LOGIN
“ น้อง…น้องคะ ”
เสียงหวานใสที่ทักจากด้านหลังทำให้พวกผู้ชายกลุ่มใหญ่ที่กำลังพูดคุยกันอยู่ชะงักเงียบเสียงไปครู่หนึ่ง สายตาทุกคู่หันไปมองทางสาวแว่นเป็นตาเดียวกัน
“ มีอะไรเจ้ ” หนึ่งในกลุ่มพูดถามเมื่อเห็นหล่อนยืนจ้องหน้าพวกเขาเขม็ง มือบางปัดควันบุหรี่ที่ลอยมาปะทะจมูกด้วยความรังเกียจ
เธอไม่ได้แพ้กลิ่นบุหรี่แค่เกลียดกลิ่นเหม็นๆของมันเท่านั้น ที่เข้ามาเตือนเพราะมันเป็นลานจอดรถหน้าห้างสรรพสินค้าที่มีคนเดินเข้าออกเยอะแยะ แถมอยู่ใกล้ป้ายรถประจำทางที่มีคนยืนออกันอยู่เต็มไปหมด ถ้าไม่ตาบอดก็น่าจะเห็นแล้ว
“ ที่นี่เป็นลานจอดรถ คนเดินเข้าออกเยอะแยะ พวกน้องๆช่วยไปสูบบุหรี่กันที่อื่นได้ไหมคะ ”
“ ว่าไงนะป้า ” หนุ่มหน้าตี๋ตวัดสายตามองอีกฝ่ายเขม็ง
กรี๊ดด..ป้าเหรอ ไอ้เด็กบ้าปากเสีย สายตาคงมีปัญหาแน่ๆ หน้าตาเธอออกจากสวยใสเบบี้เฟซขนาดนี้ อายุแค่ยี่สิบสี่มองตรงไหนป้ากัน
“ ตรงนี้สูบไม่ได้นะ เขาห้ามสูบ ”
พวกเขาแทบไม่สนใจแถมมองหญิงสาวตรงหน้าราวกับอากาศธาตุ
“ ไม่เห็นมีป้ายห้ามสูบเลยป้า ” หนุ่มอีกคนถามกลับมาด้วยน้ำเสียงยียวนกวนประสาท
“ ช่วยไปสูบที่อื่นได้ไหม มันรบกวนคนอื่นเขาไม่เห็นเหรอ ” เธอพูดย้ำอีกครั้ง หันไปมองคนที่เดินเข้าออกตรงลานจอดรถ ทุกคนคงคิดแบบเดียวกันกับเธอแต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา
“ นี่ป้า สูบตรงนี้มันหนักส่วนไหนของป้าเหรอไง คนอื่นเขายังไม่เห็นเดือดร้อนเลย ป้าจะเดือดร้อนแทนไปทำไมกัน ” หนุ่มคนเดิมพูดตอบกลับหน้าตาเฉย
สามัญสำนึกรู้จักไหมย่ะ..
“ สร้างมลพิษให้คนอื่นอยู่ได้ ไม่มีสามัญสำนึกไม่รู้หรือไงว่ามันไม่ใช่ที่สูบบุหรี่อ่ะ ”
“ อีป้านี่กวนประสาทว่ะ จะหาเรื่องกันเหรอไง ”
พอได้ยินคำว่า ‘ อีป้า ’ จากที่เฉยๆก็รู้สึกโมโหขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เธอก้าวเท้าเข้าไปใกล้กว่าเดิมเตรียมอ้าปากจะพูดอะไรต่อพลันสายตาก็เหลือบไปทางหนุ่มร่างสูงที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ไม่ห่างจากรถสปอร์ตหรูและห่างจากที่เธอยืนอยู่ไม่กี่ก้าว ร่างสูงเดินเข้ามาในระยะที่สามารถเห็นใบหน้าได้อย่างชัดเจน หญิงสาวนิ่งอึ้งมองอีกฝ่ายคล้ายตกตะลึง เครื่องหน้าคนตรงหน้าสวยไปหมด ไม่ว่าจะเป็น ตา จมูก ปาก
ผู้ชายคนนี้ดูเหมาะกับคำว่าสวยมากกว่าคำว่าหล่อ หน้าตาดีจริงๆ ถ้าบอกว่าเป็นดาราหรือนายแบบเธอก็เชื่อสนิทใจ
ชายหนุ่มกวาดสายตามองอีกฝ่ายตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ริมฝีปากบางได้รูปดูดบุหรี่ฟอดใหญ่ก่อนจะพ่นควันสีขาวขุ่นใส่ใบหน้าอีกฝ่ายเต็มๆ หญิงสาวไอค่อกแค่กสำลักควันบุหรี่ที่ลอยเข้าตาเข้าจมูกจนแสบตาแสบคอไปหมด
“ แค่กๆ ทำแบบนี้ใส่คนอื่นได้ยังไงหา! ไอ้เด็กไร้มารยาท นายโตมาในสังคมแบบไหนกัน! พ่อแม่นายไม่.. ” น้ำเสียงใสแข็งกร้าวขึ้นตามอารมณ์โกรธ ยังไม่ทันพูดประโยคหลังริมฝีปากบางก็หุบลงอย่างรวดเร็วเมื่อปะทะกับสายตาดุดันของอีกฝ่าย
“ ฮะ เมื่อกี้ป้าพูดว่าอะไรนะ ” ชายหนุ่มแสยะยิ้ม เดินตรงเข้าไปหาคนตรงหน้าอย่างหาเรื่อง ดวงตาคมเข้มดุดันคู่นั้นมองคนตัวเล็กที่สูงแค่ปลายคางของเขาด้วยสายตาไม่พอใจ
‘ น่ากลัว ’
“…”
เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อเห็นหนุ่มหล่อร่างสูงเดินเข้ามาประชิดตัว ถึงเธอจะไม่กลัวการมีเรื่องกับใคร แต่พอเห็นท่าทางคุกคามและสายตาดุดันที่อีกฝ่ายใช้มองมาก็รู้สึกชาวาบไปทั้งตัว กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ลอยมาเตะจมูกทำให้เกิดความรู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอคนแถวนี้ก็คงไม่มีใครกล้าเข้ามาช่วยเป็นแน่
หารู้ไหมว่าคำพูดประโยคหลังกระทบใจคนฟังเข้าเต็มๆ คนที่พูดจาแบบนี้ใส่เขาส่วนมากมักไม่ได้กลับไปสภาพดีๆ
“ พูดอีกทีสิป้า ”
“ หูไม่ได้หนวกนิ คิดว่านายได้ยินชัดแล้วนะ ”
หน้าตาก็ดีแต่ทำไมนิสัยเลวแบบนี้.. คำก็ป้าสองคำก็ป้า ไอ้เด็กปากเสีย พ่อแม่ไม่สั่งสอนหรือสอนแล้วไม่รู้จักจำ
“ ถะ..ถอยไป อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ ” เท้าเล็กก้าวถอยกรูดไปด้านหลัง
“ กลัว? เมื่อกี้ยังปากแจ๋วอยู่เลย ” เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ดวงตาคมกริบจ้องมองอีกฝ่ายราวกับมองสัตว์ตัวเล็กๆ เขาไม่อยากมีเรื่องกับผู้หญิง ปกติเขามักจะใจเย็นและเฉยๆเสียด้วยซ้ำแต่ผู้หญิงตรงหน้าดันปากดีพูดยั่วโมโหเขาก่อน
“ เงียบทำไม ” เขาดึงแว่นตากรอบใสออกจากใบหน้าเรียวเล็ก ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นหน้าตาอีกฝ่ายชัดๆ
ใบหน้าจิ้มลิ้ม ดวงตาคู่งามเหมือนตากวางนั้นเบิกกว้างมองมาที่เขาอย่างตื่นตระหนก คนตรงหน้าไม่ดูป้าเลยสักนิด ที่มองดูแก่คงเพราะแว่นตากับชุดทำงานสไตล์บรรณารักษ์ที่หญิงสาวสวมใส่มากกว่า
ช่องทางรักของเธอบีบรัดท่อนเอ็นตุบๆ เป็นจังหวะไม่หยุด ความคับแน่นทำเอาเขาแทบคลั่งไม่นานนักท่อนเอ็นที่สาวเข้าออกรัวเร็วก็เกร็งกระตุกฉีดพ่นน้ำคาวออกมาจนหมดสิ้น เขาคำรามออกมาด้วยความสุขสม ความอุ่นวาบตรงท้องน้อยทำให้มิวรู้ว่าเขาปล่อยเข้ามาในตัวเธอ ลมหายใจทั้งคู่หอบกระเส่า เขาอุ้มเธอลงนอนราบกับเตียงนอนอีกครั้ง สะโพกแกร่งขยับกระแทกเข้าออกรูสวาทฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำกามรีดเร้นน้ำในกายที่หลงเหลืออยู่ออกมาหมดทุกหยาดหยด จินล้มตัวลงนอนแผ่หลาด้วยความเหนื่อยหอบเกือบจะผล็อยหลับไปถ้าไม่เหลือบไปเห็นคนนอนข้างกันขยับตัวลุกออกจากเตียงไป “ จะไปไหน? ” เขาขมวดคิ้วผงกหัวขึ้นมองดูเธอที่เดินไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาถือไว้ มิวหันมามองหน้าคนบนเตียงที่ยังอยู่ในอาการมึนเมาและเหนื่อยอ่อน“ กลับไง พรุ่งนี้พี่ต้องไปทำงานแต่เช้า ”“ เกือบตีสองแล้ว ดึกขนาดนี้ไม่ต้องกลับนอนด้วยกันที่นี่แหละ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันไปส่ง ”“ พรุ่งนี้จินจะตื่นไหวเหรอ ไม่ต้องหรอกพี่กลับรถแท็กซี่เองดีกว่า ” เธอรู้สึกเหนียวตัวไปหมดอยากอาบน้ำชำระร่างกายก่อนกลับ ยังไม่ทันจะเดินเข้าห้องน้ำร่างสูงที่ผุดลุกออกจากเตียงก็เดินเข้ามากระชากเสื้อผ้
เธออยากรู้ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นถึงทำให้จินดื่มเหล้าจนเมามายขาดสติแบบนี้“ ไม่ เดี๋ยวเธอก็หนีกลับอีก ”“…” เออ..ดันรู้ทันอีกพอถูกอีกฝ่ายพยายามดันตัวเขาให้ออกห่างร่างสูงก็ยิ่งขยับตัวเข้าหา ลำตัวทั้งคู่แนบชิดส่วนใบหน้าห่างกันแค่คืบ จินโน้มใบหน้าลงจูบริมฝีปากบางอย่างเร่าร้อนดูดดื่ม ขบเม้มดูดดึงกลีบปากนุ่มซ้ำๆ ก่อนใช้ริมฝีปากดุนดันเรียวปากของเธอให้เผยอออก สอดลิ้นร้อนเข้าไปกวาดต้อนลิ้นเล็กไม่หยุด “ มิว ฉันไม่กินมันก็ได้ แต่…ขอได้ไหม ” “ วันนี้อย่าทำเลยนะ ” ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาเมื่อสบตากับเขา หัวใจเต้นรัวเร็วจนแทบแทบหลุดออกมาจากอก ดวงตาคมสวยคู่นั้นเป็นประกายวามวาวเต็มไปด้วยแรงกำหนัด“ ทำไม? ” เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยออกมาด้วยความไม่เข้าใจ“ ไว้วันหลังเถอะนะจิน ” “ ขอเถอะมิว ถ้าไม่ได้ทำวันนี้ฉันได้ขาดใจตายแน่ๆ ” เขาพูดเร่งเร้าอย่างเอาแต่ใจ ท่อนล่างมันก็ช่างซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกดีจริงๆ แข็งขยายจนคับแน่นไปหมด “ โกหก ก่อนหน้านี้นายก็มีอะไรกับคนอื่นไม่ใช่เหรอ ยังจะมาพูดอะไรแบบนี้อีก ”“…” จินไม่คิดแก้ตัว เขามีอะไรกับคนอื่นมาก็จริงแต่คนที่เขาอยากมีอะไรด้วยคือเธอ กระทั่งตอนที่
“ ไม่ใช่ไม่ชอบ แค่รู้สึกว่านายหมกมุ่นมากเกินไป ”“ อยู่ใกล้เธอทีไรมันอดใจไม่ไหว ที่หลบหน้ากันเพราะเรื่องนี้แค่นี้เหรอ ”“…”มนินพัทธ์ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่คอยแต่จะวิ่งเข้าหาเขา ทั้งที่มีอะไรกันหลายครั้งแต่เธอกลับไม่ได้สนใจในตัวเขามากกว่าเดิมเลยด้วยซ้ำ การทำตัวปกติของเธอมันทำให้เขารู้สึกไม่พอใจ แล้วท่าทางเย็นชาห่างเหินแบบนั้นก็ทำให้เขาเริ่มสนใจอีกฝ่ายมากขึ้นกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว อาจเพราะเป็นคนชอบเอาชนะอยู่แล้ว ยิ่งถูกเมินเฉยใส่มากๆเข้าก็ยิ่งรู้สึกอยากเอาชนะขึ้นมา“ จิน พี่มีเรื่องจะคุยด้วย ” ริมฝีปากเล็กพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ อารมณ์ขุ่นเคืองใจก่อนหน้านี้เบาบางลงไปจนเกือบเลือนหายไปหมดแล้ว “ ไว้คุยกันทีหลังได้ไหม ไปซื้อเบียร์มาให้ที ” เขาหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นส่งให้เธอ“ นายเรียกพี่มาหาตอนสี่ทุ่มเพื่อจะให้พี่ไปซื้อเหล้าให้เนี่ยนะ ทำไมนายเป็นคนเอาแต่ใจอย่างนี้นะจิน! ” อยากจะด่าคำหยาบออกไปแต่ก็พูดไม่ออก“ อืม แล้วคิดว่าเรียกมาทำไมเหรอ ” “…” พอถูกย้อนถามก็เล่นเอาพูดไม่ออก“ จะยืนคุยกันอยู่แบบนี้หรือไง เข้ามาก่อนสิ ” ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้อ่านข้อความอื่นๆที่จินส่งมาด้วย
บริษัทKT Medical Corporationนิษฐาเดินเข้ามาสั่งงานมนินพัทธ์ตามปกติ สายตามองใบหน้ากระจ่างใสของเด็กสาวที่ตอนนี้ไม่มีแว่นสายตามาบดบังแถมการแต่งตัวก็ดูเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม จึงอดไม่ได้ที่จะพูดแซวออกมา“ มิวดูสวยขึ้นนะ แอบมีแฟนหรือเปล่าเนี่ย ”“ ไม่มีหรอกพี่ออม งานที่พี่ออมสั่งไว้มิวทำเสร็จแล้วนะคะ ” เธอหยิบแฟ้มเอกสารยืนส่งให้หัวหน้างาน “ มิวนี่ทำงานเก่งจริงๆเลยนะ พี่สั่งงานไปเมื่อเช้ายังไม่ถึงเที่ยงงานเสร็จแล้ว ” นิษฐารับแฟ้มงานจากมือของอีกฝ่าย พลันในหัวก็นึกอะไรออก“ พรุ่งนี้เย็นมิวว่างหรือเปล่า ”“ ว่างค่ะ พี่ออมมีอะไรหรือเปล่าคะ ”“ ดีเลย งั้นไปงานเลี้ยงบริษัทเคเอ็นเตอร์ไพรส์กับพี่ไหม พอดีเพื่อนพี่ชวนไปแต่พี่ไม่อยากไปคนเดียวเลยอยากจะชวนมิวไปเป็นเพื่อนด้วย ”นิษฐาพอจะรู้เรื่องราวในชีวิตของมนินพัทธ์มาบ้าง ทั้งจากปากของหญิงสาวเองรวมถึงการสังเกตจากตอนที่มนินพัทธ์ฝึกงานจนกระทั่งเข้ามาทำงานที่นี่ มนินพัทธ์เป็นคนหน้าตาน่ารักถึงไม่สวยมากจนหนุ่มๆมองเหลียวหลังแต่ก็นับว่าเป็นคนหน้าตาดีคนหนึ่ง ผิวพรรณก็ดีเสียอย่างเดียวตรงที่ไม่ค่อยชอบแต่งหน้าแต่งตัวสักเท่าไหร่ ชอบเก็บเนื้อเก็บตัวจนนิ
มือเล็กขยุ้มผ้าปูเตียงแน่น ดวงตากลมโตมองริมฝีปากที่ดูดดึงยอดอกของเธออย่างตะกละตะกลาม อากาศในห้องมันเย็นฉ่ำแต่เหงื่อกามแตกพลั่กไปทั่วทั้งตัว ฝ่ามือหยาบกร้านเกาะกุมความนุ่มหยุ่นล้นมือไว้ขณะริมฝีปากหยักสวยดูดดึงยอดอกสีแดงก่ำหนักเบาสลับกันกว่าจะสมใจเด็กวายร้ายเต้านมทั้งสองข้างก็เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายใส หัวนมแดงก่ำบวมเปล่งแต่ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไรแค่คัดตึงนิดๆ เท่านั้น จินหลับตาพริ้มแนบใบหน้าลงกับทรวงอกนุ่มไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าที่บอก มิวถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกก้มลงมองดูใบหน้าของเขาที่อยู่บนทรวงอกของตัวเองนิ่ง เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายหลับไปแล้วไอ้เด็กบ้าหลับหนีกันไปดื้อๆ เสียอย่างนั้น มิวพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดงุ่นง่านเมื่อเห็นเขาชิงหลับไปก่อน กลับกลายเป็นเธอที่ตาแข็งหลับไม่ลงเสียเอง ตรงกึ่งกลางกายดันรู้สึกปวดหนึบเสียววูบวาบแปลกๆ ใจหนึ่งก็อยากผลักเขาออกห่างอีกใจก็อยากอยู่แบบนี้ นิ้วเรียวจับเรือนผมนุ่มของเด็กหนุ่มเบาๆ ลูบไล้มันขึ้นลงเหมือนลูบลูกหมาลูกแมวเธอไม่คิดว่าจินจะมีมุมน่ารักแบบนี้ด้วย เขาไม่ใช่คนอ่อนโยนที่จะใส่ใจความรู้สึกใครแต่คืนนี้การกระทำของเขากลับ
คอนโดจินตภัทรเธอได้ยินจินคุยโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่งหลังจากนั้นเตียงนอนก็อ่อนยวบลงตามหนักตัวของร่างสูงที่ทิ้งตัวลงมา คนด้านหลังขยับเข้ามาใกล้สอดวงแขนเข้ามากอดร่างบางไว้ ใบหน้าหล่อซบลงบนบ่าเล็กสูดดมกลิ่นหอมละมุนจากผิวกายของเธอ ทั้งที่เป็นกลิ่นครีมอาบน้ำเหมือนกันแต่กลิ่นหอมจากตัวเธอมันหอมหวานกว่านั้นมาก“มิว หลับหรือยัง? ”“วันนี้โคตรโชคดีเลยรู้ไหม ฉันชนะพนันไอ้แฟรงค์ได้เงินมาเยอะเลย” น้ำเสียงบ่งบอกความดีใจอย่างเก็บไว้ไม่อยู่ ถ้าได้เห็นใบหน้าของจินในตอนนี้คงรู้ว่าเขาดีใจมากแค่ไหน“ก็ดีแล้ว พี่ง่วงมากเลย อยากนอนแล้ว” เธอตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้งที่ง่วงมาก ลมหายใจเริ่มติดขัด โดนเบียดแนบชิดขนาดนี้ใช่ว่าเธอจะไม่รู้สึกอะไร หัวใจไม่รักดีก็เต้นโครมครามจนกลัวว่าคนด้านหลังจะได้ยินเข้า“ก็นอนไปสิ”“จินขยับออกไปห่างๆ หน่อยได้ไหม นอนเบียดกันอย่างนี้พี่รู้สึกอึดอัดจนนอนไม่หลับ ” เธอข่มตาหลับไม่ลง กลัวท่อนล่างที่แนบกับบั้นท้ายของเธอจะตื่นขึ้นมา จินเลื่อนฝ่ามือลงมาบีบขยำทรวงอกใหญ่จนล้นมือเล่นเบาๆ ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกรีบตะครุบทั้งสองมือไว้แน่น“จินอย่า”“แค่จับเท่านั้นเอง นมมิวนุ่มมือดีจริงๆ ตัวก็หอม ”







