Share

บทที่ 4

Author: DharDhara
last update publish date: 2026-08-14 10:40:32

“ เดี๋ยวมิวจะรีบเตรียมไว้ให้นะคะ” โชคดีที่เธอเตรียมข้อมูลผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางใหม่ที่จะนำเข้ามาจากต่างประเทศไว้ล่วงหน้าแล้ว เหลือแค่ตรวจเช็กข้อมูลอีกรอบก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย

วันนี้เธอแทบไม่มีสมาธิในการทำงานเลยด้วยซ้ำ เพราะเรื่องที่เจอเมื่อเช้ามันรบกวนจิตใจเธอตลอดทั้งวัน แล้วยังผู้ชายที่เธอเกลียดกำลังกลับมาอยู่บ้านเดียวกันอีก  มันทำให้เธอรู้สึกเครียดจนปวดหัวปวดท้องไปหมด

“ ดีจ้ะ อ่อ..วันนี้คุณธาริกากับคุณลีเดียก็เข้าประชุมด้วยนะ  เพราะงั้นอย่าให้เอกสารผิดพลาดเด็ดขาดนะมิว ”

“ ค่ะพี่ออม  เอ่อ..คุณลีเดียกลับมาจากต่างประเทศแล้วเหรอคะ” คิ้วเรียวขมวดมุ่นเข้าหากัน มองหน้านิษฐาด้วยแววตาสงสัย

“ใช่ เพิ่งกลับมาเมื่อวันก่อนนี้เอง ประชุมวันนี้ก็เกี่ยวกับเรื่องผลิตภัณฑ์ออแกนิกใหม่ที่จะนำเข้ามาขายเดือนหน้า ก็เอกสารที่พี่ให้มิวเตรียมไว้ไงล่ะ ก่อนบ่ายโมงครึ่งเอาเอกสารพวกนั้นมาให้พี่ที่โต๊ะทำงานด้วยนะ” สั่งงานเสร็จนิษฐาก็เดินอาดๆกลับไปยังโต๊ะทำงานของตัวเอง

บริษัทKT Medical เป็นบริษัทชั้นนำของประเทศที่ผลิตและนำเข้าเครื่องสำอาง ยาและเวชภัณฑ์ต่างๆ ที่นี่ให้เงินเดือนสูงและมีสวัสดิการดีเยี่ยม  เป็นบริษัทที่ใครๆก็อยากเข้ามาทำงานทั้งนั้นรวมถึงมนินพัทธ์ด้วย  เธอเคยฝึกงานที่บริษัทนี้มาก่อน  ประวัติการฝึกงานของเธออยู่ในคะแนนที่ดีมาก  มนินพัทธ์เป็นคนหัวไว ขยัน มีความรับผิดชอบและตั้งใจทำงาน  รวมกับทักษะการใช้ภาษาอังกฤษในระดับที่ดีเลยทำให้บริษัทตอบรับเธอเข้าทำงานทันทีโดยที่ไม่ได้สัมภาษณ์งานเหมือนกับคนอื่นๆ

หญิงสาวไม่ได้สนใจว่าตอนนี้จะเลยเวลาเลิกงานไปนานแค่ไหนแล้ว ในขณะที่พนักงานคนอื่นทยอยกลับบ้านหลังจากเลิกงาน  มนินพัทธ์ยังนั่งจดจ่อกับเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงานเงียบๆ งานที่ได้รับมอบหมายในส่วนของวันพรุ่งนี้เธอทยอยทำเสร็จไปหมดแล้ว  

ในสายตาของบรรดาเพื่อนร่วมงานรวมถึงหัวหน้างานพวกเขาคิดว่าเธอเป็นคนขยันและทุ่มเทให้กับงานเป็นบ้าเป็นหลัง  ที่จริงมนินพัทธ์ไม่ได้ขยันไปกว่าพนักงานคนอื่นๆหรือขยันมากมายอะไร เพียงแค่เธอยังไม่อยากกลับบ้านต่างหากเลยนั่งทำงานฆ่าเวลาไปเรื่อยๆ  เกือบทุ่มถึงออกจากบริษัทไปหาอะไรทานแล้วก็เดินเตร็ดเตร่ตามห้างสรรพสินค้าสักพักก่อนจะนั่งรถเมล์กลับบ้าน

หญิงสาวเสิร์ชหาข้อมูลพวกคอนโด หอพักหรืออพาร์เม้นท์ที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากที่ทำงาน หาอยู่นานก็เจอแต่ที่พักราคาแพงๆ บริษัทที่เธอทำงานตั้งอยู่ในย่านเศรษฐกิจของกรุงเทพฯ ราคาที่ดินแถวนี้แพงหูฉี่ ไม่แปลกที่คอนโดกับอพาร์ทเม้นท์แถวนี้จะราคาแพงแทบทั้งนั้น  พยายามหาที่ไกลออกไปก็พอจะมีห้องพักราคาที่เธอพอจะเช่าไหว  แต่ก็ต้องแลกกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางที่เพิ่มมากขึ้น  

ริมฝีปากบางพ่นลมหายใจออกมาอย่างหนักใจ  

“มิวทำอะไรอยู่น่ะ ” เสียงเพื่อนร่วมงานเอ่ยทักขึ้นทำเอามนินพัทธ์อุทานออกมาอย่างตกใจ

“ มาเงียบๆตกใจหมดเลย ”

“ ฮ่าๆ โทษที  ไม่คิดว่าจะตกใจขนาดนี้  หาที่พักอยู่เหรอ” ชัญญ่าถือวิสาสะชะเง้อคอเข้ามามองหน้าจอที่มีข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับหอพักอยู่   

“อือ ชัญญ่าพอจะรู้จักที่พักถูกๆ บ้างไหม  มิวอยากได้ที่ใกล้ๆบริษัทหน่อยแต่มีแต่แพงๆทั้งนั้น ”

นิษฐาหัวหน้างานที่กำลังจะกลับบ้านเดินมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังของสองสาว   ทั้งคู่ต่างไม่รู้ตัวว่าหล่อนมายืนมองอยู่เงียบๆ  เพราะเห็นมนินพัทธ์ยังไม่กลับเลยจะเข้ามาพูดชมเชยเรื่องเอกสารงานเมื่อตอนบ่ายเสียหน่อยเลยเผอิญได้ยินเรื่องที่สองสาวพุดคุยกันเข้าพอดี  

“ไม่ค่อยรู้เหมือนกัน รีบไหมล่ะ เดี๋ยวชัญญ่าจะถามเพื่อนๆ ให้นะ”

“อือ รีบเหมือนกัน  มิวอยากได้ก่อนสิ้นเดือนนี้น่ะ  ขอบใจนะ” ริมฝีปากเล็กพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ

‘ถ้าได้เร็วๆ ก็ดี…อยากได้ห้องพักวันนี้พรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำ’  

มือเล็กขยับกรอบแว่นตาใสที่เลื่อนมาลงมาให้กลับตำแหน่งเดิม  เริ่มรู้สึกปวดตาเพราะจ้องแต่หน้าจอคอมมาทั้งวัน  เธออยากหาข้อมูลเอาไว้เยอะๆ วันเสาร์อาทิตย์นี้เธอจะลองเดินหาดูเผื่อจะเจอที่ราคาถูกใจ เงินที่เก็บหอมรอมริบไว้ก็พอเช่าห้องพักราคาถูกได้  ถ้าประหยัดมากๆ หน่อยก็พออยู่ได้จนถึงเงินเดือนเดือนถัดไปออก

“คุยอะไรกันอยู่สาวๆ เลิกงานแล้วทำไมไม่กลับบ้านกันจ๊ะ” สองสาวหันไปมองนิษฐาที่ยืนมองพวกเธอทั้งคู่อยู่  ถึงรู้ว่าสองสาวคุยอะไรกันอยู่แต่นิษฐาก็ไม่อยากทำตัวเป็นพวกสอดรู้สอดเห็นแอบฟังคนอื่นคุยกัน  ยิ่งเธอเป็นหัวหน้างานมันคงดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่

“ ดูอะไรอยู่น่ะมิว ” นิษฐาเอ่ยถามขณะสายตามองภาพบนหน้าจอคอม

“พี่ออม พอดีมิวกำลังหาห้องพักอยู่ค่ะ” ชัญญ่าพูดตอบแทน

“บ้านมิวอยู่ไกลค่ะเลยอยากหาที่พักใกล้ๆ บริษัทหน่อย แต่ที่พักใกล้ๆ ก็ราคาแพงๆ ทั้งนั้นเลย มิวคงเช่าไม่ไหว พี่ออมพอจะรู้จักหอพักหรือห้องเช่าราคาไม่แพงบ้างไหมคะ” หญิงสาวอธิบายเพิ่มเติม ไม่รู้สึกอับอายหรือเสียหน้าอะไรที่พูดออกไปตรงๆแบบนั้น  ทั้งนิษฐาและชัญญ่าต่างก็รู้อยู่แล้วว่าฐานะทางความครอบครัวของเธอเป็นยังไง

“อืม เดี๋ยวพี่จะช่วยหาให้ก็แล้วกัน พี่มีเพื่อนและคนรู้จักทำพวกหอพักกับอพาร์เม้นท์อยู่หลายคน ” นิษฐาเป็นคนมีมารยาทพอที่จะไม่ถามซอกแซกเรื่องส่วนตัว  หล่อนอยากช่วยเพราะรู้สึกถูกชะตาและถูกใจนิสัยใจคอของเด็กสาวคนนี้มาตั้งแต่ยังเป็นนักศึกษาฝึกงานแล้ว  มีอะไรพอช่วยกันได้ก็ช่วยไป

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมารัก Intoxication   บทที่ 39

    ช่องทางรักของเธอบีบรัดท่อนเอ็นตุบๆ เป็นจังหวะไม่หยุด ความคับแน่นทำเอาเขาแทบคลั่งไม่นานนักท่อนเอ็นที่สาวเข้าออกรัวเร็วก็เกร็งกระตุกฉีดพ่นน้ำคาวออกมาจนหมดสิ้น เขาคำรามออกมาด้วยความสุขสม ความอุ่นวาบตรงท้องน้อยทำให้มิวรู้ว่าเขาปล่อยเข้ามาในตัวเธอ ลมหายใจทั้งคู่หอบกระเส่า เขาอุ้มเธอลงนอนราบกับเตียงนอนอีกครั้ง สะโพกแกร่งขยับกระแทกเข้าออกรูสวาทฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำกามรีดเร้นน้ำในกายที่หลงเหลืออยู่ออกมาหมดทุกหยาดหยด จินล้มตัวลงนอนแผ่หลาด้วยความเหนื่อยหอบเกือบจะผล็อยหลับไปถ้าไม่เหลือบไปเห็นคนนอนข้างกันขยับตัวลุกออกจากเตียงไป “ จะไปไหน? ” เขาขมวดคิ้วผงกหัวขึ้นมองดูเธอที่เดินไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาถือไว้ มิวหันมามองหน้าคนบนเตียงที่ยังอยู่ในอาการมึนเมาและเหนื่อยอ่อน“ กลับไง พรุ่งนี้พี่ต้องไปทำงานแต่เช้า ”“ เกือบตีสองแล้ว ดึกขนาดนี้ไม่ต้องกลับนอนด้วยกันที่นี่แหละ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันไปส่ง ”“ พรุ่งนี้จินจะตื่นไหวเหรอ ไม่ต้องหรอกพี่กลับรถแท็กซี่เองดีกว่า ” เธอรู้สึกเหนียวตัวไปหมดอยากอาบน้ำชำระร่างกายก่อนกลับ ยังไม่ทันจะเดินเข้าห้องน้ำร่างสูงที่ผุดลุกออกจากเตียงก็เดินเข้ามากระชากเสื้อผ้

  • เมารัก Intoxication   บทที่ 38

    เธออยากรู้ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นถึงทำให้จินดื่มเหล้าจนเมามายขาดสติแบบนี้“ ไม่ เดี๋ยวเธอก็หนีกลับอีก ”“…” เออ..ดันรู้ทันอีกพอถูกอีกฝ่ายพยายามดันตัวเขาให้ออกห่างร่างสูงก็ยิ่งขยับตัวเข้าหา ลำตัวทั้งคู่แนบชิดส่วนใบหน้าห่างกันแค่คืบ จินโน้มใบหน้าลงจูบริมฝีปากบางอย่างเร่าร้อนดูดดื่ม ขบเม้มดูดดึงกลีบปากนุ่มซ้ำๆ ก่อนใช้ริมฝีปากดุนดันเรียวปากของเธอให้เผยอออก สอดลิ้นร้อนเข้าไปกวาดต้อนลิ้นเล็กไม่หยุด “ มิว ฉันไม่กินมันก็ได้ แต่…ขอได้ไหม ” “ วันนี้อย่าทำเลยนะ ” ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาเมื่อสบตากับเขา หัวใจเต้นรัวเร็วจนแทบแทบหลุดออกมาจากอก ดวงตาคมสวยคู่นั้นเป็นประกายวามวาวเต็มไปด้วยแรงกำหนัด“ ทำไม? ” เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยออกมาด้วยความไม่เข้าใจ“ ไว้วันหลังเถอะนะจิน ” “ ขอเถอะมิว ถ้าไม่ได้ทำวันนี้ฉันได้ขาดใจตายแน่ๆ ” เขาพูดเร่งเร้าอย่างเอาแต่ใจ ท่อนล่างมันก็ช่างซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกดีจริงๆ แข็งขยายจนคับแน่นไปหมด “ โกหก ก่อนหน้านี้นายก็มีอะไรกับคนอื่นไม่ใช่เหรอ ยังจะมาพูดอะไรแบบนี้อีก ”“…” จินไม่คิดแก้ตัว เขามีอะไรกับคนอื่นมาก็จริงแต่คนที่เขาอยากมีอะไรด้วยคือเธอ กระทั่งตอนที่

  • เมารัก Intoxication   บทที่ 37

    “ ไม่ใช่ไม่ชอบ แค่รู้สึกว่านายหมกมุ่นมากเกินไป ”“ อยู่ใกล้เธอทีไรมันอดใจไม่ไหว ที่หลบหน้ากันเพราะเรื่องนี้แค่นี้เหรอ ”“…”มนินพัทธ์ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่คอยแต่จะวิ่งเข้าหาเขา ทั้งที่มีอะไรกันหลายครั้งแต่เธอกลับไม่ได้สนใจในตัวเขามากกว่าเดิมเลยด้วยซ้ำ การทำตัวปกติของเธอมันทำให้เขารู้สึกไม่พอใจ แล้วท่าทางเย็นชาห่างเหินแบบนั้นก็ทำให้เขาเริ่มสนใจอีกฝ่ายมากขึ้นกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว อาจเพราะเป็นคนชอบเอาชนะอยู่แล้ว ยิ่งถูกเมินเฉยใส่มากๆเข้าก็ยิ่งรู้สึกอยากเอาชนะขึ้นมา“ จิน พี่มีเรื่องจะคุยด้วย ” ริมฝีปากเล็กพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ อารมณ์ขุ่นเคืองใจก่อนหน้านี้เบาบางลงไปจนเกือบเลือนหายไปหมดแล้ว “ ไว้คุยกันทีหลังได้ไหม ไปซื้อเบียร์มาให้ที ” เขาหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นส่งให้เธอ“ นายเรียกพี่มาหาตอนสี่ทุ่มเพื่อจะให้พี่ไปซื้อเหล้าให้เนี่ยนะ ทำไมนายเป็นคนเอาแต่ใจอย่างนี้นะจิน! ” อยากจะด่าคำหยาบออกไปแต่ก็พูดไม่ออก“ อืม แล้วคิดว่าเรียกมาทำไมเหรอ ” “…” พอถูกย้อนถามก็เล่นเอาพูดไม่ออก“ จะยืนคุยกันอยู่แบบนี้หรือไง เข้ามาก่อนสิ ” ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้อ่านข้อความอื่นๆที่จินส่งมาด้วย

  • เมารัก Intoxication   บทที่ 36

    บริษัทKT Medical Corporationนิษฐาเดินเข้ามาสั่งงานมนินพัทธ์ตามปกติ สายตามองใบหน้ากระจ่างใสของเด็กสาวที่ตอนนี้ไม่มีแว่นสายตามาบดบังแถมการแต่งตัวก็ดูเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม จึงอดไม่ได้ที่จะพูดแซวออกมา“ มิวดูสวยขึ้นนะ แอบมีแฟนหรือเปล่าเนี่ย ”“ ไม่มีหรอกพี่ออม งานที่พี่ออมสั่งไว้มิวทำเสร็จแล้วนะคะ ” เธอหยิบแฟ้มเอกสารยืนส่งให้หัวหน้างาน “ มิวนี่ทำงานเก่งจริงๆเลยนะ พี่สั่งงานไปเมื่อเช้ายังไม่ถึงเที่ยงงานเสร็จแล้ว ” นิษฐารับแฟ้มงานจากมือของอีกฝ่าย พลันในหัวก็นึกอะไรออก“ พรุ่งนี้เย็นมิวว่างหรือเปล่า ”“ ว่างค่ะ พี่ออมมีอะไรหรือเปล่าคะ ”“ ดีเลย งั้นไปงานเลี้ยงบริษัทเคเอ็นเตอร์ไพรส์กับพี่ไหม พอดีเพื่อนพี่ชวนไปแต่พี่ไม่อยากไปคนเดียวเลยอยากจะชวนมิวไปเป็นเพื่อนด้วย ”นิษฐาพอจะรู้เรื่องราวในชีวิตของมนินพัทธ์มาบ้าง ทั้งจากปากของหญิงสาวเองรวมถึงการสังเกตจากตอนที่มนินพัทธ์ฝึกงานจนกระทั่งเข้ามาทำงานที่นี่ มนินพัทธ์เป็นคนหน้าตาน่ารักถึงไม่สวยมากจนหนุ่มๆมองเหลียวหลังแต่ก็นับว่าเป็นคนหน้าตาดีคนหนึ่ง ผิวพรรณก็ดีเสียอย่างเดียวตรงที่ไม่ค่อยชอบแต่งหน้าแต่งตัวสักเท่าไหร่ ชอบเก็บเนื้อเก็บตัวจนนิ

  • เมารัก Intoxication   บทที่ 35

    มือเล็กขยุ้มผ้าปูเตียงแน่น ดวงตากลมโตมองริมฝีปากที่ดูดดึงยอดอกของเธออย่างตะกละตะกลาม อากาศในห้องมันเย็นฉ่ำแต่เหงื่อกามแตกพลั่กไปทั่วทั้งตัว ฝ่ามือหยาบกร้านเกาะกุมความนุ่มหยุ่นล้นมือไว้ขณะริมฝีปากหยักสวยดูดดึงยอดอกสีแดงก่ำหนักเบาสลับกันกว่าจะสมใจเด็กวายร้ายเต้านมทั้งสองข้างก็เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายใส หัวนมแดงก่ำบวมเปล่งแต่ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไรแค่คัดตึงนิดๆ เท่านั้น จินหลับตาพริ้มแนบใบหน้าลงกับทรวงอกนุ่มไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าที่บอก มิวถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกก้มลงมองดูใบหน้าของเขาที่อยู่บนทรวงอกของตัวเองนิ่ง เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายหลับไปแล้วไอ้เด็กบ้าหลับหนีกันไปดื้อๆ เสียอย่างนั้น มิวพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดงุ่นง่านเมื่อเห็นเขาชิงหลับไปก่อน กลับกลายเป็นเธอที่ตาแข็งหลับไม่ลงเสียเอง ตรงกึ่งกลางกายดันรู้สึกปวดหนึบเสียววูบวาบแปลกๆ ใจหนึ่งก็อยากผลักเขาออกห่างอีกใจก็อยากอยู่แบบนี้ นิ้วเรียวจับเรือนผมนุ่มของเด็กหนุ่มเบาๆ ลูบไล้มันขึ้นลงเหมือนลูบลูกหมาลูกแมวเธอไม่คิดว่าจินจะมีมุมน่ารักแบบนี้ด้วย เขาไม่ใช่คนอ่อนโยนที่จะใส่ใจความรู้สึกใครแต่คืนนี้การกระทำของเขากลับ

  • เมารัก Intoxication   บทที่ 34

    คอนโดจินตภัทรเธอได้ยินจินคุยโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่งหลังจากนั้นเตียงนอนก็อ่อนยวบลงตามหนักตัวของร่างสูงที่ทิ้งตัวลงมา คนด้านหลังขยับเข้ามาใกล้สอดวงแขนเข้ามากอดร่างบางไว้ ใบหน้าหล่อซบลงบนบ่าเล็กสูดดมกลิ่นหอมละมุนจากผิวกายของเธอ ทั้งที่เป็นกลิ่นครีมอาบน้ำเหมือนกันแต่กลิ่นหอมจากตัวเธอมันหอมหวานกว่านั้นมาก“มิว หลับหรือยัง? ”“วันนี้โคตรโชคดีเลยรู้ไหม ฉันชนะพนันไอ้แฟรงค์ได้เงินมาเยอะเลย” น้ำเสียงบ่งบอกความดีใจอย่างเก็บไว้ไม่อยู่ ถ้าได้เห็นใบหน้าของจินในตอนนี้คงรู้ว่าเขาดีใจมากแค่ไหน“ก็ดีแล้ว พี่ง่วงมากเลย อยากนอนแล้ว” เธอตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้งที่ง่วงมาก ลมหายใจเริ่มติดขัด โดนเบียดแนบชิดขนาดนี้ใช่ว่าเธอจะไม่รู้สึกอะไร หัวใจไม่รักดีก็เต้นโครมครามจนกลัวว่าคนด้านหลังจะได้ยินเข้า“ก็นอนไปสิ”“จินขยับออกไปห่างๆ หน่อยได้ไหม นอนเบียดกันอย่างนี้พี่รู้สึกอึดอัดจนนอนไม่หลับ ” เธอข่มตาหลับไม่ลง กลัวท่อนล่างที่แนบกับบั้นท้ายของเธอจะตื่นขึ้นมา จินเลื่อนฝ่ามือลงมาบีบขยำทรวงอกใหญ่จนล้นมือเล่นเบาๆ ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกรีบตะครุบทั้งสองมือไว้แน่น“จินอย่า”“แค่จับเท่านั้นเอง นมมิวนุ่มมือดีจริงๆ ตัวก็หอม ”

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status