LOGIN“ฉันป้องกันตัวเองดีทุกครั้ง เธอไม่ต้องเป็นห่วง”
“และไม่ใช่แค่กับเธอ ผู้หญิงทุกคนที่ฉันมีอะไรด้วยก็เหมือนกัน”
ธันวาไม่ได้โกหก แต่เขาพูดความเป็นจริงทุกอย่าง ส่วนหญิงสาวที่เขาพึ่งจะตกลงทำสัญญาเลี้ยงดูเธอ ในฐานะเด็กเลี้ยงหรือเอาง่ายๆ ก็นางบำเรอนั้นแหละ ถึงแม้ว่าเธอจะผ่านผู้ชายมากี่คน เขาก็ไม่ได้ซีเรียส เพราะเขาถือว่าตัวเขาเองป้องกันดีที่สุดแล้ว ส่วนการเล้าโลมหรือปรนนิบัติก็ปล่อยให้เป็นน่าที่ของเธอ เพราะดูจากลักษณะแล้วก็น่าจะมีประสบการณ์มากพอ คงไม่ต้องสอนหรอก
พรึบ “ถอดเสื้อผ้าเธอออกสิ หรือจะรอให้ฉันถอดให้”
ธันวาออกคำสั่ง พร้อมทั้งค่อยๆ ปลดชุดคลุมของตนเองออกจากกายแกร่ง พร้อมทั้งอวดโชว์อาวุธร้ายต่อสายตาของเด็กเลี้ยงคนใหม่ ที่ตอนนี้มันกำลังพร้อมที่จะทำศึกแล้ว
“อ่ะ...เออ ค่ะๆ”
รดากัดปากตัวเองเบาๆ พยายามตั้งสติ ก่อนที่จะพลิกตัวขึ้นมานั่งคุกเข่าอยู่ปลายเตียง ส่วนคุณธันวาก็ล้มตัวลงนอนแทนที่ของเธอด้วยท่าทีที่สบายๆ
แม้ว่าภาคปฏิบัติเธอจะติดลบ แต่เรื่องของทฤษฎีก็พอผ่านตามาอยู่บ้าง หญิงสาวค่อยๆ ปลดกระดุมชุดนอนออก จนในที่สุดร่างกายของเธอก็เปลือยเปล่า เหลือเพียงชั้นในตัวบางที่ปกปิดความเป็นสาวเอาไว้เพียงเท่านั้น
แม้แสงสว่างในห้องนอนจะมีไม่มากพอ แต่มันก็ทำให้ธันวามองเห็นความงดงามที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ซึ่งก่อนหน้านั้นเขาเคยพิจารณารูปร่างของเธอในตอนที่สัมภาษณ์งาน ก็มองว่าเธอดูดีอยู่แล้ว แต่พอมาเห็นตอนที่ไม่มีสิ่งใดปกปิดร่างกาย เธอยิ่งงดงามเหลือเกิน
“จะนั่งจ้องหน้าฉันอีกนานไหม”
ธันวาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เริ่มจะหงุดหงิด นี้ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น คงจะกระโจนเข้าใส่เขาแล้ว ไม่มัวแต่นั่งจ้องหน้าสลับกับมองอาวุธประจำกายของเขาอยู่นั้นแหละ
“อ่ะ เออ จะให้ฉันทำอะไรให้ก่อนคะ”
“ห๊ะ!!” ธันวาอุทานด้วยความสงสัยและงุนงง นี้เขาต้องมานั่งคอยบอกด้วยเหรอ ว่าเด็กเลี้ยงจะต้องปรนนิบัติกันแบบไหน คนจ้างถึงจะพอใจ
“เฮ่อ ลดเงินเดือนตอนนี้ทันไหม”
“อ๊ะ!! ไม่ค่ะ ไม่ลด ก็ฉันตื่นเต้นนี้นา คุณจะให้ฉันทำอะไรก่อน ก็บอกฉันสิค่ะ ถือว่าเป็นการเรียนรู้ไปในตัว รอบต่อไปคุณจะได้ไม่หงุดหงิด”
“ขยับเข้ามา”
ทันทีที่ธันวาออกคำสั่ง รดาก็ค่อยๆ คลานเข้าไปนั่งคุกเข่าอยู่กลางหว่างขาของชายหนุ่ม พร้อมทั้งจ้องมองดูท่อนเอ็นขนาดใหญ่ของเขาอย่างไม่กระพริบตา ขนาดมันยังไม่แข็งตัว ยังใหญ่ขนาดนี้ เธอนึกภาพไม่ออกเลย ว่าถ้ามันตื่นตัวเต็มที่จะขนาดไหน
“ทักทายมันสิ”
ธันวาก้มมองอาวุธประจำกายของตนเอง ก่อนที่จะเอ่ยบอกให้หญิงสาวทำความรู้จักกับมันหน่อย จะได้คุ้นเคยกัน
รดาเอื้อมมือไปกำรอบท่อนเอ็นใหญ่ ก่อนที่จะค่อยๆ รูดมันขึ้นลง ตามที่เธอเคยดูในหนังสิบแปดบวก
“อ๊า รดา”
ไม่รู้ว่าเพราะขาดตอนกับสาวสวยที่เจอกันในร้านเหล้าก่อนที่รดาจะโทรหาเขา หรือเพราะความนุ่มนิ่มและกลิ่นแป้งเด็กหอมๆ ที่เธอทาหลังอาบน้ำเสร็จกันแน่ ที่มันทำให้อารมย์ความต้องการของธันวาพุ่งกระฉูดจนเกินจะควบคุมขนาดนี้
“เธอรู้ไหมว่าก่อนที่เธอจะโทรหาฉัน ฉันกำลังทำอะไรอยู่”
ธันวาเอ่ยถามเด็กเลี้ยงคนใหม่ด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์
“ทะ ทำอะไรค่ะ ฉันโทรไปขัดจังหว่ะคุณหรือเปล่า”
“ใช่ อ๊า ขยับเร็วอีกนิด รดา”
“......”
“ตอนที่เธอโทรไปฉันกำลังทำกิจกรรมเข้าจังหว่ะกับสาวสวยที่เจอกันในร้านเหล้าอยู่ แต่ยังไม่ทันจะถึงไหนเลย เธอก็โทรมาเสียก่อน ฉะนั้นแล้วเธอต้องเป็นคนรับผิดชอบ อมมันซะ”
“อึก อือ คุณธันวา”
รดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ที่จู่ๆ เขาก็กดหัวเธอให้ก้มลงประชิด แล้วอ้าปากอมท่อนเอ็นขนาดใหญ่ที่เธอกำลังรูดถอกจนมันแข็งตัวเต็มที่
ครั้งแรกที่เธอได้ลิ้มรสสัมผัสกับความเป็นชาย รสชาติและกลิ่นมันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น รดาพยายามปรับตัวให้คุ้นชินกับท่อนเอ็นใหญ่ของเขา เธอพยายามอ้าปากกว้างจนสุดฤทธิ์ แต่ดูเหมือนว่ามันก็ยังคงเล็กกว่าอยู่ดี เพราะเธอไม่สามารถที่จะอมจนลึกสุดลำ ตามที่เขาต้องการได้
อ๊อกๆ อ๊อกๆ บ๊วบ
“อ๊า ดูดแรงๆ รดา อย่าให้ฟันเธอโดนนะ”
“ซี๊ด อ๊า เสียวโครตๆ ดีมาก เธอทำดีมาก”
ยิ่งเขาใกล้จะเสร็จ เขายิ่งเอาแต่ใจ กดหัวเธอ บังคับให้อมดูดแรงๆ เร็วๆ จนคนที่พึ่งจะเคยมีประสบการณ์ครั้งแรกถึงกับน้ำหู น้ำตาไหลออกมา
อ๊อกๆ อ๊อกๆ
“ใกล้แล้วรดา อ๊า...อีกนิด อีกนิด ซี๊ด”
“อ๊า~ แม่งโครตดี”
บ๊วบ แค๊กๆ แค๊กๆ
ทันทีที่น้ำสีขาวขุ่นแตกทะลักไหลออกมาจนเต็มกระพุ้งแก้มทั้งสองของหญิงสาว รดาก็เผลอกลืนมันลงไปในท้องจนหมดด้วยความตกใจ
พรึบ “อ๊ะ คุณธันวา”
เมื่อแตกไปหนึ่งน้ำ ธันวาก็คว้าเอาเด็กเลี้ยงคนใหม่เข้ามากอด พร้อมกับพลิกกายเธอลงด้านล่าง ก่อนที่เขานั้นจะขึ้นคร่อมเธออย่างเต็มตัว
ธันวาจ้องมองใบหน้าของรดาอย่างชัดๆ อีกครั้ง เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่า หญิงสาวที่ดูไม่ประสีประสาในตอนแรก จะสามารถทำให้เขาคลั่งไคล้ได้ขนาดนี้
มือหนาค่อยๆ ลูบไล้ไปทั่วกายสาว ลากต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึงขอบชั้นในชิ้นล่าง ชายหนุ่มก็ไม่รอช้าที่เกี่ยวมันให้หลุดออกจากการปกปิดความงามที่ซ้อนอยู่
“อ๊ะ!! คุณธันวา”
“เวลาที่อยู่กับฉันสองคน เรียกแค่ธันเฉยๆ”
“อือ ค่ะ คุณธัน”
“ตัวเธอหอมจัง”
ธันวาลากไล้ปลายจมูกและสูดดมกายสาวจนเต็มปอด เขายอมรับตรงๆ เลยว่า เขาชอบกลิ่นกายของรดามาก มันหอมละมุน ไม่เหมือนกับผู้หญิงที่ผ่านมาของเขาเลยซักคน
“อ๊ะ อย่าบีบแรงค่ะ ฉันเจ็บ”
รดาร้องประท้วงขึ้นมาทันที เมื่อชายหนุ่มบีบเคล้นเต้าอวบใหญ่ทั้งสองข้างของเธออย่างเมามัน
“ดีชิบหาย เธอซ่อนรูปเหมือนกันนะ รดา”
คนที่กำลังหลงมัวเมาในกามอารมณ์ หาได้ยินเสียงทัดทานของรดาไม่ เขาเอาแต่บีบเคล้นและดูดดึง จุกสีหวานของเธออยู่อย่างนั้นด้วยความหลงไหล เห็นทีพรุ่งนี้คงต้องให้เงินพิเศษแล้วหล่ะ ถ้าเป็นแบบนี้
“อือ~ อย่าจับตรงนั้นค่ะ ฉัน......อ๊า”
“แฉะเร็วเหมือนกันนะ”
พรึบ!!
ธันวาละสายตาไปจากจุดกึ่งกลางของความเป็นสาว เพื่อเอื้อมไปหยิบเอาถุงยางอนามัยเข้ามาฉีกสวมใส่เหมือนกับทุกครั้งที่มีอะไรกับหญิงสาวคนอื่นๆ
มือหนาประคองท่อนเอ็นขนาดใหญ่ที่สวมใส่เครื่องป้องกันเสร็จแล้ว เข้าไปประชิดติ่งแหลมของรดาที่ตอนนี้กำลังนอนดิ้นสับส่ายไปมาด้วยความเสียวซ่าน
ธันวาประคองหัวเห็ดบานใหญ่ ลากถูกับติ่งแหลมของหญิงสาวสองถึงสามครั้ง ก่อนที่จะกระแทกพรวดเข้าไปในรูร่องของเธอในคราเดียวจนสุดแรง
กึก!!
กรี๊ด!! “เจ็บ!! คุณธันเจ็บ ถอยออกก่อน ฮึก”
“เชี่ยเอ้ย!! มือใหม่นี้หว่า”
มือบางพยายามผลักให้ธันวาขยับถอดถอนแก่นกายออกจากรูร่องของเธอด้วยความเจ็บปวด
เธอไม่เคยคิดเลยว่า ครั้งแรกของการมีเพศสัมพันธ์มันจะเจ็บปวดขนาดนี้
“ฮึกๆ ถอยออกก่อนค่ะ คุณธัน ฉันเจ็บ ให้ฉันตั้งหลักก่อน"
“ไม่เจ็บก็บ้าแล้ว ฉันกระแทกแรงขนาดนั้น แล้วทำไมไม่บอกกันก่อนหล่ะว่ะ ว่าซิงเนี้ย”
“ก็ใครจะไปคิดว่ามันจะเจ็บขนาดนี้ล่ะค่ะ อือ ถอยออกก่อนได้ไหมคุณธัน”
“ถอยไม่ได้ ยิ่งถอยเธอก็ยิ่งเจ็บ ไหนๆ ก็เข้ามาจนสุดลำแล้ว อดทนหน่อยก็แล้วกัน”
“ห๊ะ!!”
จ๊วบ จ๊วบ
เอวหนาค่อยๆ ขยับเข้าออกอย่างเนิบนาบ เพื่อสร้างความคุ้นเคยให้กับหญิงสาวเสียก่อน
ปากหนาก็พยายามดูดเลียจุกสีหวานทั้งสองข้าง ให้เธอเสียวซ่านจนลืมความเจ็บจากการเปิดซิงครั้งแรก
“ซี๊ด ~ อ๊า”
“อือ คุณธัน เบาๆ ค่ะ”
“ยังเจ็บอยู่ไหม ฉันจะไม่ไหวแล้ว”
“ไม่ค่อยเจ็บเท่าไหร่แล้วค่ะ คุณธันทำได้เลย”
“ดี!!”
ทันทีที่ได้ยินว่าเธอดีขึ้นแล้ว ธันวาก็ไม่รอช้าที่จะประคองเอวกิ่วของเธอด้วยมือทั้งสองข้าง พร้อมกระแทกความเป็นชายเข้าออกรูร่องของเธออย่างถี่รัว จนรดาเองก็แทบจะหายใจไม่ทัน
ตับ! ตับ! ตับ!
“อ๊ะๆ เบาๆ ค่ะ เบาๆ คุณธัน อ๊า~”
“ไม่ไหวรดา ฉันเบาไม่ไหวแล้ว เธอแน่นมาก อ๊า”
“อือ อ๊ะ อ๊า คุณธันค่ะ คุณธัน รดาไม่ไหวแล้ว”
“รอก่อน รอพร้อมกัน ฉันก็จะเสร็จแล้ว อ๊า ซี๊ด”
“บรรยากาศดีมากเลยค่ะ พื้นที่กี่ไร่คะ กว้างขวางมาก”“เฉพาะสวนผลไม้ 250 ไร่ พื้นที่ของบ้านพักตากอากาศ อีก 10 ไร่ ส่วนที่พักของคนงานก็ประมาณ 5 ไร่นะ”“แล้วใครดูแลให้ค่ะ พื้นที่เยอะขนาดนี้”รดาเอ่ยถามสามี ที่กำลังทำหน้าที่ขับรถกอล์ฟ พาเธอกับน้องธาร เที่ยวชมสวนอยู่“หลานชายคนเดียวของแม่นะ มันชื่อคเชนทร์ หรือไอ้ช้าง มันเป็นเจ้าของรีสอร์ทที่เราขับผ่านมาเมื่อกี้ หนูได้สังเกตไหม”“ที่อยู่ก่อนจะถึงบ้านพักตากอากาศใช่ไหมคะ รีสอร์ทใหญ่ๆ นั่นหรือเปล่า”“ใช่ นั่นล่ะ ที่จริงพ่อกับแม่มันมีธุรกิจอยู่ที่กรุงเทพนะ แต่มันไม่ชอบไง แหวกแนว โยนทุกสิ่งทุกอย่างให้พี่สาวกับพี่เขยมัน แล้วหนีมาทำรีสอร์ทอยู่ที่นี้ มันเก่งมากเลยนะ เริ่มต้นเองทุกอย่าง จนตอนนี้รีสอร์ทของมันไปได้สวยเลยแหละ ลูกค้านี่ จองคิวเป็นปีๆ สวนของเราก็เลยมีผลพลอยได้ไปกับธุรกิจของมันด้วย”“เพราะลูกค้าที่มาพัก มันก็จัดทำแพ็กเกจทัวร์ รวมสวนผลไม้ของเราเข้าไปในแพ็กเกจด้วย”“ย่าของน้องธารที่มีศักดิ์เป็นน้าสาวของมัน ก็เลยถือโอกาสนี้ ให้มันดูแลเลย”“โห้ เขาเก่งมากเลยนะคะ ดูแลคนเดียวยังไงไหว”“มีผู้จัดการสวนอีกสองคนช่วยมันดูแลด้วย”“อ้อ แบบนี่นี้เอง”“เด
“แอ๊~ งัมงัม อ้อ...แอ้”เสียงเล็กๆ ของลูกสาว ปลุกให้พ่อและแม่ตื่นขึ้นมาในยามเช้าด้วยสภาพที่งัวเงีย ราวกับคนไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันทั้งคู่ก็ใช่นะสิ กว่าพ่อของน้องธารจะยอมปล่อยให้เธอนอนก็เกือบจะรุ่งสาง เมื่อหนำใจที่โซฟาแล้ว เขาก็อุ้มกระเตงเธอไปยังคอกกั้นอันเก่าของลูกสาว ที่ถูกยกมาเก็บไว้ที่ห้องของเขา จนจุดสุดท้ายก็คือห้องน้ำ ก่อนที่เธอจะเผลอหลับไป“ตื่นเช้าจังเลยครับ ลูกสาวของปาป๊า”“แง๊ มัมมัม”“อือ หิวหรือเปล่าคะ”รดาหันไปมองดูนาฬิกาที่ติดอยู่มุมห้อง ก็เห็นว่าเกือบจะ 7 โมงแล้ว น้องธารจะต้องกินนม เธอจึงลุกเตรียมอุ่นนมให้กับลูกสาวตัวน้อยทันทีส่วนธันวาก็นอนกอดฟัด กอดเหวี่ยงเจ้าเด็กตัวกลม ที่นอนยิ้มแป้นกับตุ๊กตาหมีคู่ใจอยู่ อย่างมีความสุขธันวาตั้งใจจะพารดาและน้องธารออกเดินทางไปสวนผลไม้ ซึ่งเป็นมรดกตกทอดมาจากฝั่งแม่ของเขา ในช่วงบ่ายๆ เพราะช่วงเช้ารดาขอเคลียร์งานที่ร้านก่อน“นมอุ่นๆ ของลูกสาวแม่มาแล้วค่ะ”ทันทีที่เห็นขวดนมในมือของแม่ เด็กหญิงตัวน้อยแก้มกลม ก็ตีขาไปมาด้วยความดีอกดีใจ จนลูกกระดิ่งที่ติดอยู่กับกำไลข้อเท้า กระทบกันส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง“ดีใจใหญ่เลยนะ อร่อยใช่ไหมล่ะ นมของแม่นะ
ตอนพิเศษ 3เดี๋ยวลูกตื่น NC++ธันวาวางร่างบอบบางของเมียให้นอนราบไปบนโซฟา แล้วขยับออกมาเพื่อจัดการกับบ็อกเซอร์ที่สวมใส่อยู่อย่างรวดเร็ว“ทำที่เตียงเดี๋ยวยัยหนูตื่น”รดานอนมองพ่อของลูกที่กำลังชักรูดท่อนเอ็นใหญ่ ที่ในอดีตเธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ“พร้อมมีคนที่สองหรือยัง”ธันวาเอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนที่จะขึ้นคล่อมร่างของเมียสุดที่รักริมฝีปากหนาประกบจูบอย่างรวดเร็ว จนรดาตั้งหลักไม่ทัน ลิ้นใหญ่พยายามกระหวัดดูดดึงและไล่ต้อน จนลิ้นเล็กยอมล่าถอย ให้พ่อของลูกได้ดูดและดึงตามอำเภอใจกลิ่นเหล้าอ่อนๆ ที่ยังติดอยู่ในลมหายใจ ช่างกระตุ้นให้ความรู้สึกอยาก มีมากขึ้นเรื่อยๆ จากที่นอนแน่นิ่งให้พ่อของลูกเป็นฝ่ายกระทำ รดาก็ค่อยๆ สู้กลับ จนธันวาครางฮือฮาอยู่ในลำคอ เมื่อเห็นว่าเมียเริ่มจะตอบสนองความต้องการนี้เหมือนกันใบหน้าคมคายค่อยๆ ละออกจากซอกคอขาวผ่องที่บัดนี้เต็มไปด้วยรอยแดงจากการซุกไซและสูดดม เพราะหนวดของเขาเริ่มจะยาวพอดีแววตาที่เคยเรียบนิ่ง บัดนี้กำลังเปล่งประกาย เมื่อสบเข้ากับเนินภูเขาไฟสองลูก ที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าจุกสีชมพูอมน้ำตาลเพราะผ่านการตั้งครรภ์ลูกสาวตัวน้อย กำลังแ
หลังจากที่ธันวาได้พารดาไปจัดการทุกอย่างให้ถูกต้องตามกฏหมาย เพื่อให้เธอกับลูกได้มีสิทธิ์ตามที่ควรจะเป็นคนทั้งคู่ก็ยังคงใช้ชีวิตกันตามปกติ บางครั้งธันวาก็มาค้างที่ร้านกับเธอและลูก หรือบางครั้งเธอกับลูกก็ข้ามฝั่งไปค้างที่ห้องของเขา จนตอนนี้คนในตลาดรู้กันหมดแล้ว ว่าเธอกับธันวาเป็นอะไรกันส่วนเรื่องการจัดงานแต่งรดาเองไม่ค่อยอยากจะจัดเท่าไหร่นัก เพียงแค่ทะเบียนสมรสเธอก็พอใจแล้ว เพราะเธอไม่ได้มีครอบครัวหรือญาติพี่น้องที่ไหน แต่ทางธันวาและครอบครัวไม่ยอม อย่างน้อยก็ถือเป็นการให้เกียรติตัวเธอเอง และประกาศให้ทุกคนได้รับรู้ ว่าเธอคือสมาชิกของวงศ์วารกุล คือลูกสะใภ้คนเล็กของพ่อเลี้ยงธงชัยการทำหน้าที่พ่อและแม่ให้กับน้องธาร รดาและธันวาก็ไม่เคยขาดตกบกพร่อง โดยเฉพาะคนเป็นพ่อที่อาสาทำแทนแทบทุกอย่าง จนทิวากรและลุงรพีแซวกันยกใหญ่ ว่าธันวาเป็นคนขี้กลัว กลัวลูก กลัวเมียไม่รักแต่ธันวาก็หาได้ใส่ใจไม่ เพราะมันก็เป็นอย่างที่เขาพูดจริงๆ นั่นแหละ จากที่เคยเที่ยวเตร็ดเตร่ สังสรรค์กับเพื่อนฝูงแทบจะทุกวัน แต่ตอนนี้ไม่เหลือเค้าโครงเดิมของธันวาเลย เพราะเลิกงานปุ๊บ ธันวาก็ตรงดิ่งกลับมาร้าน เพื่อมาช่วยรดาดูแลลูกหากเ
“หยุด!”รดาผลักใบหน้าคมคายที่กำลังซุกไซ้และสูดดมบริเวณซอกคอของเธอให้หยุด พร้อมกับเบี่ยงตัวออกจากอ้อมกอดของธันวาทันที จนคนที่คิดจะได้รักเมียหนักๆ ถึงกับทำหน้าจ๋อย“อะไร เราคืนดีกันแล้วนะ”“พึ่งคืนดี ก็จะรุ่มร่ามใส่เลยหรอคะ”“อ้าว ก็คนมันคิดถึงเมียนี่น๊า ไม่ได้ทำกับเธอปีกว่าเลยนะ เธอไม่สงสารเหรอ”“ตัดสินใจจะใช้ชีวิตร่วมกันแล้ว ห้ามโกหกกัน”รดาชี้หน้าอย่างคาดโทษ แค่เริ่มต้นก็ยังคิดจะโกหกกัน แล้วต่อไปเธอจะเชื่อใจเขาได้อย่างไร“ฉันโกหกอะไร?”“ก็เรื่องที่บอกว่าไม่ได้ทำมาปีกว่า ไม่ได้ทำกับฉันก็จริงค่ะ แล้วผู้หญิงคนอื่นล่ะ อย่าบอกว่าไม่มี เพราะฉันไม่มีทางเชื่อ”“โอ้โห้ นี่ฉันมักมากในกามขนาดนั้นเลยหรอ เธอถึงคิดแบบนั้น”“ใช่”“แล้วถ้าบอกว่าตั้งแต่มีเธอในชีวิต ฉันก็ไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นล่ะ เธอจะเชื่อฉันไหม”รดาจ้องหน้าของเขาด้วยความแปลกใจ แต่ธันวากลับนิ่ง ไม่แสดงอาการล่อกแล่กให้เธอได้เห็น มีเพียงแต่แววตาที่นิ่งลึก บ่งบอกว่าเขาพูดจริง ไม่เคยโกหก“แล้วผู้หญิงที่เคยเจอที่คอนโดล่ะ เป็นใคร”เธอนึกถึงเหตุการณ์ที่คอนโดในวันนั้นขึ้นมาเมื่อไหร่ เธอก็เจ็บปวดไม่เคยหาย“แม่ของสองแฝดไม่เคยพูดอะไรเกี่ย
“น้องธารของพี่!”“น้องน้อยมาแล้ววว”จะได้ยินเสียงแบบนี้ทุกครั้ง ที่ธันวาพารดาและน้องธารกลับมาบ้านใหญ่ นั้นก็คือเสียงดีใจของพี่ชายฝาแฝด อย่างพี่ธามกับพี่ธีร์ เดี๋ยวนี้ต้องเรียกว่าพี่ เพราะบอกทุกคนว่าตัวเองมีน้องแล้ว ห้ามให้คนอื่นเรียกตัวเองว่าน้องเหมือนกับที่ผ่านมาเด็ดขาดตอนนี้น้องธารอายุย่างเข้าเดือนที่ 6 แล้ว เริ่มจะนั่งพยุงตัวได้เอง ชอบส่งเสียงพูดคุยอ้อแอ๋กับลูกค้าของแม่ตัวเองอยู่บ่อยครั้ง นอกจากจะติดใจกุยช่ายของแม่แล้ว ลูกค้าก็ต้องมาติดใจกับความน่ารักและซุกซนของน้องธารอีกวันแรกที่ลืมตามาดูโลก เลี้ยงง่ายแบบไหน ทุกวันนี้ก็ยังคงเลี้ยงง่ายแบบนั้น มันทำให้พ่อและแม่อย่างธันวาและรดา ไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไรนักส่วนความสัมพันธ์ของธันวาและรดา ก็ยังคงรักษาความเป็นพ่อและแม่ของน้องธาร ส่วนเรื่องอื่นๆ ธันวาก็ไม่อยากเร่งรีบเธอเท่าไร เขาอยากให้เธอเต็มใจ ไม่อยากบังคับเพราะชีวิตคู่มันต้องเริ่มจากความเต็มใจของทั้งสองฝ่าย ไม่อยากให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องฝืนใจ เพราะมันจะทำให้ครอบครัวไม่มีความสุขรดายังคงขายกุยช่ายอยู่เหมือนเดิม ซึ่งธันวาก็เคยขอร้องให้เธอหยุดทำ แต่รดาเองก็ปฏิเสธ เธอยังอยากที่จะทำร้านกุยช่า







