LOGINShare
EP.2
publish date:
2026-02-27 19:52:20@ช่วงบ่ายของอีกวัน
"สปาย" เสียงเรียกชื่อฉันที่ดังตั้งแต่ไกลๆ เรียกสายตาของฉันให้หันไปมองทันที สโรชา หรือโรส เพื่อนสนิทของฉันที่เป็นเจ้าของเสียงเรียก เจ้าตัวรีบวิ่งเร็วๆ เข้ามาหา หน้าตาตื่นเต้นจนฉันรู้สึกได้ "ไปไหนอ่ะ สนามบอลปะ?" "อื้อ ฉายกำลังเตะบอลอ่ะ ฉันเลยว่าจะไปดูหน่อย" "ฮันแน่ จะไปเชียร์ใช่ปะ" การแซวแบบซึ่งๆ หน้า เรียกรอยยิ้มของฉันให้หลุดออกมา "เคๆ งั้นไปด้วยกัน เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อน จะไปดูหนุ่มห้องสามสักหน่อย คิกๆ" มันเป็นปกติที่แม้ว่าเราจะยังอยู่ในวัยเรียน แต่กลับไขว่คว้า และพยายามที่จะเรียนรู้เรื่องรัก ตะวันฉายเองก็เป็นแฟนคนแรก และเหมือนจะเป็นรักแรกของฉัน แม้จะยังไม่รู้ ว่าวันข้างหน้ามันจะเป็นแบบไหน แต่สุดท้ายความรักสำหรับฉันในตอนนี้ มันก็ยังสวยงาม @สนามฟุตบอล บนสนามกีฬาขนาดใหญ่ มีการเคลื่อนไหวของนักเรียนชายหลายคน สำหรับฉัน หรือแม้กระทั่งใครหลายๆ คน ตะวันฉายโดดเด่นมาก ทั้งรูปร่าง หน้าตา แม้กระทั่งโปรไฟล์ที่ใครๆ ต่างก็รู้ว่าเป็นแบบไหน มันทำให้คู่แข่งหัวใจของฉันไม่ได้น้อยเลย "พี่ฉายสู้ๆ พี่ฉายสู้ๆ" "พี่ฉายหล่อมาก กรี้ดดดด" "อย่างขาวอ่ะ ขนาดอยู่กลางแดดยังขาวเลย พี่ฉายของน้อง" "พี่ฉาย พี่ฉาย พี่ฉาย" แม้จะไม่ค่อยชอบ ที่มีการแสดงออกแบบต่อหน้าฉันขนาดนั้น แต่สุดท้ายแล้ว ฉันก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ปี๊ดดดดดดด~ เสียงนกหวีดกลางสนาม เป็นเครื่องยุติการแข่งขัน ฉันถือขวดน้ำในมือนิ่ง และหวังที่จะตรงไปยังอัฒจันทร์ แต่ทว่า "ยี๋ น้ำเปล่าธรรมดา อย่าบอกนะ ว่าเธอจะเอาไปให้ฉาย" น้ำเสียงกระแนะกระแหน แม้จะยังไม่ได้หันไปมอง แต่ฉันก็รู้ทันทีว่าเจ้าของเสียงคือใคร วาสนา หรือหวาน เพื่อนรุ่นเดียวกันที่คนละห้องกับฉัน ที่สำคัญ เราไม่ชอบหน้ากันเลย "เธอถอยไปดีกว่า น้ำแร่ในมือฉัน คงเหมาะกับฉายมากกว่าน้ำเปล่าธรรมดาในมือเธอ" หวานเดินมาหยุดที่ตรงหน้าฉัน แสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่ชอบหน้ากัน "น้ำแบบไหนก็กินได้เหมือนกัน ถึงของฉันจะไม่ใช่น้ำแร่ แต่ก็สะอาดไม่ได้ต่างจากน้ำของเธอ" ฉันตอบโต้เสมอ เพราะไม่มีเหตุผลที่ฉันต้องยอม "คนจนๆ แบบเธอ ไม่น่าเสนอหน้ามาเทียบฉายเลยจริงๆ" นั่นคือสิ่งที่ฉันถูกพูดใส่หน้ามาโดยตลอด ฉันคงถอดใจ ถ้าตะวันฉายคิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่ความจริงแล้วเขาไม่ได้คิดแบบนั้น และมันก็ไม่มีเหตุผล ที่ฉันจะเลิกคบกับเขา "ปาย" "ฉาย หวานเอาน้ำมาให้" ผู้หญิงที่ยืนอยู่กับฉัน รีบยื่นขวดน้ำในมือเธอให้ไป ทั้งที่เธอและฉันต่างก็ได้ยิน ว่าตะวันฉายเรียกชื่อฉันอย่างชัดเจน "ขอบใจ" เขายอมรับขวดน้ำดื่มอย่างว่าง่าย ส่งผลให้ฉันซ่อนขวดน้ำในมือทันที "ฉายเก่งมาก 2-0 ได้ เพราะฉายคนเดียวเลย" "ธรรมดา คนมันเก่งนี่นา" ปกติเขาก็เป็นคนแบบนี้ เฟรนลี่กับทุกคน "ปาย มาหาทำไมไม่ไปนั่งรอ แล้วขวดน้ำที่อยู่ด้านหลัง ของฉันใช่ไหม เอามาดิ" ไม่ว่าเปล่า เขาเลือกที่จะเลื่อนมือมาแย่งขวดน้ำไปจากฉันทันที "แล้วทำไมไม่เข้าไปหา" "ก็กำลังจะไป" "งั้นไปด้วยกันเลย" เขาเลื่อนมือมาจับมือฉัน และพาเดินผ่านฝูงชนเพื่อไปที่อัฒจันทร์พร้อมกัน ซึ่งแม้ว่าเขาจะเฟรนลี่กับทุกคน แต่เขาก็แสดงออกต่อหน้าทุกคน ว่าเราเป็นอะไรกัน . . . @หลังเลิกเรียน "วันนี้ฉันไปส่งนะ" "อื้ม" ฉันพยักหน้ารัวๆ พร้อมกับรับถุงขนมและแก้วน้ำดื่มที่หมอนั่นซื้อมาให้ "ขอบใจนะ ฉันรู้สึกว่าฉันเอาเปรียบนายเกินไปแล้ว" "คิดเยอะตลอด ค่าขนมไม่กี่บาท กินไปเถอะน่า ฉันซื้อให้เธอ" "แล้วตังค์ที่นายให้ฉัน..." "เอาไปเถอะ ฉันให้เธอ" "งั้นถ้าฉันมี เดี๋ยวฉันคืนให้" "อื้ออออ" หมอนั่นลากเสียงอย่างจงใจ ก็รู้แหละ ว่าหมอนั่นไม่อยากได้คืน แต่ฉันก็ไม่อยากได้ของคนอื่นเขาง่ายๆ เช่นกัน "เราคบกันมานานแค่ไหนแล้วปาย" "หนึ่งปีหนึ่งเดือนสามวัน" "แล้วทำไมเธอถึงเกรงใจฉันนักหนา" "ฉันไม่อยากถูกมองว่าคบนายเพื่อผลประโยชน์นี่นา" นี่คือความคิดของฉันจริงๆ "ถ้างั้นเธอก็มาติวหนังสือให้ฉัน ถือว่าฉันจ้างเธอ" "จริงอ๋อ?" "อื้อ วันเสาร์ละกัน" "ได้ๆ แบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย" ฉันคลี่ยิ้มออกมา เมื่อสถานการณ์เหมือนจะดีกว่าที่คิด "ทีหลังอย่าไปรับงานแบบนั้นละกัน อยากได้ตังค์ มาติวให้ฉัน ฉันจะจ้างเธอเอง" "จริงๆ ฉันอยากติวให้นายโดยไม่เอาตังค์นะ แต่ว่าช่วงนี้ ฉันไม่อยากขอตังค์แม่จริงๆ" "ค้าบบ เด็กดีมาก" มือหนาเลื่อนมายีผมฉัน หมอนี่ชอบเล่นหัวฉันตลอดเลย . . ปกติเพื่อนๆ ที่เรียนโรงเรียนเดียวกับฉัน ส่วนมากก็ขับรถไปเรียนกันเองทั้งนั้น ฉันเองก็มากับสกายน้องชายฉัน วันไหนที่ตะวันฉายขอไปส่ง ฉันก็จะให้เขาไปส่งเป็นครั้งคราว เหมือนอย่างวันนี้ ที่ฉันยอมให้เขามาส่งแต่โดยดี เพียงไม่นาน มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ของตะวันฉาย ก็ขับพาฉันมาส่งถึงหน้าบ้าน พ่อแม่ฉันรู้ ว่าเราคบกัน ตะวันฉายเคยมาส่งฉันอยู่หลายครั้ง และบังเอิญเจอพ่อกับแม่ฉันบ้างเช่นกัน "กลับเลยก็ได้นะ ในบ้านเหมือนเสียงจะดังๆ พ่อคงเมาอีกแล้วมั้ง" "ขอเข้าไปสวัสดีพ่อก่อนได้ปะ" "พ่อเมา คุยไม่รู้เรื่องหรอก" "ไม่เป็นไร แค่สวัสดีก็ได้" "ฉาย..." คิดว่าหมอนี่จะฟังฉันไหม คำตอบก็คือ ไม่ @ภายในบ้าน "พ่อสวัสดีครับ" "คายอ่า~" ฉันที่เดินตามหลังตะวันฉายมา ใบหน้าถึงกับร้อนไปหมด พ่อฉันเมาเหมือนที่คิดจริงๆ ด้วย "ฉายเองครับ พอดีมาส่งปาย" "อ๋อ ฉาย ฉายเหรอ กินน้ามลูก ไปกินน้ามก่อน~" พ่อฉันเดินเซเข้ามาหา แต่ทว่า หมอนั่นกลับยืนยิ้มกว้าง ไม่รังเกียจกลิ่นเหล้าจากตัวพ่อฉันเลย "ปาย ปายอาวน้ามมา~" ฉันยิ้มแห้งๆ ออกมา เมื่อคนที่อาสามาส่ง หันมายิ้มให้ฉัน อายหมอนี่เหมือนกันนะ เขามาที่บ้านของฉันทีไร พ่อเมาตลอดเลย "ฉาย กลับเร็ว" "เค" หมอนั่นยิ้มเก๋ให้ฉัน ก่อนจะหันไปหาพ่อฉันที่แม้แต่นั่งยังเก็บทรงไม่อยู่เลย "พ่อครับ งั้นผมขอกลับบ้านก่อนนะครับ ต้องรีบไปทำการบ้านครับ" "กราบเหรอ แล้วกินน้ามยาง~" "กินแล้วครับ" เชื่อเลย หมอนี่เองก็ยังคุยกับพ่อฉันเป็นเรื่องเป็นราว พ่อฉันถามอะไร เขาก็รีบตอบออกไป ทำอย่างกับว่า เวลาที่พ่อฉันสร่างเมา เขาจะจำอะไรได้อย่างนั้นแหละ และกว่าหมอนั่นจะยอมเดินออกมาจากบ้านได้ เล่นเหงื่อฉันตกเลยเช่นกัน "ก็บอกแล้วว่าให้กลับ เวลาพ่อเมา พ่อพูดเก่งแบบนี้แหละ" "หรอ ฉันว่าพ่อเธอน่ารักดีนะ" ตะวันฉายเอียงคอมองสบตาฉัน ส่วนคนอายแบบฉัน ก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆ กลับไป "เพี้ยนไปแล้ว กลับเลยไป" "ไล่เก่ง อยากอยู่บ้านแฟนนานๆ ไม่ได้?" ฉันกลั้นรอยยิ้มแทบไม่ไหว ใบหน้ามันร้อนวูบวาบไปหมดแล้ว "กลับ" "ยังไม่อยากกลับ" หมอนั่นใช้เสียงสองกับฉัน พร้อมกับการกระพริบตาปริบๆ "บอกให้กลับไง" "ทำไมชอบไล่นักล่ะ ขอนั่งทำการบ้านที่บ้านเธอได้ปะ" "ไม่เอา ไม่เข้าใจตรงไหนก็ไลน์มา" "ไล่เก่งว่ะ ทีพ่อยังไม่อยากให้ฉันกลับเลย" "คุยกับคนเมารู้เรื่องด้วยหรือไง" "คุยได้ พ่อตากับลูกเขยเขาคุยกัน คุยไปคุยมาก็เข้าใจกันเอง" ฉันยกมือลูบหน้าตัวเองป้อยๆ คันยุบยิบที่ปลายจมูกไปหมด มันทั้งเขิน ทั้งอาย ฉันทำตัวไม่ถูกเลย --------
Latest chapter
เมีย 2021 ep.117
[ PART น้ำหวาน ]หกเดือนต่อจากนั้น..ฉันค่อยๆ ก้าวขาที่สั่นเทาลงจากเตียง อยู่ดีๆ พี่ฉลามที่แสนจะอบอุ่นของฉัน ก็กลายเป็นพี่ฉลามที่แสนจะดุร้าย ดุทุกเรื่อง โดยเฉพาะเวลาที่อยู่บนเตียง เขากินไม่หยุด กินไม่เคยอิ่ม กินไม่เคยพอ ในขณะที่ฉันขาสั่นเพราะเขาเล่นบทรักที่แสนจะร้อนแรงนานนับชั่วโมง แต่ทว่า เขากลับทำตัวสบายๆ ใส่กางเกง แล้วเดินไปเปิดตู้เย็นหาโยเกิร์ตเย็นๆ กินอย่างสบายใจ "ไม่ไหวก็กลับไปนอนด้วยกัน วันหลังค่อยไป" วันหลังไม่เคยมีอยู่จริง! ฉันเค้นเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ เวลาที่ฉันจะออกไปข้างนอก เขามักจะทำแบบนี้ทุกครั้ง จัดหนัก เพื่อที่ฉันจะไปไหนไม่ได้ สุดท้ายเขาก็จะหาวิธีหว่านล้อม เพื่อให้ฉันกลับขึ้นไปนอนบนเตียง ยอมรับว่าที่ผ่านมา ฉันทำแบบนั้นมาโดยตลอด แต่มันต้องไม่ใช่ครั้งนี้ เพราะครั้งนี้ฉันไม่มีทางล้มเลิกความตั้งใจเป็นอันขาด ต่อให้เหนื่อย ต่อให้จะเดินแทบไม่ไหว ฉันก็จะไป"วันนี้วันเกิดเพื่อนฉันนะ ฉันเตรียมของขวัญไว้แล้ว รับปากเพื่อนไว้แล้วด้วย" "อ้างว่าป่วย หรือไม่ก็เมนส์มา" "ไม่ดีกว่า ขอไปเปิดหูเปิดตาบ้าง" ฉันสรุปออกมาสั้นๆ ก่อนจะก้าวขาที่สั่นๆ เดินเข้าห้องน้ำในเวลาต่อมาหลังจากที่อาบ
เมีย 2021 ep.116
@บนห้อง"พี่วานพี่บาสไปซื้อสตอเบอรี่มาให้ฉันเหรอ บอกตอนไหนอ่ะ หรือว่าบอกตอนที่ฉันหลับ แล้วทำไม..." "ไหนบอกว่าอยากกิน?" ผมหมุนตัวกลับไปถาม จนคนที่เดินตามหลังเกือบจะเข้ามาชนผมอยู่รอมร่อ"หรือไม่อยากกิน? ถ้าอย่างนั้นก็เอาคืนมา" "ไม่ให้ กินสิ กินตอนนี้แหละ" แล้วเธอก็รีบเดินหนีโดยการไปทิ้งตัวลงบนโซฟา ผมถอนหายใจออกมาหนักๆ ไอ้เพื่อนเวรมันก็เล่นใหญ่ ป่านนี้น้ำหวานคงได้ใจที่ได้ยินอะไรแบบนั้นขึ้นมา ผมเดินไปคว้ารีโมทก่อนจะเปิดเครื่องปรับอากาศ จากนั้นก็คว้าผ้าขนหนู แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป"อยากกินอะไรหรือเปล่า" ผมถูกถาม เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีผ้าขนหนูผืนเดียวพันที่ท่อนล่าง ตอนนี้น้ำหวานเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ ใส่เสื้อยืดสบายๆ กับกางเกงขาสั้น เปิดทีวี เปิดกระป๋องน้ำอัดลม ซ้ำยังเทผลไม้ใส่จาน แยกพริกเกลือต่างหาก นั่งกินที่หน้าทีวีสบายใจเหมือนว่า ผลไม้ที่อยู่ตรงหน้า ตอนนี้มันสำคัญกว่าอะไรทั้งสิ้น"ไม่อ่ะ ง่วงนอนมากกว่า เธออยากกินอะไรก็สั่ง กระเป๋าตังค์อยู่บนโต๊ะกระจก" "งั้นขอพันหนึ่งนะ จะซื้อของมาใส่ตู้เย็น" "อือ จะเอาอะไรก็สั่ง จะใช้เงินเท่าไหร่ก็เปิดเอา" ผมบอกแค่นั้น ก่อนจะเดินเข้าไปในห้อง
เมีย 2021 ep.115
[ PART น้ำหวาน ]สุดท้าย คำว่ารักมันก็หลุดออกมาจากปากของอีกคนจนได้ ต่อให้ฉันจะได้คำนั้นมาด้วยวิธีไหน แต่มันชื่นใจที่สุดเลย สามเดือนที่คบกัน ใครจะมองว่ามันสั้นเกินกว่าจะเก็บมาจริงจังก็ช่างเขา ฉันไม่แคร์ แค่เราใจตรงกัน แค่ทุกวันนี้ ฉันมองแบบไม่เข้าข้างตัวเองแล้วมีความรู้สึกว่ามันมีความสุขมาก เท่านั้นก็เพียงพอ "ขอจับมือหน่อยค่ะ" ฉันตวัดแขนไปด้านข้างในทิศทางที่อีกคนนั่งอยู่ ขยับมือเพื่อขอให้อีกคนเลื่อนมือมาประสานกันเป็นหนึ่งเดียว พี่ฉลามยอมเลื่อนมือมาจับมือฉัน ความอบอุ่นในตอนที่ได้สัมผัสกัน มันดีมากๆ เลย "พรุ่งนี้ เรากลับกรุงเทพฯ กันนะคะ""อือ""อดทนหน่อยนะ ไว้กลับไป..." ฉันเอียงคอมอง พลางเว้นช่องว่างอย่างจงใจ ใบหน้าแดงขึ้นมาเรื่อยๆ รอยยิ้มผุดขึ้นมาจางๆ "ไว้กลับไป ...เดี๋ยวจัดเต็มให้เลย""เดี๋ยวเถอะ!" พี่ฉลามหันมาถลึงตาใส่ แต่ก็ช่างเถอะ ฉันไม่สนใจหน้าดุๆ ของเขาสักนิดเลย "พรุ่งนี้อยากกินอะไรคะ เดี๋ยวตื่นมาทำให้กิน""เธอทำอาหารเป็น?""เป็นสิคะ""แต่ฉันไม่กินส้มตำ ไม่กินก๋วยเตี๋ยว ไม่กินขนมจีนหรืออะไรก็ตามที่เป็นเส้นๆ ในตอนเช้านะ""เดี๋ยวเถอะ" ฉันมองค้อนใส่เขาบ้าง เขาชอบเอาเรื่องนี้มาแซ
เมีย 2021 ep.114
"คะ คุณป๋าจะยิงหัวเอานะ" น้ำหวานดันอกผม พลางร้องบอกด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น ผมเหลือบตามองใบหน้าที่แดงก่ำ นึกถึงความหวงลูกสาวของคุณป๋า ผมจำต้องละมือออกจากอกอวบ แล้วยกแขนทั้งสองข้างโอบกอดอีกคนเอาไว้แทน"คุณป๋าของเธอโหดชะมัด" "ก็ลูกสาวคุณป๋าสวยนี่นา" "เหอะ..." ผมเค้นเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ หลงตัวเองชะมัดเลย"หัวเราะอะไรอ่ะ หรือว่าไม่จริงล่ะ" "อือ จริงมั้ง" ผมตอบพลางๆ ก่อนจะแนบปลายจมูกลงที่ขมับบาง สัมผัสได้ถึงความหอมของแชมพูสระผม ทุกกลิ่นบนตัวเธอ ผมชอบชะมัดเลย"เรากลับกรุงเทพฯ กันไหมอ่ะ" "วะ ว่าไงนะ" "กลับกรุงเทพฯ ไง กลับคอนโดของเรา" "รีบอะไรขนาดนั้นเล่า" น้ำหวานกอดผมตอบ ปล่อยร่างของเราแนบชิดกันโดยไม่คัดค้านอะไร"คิดถึง" ผมรับรู้ถึงจังหวะการเต้นแรงของหัวใจอีกคน แต่ผมยืนยันว่าสิ่งที่ผมพึ่งเอ่ยออกไป มันออกมาจากความรู้สึกที่อยู่ในใจจริงๆ"ไม่เห็นเคยบอกแบบนี้เลย อยู่ดีๆ ทำไมวันนี้ถึงคิดที่จะพูดล่ะ" "เวลาที่ไม่ได้เจอเธอ มันไม่สนุกไงล่ะ รู้หรือเปล่า ว่าตอนที่คุณป๋าของเธอ แยกตัวเธอออกจากฉัน ตอนนั้นฉันรู้สึกแย่ชะมัดเลย ...คิดถึงเด็กปอ.สามที่สุด" มันจุกในใจแปลกๆ หากผลลัพธ์สุดท้ายแล้วเรายังถ
เมีย 2021 ep.113
ฝั่งทางด้านของผู้ใหญ่.."ไม่คิดเลยนะคะ ว่าคนที่เคยเป็นเพื่อน เคยรู้จักกันตั้งแต่ตอนเรียนมหาวิทยาลัย ผ่านมาเป็นยี่สิบปี วันนี้จะกลับมาพบกันอีกครั้ง" มารดาของน้ำหวานเอ่ยขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม จริงๆ เธอไม่ได้มีปัญหาอะไรมาตั้งแต่ต้น ด้วยความสัมพันธ์แม่ลูกที่สามารถเปิดใจ คุยกับบุตรสาวได้ทุกเรื่อง ยัยหนูน้ำหวานย่อมเล่าทุกอย่างให้แม่ฟัง โดยไม่ปิดบังสิ่งใดน้ำหวานเคยคบกับแฟนคนก่อนหน้านี้ คำแรกที่เอ่ยถึง คือคำว่าพี่คนนั้นหล่อมาก ทว่าแตกต่างจากกรณีของฉลาม ซึ่งน้ำหวานเล่าถึงเป็นประโยคแรกด้วยคำว่า พี่ฉลามนิสัยดี ไม่คิดเลยว่าในโลกนี้ จะมีผู้ชายที่เป็นสุภาพบุรุษได้ถึงขนาดนี้ ด้วยความที่เป็นผู้ใหญ่ แม้จะประเมินจากสิ่งที่ลูกเล่า แต่ทว่า กลับเดาออก ว่าคนไหน คือคนที่ลูกจะคบได้นาน และหากย้อนไทม์ไลน์ที่น้ำหวานเล่าเรื่องผู้ชายที่ชื่อฉลามให้แม่ฟังทุกครั้ง บอกได้คำเดียว ว่าระหว่างที่คบหากับผู้ชายคนนี้ น้ำหวานมีความสุขมากจริงๆด้วยความเป็นแม่ เธอไม่ได้จะคัดค้าน แต่ด้วยความที่คุณอาของน้ำหวาน ซึ่งเป็นน้องชายที่รักเพียงคนเดียวของพ่อผู้ให้กำเนิด เลี้ยงดูน้ำหวานมาตั้งแต่วันแรกที่น้ำหวานสูญเสียพ่อไป ก็เข้าใจและรับรู้ได
เมีย 2021 ep.112
อยู่ดีๆ เบอร์โทรศัพท์ของน้ำหวานก็ไม่สามารถติดต่อได้ แม้จะพอรู้คำตอบ ว่าทุกเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่ในตอนนี้มันเป็นเพราะใคร แต่สุดท้าย ความห่วงใยที่มีต่ออีกคน มันไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย ในเมื่อคุยกับคุณป๋าของน้ำหวานเรียบร้อยแล้ว ความหวังของผมต่อจากนี้ก็คือการรอพ่อกับแม่มาหา ผมเองก็ยังไม่รู้ ว่าจริงๆ แล้ว คุณป๋าของน้ำหวานไม่ชอบหน้าผมเพราะเรื่องอะไรหรือเปล่า แต่ยังเชื่อมั่นว่าการเข้าตามตรอกออกตามประตู จะทำให้ผู้ใหญ่ของอีกฝ่ายเข้าใจ ว่าผมจริงใจจริงๆ ข้าวเช้าที่ยังไม่ตกถึงท้อง ยอมรับว่าไม่มีความรู้สึกหิว แต่ผมต้องกินเพื่อที่จะอยู่ที่นี่ต่อ ร้านอาหารที่อยู่ในระแวกนั้นคือที่ที่ผมฝากท้อง และต้องกลับไปที่โรงแรมเดิมอีกครั้ง โดยระยะเวลาเหล่านั้น ผมพยายามที่จะติดต่อกลับไปหาน้ำหวานอยู่ตลอดเวลา แต่ก็ยังปรากฏว่า ไม่สามารถติดต่อได้แบบเดิม คนที่จะทำให้ผมเจอเธอได้ คงจะมีแต่คุณป๋าของน้ำหวานเพียงคนเดียว ตกเย็นของวันนั้น..ครืด ครืด~ผมคว้าโทรศัพท์ที่วางอยู่ตรงหน้ามากดรับสายทันที เพราะวินาทีนี้ สิ่งที่ผมจดจ่อมากที่สุดก็คือโทรศัพท์ "ครับแม่"[ แม่กับพ่ออยู่สนามบิน ฉลามมารับแม่หน่อยสิ ]"สนามบิน" ผมทวนคำนั้นออก
เมีย 2021 EP.25 2/2
ท่าทางดีอกดีใจที่แสดงออกมาอย่างชัดเจนส่งผลให้ฉันยิ้มตาม แม้มีความจำเป็นต้องทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ แต่เพื่อฉลาม ฉันจะถือว่าฉันทำเพื่อลูกก็แล้วกันหลังจากที่ตกลงกัน ว่าฉายจะพาฉลามมารับฉันที่บ้าน ฉันก็โทรไปหาสกาย เพราะแม้ฉลามจะไปด้วย แต่ฉันก็ไม่อยากให้การไปด้วยกันครั้งนี้ มันมีแค่เรา..."กายไปด้วยเหร
Last Updated : 2026-03-23เมีย 2021 EP.50 2/3
[ พักนี้โทรบ่อยขึ้นนะ บางวันโทรสองรอบก็มี บ่นคิดถึงลูก อยากกลับบ้านอยู่เหมือนกัน ] ฉันยิ้มรับเมื่อได้ฟัง เอาจริงนะ พักนี้เราไม่ค่อยได้เจอกันเลย ฉันไม่ค่อยเห็นเขาเท่าไหร่ มีเห็นแบบผ่านๆ ตาบ้างแต่ไม่ได้คุยกัน"เรื่องเรียน เขาโอเคขึ้นใช่ไหมคะแม่ ปายมีโอกาสได้คุยกับเพื่อนเขาอยู่บ้าง เห็นว่าตั้งใจกว่าเด
Last Updated : 2026-04-05เมีย 2021 EP.50 3/3
"อื้อ ขอบใจนะ" เขาหันมามองฉันอีกครั้ง ซึ่งฉันมองเขาอยู่ก่อนแล้ว"ร้องไห้ด้วยเหรอนี่ ทำไมต้องร้องด้วยล่ะ เป็นลูกผู้ชายนะ เดี๋ยวลูกมาเห็น""ฉันอยากเข้มแข็งแบบเธอนะปาย ฉันอยากมีชีวิตที่มีความสุขแบบเธอ แต่บาปที่ฉันทำไว้กับเธอ มันทำให้ฉันสุขไม่สุดๆ จริง""...""ฉันยินดีด้วย ที่วันนี้เธอประสบความสำเร็จใน
Last Updated : 2026-04-05เมีย 2021 EP.49 4/4
หลังจากที่การกินอาหารเช้าผ่านพ้นไปสปายพาฉลามไปล้างมือ ส่วนสกายเก็บหม้อข้าว และเก็บจาน ซึ่งผมมีโอกาสที่ได้นั่งอยู่กับพ่อแม่ของปายตามลำพังคำพูดของแม่ที่ต่อว่า เมื่อผมเอ่ยถึงคนที่นี่ทั้งที่ไม่ควรจะพูดถึงแบบนั้น ลึกๆ ความรู้สึกผิดมันก็ประเดประดังเข้ามามันก็จริงนะ ที่สปายท้อง มันก็เป็นความผิดของผม ผม
Last Updated : 2026-04-05
You may also like
สุดทางเสือ
นิยายของเนม11.4K viewsเมียใจแตก (NC20+)
สนามอารมณ์14.7K viewsเฉิ่มนักรักซะเลย
นันทิกานต์56.6K viewsหาชู้รุมเมีย (NC20+)
สนามอารมณ์9.5K viewsBAD ENG' วิศวะลวงใจ (Set Zenesaint Ⅰ ตะวัน x ใบชา)
ฮวายอน606 viewsรับโฮสต์คนนี้ไปดูแลสักคนไหมครับ
เธียรนรา412 viewsก็แค่นางบำเรอที่คุณไม่เคยแคร์ NC20+
มาตานานา พิธุ1.3K viewsGear of love วิศวะครองใจ
พีโอนี่สีปะการัง1.8K views
