تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่ 1 พ่อเลี้ยงพันแสง 1/4
تاريخ النشر:
2026-04-27 13:32:31บ้านพ่อเลี้ยงพันแสง
บ้านกึ่งปูนกึ่งไม้สองชั้นขนาดใหญ่ถูกออกแบบมาอย่างทันสมัยตั้งตระหง่านอยู่บริเวณส่วนกลางของไร่หิรัญโชคทรัพย์ โดยถูกแบ่งออกเป็นสัดส่วนอย่างชัดเจน ระยะห่างจากบ้านพ่อเลี้ยงพันแสงกับไร่นั้นห่างกันประมาณ 3 กิโลเมตรเห็นจะได้ ซึ่งจะใช้เวลาเดินทางเข้าไร่ประมาณ 20-30 นาที
ถัดจากบ้านของพ่อเลี้ยงไปก็จะเป็นบ้านพักของ 'นายใหญ่อาทิตย์' กับ 'นายหญิงเจ้าจันทร์' ผู้เป็นบิดาและมารดาของพ่อเลี้ยง พันแสง ผู้บุกเบิกริเริ่มสร้างไร่ผลไม้หิรัญโชคทรัพย์แห่งนี้ ซึ่งตอนนี้ไร่ก็ได้ขยับขยายพื้นที่ไปกว่าอีกร้อยไร่ โดยทั้งหมดนี้พัฒนาต่อยอดโดยพ่อเลี้ยงพันแสงผู้เป็นลูกชาย
เลยออกไปอีกสักประมาณ 2 กิโลเมตรก็จะเป็นในส่วนของรีสอร์ตที่ใช้รับรองนักท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศที่จะมาเที่ยวในลักษณะของทัวร์ ซึ่งแต่ละครั้งจะมีนักท่องเที่ยวประมาณ 10-20 คนต่อหนึ่งทัวร์ และต้องทำการจองล่วงหน้าในแต่ละเดือนด้วย
ในส่วนของไร่ผลไม้ที่จะเปิดให้นักท่องเที่ยวได้เข้าไปสัมผัสกับบรรยากาศและสามารถเก็บผลไม้สดๆ จากต้นได้เลยนั้น จะถูกแยกออกจากไร่ผลไม้ที่ทำการส่งออกนอกประเทศ และนั่นยิ่งทำให้ไร่หิรัญโชคทรัพย์เป็นที่รู้จักและเป็นสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังแห่งหนึ่งของจังหวัดเชียงราย
๐๐๐๐๐๐
ภายในห้องนั่งเล่นกว้างในบ้าน
"อ๊ะ.. โอ๊ย! แสบๆ หนูอัยย์แสบจังเลยจ้ะ"
"หนูอัยย์อดทนอีกนิดนะ พี่ทำจะเสร็จแล้วค่ะ"
"จ้ะ หนูอัยย์จะอดทน พี่พันแสงทำเบาๆ นะจ๊ะ"
บทสนทนาที่ฟังดูแล้วเหมือนติดเรทนิดหนึ่งดังแว่วมาจากภายในบ้านใหญ่บริเวณห้องนั่งเล่น ซึ่งลักษณะจะเป็นห้องโถงขนาดใหญ่เอาไว้รับรองแขกยามมาหาพ่อเลี้ยงพันแสง และบทสนทนาเมื่อครู่ถ้าหากว่าใครที่บังเอิญผ่านมาได้ยินเข้าคงมีเข้าใจผิดกันไปบ้าง
โซฟาตัวใหญ่กลางห้องมีร่างของคนสองคนกำลังนั่งอยู่ โดยคนหนึ่งพาดขาเรียวเล็กไว้บนตักของอีกคน มือหนาของพันแสงถือแอลกอฮอล์ล้างแผลขวดเล็กเอาไว้ ส่วนอีกข้างก็บรรจงเอาสำลีที่ชุ่มไปด้วยแอลกอฮอล์เช็ดวนรอบๆ บาดแผลบนหัวเข่าเล็กเจ้าของเรียวขาที่พาดตักเขาอยู่อย่างเบามือ
ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มอายุยี่สิบแปดปีกำลังขมวดคิ้วแน่นอย่างเคร่งเครียด ปากหยักคอยเบาลมเบาๆ ลงบนบาดแผลเพื่อให้บรรเทาอาการแสบจากแอลกอฮอล์ แขนแกร่งเกร็งแขนจนเส้นเลือดขึ้นปูดพยายามอย่างมากที่จะลงแรงมือให้เบาที่สุดเพื่อไม่ให้คนตัวเล็กเจ็บกว่าเดิม
ดวงตาสวยกลมโตเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาจากอาการแสบของบาดแผลยามโดนแอลกอฮอล์เช็ดไปรอบๆ เพื่อทำความสะอาดฆ่าเชื้อโรค ผ่านไปสักพักพันแสงก็ทำความสะอาดปิดแผลให้อย่างเรียบร้อย ก่อนที่มือหนาจะเปลี่ยนไปจับบริเวณข้อเท้าเล็กข้างซ้ายแล้วหมุนเบาๆ เพื่อดูอาการ จนเสียงร้องใสๆ ดังออกมาจากปากเล็ก
"โอ๊ย!..."
"ข้อเท้าน่าจะพลิก พี่จะพันผ้าเอาไว้ให้นะคะ หนูอัยย์พยายามอย่าลงน้ำหนักที่ข้อเท้าข้างนี้มากนะ อย่าให้โดนน้ำด้วย สักสองสามวันน่าจะหายแต่ถ้าไม่ดีขึ้นเดี๋ยวพี่จะพาไปหาหมอนะคะ"
"จ้ะพี่พันแสง"
พันแสงทำการปฐมพยาบาลเบื้องต้นและพันผ้าให้จนเรียบร้อย ก่อนจะเงยหน้ามองใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มของเด็กสาววัยสิบห้าปี บนใบหน้าหล่อปรากฏรอยยิ้มขึ้นที่ปากหยัก แววตาเจือไปด้วยความเป็นห่วงระคนเอ็นดูเด็กสาวที่กำลังนั่งตาแป๋วมองเขาอยู่
"เรียบร้อยแล้วค่ะ"
"หนูอัยย์ขอบคุณนะจ๊ะ"
มือเล็กประกบกันเป็นกระพุ่มสวยยกไหว้พร้อมก้มหัวลงให้อย่างนอบน้อม จนฝ่ามือหนาต้องยกขึ้นลูบศีรษะเล็กเบาๆ อย่างเคยชิน
"ไม่เป็นไรค่ะ"
หนูอัยย์เงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่สวยสบกับดวงตาคมของพันแสงก่อนจะยิ้มหวานจนตาเล็กเรียวลงคล้ายพระจันทร์เสี้ยว จนทำให้คนที่มองอยู่อดจะยิ้มตามไม่ได้
"พ่อเลี้ยงคะ ป้าตั้งโต๊ะเสร็จแล้วนะคะ"
ก่อนที่เสียงของป้าลั่นทมแม่บ้านคนเก่าคนแก่จะดังออกมาจากห้องรับประทานอาหารของบ้านพร้อมกับร่างของหญิงสูงอายุใบหน้าแย้มยิ้มที่เดินมาพร้อมหลานสาวของตัวเองอีกคน
"ขอบคุณครับป้าทม" พันแสงกล่าวขอบคุณ
"พี่พันแสงรีบไปทานข้าวเถอะจ้ะ หนูอัยย์ไม่เป็นไรแล้ว" หนูอัยย์เอ่ยบอกพลางมองใบหน้าหล่อเพื่อยืนยันว่าตัวเองไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆ
"อ้าว หนูอัยย์ไม่ได้มาทานด้วยเหรอคะ ป้าเตรียมเผื่อหนูอัยย์ด้วยนะ" ป้าลั่นทมถามขึ้นขณะมองไปยังเด็กสาวที่นั่งอยู่บนโซฟาข้างๆ พ่อเลี้ยง เธอก็นึกว่าเด็กสาวจะมาทานข้าวเที่ยงร่วมกับพ่อเลี้ยงด้วยซะอีก
"ขอบคุณจ้ะป้าทม แต่หนูอัยย์ทานกับแม่ฟ้ามาแล้วจ้ะ" หนูอัยย์ตอบกลับอย่างนอบน้อมจนป้าลั่นทมต้องยกยิ้มอย่างเอ็นดูในความน่ารักและมีมารยาทของเด็กสาว
أحدث فصل
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ (จบ) น้องอัญ(จะ)เป็นแฟนพี่คิน 2/2
อคิราห์ในวัยสิบห้าปีมองตามร่างเล็กที่วิ่งออกไป ทำไมเขาจะมองไม่ออกว่าอัญรินชอบเขามากกว่าพี่ชายและดูเหมือนว่าเจ้าตัวคงยังไม่รู้ เพราะแม้อายุของเราจะห่างกันแค่สามปี ซ้ำยังเติบโตมาด้วยกันอีกต่างหาก อาจจะทำให้อัญรินคิดว่าทุกวันนี้เธอเพียงแค่ติดพี่ชายข้างไร่แบบเขา ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจเลยที่อีกคนมอบความรักให้ เขาดีใจด้วยซ้ำไป แต่เพราะว่าอัญรินยังเด็ก ทั้งเขาและเธอยังต้องเติบโตอีกเยอะ เขาไม่อยากให้อีกคนยึดติดมากเกินหากว่าวันหนึ่งต้องแยกย้ายกันไปจมอยู่กับความคิดของตัวเองสักพักหนึ่ง แล้วค่อยลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำเพราะไม่อยากให้ร่างเล็กต้องยืนรอนาน ใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่ อคิราห์ก็จัดการธุระส่วนตัวของตัวเองเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะเปิดประตูห้องนอนออกแล้วก็พบอัญริน เขาจึงได้เอ่ยเสียงอ่อน“เราลงไปข้างล่างกัน”“จ้ะพี่คิน”ร่างเล็กรีบเดินเข้ามาขนาบข้างกับร่างสูงด้วยรอยยิ้มหวานเหมือนเดิม อคิราห์เหลือบมองเล็กน้อยก่อนจะยกมือขึ้นลูบศีรษะของคนตัวเล็กกว่า แววตาฉายแววบางอย่างออกมาวูบหนึ่งแล้วก็หายไป“ลงมากันแล้วเหรอลูก น้องอัญทานข้าวเช้ามาหรือยังคะ” เพลงพิณทักขึ้นเมื่อเห็นเด็กทั้งสองเดินลงมาด้านล่า
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ (จบ) น้องอัญ(จะ)เป็นแฟนพี่คิน 1/2
เด็กสาวตัวเล็กหน้าตาจิ้มลิ้ม ปากนิดจมูกน้อย ผมยาวจนถึงกลางหลังอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงขายาวกำลังปั่นจักรยานไปตามทางจาก ไร่หิรัญโชคทรัพย์ เพื่อไป ฟาร์มอาคเนย์ ที่อยู่ติดกันพร้อมกับหอบหิ้วผลไม้มากมายไปฝาก ‘พี่ชายข้างไร่’ เหมือนอย่างเคยอัญริน หิรัญโชคทรัพย์ ลูกสาวคนเดียวของพันแสงกับหนูอัยย์ ซ้ำยังเป็นลูกสาวที่พ่อหวงมาก มากชนิดที่ว่าพันแสงแทบจะกันผู้ชายทุกคนที่มาเข้าใกล้ลูกสาวไม่ว่าคนนั้นจะอายุเท่าไหร่ พันแสงก็ไม่สน โดยเฉพาะลูกชายของเพื่อนสนิทอย่างอาคเนย์ พันแสงถึงกลับสั่งห้ามไม่ให้ไอ้เนย์พาลูกมันมาหาเขาที่ไร่เลยละเรื่องราวทั้งหมดมันเริ่มในตอนที่น้องอัญอายุได้แค่สองเดือนกว่า วันนั้นเพลงพิณพาลูกชายอย่างน้องคินหรือ ‘อคิราห์’ มาเยี่ยมที่บ้าน เด็กชายวัยสามขวบจ้องตากลมแป๋วของเด็กตัวเล็กที่นอนดุ๊กดิ๊กอยู่ในเบาะสำหรับเด็กทารก เจ้าตัวลองยื่นนิ้วชี้เข้าไปใกล้หวังจะจิ้มแก้มกลม แต่แล้วก็ถูกจับเอาไว้พร้อมกำแน่น ปากเล็กแย้มยิ้มโชว์เหงือกแดงของตัวเองให้ดู ทันใดนั้นเส้นด้ายสีแดงก็ปรากฎขึ้นจากปลายนิ้วก้อยของเด็กสองเดือนก่อนจะลากมาพันกับปลายนิ้วก้อยของเด็กวัยสามขวบจนเจ้าตัวสงสัยจึงกระตุกชายเสื้อผู้เป็นแม
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ไมล์เป็นนักแข่งรถ 2/2
ร่างสูงจอดรถพลางวาดขายาวลงจากรถคันโปรด ถอดหมวกกันน็อกออกสะบัดผมสีควันบุหรี่เล็กน้อยก่อนจะเสยขึ้นอย่างลวก ๆ เหล่าเพื่อนพ้องต่างวิ่งเข้ามาหาด้วยความดีใจ ต่างจากคู่แข่งอย่างการันต์ที่เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าโกรธเคือง“มึงขี้โกงไอ้พันไมล์!!” ผลักไหล่หนาอย่างฉุนเฉียว จ้องเขม็งอีกฝ่ายตาไม่กะพริบ“เฮ้ย ๆ แพ้แล้วอย่าพาลไอ้รันต์” ขุนพลเพื่อนสนิทในกลุ่มของพันไมล์เข้ามาผลักไหล่การันต์ให้ออกห่างเมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะต่อยเพื่อนของเขา“กูก็บอกแล้วว่าคนอย่างมึง ไม่มีวันชนะกูได้ถ้ามึงไม่พยายามฝึกฝนตัวเองให้มากกว่านี้ แล้วอย่าคิดว่ากูไม่รู้ว่าครั้งนี้มึงใช้วิธีสกปรกอย่างยิงเลเซอร์เข้าตากูตอนเข้าโค้ง” พันไมล์เดินเข้าไปหาการันต์ ดวงตาคมกริบเข้มขึ้นจ้องหน้าอีกฝ่ายพลางยกยิ้มมุมปาก “หวังว่าครั้งหน้ามึงจะเป็นมืออาชีพพอไม่ใช้วิธีแบบคนขี้แพ้ ส่วนแฟนสาวของมึง กูขอรับไปก่อนแล้วกัน”ร่างสูงโปร่งพูดจบก็เดินกระแทกไหล่การันต์ไปคว้าข้อมือหญิงสาวที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ลงมาทันทีแล้วเดินผ่านหน้าการันต์ไปจนอีกฝ่ายได้แต่กำมือแน่น ความโกรธเกรี้ยวปรากฏชัดบนใบหน้า มองตามหลังทั้งสองเขม็งก่อนจะตะโกนร้องออกมาเสียงดัง หมวกกันน็อกในมื
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ไมล์เป็นนักแข่งรถ 1/2
สนามแข่งรถแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ เวลาใกล้จะเที่ยงคืน เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มก้องไปทั่วบริเวณ คลาคล่ำไปด้วยหนุ่มสาวมากหน้าหลายตา แต่ละคนมีเทสในการแต่งตัวที่ดีเยี่ยมเป็นจุดดึงดูดสายตาได้ดี โดยเฉพาะร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลา ผมสีควันบุหรี่ นัยน์ตาคมกริบสีน้ำตาล จมูกโด่งเป็นสันคม อีกทั้งยังเจาะหูด้วยตุ้มหูไม้กางเขนที่ติ่งหูข้างซ้ายยิ่งเสริมให้ พันไมล์ ดูดีมากยิ่งขึ้น“ไอ้เวรการันต์มันนัดกูมา แล้วมันหายหัวไปไหนแล้วล่ะ” น้ำเสียงทุ้มเข้มถามขึ้นหลังเดินเข้ามาด้านในห้องหนึ่งของสนามแข่งรถ ร่างสูงหยุดยืนประจันหน้ากับเหล่าวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง“มึงรอก่อนได้ไหมล่ะ ลูกพี่รันต์ของกูกำลังไปเอาของพนันมาอยู่” ชายหนุ่มคนหนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นลูกน้องของการันต์บอกกับพันไมล์ “ว่าแต่มึงเถอะ ไหนเงินพนันห้าแสน”“หึ” แค่นหัวเราะในลำคอหนึ่งทีก่อนจะล้วงเอาเช็คเงินสดจากกางเกงยีนของตัวเอง บนเช็คเขียนตัวเลขไว้ถึงแปดแสนบาททำเอาลูกน้องของการันต์ตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ จนกระทั่งมีคนเข้ามาใหม่อีกสองคน คนหนึ่งเป็นผู้ชาย อีกคนเป็นผู้หญิง“กูนึกว่ามึงจะขี้คลาดไม่กล้ามาแล้วเสียอีก ไอ้พันไมล์”“กูไม่ใช่มึงที่แข่งแพ้ไปหลายรอบ แ
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ปีเป็นบิ๊กบราเธอร์ 3/3
สองขาเล็กเดินไปตามทางในโรงเรียนเรื่อย ๆ จนมาถึงห้องอนุบาลสาม ที่มีป้ายห้อยหน้าห้องว่า ‘ห้องเสือน้อย’ สองขาไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปด้านในทันที ภายในห้องมีเพื่อน ๆ มาถึงก่อนแล้วหลายคน พันปีเดินไปถึงโต๊ะของตัวเองพลางถอดกระเป๋าสะพายสีแดงออกแล้วห้อยไว้กับเก้าอี้ ก่อนจะเดินเอาปิ่นโตข้าวกลางวันไปวางไว้บนโต๊ะหลังห้อง“พี่ปีวันนี้เอาอายัยมากินหยอ” เด็กชายคนหนึ่งเดินเข้าหาพันปี พลางชะโงกมองกระเป๋าสีแดงด้วยความสงสัย“วันนี้แม่อัยทามข้าวคูมเฉือฉามฉีกับคายม้วนล่ะ” เอ่ยบอกด้วยความภูมิใจในอาหารของแม่อัยย์ แล้วหันไปมองกระเป๋าของเพื่อน “แย้วของฉยามล่ะ เอาอายัยมา”“วันนี้แม่ของเลาทามข้าวคูมหมีแยะ น่ากิงมาดเยยนะ” เด็กชายชื่อฉลามบอกให้เพื่อนฟังด้วยความภูมิใจเหมือนกัน“หึ ไม่เห็นจาน่ากิงเยย ของเยาน่ากิงกว่าอีก”แต่แล้วก็มีอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลังทำให้ทั้งพันปีและฉลามหันไปมอง“ทามมายฉิงพูดแบบนี้ ของเยาแม่ทามให้เยยนะต้องน่ากินอยู่แย้ว” ฉลามตัวน้อยเถียงกลับ“พูดจาม่ายเพาะ แม่อัยบอกว่าม่ายน่าลัก” แม่อัยย์บอกพันปีมาแบบนี้ คนพูดจาไม่เพราะเป็นคนไม่น่ารัก พันปีจะเป็นคนน่ารัก ต้องพูดเพราะ ๆ“พี่ปีว่าเยาหยอ เยาน่า
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ปีเป็นบิ๊กบราเธอร์ 2/3
ผ่านมาแล้วหลายปีนับตั้งแต่หนูอัยย์คลอดลูกชายคนโตอย่าง พันปี จนพันปีอายุได้สองขวบงานแต่งงานของทั้งสองก็ได้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่โดยมีลูกชายเป็นคนจับมือพาหนูอัยย์มาส่งให้พันแสงเหมือนที่เขาคิดภาพเอาไว้ แน่นอนว่าในงานแต่งครั้งนี้เต็มไปด้วยเหล่าเพื่อนพ้องของทั้งสองคนรวมถึงมุกดาด้วยที่บินตรงกลับไทยเพื่อมางานของพันแสงกับหนูอัยย์โดยเฉพาะ นอกจากงานแต่งงานของทั้งสองแล้วข่าวดีอีกเรื่องก็คือ อาคเนย์กับเพลงพิณกำลังจะได้เป็นคุณพ่อคุณแม่มือใหม่เมื่อเพลงพิณตั้งท้องได้สองเดือนกว่า เรียกได้ว่าวันนั้นเต็มไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะตลอดทั้งงานแล้วหนึ่งปีหลังจากงานแต่งหนูอัยย์ก็ได้ตั้งท้องลูกคนที่สองอย่างพันไมล์ ทำเอาพันแสงดีใจร้องลั่นบ้านหลังทราบเรื่องและแน่นอนว่าทั้งสองมีประสบการณ์มาแล้วทำให้ท้องนี้เป็นเรื่องสบายๆ แต่จะมีแค่หนูอัยย์ที่แพ้ท้องแปลกไปหน่อยเพราะหนูอัยย์มักจะชอบแอบไปดมน้ำมันเครื่อง ใช่ ไม่ผิด ตอนหนูอัยย์ตั้งท้องพันไมล์เธอชอบดมกลิ่นน้ำมันเครื่องอีกทั้งยังชอบดูพวกรายการแข่งรถอีกด้วย ต่างจากตอนท้องพันปีที่เธอจะชอบกินผลไม้จากไร่ ดูท่าแล้วลูกชายทั้งสองจะเลือกเส้นทางชีวิตของตัวเองไว้แล้วตั้งแต่ยั
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 17 เจ็ดปีที่ห่างหายใกล้สิ้นสุดลง 2/2
คำเตือน : มีการกล่าวถึงผู้ที่มีสัมผัสพิเศษที่ 6 โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน"คู่กันแล้ว ไม่แคล้วกันหรอกนะ" เพลงพิณพูดขึ้นเพื่อทำลายบรรยากาศหม่นหมองของหนูอัยย์จนเพื่อน ๆ ต้องหันมามองด้วยความสงสัย"มาแล้วเพลงจิตสัมผัส ครั้งนี้เห็นอะไร" ซีถามขึ้นพร้อมเท้าคางมอง เพื่อนสาวคนนี้เป็นคนที่มีสัมผัสพิเศษ ตั้งแ
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 16 เจ็ดปีที่ห่างหายใกล้สิ้นสุดลง 1/2
คำเตือน : มีการกล่าวถึงผู้ที่มีสัมผัสพิเศษที่ 6 โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านคอนโดของหนูอัยย์ในกรุงเทพฯห้องชุดขนาดกลางของคอนโดแห่งหนึ่ง พื้นที่ภายในถูกแบ่งออกเป็นสัดเป็นส่วนอย่างพอเหมาะ ประกอบไปด้วยห้องนั่งเล่น ห้องครัว ห้องน้ำและห้องนอนจำนวนสองห้องด้วยกันปัจจุบันหนูอัยย์อาศัยอยู่ที่นี่กับเพลงพิณสอง
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 15 มอปลายที่แสนสงบสุข
คำเตือน : มีการกล่าวถึงผู้ที่มีสัมผัสพิเศษที่ 6 โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านหนูอัยย์ในชุดนักเรียนมัธยมปลายกำลังเดินเข้าโรงเรียนพร้อมกับเพื่อนสนิทอย่างเพลงพิณ ทั้งสองสาวเดินควงแขนพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มทำให้เป็นที่สนใจของคนอื่นๆ เพราะเป็นนักเรียนใหม่ที่มาเข้าเรียน ซึ่งต่างจากทุก
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 14 จากลา 2/2
"พี่พันแสงแกล้งหนูอัยย์เหรอจ๊ะ!""ก็หนูอัยย์ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ แล้วยังซ่อนอะไรไว้ด้านหลังด้วยน่ะ พี่ก็นึกว่าหนูอัยย์เข้ามาแอบหยิบสตรอว์เบอร์รีกินน่ะสิคะ" พันแสงอธิบาย"หนูอัยย์ไม่ได้เข้ามาขโมยสตรอว์เบอร์รีจ้ะ"หนูอัยย์ตอบกลับเสียงแผ่ว พลางเหลือบตามองร่างสูงในชุดเจ้าบ่าวที่ยืนกอดอกพิงสะโพกกับเคาน์เตอร
قد تعجبك أيضًا
เศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน82.1K وجهات النظرพี่เขยเสน่ห์ร้าย
กาสะลอง95.2K وجهات النظر(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก135.0K وجهات النظرเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์102.2K وجهات النظرSUMMER : รักนี้ไม่ใช่แค่น้อง
g.ghostflying29 وجهات النظرจอมมารสยบรัก
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง42 وجهات النظرอุ้มบุญซ่อนสวาท
เฮียกังฟู262 وجهات النظرห้วงรักหวนคืน
ม่านซู/เหมือนนับหมื่น164 وجهات النظر
