MasukShare
จำไปจนวันตาย
Tanggal publikasi:
2025-08-02 11:30:28
Bab terbaru
เมียกองขยะ NC+ตอนจบ
พีเจ....ผมมองหน้าคนที่ผมทั้งรักทั้งคิดถึงมาตลอดสองปีตอนนี้เธออยู่ตรงหน้าของผมแล้ว ผมไม่ได้ฝันไปอย่างแน่นอน"เมษา....ฉันต้องการเธอ เธอต้องการฉันหรือเปล่า" ผมถามพร้อมกับจูบย้ำๆลงไปที่ริมฝีปากบางคู่นั้น"เมก็ต้องการคุณค่ะ""ถ้าอย่างนั้นเรามา...." ผมพูดไม่ทันจบประโยคเสียงทุบเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นจนผมกับเมษารีบดีดตัวขึ้นจากเตียงอัตโนมัติปั้ง ปั้ง ปั้ง"ปะป๊าาาาาา ปะป๊าาาาาา"ก๊อก ก๊อก ก๊อก"พ่อขาาา แม่ขาาาาา เปิดประตูให้หน่อยค่าน้องบอกว่าน้องอยากมาหาคุณพ่อค่า""ปะป๊าาาา ปะป๊าาาาา"เสียงของลูกทำเอาผมถึงกับฟุบหน้าลงบนหมอนทันทีเมษา..."ลุกไปเปิดประตูให้ลูกสิคะ" "เห้อออ อดกินเมียเลย อุตส่าห์รอมาตั้งสองปี>เขาบ่นพร้อมกับทำหน้ายู่อย่างน่าสงสาร"ไว้คืนนี้ก็ได้นี่คะ" พอฉันพูดจบเขาก็มีรอยยิ้มขึ้นมาทันที"สัญญาแล้วนะ""ค่าาาา""โอเคได้ยินแบบนี้ค่อยมีแรงลุกไปเปิดประตูหน่อย" จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ เขาจุ๊บแก้มฉันหลายฟอดก่อนจะลุกออกจากเตียงแล้วเปิดประตูให้ลูกเข้ามาฉันนั่งมองดูคุณพีเจเล่นกับลูกอยู่บนเตียงเด็กๆดูมีความสุขที่ได้เล่นกับพ่อโดยเฉพาะน้องพอใจที่อะไรก็คุณพ่อขาน้องอยากได้อันนั้นน้องอยากได้อันนี้แ
เมียกองขยะ ผู้ชายขี้แย
เมษา....ส่วนเรื่องน้องจอมพลอยากจะบอกว่าฉันรู้ว่าตัวเองท้องก่อนเดินทางไปฮ่องกงไม่กี่วันแต่ที่ฉันไม่บอกว่าฉันท้องเพราะตอนนั้นฉันยอมรับว่าฉันยังไม่มั่นใจในตัวของเขาสักเท่าไหร่ฉันก็เลยอยากให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าเขารักฉันจริงไหมหรือแค่อยากเอาชนะคุณไทด์แบบที่ผ่านมา และนั่นทำให้ฉันรู้ว่าตัวเองตัดสินใจไม่ผิด ที่ฉันจากเขาไปสองปีมันไม่ได้เสียเปล่าเลยที่ฉันใช้เวลาสองปีทดสอบเขา ตลอดสองปีคุณไทด์ให้คนของเขาตามดูพฤติกรรมของคุณพีเจทำให้ฉันรู้ว่าเขาเปลี่ยนไปมากเขาขยันทำงานไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงเลยทำงานเสร็จก็กลับบ้านมีบางครั้งที่เขาไปดื่มแต่เขาก็ไม่เคยหิ้วผู้หญิงคนไหนกลับบ้านเลยสักครั้ง เพราะเหตุนี้ฉันจึงตัดสินใจจะกลับไทยพร้อมกับบอกความจริงกับน้องพอใจว่าเขาคือพ่อแท้ๆ ตอนที่ฉันตัดสินใจบอกว่าคุณอาพีเจคือพ่อของแกน้องพอใจฉันยอมรับว่ามีความวิตกกังวลเพราะเกรงว่าจะไม่ยอมรับถึงแม้แกจะรักเขาแต่นั่นในฐานะคุณอาไม่ใช่คุณพ่อแต่พอฉันตัดสินใจบอกความจริงกัลอกปรากฏว่าแกดีใจมากจนร้องไห้และคอยถามฉันตลอดเวลาว่าเมื่อไหร่แกจะได้กลับไปหาพ่อของแก"ว่าไงคะร้องไห้ทำไม""ฉันดีใจแล้วก็เสียใจที่เธอยังสวมแหวนแต่งงานวงนี้อยู่"
เมียกองขยะ คุณอาคือพ่อของน้อง
พีเจ...ผมรีบขับรถกลับมาที่บ้านทันทีหลังจากไอ้ไทด์มันสารภาพว่าจอมพลคือลูกของผมกับเมษาแล้วมันกับเมษาก็ไม่ได้แต่งงานกันและไม่เคยมีอะไรกันตลอดสองปีที่ผ่านมามันดูแลเมษาเหมือนน้องสาวแท้ๆและที่จอมพลเรียกผมว่าปะป๊านั่นเป็นเพราะว่าเมษาคอยบอกลูกว่าผมคือพ่อของแกแกเห็นผมจากรูปถ่ายพอแกเจอหน้าผมแกก็เเลยเรียกผมว่าปะป๊า ส่วนน้องพอใจตอนนี้แกรู้ความจริงแล้วว่าผมคือพ่อไอ้ไทด์บอกว่าน้องพอใจดีใจที่ผมคือพ่อแท้ๆแกถามเมษากับไอ้ไทด์ตลอดว่าเมื่อไหร่จะได้กลับมาหาผมแกคิดถึงซึ่งผมก็อยากจะบอกกับลูกว่าผมก็คิดถึงแกเหมือนกันคิดถึงสุดหัวใจ ไอ้ไทด์มันยังบอกอีกว่าตลอดระยะเวลาสองปีที่ผ่านมามันให้คนคอยติดตามดูพฤติกรรมของผมตลอดคอยดูว่าผมยังทำตัวเกเรเหมือนเดิมอยู่หรือเปล่าเพราะถ้าผมยังทำตัวเหมือนเดิมเมษาก็คงจะไม่กลับมา และที่เธอกลับมานั่นก็หมายความว่าเธอให้อภัยให้โอกาสผมแล้ว"โอกาสมันไม่ได้มีมาให้นายแก้ตัวได้บ่อยๆนะพีเจเพราะฉะนั้นรักษาและดูแลจิตใจคนที่นายรักไว้ให้ดีๆ" นั่นคือคำพูดของไอ้ไทด์ที่มันเตือนผม"คุณพ่อออออ" พอผมเดินเข้าบ้านมาคนแรกที่ผมเจอก็คือน้องพอใจที่กำลังนั่งดูการ์ตุนอยู่ที่ห้องรับแขกพอแกเห็นหน้าผมแกก็เรียกผมว
เมียกองขยะ ปะป๊า
พีเจ....."ปะป๊าาาาา" เสียงเด็กน้อยผมว่าปะป๊าอีกแล้ว"ทำไมจอมพลเรียกฉันว่าปะป๊า""ก็ไม่แปลก""มึงว่าไงนะ""เปล่าไม่มีอะไร แกคงอยากได้แกเป็นปะปป๊ามั้ง ถ้าเกิดแกจะเรียกนายว่าปะป๊านายจะยอมให้เรียกหรือเปล่า" ผมไม่เข้าใจว่าไอ้ไทด์มันต้องการอะไรกันแน่ทำไมมันถึงพูดแบบนี้มีอย่างที่ไหนที่พ่อจะยอมให้ลูกตัวเองเรียกคนอื่นว่าปะป๊าซึ่งคนอื่นที่ว่าก็คือผมที่ผัวเก่าของเมียมัน"ดูดู" จู่ๆจอมพลก็ชี้ไปที่โต๊ะทำงานของผมผมก็เลยพาแกเดินมา"ดู ตูน ตูน ตูน" แกชี้ไปที่แลปท็อปที่ผมเปิดงานค้างไว้"ลูกมึงว่าอะไรกูไม่เข้าใจ""แกอยากดูการ์ตูน""อ่อ" ผมเปิดการ์ตูนให้จอมพลดูแกดูไปหัวเราะไปแล้วก็คอยชี้ให้ผมเป็นเพื่อนจนผมอดยิ้มออกมาไม่ได้แกเป็นเด็กน่ารักไม่งอแงเลยถ้าแกเป็นลูกของผมกับเมษาผมคงมีความสุขมากกว่านี้ จนสักพักเสียงหัวเราะก็เงียบไปพอผมก้มหน้าลงไปดูปรากฏว่าแกหลับไปแล้วหลับคาตักผมเลย"เห้อบทจะหลับก็หลับได้ง่ายๆเลยนะเจ้าลูกชาย นี่นายรู้มั้ยตั้งแต่ขึ้นเครื่องจนลงจากเครื่องตาจอมพลไม่ยอมหลับเลยเอาแต่งอแง แต่พออยู่กับนายแกหลัยปุ๋ยเลย" ผมมองเด็กน้อยที่นอนหลับอยู่บนตักอย่างเอ็นดูก่อนจะถามว่ามันกลับมาทำไม"เอ่อ แล้วนี่
เมียกองขยะ เด็กชายจอมพล
พีเจ....คำพูดของไทด์มันทำเอาผมจุกในใจจนพูดไม่ออก ผมทำได้แค่ยืนเช็ดน้ำตาตัวเองมองลูกสาวที่หลับสนิทอยู่ในอ้อมแขนของไทด์พี่ชายที่ผมเกลียดมาตลอดทั้งชีวิตแกค่อยๆห่างออกไปอย่างช้าๆผมมองด้วยความรู้สึกเจ็บปวดและเสียใจที่ตัวเองเป็นพ่อแท้ๆแต่ไม่มีโอกาสได้บอกความจริงกับลูก ผมมองไปที่แม่ของลูกเธอยืนหันหลังให้ผมอยู่ไม่ไกลพร้อมด้วยกระเป๋าเดินทางหลายใบ ทั้งสามคนกำลังจะเดินทางไปใช้ชีวิตครอบครัวที่อบอุ่นด้วยกันที่ฮ่องกง ลูกของผมกำลังจะมีพ่อที่ชื่อไทด์ ไม่ใช่พ่อที่ชื่อพีเจ มันก็ถูกต้องแล้วล่ะคนอย่างผมมันเลวเกินไปคงจะเป็นพ่อที่ดีให้กับแกไม่ได้ บางทีถ้าตอนนั้นผมไม่ใช้วิธีสกปรกไปแย่งเมษามาน้องพอใจอาจจะเป็นลูกสาวจริงๆของไทด์มันก็ได้"เมษา ฉันรักเธอนะ รักลูกของเราด้วย" ผมหวังว่าเธอจะมีความสุขกับคนดีๆอย่างพี่ชายของผมสองปีต่อมา....ผ่านมาสองปีแล้วสินะที่ผมต้องอยู่ตามลำพังตัวคนเดียวเช้ามาทำงานเลิกงานก็ไปหาความสุขโดยการดื่มเหล้าแต่ผมไม่เคยลากใครกลับมาขึ้นเตียงเลยสักครั้ง เพราะผมกลัวว่าถ้าเมษากลับมาแล้วมาเจอผมอยู่กับผู้หญิงเธอจะเสียใจ แม้จะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะกลับมาก็ตามตลอดสองปีที่ผ่านมาผมคิดถึงเมษา
เมียกองขยะ ลาก่อนนะ
พีเจ...หลายอาทิตย์ต่อมา..."ถ้าน้องไม่อยู่คุณอาจะคิดถึงน้องมั้ยค๊า" ลูกถามผมทำเอาผมถึงกับต้องกลั้นน้ำตา"คิดถึงสิครับ" ผมพยายามยิ้มให้ลูกเพราะพรุ่งนี้แกจะไปอยู่ฮ่องกงแล้ว"น้องก็คงคิดถึงคุณอาเหมือนกัน""บอกแม่ว่าน้องไม่อยากไปสิครับ""ไม่ได้ค่าเพราะถ้าน้องไม่ไปแม่ต้องร้องไห้หาน้องแน่ๆเลย ถ้าแม่ไปน้องก็ต้องไปค่าเพราะเรามีกันแค่สองคนแม่บอกว่าเราจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่กันที่โน่น" ผมกลั้นน้ำตาไม่ไหวแล้วตอนนี้แม้จะพยายามห้ามแล้วก็ตามผมรีบเอามือเช็ดน้ำตาแต่น้องพอใจก็เห็นอยู่ดี"คุณอาร้องไห้ทำไมค๊าา""อาเปล่าร้องครับ""แต่คุณอามีน้ำตา""คือ...ที่อาร้องไห้เพราะอาคงคิดถึงน้องพอใจมากๆ""โอ๋โอ๋ ไม่ร้องนะค๊าาา" ลูกกอดคอผมแล้วเอามือน้อยๆของแกลูบหลังผมเบาๆจนทำให้น้ำตาของผมไหวไม่หยุด"ฮึก ฮึก" ผมกลั้นน้ำตาไม่อยู่เมื่อลูกกอดคอแล้วปลอบผมราวกับว่าผมเป็นเด็ก"อารักน้องพอใจนะครับ""น้องก็รักคุณอาเหมือนกันค่า^^""แล้วน้องจะกลับมาหาอามั้ยครับ""น้องไม่รู้ค่า แต่น้องได้ยินแม่คุยกับลุงไทด์ว่าจะไม่กลับมาแล้วแม่อยากไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ไม่อยากกลับมาอีก""ถ้าอย่างงั้นเราคงไม่ได้เจอกันอีกแล้วสิ""ไม่เป็นไรนะค๊า โอ๋
เมียกองขยะ แพ้ท้อง
เมษา....ปึก!!!"อ่ะ หนึ่งล้านบาทสำหรับความซิงของเธอ""ปึก!!!"ส่วนนี่อีกหนึ่งล้านพิเศษสำหรับการที่เธอทำให้ไอ้ไทด์มันเสียใจจนจะเป็นจะตายจนหนีไปอยู่ฮ่องกงแล้วไม่กลับมาอีก" ฉันยืนตัวสั่นมองเงินสองปึกที่ร่วงลงมากองที่พื้นตรงหน้า แต่อย่าหวังเลยว่าฉันจะก้มลงไปเก็บ ถึงแม้ชีวิตนี้ฉันจะไม่มีปัญญาหาเงินจำนว
เมียกองขยะ ต้องการความเป็นส่วนตัวคืน
พีเจ....."ฉันคิดว่าจะไปอยู่ฮ่องกง""ฮ่องกง??""ใช่ฉันจะย้ายไปอยู่ฮ่องกงอาจจะอยู่ที่นั่นตลอดไปเพราะตอนนี้ไม่มีคุณย่าแล้วฉันก็ไม่รู้จะอยู่ที่นี่ไปทำไมเพราะที่นี่มันไม่ใช่บ้านของฉันแต่แรก""แล้วงานที่บริษัท""บริษัทเป็นของนาย นายควรจะกลับมาดูแลได้แล้วนะ""ที่มึงจะไปไม่ใช่เพราะแค่เรื่องย่าใช่ไหม""มัน
เมียกองขยะ ไม่ได้นอนทั้งคืน
เมษา...ระหว่างทางกลับรีสอร์ตฉันเอาแต่นั่งมองกล่องยาคุมฉุกเฉินในมืออย่างสับสนในใจ เขาคงไม่อยากมีลูกกับฉันสินะ หึ ฉันก็ไม่น่าตั้งคำถามนี้ในใจเลยนะ เพราะคำตอบก็รู้ๆ เห็นๆ กันอยู่ ถึงตอนนี้เราจะมีอะไรกันแล้วแต่ฉันสำหรับเขาก็ยังไม่มีค่าไม่มีความหมายอยู่ดี แม้สถานการณ์ตอนนี้มันจะดีกว่าเมื่อก่อนที่เขาไม่
เมียกองขยะ ไม่อยากเป็นพ่อคน
พีเจ...กว่าผมกับเมษาจะเสร็จกิจกรรมบนเตียงก็เกือบไม่ทันเวลาเพราะวันนี้ผมตั้งใจจะไปทำบุญให้แม่ นานแค่ไหนแล้วที่ผมไม่ได้ทำบุญให้ท่าน ถ้าเมษาไม่พูดผมก็คงไม่ได้มาทำเพราะเมื่อคืนผมฝันถึงแม่ ใบหน้าของท่านยังสวยงามอยู่เหมือนเดิมเหมือนเมื่อครั้งที่ท่านยังอยู่กับผม ท่านไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด ผมกอดท่านด้วยควา
Anda juga akan menyukai
ยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.1K Dibacaมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ143.2K Dibacaเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว144.2K Dibacaให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน67.8K Dibacaซ้อใหญ่สกุลชาง
ไอส์'ลิต62 Dibacaเสน่ห์นางฟ้าใต้เงาราคี
ภัทรกร73 Dibacaยัยป้ารักนะครับผม
นิชา อลีนา218 Dibaca[NL]ปฏิญาณร้าย ทลายใจอัลฟ่า
SophiaPsp60 Dibaca
