LOGINภายในห้องนอนของเด็กเลี้ยงคนใหม่ ตอนนี้กำลังร้อนระอุไปด้วยไฟราคะ ที่ต่างคนต่างสาดเข้าใส่หากันอย่างไม่มีใครยอมใคร รดาเองถึงแม้จะเป็นครั้งแรก แต่ด้วยสัญชาตญาณของความต้องการ ที่ถูกปลุกเร้าจากคนที่ช่ำชองกว่าอย่างธันวา มันก็ทำให้เธอตอบสนองอีกฝ่ายได้อย่างถึงอกถึงใจ
“พร้อมกันรดา”
“อือ อ๊ะ อ๊า คุณธัน รดาจะเสร็จ อ๊า”
“ฉันก็จะเสร็จแล้ว เธอรัดแน่นมาก ทั้งรัดทั้งดูด ซี๊ด”
ตับ! ตับ! ตับ!
เมื่อกำลังจะถึงจุดหมายปลายทาง ธันวาก็รัวเอวสอบใส่รูร่องของรดาอย่างบ้าคลั่ง เสียงหอบหายใจของคนทั้งคู่ดังสอดประสานกับเสียงครวญครางอันสุขสม ดังกึกก้องระงมไปทั่วทั้งห้อง จนในที่สุด....
กรี๊ด!! / อ๊า~
เมื่อแตกกระจายไปแล้วรอบหนึ่ง มีเหรอที่คนอย่างธันวาจะจบ ยิ่งมาเจอเด็กเลี้ยงคนใหม่ที่ดูจะเข้ากับเขาได้ทุกอย่าง ไม่ว่าเขาจะทำท่าไหน ต้องการอะไร รดาก็ตอบสนองเขาได้อย่างถึงอกถึงใจ นี้ถ้าไม่ได้เป็นคนแรกของเธอเอง ก็คงจะคิดว่าเธอก็ช่ำชองและมีผ่านมาในระดับหนึ่งเลยแหละ
“อื้อ คุณธัน จะทำต่อเหรอคะ”
“ขออีก”
เมื่อเห็นว่าคนจ้างต้องการอีก รดาก็ไม่อาจขัด เธอไม่รู้ว่าเขาทำกับเธอนานแค่ไหน รู้แต่เพียงว่าเธอตื่นเช้าขึ้นมา สภาพของเธอแทบจะดูไม่ได้ แขนขาที่เคยมีเรี่ยวมีแรง บัดนี้แทบจะอ่อนเปลี้ย แรงจะลุกไปเข้าห้องน้ำก็แทบจะไม่มี
กว่าที่รดาจะลากสังขารของตัวเองไปจัดการชำระร่องรอยแห่งกามอารมย์ที่เธอและคุณธันวาได้สรรสร้างมันขึ้นมาตั้งแต่เมื่อคืนนี้ได้ ก็กินเวลาไปค่อนข้างนาน
ทันทีที่เธอเปิดประตูห้องนอนออกมาก็พบกับคุณธันวา ที่ดูเหมือนว่าเขากำลังจะออกไปข้างนอก เธอจึงค่อยๆ เดินเข้าไปหาเขา และเอ่ยถามไถ่
“คุณจะไปข้างนอกเหรอคะ”
“อืม ส่งเลขบัญชีของเธอมาในไลน์นะ เดียวจะจัดการเรื่องเงินให้”
“ค่ะ”
“แล้วจะไปวันนี้ใช่ไหม ตรวจสุขภาพ”
“ค่ะ ว่าจะไปวันนี้เลย แต่จะเป็นช่วงบ่ายๆ แล้ววันนี้คุณจะกลับมาค้างที่คอนโดไหมคะ”
“ก็บอกแล้วไง ว่าถ้าจะมา จะบอกเอง” ธันวาหันมาตอบ รดาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“ขะ ขอบโทษค่ะ”
“ได้ผลตรวจแล้วส่งเข้าไลน์ให้ฉันด้วยนะ”
“ค่ะ”
ธันวาไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ ชายหนุ่มหันมาหยิบเอากุญแจรถและสาวเท้าเดินออกไปจากห้องทันที ปล่อยให้รดายืนนิ่งด้วยความรู้สึกผิดที่ไปก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวของเขา
เรือนพ่อเลี้ยงธงชัย....
บ้านไม้เรือนไทยหลังใหญ่ ที่มีเอกลักษณ์สถาปัตยกรรมล้านนาผสมผสานกับความทันสมัยของยุคปัจจุบันหลังนี้ เป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัววงศ์วารกุล ซึ่งผู้ครอบครองคนปัจจุบันก็คือนายธงชัย หรือพ่อเลี้ยงธงชัย นักธุรกิจใหญ่ของจังหวัดเชียงใหม่ ผู้ซึ่งมีกิจการครอบคลุมเกือบทั้งจังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดใกล้เคียง ไม่ว่าจะเป็นสัมปทานป่าไม้ ธุรกิจโรงแรม ร้านอาหาร หรือแม้กระทั่งแผงตลาดและห้องเช่า
พ่อเลี้ยงธงชัยมีทายาทเพียงสองคน นั้นก็คือ เธียร บุตรชายคนโต ที่เกิดจากภรรยาคนแรกที่ตอนนี้เธอนั้นได้จากโลกนี้ไปแล้วเมื่อหลายสิบปีก่อน และบุตรชายคนเล็กนั้นก็คือธันวา ที่เกิดจากภรรยาคนที่สองของพ่อเลี้ยง
เธียรผู้เป็นบุตรชายคนโต เรียนจบปริญญาโทมาจากฝรั่งเศล เขามีความเก่งกาจในการบริหารธุรกิจ ชายหนุ่มเป็นคนที่สุขุม เงียบ นิ่งลึก ยากต่อการคาดเดา และเด็ดขาดในทุกๆ เรื่อง พ่อเลี้ยงธงชัยจึงให้อำนาจและอภิสิทธิ์ต่างๆ ทั้งในบ้าน ทั้งนอกบ้านให้กับเธียรเป็นผู้บริหาร ดูแล และจัดการทุกสิ่งทุกอย่างแทน แม้กระทั่งการควบคุมดูแลน้องชายเพียงคนเดียวอย่างธันวา
ในปัจจุบันเธียรนั้นได้แต่งงานกับ หนูเมย์ บุตรสาวของผู้ว่าราชการจังหวัด แถมตอนนี้คนทั้งคู่ก็มีหลานชายฝาแฝดมาให้คนเป็นปู่ได้ชื่นชมแล้ว
แต่สำหรับบุตรชายคนเล็ก ที่แตกต่างกับคนเป็นพี่โดยสิ้นเชิง ไม่ว่าจะเป็นด้านการศึกษาที่กว่าจะได้ใบปริญญาตรีมาประดับบารมี พ่อเลี้ยงต้องใช้เงินไปไม่รู้เท่าไหร่ พอเรียนจบออกมาก็เอาแต่เที่ยวเตร่ ผลาญเงินใช้ไปวันๆ ไม่คิดที่จะช่วยคนเป็นพ่อ เป็นพี่ทำงานเลยซักนิด
ส่วนนางมลธา ผู้เป็นภรรยาคนที่สองและเป็นแม่ผู้ให้กำเนิดธันวานั้น ก็ไม่สามารถควบคุม ดูแลผู้เป็นบุตรชายได้เลย เพราะนางเลี้ยงดูธันวามาแบบผิดๆ ตามใจกันจนเสียคน และด้วยความที่นางเป็นภรรยาคนที่สอง แถมผู้เป็นสามียังมอบอำนาจ และสิทธิ์ขาดในเรื่องต่างๆ ให้กับเธียร บุตรชายคนโต ทำให้นางมลธาเกิดความอิจฉา พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ลูกของนางเท่าเทียมกับเธียร ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานหรือเรื่องคู่ครอง แต่ถึงนางมลธาจะพยายามแค่ไหน ธันวาก็ไม่เคยทำตาม หรือเชื่อฟังเลยซักครั้ง จะมีก็เพียงแต่เธียรและพ่อเลี้ยงธงชัยที่จะสามารถออกคำสั่งหรือควบคุมธันวาได้
“ไม่มาซะมื้อค่ำเลยหล่ะ”
ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในเรือนใหญ่ ธันวาก็ถูกคนเป็นพ่อเอ่ยเหน็บแนมขึ้นทันที เพราะวันนี้ชายหนุ่มนั้นจะต้องกลับเข้าบ้านตั้งแต่ช่วงเช้าแล้ว แต่นี้เวลาเกือบจะบ่ายสาม ก็ไม่แปลกหรอกที่ธันวาจะโดนคนเป็นพ่อตำหนิ
“คุณค่ะ ด่าดุลูกนักเลยค่ะ”
นางมลธาที่นั่งจิบชาอยู่ข้างๆ ผู้เป็นสามี เอ่ยปากช่วยลูกชายของนางอีกแรง
“คุณก็เอาแต่ตามใจมัน ดูสิทุกวันนี้มันทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันกับเขาบ้างหรือยัง อย่าคิดว่าผมไม่รู้นะ ว่าคุณโอนเงินให้มันเพิ่มอีกเดือนนี้”
“ก็ลูกอยากได้นาฬิกาใหม่ เงินเดือนที่ตาเธียรจ่ายให้น้อง มันก็ไม่พอนี้ค่ะฉันก็เลยเอาในส่วนของฉันให้ ก็เท่านั้น ไม่ได้เดือดร้อนกองกลางซะหน่อย”
“เงินเดือนจ่ายเดือนละสามแสน ไม่รวมกับสิ่งของที่อยากได้ในแต่ครั้ง ถ้ารู้จักใช้ ทำไมมันจะไม่พอ”
“ก็เลี้ยงไว้กี่คนหล่ะผู้หญิงนะ มันจะไปพอได้อย่างไร”
“คุณพี่ค่ะ น้องขอ แค่นี้ลูกก็เสียใจมากพอแล้ว จะดุด่าให้มันได้อะไรขึ้นมาอีกหล่ะค่ะ ใช่สิ นี้ไม่ใช่ลูกชายคนโปรดของคุณพี่นี้ค่ะ ตาธันทำอะไรก็ผิด ไม่เคยดีในสายตาของคุณพี่เลย”
“มลธา!!”
ธันวาที่เห็นคนเป็นพ่อและแม่ทะเลาะกันในเรื่องพฤติกรรมการใช้เงินของเขาแล้ว ก็ส่ายหัวด้วยความเบื่อหน่าย เท้าหนารีบก้าวเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสองที่เป็นห้องนอนของตนทันที
ชายหนุ่มเบื่อหน่ายทุกครั้งที่กลับมาบ้าน นี้ถ้าหากว่าไม่ใช่วันครอบครัวที่ทุกคนจะต้องอยู่บ้านและร่วมรับประทานอาหารในมื้อเย็นนะ จ้างให้เขาก็ไม่มาหรอก
และการที่เขาถูกคนเป็นพ่อเอาไปเปรียบเทียบกับพี่เธียรอยู่บ่อยๆ ธันวาก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจหรือด้อยค่าอะไรหรอก เพราะความเป็นจริงเขาก็เป็นแบบที่พ่อพูดนะถูกแล้ว เขาไม่อยากทำงาน ไม่อยากรับผิดชอบอะไร เขายังอยากใช้ชีวิตแบบนี้อยู่ มีเงินใช้ มีเพื่อนฝูง มีผู้หญิงล้อมหน้าล้อมหลัง ดีออกจะตาย
ทันทีที่ถึงห้องนอนส่วนตัว ธันวาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมานอนเล่นเพื่อรอเวลาอาหารเย็น ชายหนุ่มเปิดดูไลน์กลุ่มของเพื่อนๆ ก็เห็นว่าพากันนัดแนะที่จะจัดปาร์ตี้งานวันเกิดของ ไอ้เพลิง เพื่อนสนิทในกลุ่ม
เพลิง : @ธันวา คืนพรุ่งนี้ห้องมึงว่างไหม
ธันวา : ว่าง มีอะไร
เพลิง : ยืมสถานที่จัดงานวันเกิดหน่อย ห้องกูไม่ได้ รอบที่แล้วพ่อกูด่ายับเลย แถมตัดเงินเดือนกูอีก
ไม้ : @เพลิง กูเตียมของดีไว้รอแล้วนะ รอบนี้มีแต่เด็ดๆ
เพลิง : @ธันวา ว่าไง สะดวกไหม
ธันวา : อืม ตามนั้น
ธันวาตอบตกลง โดยที่เขาก็ไม่ได้ลืมว่ามีหญิงสาวอีกคนอาศัยอยู่ที่คอนโดนั้น เพราะธันวาถือว่าเขาได้ทำข้อตกลงกับเธอเป็นอันเข้าใจกันเรียบร้อยแล้ว ว่าเธอจะไม่บอกใคร จะไม่ให้ใครรู้ว่าเธอพักอาศัยอยู่ที่นั้นเหมือนกัน เพราะถ้าหากคุยกันไม่รู้เรื่อง หรือไม่สามารถทำตามได้ ก็คงต้องยุติทุกอย่าง
เมื่อนึกถึงเด็กเลี้ยงคนใหม่ ที่วันนี้เธอบอกว่าจะออกไปโรงพยาบาลเพื่อทำการตรวจสุขภาพและตรวจโรคติดต่อ แต่ทำไมป่านนี้แล้ว ยังไม่ส่งผลการตรวจมาให้เขานะ เงินเดือนและค่าทิปพิเศษที่เธอทำให้เขาประทับใจมากเมื่อคืนนี้ เขาก็ได้ทำการโอนไปให้ตั้งแต่ขับรถออกมาจากคอนโดแล้ว
แต่ก็ใช่ว่าชายหนุ่มนั้นจะโทรถามหรือทักหาหญิงสาว มันคือหน้าที่ของเธอที่จะต้องทำตามและรายงานผลให้เขาทราบ เพราะเขาคือคนที่จ้างและจ่ายเงินเธอ
Line : รดา
รดา : Send picture
รดา : ผลตรวจค่ะ
ไม่นานคนที่เขากำลังบ่นถึง ก็ส่งผลการตรวจสุขภาพมาให้กับเขา ธันวาจึงไม่รอช้าที่จะรีบเปิดตรวจสอบผลการตรวจทันที
ธันวา : อืม พรุ่งนี้ช่วงค่ำ เพื่อนฉันจะไปจัดงานวันเกิดที่ห้องนะ จัดการตัวเองด้วยหล่ะ
รดา : ค่ะ
เมื่ออีกคนรับทราบ ธันวาก็ไม่ได้พูดคุยหรือถามไถ่อะไรต่อ เขากำลังจะกดออกจากแอพพลิเคชั่นไลน์ พลันสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับรายชื่อบรรดาสาวๆ ที่เคยร่วมหลับนอนกับเขา หรือแม้กระทั้งอดีตเด็กเลี้ยงที่ผ่านๆ มา
นิ้วเรียวค่อยๆไถตรวจสอบดูไปทีละชื่อและเมื่อดูเสร็จเขาก็ทำการไล่ลบและบล็อคสาวๆ เหล่านั้นออกจากเครื่องทันที โดยที่ตัวของธันวาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมจู่ๆ ถึงอยากจะเคลียร์ ทั้งที่เมื่อก่อนเขาก็ไม่เคยคิดที่จะเข้ามาดูหรือเคลียร์ออกจากเครื่องเลย จนรายชื่อสาวๆ ในแอพพลิเคชั่นไลน์มีเกือบเป็นร้อย
ธันวาทำการไล่ลบรายชื่อของสาวๆ อยู่นานสองนาน จากรายชื่อผู้ติดต่อมีเกือบเป็นร้อย ตอนนี้เหลือในเครื่องเฉพาะคนที่สำคัญจริงๆ เท่านั้น
เมื่อทำการลบเสร็จ ยังเหลือเวลาอีกตั้งเกือบสามชั่วโมง กว่าจะถึงเวลาทานมื้อเย็น ธันวาเลยคิดว่าจะงีบซักหน่อยเพราะเมื่อคืนนี้กว่าเขาจะได้นอนก็เกือบจะตีห้า เพราะมัวแต่หลงระเริงกับเด็กเลี้ยงคนใหม่อยู่
“บรรยากาศดีมากเลยค่ะ พื้นที่กี่ไร่คะ กว้างขวางมาก”“เฉพาะสวนผลไม้ 250 ไร่ พื้นที่ของบ้านพักตากอากาศ อีก 10 ไร่ ส่วนที่พักของคนงานก็ประมาณ 5 ไร่นะ”“แล้วใครดูแลให้ค่ะ พื้นที่เยอะขนาดนี้”รดาเอ่ยถามสามี ที่กำลังทำหน้าที่ขับรถกอล์ฟ พาเธอกับน้องธาร เที่ยวชมสวนอยู่“หลานชายคนเดียวของแม่นะ มันชื่อคเชนทร์ หรือไอ้ช้าง มันเป็นเจ้าของรีสอร์ทที่เราขับผ่านมาเมื่อกี้ หนูได้สังเกตไหม”“ที่อยู่ก่อนจะถึงบ้านพักตากอากาศใช่ไหมคะ รีสอร์ทใหญ่ๆ นั่นหรือเปล่า”“ใช่ นั่นล่ะ ที่จริงพ่อกับแม่มันมีธุรกิจอยู่ที่กรุงเทพนะ แต่มันไม่ชอบไง แหวกแนว โยนทุกสิ่งทุกอย่างให้พี่สาวกับพี่เขยมัน แล้วหนีมาทำรีสอร์ทอยู่ที่นี้ มันเก่งมากเลยนะ เริ่มต้นเองทุกอย่าง จนตอนนี้รีสอร์ทของมันไปได้สวยเลยแหละ ลูกค้านี่ จองคิวเป็นปีๆ สวนของเราก็เลยมีผลพลอยได้ไปกับธุรกิจของมันด้วย”“เพราะลูกค้าที่มาพัก มันก็จัดทำแพ็กเกจทัวร์ รวมสวนผลไม้ของเราเข้าไปในแพ็กเกจด้วย”“ย่าของน้องธารที่มีศักดิ์เป็นน้าสาวของมัน ก็เลยถือโอกาสนี้ ให้มันดูแลเลย”“โห้ เขาเก่งมากเลยนะคะ ดูแลคนเดียวยังไงไหว”“มีผู้จัดการสวนอีกสองคนช่วยมันดูแลด้วย”“อ้อ แบบนี่นี้เอง”“เด
“แอ๊~ งัมงัม อ้อ...แอ้”เสียงเล็กๆ ของลูกสาว ปลุกให้พ่อและแม่ตื่นขึ้นมาในยามเช้าด้วยสภาพที่งัวเงีย ราวกับคนไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันทั้งคู่ก็ใช่นะสิ กว่าพ่อของน้องธารจะยอมปล่อยให้เธอนอนก็เกือบจะรุ่งสาง เมื่อหนำใจที่โซฟาแล้ว เขาก็อุ้มกระเตงเธอไปยังคอกกั้นอันเก่าของลูกสาว ที่ถูกยกมาเก็บไว้ที่ห้องของเขา จนจุดสุดท้ายก็คือห้องน้ำ ก่อนที่เธอจะเผลอหลับไป“ตื่นเช้าจังเลยครับ ลูกสาวของปาป๊า”“แง๊ มัมมัม”“อือ หิวหรือเปล่าคะ”รดาหันไปมองดูนาฬิกาที่ติดอยู่มุมห้อง ก็เห็นว่าเกือบจะ 7 โมงแล้ว น้องธารจะต้องกินนม เธอจึงลุกเตรียมอุ่นนมให้กับลูกสาวตัวน้อยทันทีส่วนธันวาก็นอนกอดฟัด กอดเหวี่ยงเจ้าเด็กตัวกลม ที่นอนยิ้มแป้นกับตุ๊กตาหมีคู่ใจอยู่ อย่างมีความสุขธันวาตั้งใจจะพารดาและน้องธารออกเดินทางไปสวนผลไม้ ซึ่งเป็นมรดกตกทอดมาจากฝั่งแม่ของเขา ในช่วงบ่ายๆ เพราะช่วงเช้ารดาขอเคลียร์งานที่ร้านก่อน“นมอุ่นๆ ของลูกสาวแม่มาแล้วค่ะ”ทันทีที่เห็นขวดนมในมือของแม่ เด็กหญิงตัวน้อยแก้มกลม ก็ตีขาไปมาด้วยความดีอกดีใจ จนลูกกระดิ่งที่ติดอยู่กับกำไลข้อเท้า กระทบกันส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง“ดีใจใหญ่เลยนะ อร่อยใช่ไหมล่ะ นมของแม่นะ
ตอนพิเศษ 3เดี๋ยวลูกตื่น NC++ธันวาวางร่างบอบบางของเมียให้นอนราบไปบนโซฟา แล้วขยับออกมาเพื่อจัดการกับบ็อกเซอร์ที่สวมใส่อยู่อย่างรวดเร็ว“ทำที่เตียงเดี๋ยวยัยหนูตื่น”รดานอนมองพ่อของลูกที่กำลังชักรูดท่อนเอ็นใหญ่ ที่ในอดีตเธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ“พร้อมมีคนที่สองหรือยัง”ธันวาเอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนที่จะขึ้นคล่อมร่างของเมียสุดที่รักริมฝีปากหนาประกบจูบอย่างรวดเร็ว จนรดาตั้งหลักไม่ทัน ลิ้นใหญ่พยายามกระหวัดดูดดึงและไล่ต้อน จนลิ้นเล็กยอมล่าถอย ให้พ่อของลูกได้ดูดและดึงตามอำเภอใจกลิ่นเหล้าอ่อนๆ ที่ยังติดอยู่ในลมหายใจ ช่างกระตุ้นให้ความรู้สึกอยาก มีมากขึ้นเรื่อยๆ จากที่นอนแน่นิ่งให้พ่อของลูกเป็นฝ่ายกระทำ รดาก็ค่อยๆ สู้กลับ จนธันวาครางฮือฮาอยู่ในลำคอ เมื่อเห็นว่าเมียเริ่มจะตอบสนองความต้องการนี้เหมือนกันใบหน้าคมคายค่อยๆ ละออกจากซอกคอขาวผ่องที่บัดนี้เต็มไปด้วยรอยแดงจากการซุกไซและสูดดม เพราะหนวดของเขาเริ่มจะยาวพอดีแววตาที่เคยเรียบนิ่ง บัดนี้กำลังเปล่งประกาย เมื่อสบเข้ากับเนินภูเขาไฟสองลูก ที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าจุกสีชมพูอมน้ำตาลเพราะผ่านการตั้งครรภ์ลูกสาวตัวน้อย กำลังแ
หลังจากที่ธันวาได้พารดาไปจัดการทุกอย่างให้ถูกต้องตามกฏหมาย เพื่อให้เธอกับลูกได้มีสิทธิ์ตามที่ควรจะเป็นคนทั้งคู่ก็ยังคงใช้ชีวิตกันตามปกติ บางครั้งธันวาก็มาค้างที่ร้านกับเธอและลูก หรือบางครั้งเธอกับลูกก็ข้ามฝั่งไปค้างที่ห้องของเขา จนตอนนี้คนในตลาดรู้กันหมดแล้ว ว่าเธอกับธันวาเป็นอะไรกันส่วนเรื่องการจัดงานแต่งรดาเองไม่ค่อยอยากจะจัดเท่าไหร่นัก เพียงแค่ทะเบียนสมรสเธอก็พอใจแล้ว เพราะเธอไม่ได้มีครอบครัวหรือญาติพี่น้องที่ไหน แต่ทางธันวาและครอบครัวไม่ยอม อย่างน้อยก็ถือเป็นการให้เกียรติตัวเธอเอง และประกาศให้ทุกคนได้รับรู้ ว่าเธอคือสมาชิกของวงศ์วารกุล คือลูกสะใภ้คนเล็กของพ่อเลี้ยงธงชัยการทำหน้าที่พ่อและแม่ให้กับน้องธาร รดาและธันวาก็ไม่เคยขาดตกบกพร่อง โดยเฉพาะคนเป็นพ่อที่อาสาทำแทนแทบทุกอย่าง จนทิวากรและลุงรพีแซวกันยกใหญ่ ว่าธันวาเป็นคนขี้กลัว กลัวลูก กลัวเมียไม่รักแต่ธันวาก็หาได้ใส่ใจไม่ เพราะมันก็เป็นอย่างที่เขาพูดจริงๆ นั่นแหละ จากที่เคยเที่ยวเตร็ดเตร่ สังสรรค์กับเพื่อนฝูงแทบจะทุกวัน แต่ตอนนี้ไม่เหลือเค้าโครงเดิมของธันวาเลย เพราะเลิกงานปุ๊บ ธันวาก็ตรงดิ่งกลับมาร้าน เพื่อมาช่วยรดาดูแลลูกหากเ
“หยุด!”รดาผลักใบหน้าคมคายที่กำลังซุกไซ้และสูดดมบริเวณซอกคอของเธอให้หยุด พร้อมกับเบี่ยงตัวออกจากอ้อมกอดของธันวาทันที จนคนที่คิดจะได้รักเมียหนักๆ ถึงกับทำหน้าจ๋อย“อะไร เราคืนดีกันแล้วนะ”“พึ่งคืนดี ก็จะรุ่มร่ามใส่เลยหรอคะ”“อ้าว ก็คนมันคิดถึงเมียนี่น๊า ไม่ได้ทำกับเธอปีกว่าเลยนะ เธอไม่สงสารเหรอ”“ตัดสินใจจะใช้ชีวิตร่วมกันแล้ว ห้ามโกหกกัน”รดาชี้หน้าอย่างคาดโทษ แค่เริ่มต้นก็ยังคิดจะโกหกกัน แล้วต่อไปเธอจะเชื่อใจเขาได้อย่างไร“ฉันโกหกอะไร?”“ก็เรื่องที่บอกว่าไม่ได้ทำมาปีกว่า ไม่ได้ทำกับฉันก็จริงค่ะ แล้วผู้หญิงคนอื่นล่ะ อย่าบอกว่าไม่มี เพราะฉันไม่มีทางเชื่อ”“โอ้โห้ นี่ฉันมักมากในกามขนาดนั้นเลยหรอ เธอถึงคิดแบบนั้น”“ใช่”“แล้วถ้าบอกว่าตั้งแต่มีเธอในชีวิต ฉันก็ไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นล่ะ เธอจะเชื่อฉันไหม”รดาจ้องหน้าของเขาด้วยความแปลกใจ แต่ธันวากลับนิ่ง ไม่แสดงอาการล่อกแล่กให้เธอได้เห็น มีเพียงแต่แววตาที่นิ่งลึก บ่งบอกว่าเขาพูดจริง ไม่เคยโกหก“แล้วผู้หญิงที่เคยเจอที่คอนโดล่ะ เป็นใคร”เธอนึกถึงเหตุการณ์ที่คอนโดในวันนั้นขึ้นมาเมื่อไหร่ เธอก็เจ็บปวดไม่เคยหาย“แม่ของสองแฝดไม่เคยพูดอะไรเกี่ย
“น้องธารของพี่!”“น้องน้อยมาแล้ววว”จะได้ยินเสียงแบบนี้ทุกครั้ง ที่ธันวาพารดาและน้องธารกลับมาบ้านใหญ่ นั้นก็คือเสียงดีใจของพี่ชายฝาแฝด อย่างพี่ธามกับพี่ธีร์ เดี๋ยวนี้ต้องเรียกว่าพี่ เพราะบอกทุกคนว่าตัวเองมีน้องแล้ว ห้ามให้คนอื่นเรียกตัวเองว่าน้องเหมือนกับที่ผ่านมาเด็ดขาดตอนนี้น้องธารอายุย่างเข้าเดือนที่ 6 แล้ว เริ่มจะนั่งพยุงตัวได้เอง ชอบส่งเสียงพูดคุยอ้อแอ๋กับลูกค้าของแม่ตัวเองอยู่บ่อยครั้ง นอกจากจะติดใจกุยช่ายของแม่แล้ว ลูกค้าก็ต้องมาติดใจกับความน่ารักและซุกซนของน้องธารอีกวันแรกที่ลืมตามาดูโลก เลี้ยงง่ายแบบไหน ทุกวันนี้ก็ยังคงเลี้ยงง่ายแบบนั้น มันทำให้พ่อและแม่อย่างธันวาและรดา ไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไรนักส่วนความสัมพันธ์ของธันวาและรดา ก็ยังคงรักษาความเป็นพ่อและแม่ของน้องธาร ส่วนเรื่องอื่นๆ ธันวาก็ไม่อยากเร่งรีบเธอเท่าไร เขาอยากให้เธอเต็มใจ ไม่อยากบังคับเพราะชีวิตคู่มันต้องเริ่มจากความเต็มใจของทั้งสองฝ่าย ไม่อยากให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องฝืนใจ เพราะมันจะทำให้ครอบครัวไม่มีความสุขรดายังคงขายกุยช่ายอยู่เหมือนเดิม ซึ่งธันวาก็เคยขอร้องให้เธอหยุดทำ แต่รดาเองก็ปฏิเสธ เธอยังอยากที่จะทำร้านกุยช่า