LOGINShare
11/2
publish date:
2026-01-19 15:50:27
Latest chapter
เมียคุณภามว์ บทส่งท้าย แต่งงานกันไหม
ไม้เอกสูดลมหายใจเรียกความกล้าให้ตัวเองหนึ่งที ในมือกำช่อดอกบัวที่ตนพึ่งไปซื้อมาจากตลาดสดเมื่อตอนเช้ามืด พร้อมกับดอกไม้สำหรับใส่บาตรพระเหมือนเคยดวงตาคมเข้มเหลือบมองหญิงสาวซึ่งกำลังวุ่นวายอยู่ในครัวก่อนหันมองคนโน้นทีคนนี้ทีอย่างไม่ค่อยมั่นใจ “ไปสักทีไอ้เวร ตื่นเต้นเป็นเด็กหนุ่มอายุสิบห้าไปได้ มึงจะรอให้ลูกโตจนเข้าโรงเรียนเลยไหม”จนคนรอหนุ่นหลังชักเริ่มรำคาญจึงช่วยเรียกสติไปหนึ่งที โดยการถีบส่งเพื่อนให้พ้นหัวกระไดบ้าน “มึงไม่ใช่กูนี่ คนเยอะแยะมึงเห็นไหม”ถึงไม้เอกจะอายุสามสิบกว่าก็ใช่ว่าจะเขินไม่เป็นนะ โดยเฉพาะต่อหน้าคนในบ้านแบบนี้“งั้นแล้วแต่มึง กูว่าบางทีขอไปน้องเขาอาจจะไม่ตกลงก็ได้” หมอหนุ่มเหลือบมองช่อดอกบัวในมือเพื่อนแล้วส่ายหัว ไอ้ไม้เอกมันคิดได้อย่างไรเอาดอกบัวมาขอผู้หญิงแต่งงาน ขอเสร็จตั้งใจจะยกขึ้นไปไว้บนหิ้งเลยมั้ง“คนใจแคบอย่างมึงจะไปรู้อะไร ความหมายมันลึกซึ้งนะเว้ย!” ความจริงคือไม่รู้จะหาดอกไม้ที่สวยและดีกว่านี้มาจากไหน ต่างจังหวัดในตลาดสดแบบนี้มีดอกไม้ให้ซื้อไปไหว้พระก็ถือว่าดีแล้ว ถ้าไม่เอาดอกบัวมาที่เหลือก็มีแต่ดอกดาวเรือง“เออ! ไอ้คนใจกว้าง ถ้างั้นก็ช่วยทำใจกล้าๆ ด้
เมียคุณภามว์ 21/2
“ตามมาง้อเมียหรอ สมน้ำหน้าไอ้ควาย”นั่นคือคำแรกที่ชายหนุ่มใช้เอ่ยทักทายเพื่อนทันทีที่เห็นมันลงจากรถ พาลให้คนที่พึ่งถูกเมียหอบลูกหนีหงุดหงิดไปกันใหญ่ ขับรถมาตั้งแต่เมื่อคืนกว่าจะถึงที่นี่ฟ้าก็เกือบสว่างยังต้องทนฟังไอ้คนที่ไม่อยากเจอขี้หน้าซ้ำเติมอีกคนถูกเมียทิ้งจึงทำได้แค่มองฝ่ายตรงข้ามตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าด้วยสายตาไม่เป็นมิตร ทว่าในมือไอ้ไม้เอกดันถือถุงชุดดอกไม้ธูปเทียนหลายกำในนั้นกลับทำให้หมอทิมแปลกใจ“อย่าบอกนะว่ามึงจะลงทุนขอลาบวช เพราะง้อเมียไม่สำเร็จอะไอ้ไม้เอก”“บวชห่าอะไรละไอ้เพื่อนเวร หน้าที่กูต้องไปซื้อดอกไม้ให้เมียกับย่าใส่บาตรพระทุกเช้า คนบาปอย่างมึงจะไปเข้าใจอะไร”“ครับไอ้คนดี ง้อเมียมาเป็นปีแต่ทุกวันนี้ยังได้นอนแค่ข้างเตียง”บัดซบ! ไอ้ทิมแม่งรู้เรื่องน่าอายแบบนี้ได้ไงวะ อย่าบอกนะว่าแก้วเจ้าจอมเล่าให้ยายน้องสาวตัวแสบของเขาฟัง แล้วมะปรางก็เอาไปบอกต่อให้ไอ้ผัวเฮงซวยรู้อีกที สุดท้ายแล้วไม้เอกก็สบัดหน้าเดินนำขึ้นไปบนเรือน เพราะจนแต้มไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่ามันคืน ต้องยอมรับว่าตนเป็นพวกไม่เอาไหนจริงๆ คิดแล้วก็ท้อใจ แก้วเจ้าจอมตัวเล็กแค่นิดเดียว แต่ทำไมถึงใจแข็งเหลือเกิน… “สวั
เมียคุณภามว์ 21 เด็กชายน้ำน่าน
“เจ้าจอม? นอนไม่หลับเหรอ” คนตัวโตซึ่งนอนเหยียดยาวอยู่บนพื้นข้างเตียง เอ่ยถามหญิงสาวด้วความเป็นห่วง เมื่อได้ยินเสียงพลิกไปพลิกมาหลายนาทีแล้ว“อื้อ ปวดหลัง”ยิ่งอายุครรภ์เพิ่มขึ้นแก้วเจ้าจอมยิ่งใช้ชีวิตลำบาก “งั้นอยู่นิ่งๆ นะ” พอรู้สาเหตุไม้เอกจึงรีบลุกขึ้นมาบนเตียงแล้วบอกให้หญิงสาวขยับตัวก่อนเขาจะขึ้นมานั่งซ้อนหลังเธอเอาไว้ แล้วจับร่างอุ้ยอ้ายของว่าที่คุณแม่เอนลงซบกับแผงอกกว้าง “แบบนี้ดีขึ้นไหม” แก้วเจ้าจอมพยักหน้าแทนคำตอบฝ่ามือหนาลูบไล้ไปตามหน้าท้องนูน พร้อมกับนวดเบาๆ ตามแขนและลาดไหล่เพื่อสร้างความผ่อนคลายให้แม่ของลูก“จอมนอนทับคุณแบบนี้ คุณจะไม่อึดอัดหรอ”เธอเผลอแทนตัวเองด้วยชื่อเหมือนเมื่อครั้งเก่าก่อนโดยไม่รู้ตัว มีแต่คนฟังเท่านั้นที่ได้ยินและยังแอบยิ้มอย่างดีใจ“ไม่สักนิด ต่อให้มีแก้วเจ้าจอมอีกสิบคนพี่ก็รับไหว”“…” ไม่มีเสียงตอบรับจากแม่ของลูก พอความเงียบเข้าปกคลุมทั้งคู่จึงได้ยินแต่เสียงหัวใจของกันและกันที่เต้นโหมกระหน่ำเหมือนจะหลุดออกมาจากเบ้า “ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมาพี่ขอโทษนะครับ พี่มันโง่เองทั้งๆ ที่รู้ว่ารักแต่ก็ยังใจร้าย”“ที่คุณบอกว่ารักนี่คือรักจอมจริงๆ หรือเป็นเพรา
เมียคุณภามว์ 20/2
ช่วงสายของวันเสียงรถยนต์คนหรูที่แก้วเจ้าจอมคุ้นหูดีก็แล่นเข้ามาจอด ทว่าไม่อาจทำให้หญิงสาวเหลียวกลับไปมองได้เพราะยังเคืองเขาเรื่องเมื่อเช้าอยู่ เธอก็แค่อยากรู้ว่าไม้เอกไปทำอะไรที่พิษณุโลก คำถามนั้นมันตอบยากมากหรือไง “คุณไม้เอกกลับมาแล้วค่ะน้องจอม” เป็นพี่ใบพูลเสียอีกที่ดูตื่นเต้นนักหนากับการกับมาของเขา“ช่างเขาสิคะ”แก้วเจ้าจอมตอบราวกับไม่ใส่ใจทั้งที่หูผึ่งคอยฟังเสียงรถอยู่ตลอดเวลา ก็เมื่อคืนไม้เอกนอนน้อยอีกทั้งยังขับรถออกไปทำธุระไกลถึงพิษณุโลก เธอแค่เป็นห่วงในถานะเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเท่านั้น “ไม่คิดว่าลูกสาวฉันจะทำอะไรแบบนี้เป็นด้วย”มือบางซึ่งกำลังพับกลีบดอกบัวเพื่อนำไปถวายพระพุทธรูปหยุดชะงักงัน แก้วเจ้าจอมรีบหันไปตามต้นเสียงเพื่อดูให้แน่ใจว่าเธอฟังไม่ผิดและใช่! เจ้าของเสียงนั้นเป็นแม่ของเธอจริงๆ แล้วยังมีพ่อยืนอยู่ข้างๆ ด้วย“พ่อ! แม่!” น้ำเสียงของแก้วเจ้าจอมสั้นเครือพอๆ กับหยดน้ำตาที่ไหลหล่นลงมาอย่างตื้นตันใจ ร่างอุ้ยอ้ายของหญิงสาวอายุครรภ์เกือบหกเดือนวิ่งเข้าหาบุพการีทั้งสองแล้วโอบกอดไว้ราวกับลืมว่าตนเองกำลังตั้งท้อง“เบาๆ สิแก้วเจ้าจอมแกท้องอยู่นะเดี๋ยวหลานฉันได้ออกมาวิ่งเล่นก่
เมียคุณภามว์ 20 ดอกไม้แทนใจ
วันนี้เป็นวันเกิดแก้วเจ้าจอม ข้าวปลาอาหารที่ต้องใส่บาตรพระเลยมากอย่างกว่าปกติ เช้านี้หญิงสาวจึงต้องรีบตื่นเพื่อมาช่วยทุกคนเตรียมของ ทว่าตื่นมาข้างกายเธอกลับไร้วี่แววพ่อของลูกไปเสียแล้ว ไม่รู้ว่าไม้เอกลุกออกไปตอนไหนแต่ถ้าให้เดาเขาคงคลาดกับเธอไปแค่เสี้ยววิ เพราะแก้วเจ้าจอมรู้สึกได้ว่าพื้นที่นอนข้างกายยังมีกลิ่นไอกับความอบอุ่นของเขาตลบอบอวลอยู่“ของทุกอย่างเตรียมเสร็จแล้วหรอคะย่าเนียร”เจ้าของร่างอุ้ยอ้ายถามขึ้นเมื่อมาถึงแล้วทุกอย่างในครัวดูว่างเปล่า แก้วเจ้าจอมตั้งใจตื่นเร็วกว่าเดิมไปตั้งหนึ่งชั่วโมงแล้วนะแต่ก็ยังไม่ทันคนอื่นๆ อยู่ดี“เด็กๆ ยกลงไปข้างล่างหมดแล้วเหลือแต่ดอกไม้ถวายพระ ไม่รู้มันไปซื้อถึงไหน”‘มัน’ ที่ว่านั่นคือหลายชายตัวดี ที่เดินทำหน้าระรื่นออกมาจากห้องหลานสะใภ้ของนางเมื่อเช้า ไอ้ไม้เอกมันคิดว่าย่ามันหัวหงอกปานนี้จะโง่เง่าจนไม่รู้หรือไง ว่ามันแอบย่องขึ้นเรือนแทบทุกคืน เด็กในบ้านก็รู้กันหมดแค่ไม่กล้าเอาไปพูดมีแค่แก้วเจ้าจอมโฉมงามดอกนี้เท่านั้นแหละ ที่ไม่รู้ตัวว่าผัวแอบย่องขึ้นห้องเข้าไปดอมดมแทบทุกคืน “จอมไม่ได้ออกมาช่วยทุกคนเลย” หญิงสาวหน้ามุ้ยเพราะรู้สึกผิดวันเกิดตัวเ
เมียคุณภามว์ 19/3
“ดูๆ ไปกูก็ดูเหมือนชู้เหมือนกันนะ” แต่ไม่ใช่ไง… กูเป็นผัว! ไม้เอกอยากจะตะโกนให้คนทั้งโลกรับรู้ว่าไอ้คนเลวๆ คนนี้นี่แหละเป็นผัวของแม่ดอกแก้วเจ้าจอมซึ่งกำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงแสงสลัวจากโคมไฟเล็กๆ ข้างหัวแตียงทำให้เขาเห็นทุกอย่างค่อนข้างชัดเจน ไม้เอกหันไปสบตากับไอ้แมวอ้วนข้างกายหญิงสาวหนึ่งทีและเหมือนเจ้าส้มฉุนจะเข้าใจเพราะมันมักจะกระโดดลงจากเตียงแล้วกลับไปนอนในที่ของมันทุกครั้ง โดยไร้เสียงร้องรบกวนเมื่อชายหนุ่มแอบย่องเข้ามาในห้อง“น่ารักมากลูกพ่อ” ไม้เอกไม่ลืมกระซิบชมเจ้าส้มฉุนเบาๆ ในเมื่อแก้วเจ้าจอมแทนตัวเองว่าแม่กับเจ้าส้มฉุนไม้เอกก็ต้องเป็นพ่อน่ะถูกแล้วร่างสูงพยายามแทรกกายเข้าไปในผ้าห่มผืนหนาให้แผ่วเบาที่สุด หากเขาทำแก้วเจ้าจอมตื่นการแอบย่องขึ้นบ้านเพื่อแอบมานอนกอดเมียทุกคืนจะไม่เป็นความลับอีกต่อไป หนักสุดไม้เอกอาจโดนไล่ออกจากบ้านด้วย“คิดถึงพ่อไหมเด็กดี” ฝ่ามือหนาลูบไล้หน้าท้องนูนเบาๆ เพื่อทักทายลูกน้อยในนั้น และครั้งนี้ลูกชายตัวน้อยที่ไม้เอกพึ่งรู้เพศเมื่อไม่กี่วันก่อน ก็ดิ้นตอบสนองเขาเป็นครั้งแรก “หนูทักทายพ่อหรอครับ” และด้วยความดีใจทำให้ไม้เอกเผลอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียง
เมียคุณภามว์ 14/2
อลีนาลอบถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า ท่ามกลางวงสรวลเสเฮฮาของเพื่อนร่วมงาน ที่มารวมตัวกันกินเลี้ยงวัดเกิดของ ‘บุ๋ม’ ซึ่งเป็นหนึ่งในพนักงานของร้านแถมยังเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอในที่ทำงานอีกด้วย เพราะถ้าไม่ใช่งานวันเกิดของเพื่อนคนนี้ อลีนาคงไม่มาเดิมทีพวกเธอนัดกันไปกินชาบูหลังเลิกงานแค่ไม่กี่ค
Last Updated : 2026-03-20เมียคุณภามว์ 12/2
ซึ่งกว่าจะเสร็จสิ้นก็กินเวลาไปหลายนาทีจนเหงื่อโซมกาย กระทั่งสองร่างกระตุกเกร็งในช่วงจังหวะสุดท้าย “อ๊ะ ! / อ๊า !” อลีนาก็ฟุบหน้าลงกับอกแกร่งพร้อมกับลมหายที่ใจรวยรินแต่พอนึกขึ้นได้ว่า ไม่ควรอยู่ในท่าสุ่มเสี่ยงแบบนี้นาน เธอก็รีบถอดถอนตัวตนของภูภามว์ออก แล้วพลิกร่างลงมานอนข้างเขาแทนดวงตากลมโตเหม่อมอ
Last Updated : 2026-03-20เมียคุณภามว์ 15 ไม่ควรรัก
วินาทีที่เห็นรถ Jeep คันคุ้นตาจอดรออยู่ อลีนาก็พุ่งตัวเข้าไปเปิดประตูทันที ทว่าที่นั่งฝั่งข้างคนขับกลับไม่ได้ว่างเปล่าอย่างใจคิด รอยยิ้มดีใจบนใบหน้าพริ้มเพรา จึงค่อย ๆ เลือนหาย หลงเหลือไว้เพียงความฉงนและแววตาสื่อคำถามที่เธอใช้มองเขาทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงขึ้นมานั่งบนรถคุณภูภามว์ได้ ?“ปิดประตู แล้วไปน
Last Updated : 2026-03-20เมียคุณภามว์ 10/2
ปัง ! ปัง ! ปัง !ในขณะที่อลีนากำลังเดินทางไปเฝ้าพระอินทร์ อยู่ ๆ เสียงเคาะประตูรัว ๆ ก็ดังสนั่นหวั่นไหว ไม่สิ ! ต้องเรียกว่าทุบถึงจะถูก ขนาดบานกระจกที่หน้าต่างยังสั่นสะเทือน ทำให้เธอต้องขยี้หูขยี้ตาลุกพรวดพราดขึ้นมาเพราะคิดว่าเกิดเหตุร้ายแต่พอเปิดประตูออกมาถึงกับผงะ ไม่มีใครที่กำลังจะตายทั้งนั้น
Last Updated : 2026-03-19
You may also like
ภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว47.2K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน93.7K viewsรักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา52.1K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน78.0K viewsนางร้ายในสายลม
เนื้อทราย195 viewsเลออนลวงรัก
Duangkwan889 viewsประธานคลั่งรัก
เพลินฝัน18 viewsคลื่นใต้น้ำ
คันฉ่องส่องจันทร์712 views
