กก็ตอบกลับกลับแบบมึนงง ทิวาจับยาโยนใส่ปากตัวเองก่อนจิบน้ำเล็กน้อย เขาก้มลงบดจูบลงอีกครั้ง ส่งต่อยาให้คนดื้อด้านที่แม้จะหลับแต่ก็ยังตอบรับจูบจากตัวเองทียังงี้ล่ะรู้เรื่องดีนักนะทิวาคว้ารีโมตมาปิดไฟก่อนนอนลงข้างๆ เมษา ดวงตาคมเหลือบมองเสี้ยวหน้าของคนหลับใหล กลางห้องกว้างที่ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของเธอ มันยิ่งพาใจฟุ้งซ่านจนน่าโมโห แต่หากลุกขึ้นไปสูบบุหรี่อีกตอนนี้มันก็ดูจะไม่ได้ช่วยอะไรเขากำลังรู้สึกผิดหรือรู้สึกอะไรอยู่กันแน่ยังไม่ทันได้คำตอบดั่งที่หวัง เมษาก็ขยับกายเข้ามาเบียดแซะก่อนยกแขนกอดกันแน่น ทิวาชะงักไปกับท่าทีนั้น สมองบอกให้ขยับหนีเพราะต่อให้นอนกับใครเขาก็ไม่เคยกกกอด แต่ไม่รู้ทำไมเขากลับเลือกที่จะอยู่นิ่งๆ ต่อไปแบบนี้เขาปิดเปลือกตาลงทีละน้อย ปล่อยให้คนข้างกายกอดอย่างตามใจชอบโดยไม่คิดหนี







