เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 20 คิดถึง? 1/2
วันที่เผยแพร่:
2026-04-30 13:34:19พันแสง พาร์ท
ผม พันแสง หิรัญโชคทรัพย์ ลูกชายคนเดียวของอดีตพ่อเลี้ยงอาทิตย์ ในตอนนี้ผมอายุก็เข้าเลขสามแล้ว บ้านเกิดของผมอยู่ที่เชียงราย หลังจากเรียนจบผมก็เข้ามาช่วยพ่อดูแลไร่หิรัญโชคทรัพย์จนถึงปัจจุบัน
ช่วงวัยเรียนของผมตั้งแต่มัธยมจนถึงมหาลัย ผมได้ขอพ่อกับแม่เข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ จนกระทั่งผมได้เจอผู้หญิงคนหนึ่งเธอชื่อว่า มุกดา เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารัก พูดจาไพเราะอ่อนหวาน ผมตามจีบเธออยู่นานหลายเดือนจนในที่สุดเธอก็ตกลงคบกับผม
เราทั้งสองคบกันมานานหลายปีตั้งแต่ปี 1 จนถึงวัยทำงาน เป็นเวลาเกือบๆ 10 ปีเลย แม้ว่าแฟนสาวของผมจะต้องไปทำงานที่ต่างประเทศเป็นเวลาหลายปีหลังจากเรียนจบ แต่ระยะทางก็ไม่ได้ทำให้เราเลิกรักกัน จนผมแน่ใจกับตัวเองแล้วว่า ชีวิตที่เหลือของผม ผมจะใช้มันกับเธอแล้วเราจะสร้างครอบครัวด้วยกัน
จนกระทั่งเราทั้งสองคนได้แต่งงานกันในตอนที่ผมอายุ 28 ปี ผมพร้อมทั้งหน้าที่การงาน ทั้งเงิน ทั้งความมั่นคงของชีวิต ผมมั่นใจว่าผมจะทำให้มุกดาเป็นผู้หญิงที่หลายๆ คนต้องอิจฉา จะไม่ทำให้เธอต้องเสียใจที่เลือกผมเป็นคู่ชีวิต
...แต่แล้วความสัมพันธ์ของเราทั้งสองก็เริ่มสั่นคลอนเมื่อเราแต่งงานกันได้ 1 ปีกว่า
อาจจะเป็นเพราะผมที่ทุ่มเทให้กับไร่มากเกินไป มากเสียจนละเลยภรรยาของตัวเอง ทำให้เธอต้องรู้สึกเหงาและน้อยใจที่ผมไม่มีเวลาให้ เราเริ่มทะเลาะกันมากขึ้น เกือบจะทุกวันเลยก็ว่าได้ ถึงกระนั้นเราทั้งคู่ก็พยายามปรับตัวเข้าหากันจนความสัมพันธ์ของเราเริ่มดีขึ้น ผมจึงขอเธอมีลูกด้วยกัน แต่ทว่าเธอยังไม่พร้อม ในส่วนนี้ผมก็พอเข้าใจได้และยอมรับมัน รอคอยวันที่พวกเราจะมีเจ้าตัวเล็ก
จนเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ ผมที่ตั้งใจทุ่มเทเพื่อพัฒนาไร่ให้เติบโตขึ้นไปอีก ในแต่ละวันผมต้องทำการทดลองเพาะปลูกและสรรหาเมล็ดพันธุ์ต่าง ๆ ที่พอจะนำมาปลูกที่ไร่ได้ บางวันผมแทบจะหลับนอนที่ห้องแล็บไม่ได้กลับบ้านไปหาภรรยาเลย งานของผมมันเริ่มเยอะขึ้น เริ่มกินเวลาของผมที่ควรจะให้กับครอบครัวและภรรยาไป
และจุดแตกหักของความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาของผมกับมุกดาก็จบลงในปีที่สามของการแต่งงาน ส่วนสาเหตุที่หย่าร้างกันนั้น ผมเองก็ไม่อยากพูดถึงมันสักเท่าไหร่ หลังจากนั้นเป็นต้นมาผมก็มอบชีวิตของผมให้กับไร่หิรัญโชคทรัพย์...
พันแสง จบพาร์ท
ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มวัยสามสิบห้าปีกำลังนั่งขาไขว่ห้าง มือหนาคอยเปิดดูแฟ้มประวัติของเด็กที่เข้ามาสมัครงานพร้อมกันถึงห้าคนไปด้วย ตอนนี้พันแสงกำลังนั่งฟังเด็กหนุ่มที่ชื่อซีแนะนำตัวเองอย่างฉะฉาน ดูแล้วคงจะเป็นเด็กที่มีความมั่นใจในตัวเองสูงพอสมควร
"เรียนเกษตรสองคน อีกสองคนเรียนเกี่ยวกับการท่องเที่ยวและโรงแรมสินะ" พันแสงวางแฟ้มประวัติลงบนโต๊ะพลางมองหน้าเด็กทั้งสี่คน
"ใช่ครับ พวกเราเพิ่งจะสอบเสร็จไปเมื่ออาทิตย์ก่อน อีกประมาณสองสัปดาห์คาดว่าเกรดจะออกครบทุกตัวครับ" จินอธิบาย
"เรื่องเกรดฉันไม่ค่อยซีเรียสหรอก ดูจากประวัติและผลงานของพวกเธอทุกคนแล้วก็ใช้ได้ อยู่ในเกณฑ์ดีเลย"
"ขอบคุณครับ / ค่ะ" ทั้งสี่คนยกมือไหว้พร้อมกล่าวขอบคุณ
"แล้วอีกคนล่ะ จะมาสมัครงานไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่ส่งแฟ้มมาให้ฉัน" พันแสงหันไปมองหญิงสาวอีกคนหนึ่งที่นั่งก้มหน้าก้มตาตั้งแต่ที่เขานั่งลงในห้องรับแขก หรือเขาดูน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ
"หนูอัยย์ ส่งแฟ้มให้พ่อเลี้ยงได้แล้ว" เป็นเพลงพิณที่กระซิบบอกเสียงเบาข้างหูหนูอัยย์
"ค่ะ ๆ" มือบางสั่นเทาเล็กน้อยค่อย ๆ ยื่นแฟ้มประวัติของตัวเองให้โดยที่ยังไม่ยามเงยหน้าขึ้นจากพื้น
"อืม แนะนำตัวได้เลย" สิ้นเสียงทุ้มบอกหลังจากรับแฟ้มประวัติมาถือไว้ ก่อนจะเปิดดูเอกสารข้างใน
"สวัสดีค่ะ ฉันชื่ออัยย์ลดา ศิริชัยธาร..." น้ำเสียงหวานดังออกมาหลังจากเรียกกำลังใจให้ตนเองเสร็จ
พันแสงชะงักค้างหลังจากได้ยินเสียงหวานเริ่มพูดแนะนำตัว นัยน์ตาคมที่กำลังจะกวาดตามองเนื้อหาในเอกสารเป็นต้องเงยหน้าขึ้นมามองหญิงสาวเจ้าของแฟ้มแทน
"ชื่อเล่นชื่อ อัยย์ค่ะ เรียนอยู่คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม เคยไปฝึกงานที่ประเทศฝรั่งเศสสามเดือน... "
หนูอัยย์ที่กำลังแนะนำตัวเองด้วยน้ำเสียงหวานๆ พลางสบตากับร่างสูงตรงหน้าอย่างไม่ลดละ ด้วยความมั่นใจที่ตัวเองนั้นเรียกมันมาก่อนจะเริ่มแนะนำตัว แม้น้ำเสียงหวานจะพูดอย่างเรียบนิ่ง ดูเหมือนไม่ได้ตื่นเต้นอะไรมากนัก แต่หัวใจดวงน้อยกลับเต้นระส่ำอย่างบ้าคลั่งอยู่ในอก
ทางด้านพันแสงเองก็เหมือนโดนมนตร์สะกด แฟ้มเอกสารในมือกลายเป็นหมันไปเสียแล้ว เพราะเขาไม่ได้สนใจที่จะเปิดมันดูอีกเลยตั้งแต่ได้เสียงหวาน ๆ พูดขึ้น สายตาคมจับจ้องแต่หญิงสาวร่างบางตรงหน้าแบบไม่อาจละสายตาไปได้
บทล่าสุด
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ (จบ) น้องอัญ(จะ)เป็นแฟนพี่คิน 2/2
อคิราห์ในวัยสิบห้าปีมองตามร่างเล็กที่วิ่งออกไป ทำไมเขาจะมองไม่ออกว่าอัญรินชอบเขามากกว่าพี่ชายและดูเหมือนว่าเจ้าตัวคงยังไม่รู้ เพราะแม้อายุของเราจะห่างกันแค่สามปี ซ้ำยังเติบโตมาด้วยกันอีกต่างหาก อาจจะทำให้อัญรินคิดว่าทุกวันนี้เธอเพียงแค่ติดพี่ชายข้างไร่แบบเขา ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจเลยที่อีกคนมอบความรักให้ เขาดีใจด้วยซ้ำไป แต่เพราะว่าอัญรินยังเด็ก ทั้งเขาและเธอยังต้องเติบโตอีกเยอะ เขาไม่อยากให้อีกคนยึดติดมากเกินหากว่าวันหนึ่งต้องแยกย้ายกันไปจมอยู่กับความคิดของตัวเองสักพักหนึ่ง แล้วค่อยลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำเพราะไม่อยากให้ร่างเล็กต้องยืนรอนาน ใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่ อคิราห์ก็จัดการธุระส่วนตัวของตัวเองเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะเปิดประตูห้องนอนออกแล้วก็พบอัญริน เขาจึงได้เอ่ยเสียงอ่อน“เราลงไปข้างล่างกัน”“จ้ะพี่คิน”ร่างเล็กรีบเดินเข้ามาขนาบข้างกับร่างสูงด้วยรอยยิ้มหวานเหมือนเดิม อคิราห์เหลือบมองเล็กน้อยก่อนจะยกมือขึ้นลูบศีรษะของคนตัวเล็กกว่า แววตาฉายแววบางอย่างออกมาวูบหนึ่งแล้วก็หายไป“ลงมากันแล้วเหรอลูก น้องอัญทานข้าวเช้ามาหรือยังคะ” เพลงพิณทักขึ้นเมื่อเห็นเด็กทั้งสองเดินลงมาด้านล่า
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ (จบ) น้องอัญ(จะ)เป็นแฟนพี่คิน 1/2
เด็กสาวตัวเล็กหน้าตาจิ้มลิ้ม ปากนิดจมูกน้อย ผมยาวจนถึงกลางหลังอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงขายาวกำลังปั่นจักรยานไปตามทางจาก ไร่หิรัญโชคทรัพย์ เพื่อไป ฟาร์มอาคเนย์ ที่อยู่ติดกันพร้อมกับหอบหิ้วผลไม้มากมายไปฝาก ‘พี่ชายข้างไร่’ เหมือนอย่างเคยอัญริน หิรัญโชคทรัพย์ ลูกสาวคนเดียวของพันแสงกับหนูอัยย์ ซ้ำยังเป็นลูกสาวที่พ่อหวงมาก มากชนิดที่ว่าพันแสงแทบจะกันผู้ชายทุกคนที่มาเข้าใกล้ลูกสาวไม่ว่าคนนั้นจะอายุเท่าไหร่ พันแสงก็ไม่สน โดยเฉพาะลูกชายของเพื่อนสนิทอย่างอาคเนย์ พันแสงถึงกลับสั่งห้ามไม่ให้ไอ้เนย์พาลูกมันมาหาเขาที่ไร่เลยละเรื่องราวทั้งหมดมันเริ่มในตอนที่น้องอัญอายุได้แค่สองเดือนกว่า วันนั้นเพลงพิณพาลูกชายอย่างน้องคินหรือ ‘อคิราห์’ มาเยี่ยมที่บ้าน เด็กชายวัยสามขวบจ้องตากลมแป๋วของเด็กตัวเล็กที่นอนดุ๊กดิ๊กอยู่ในเบาะสำหรับเด็กทารก เจ้าตัวลองยื่นนิ้วชี้เข้าไปใกล้หวังจะจิ้มแก้มกลม แต่แล้วก็ถูกจับเอาไว้พร้อมกำแน่น ปากเล็กแย้มยิ้มโชว์เหงือกแดงของตัวเองให้ดู ทันใดนั้นเส้นด้ายสีแดงก็ปรากฎขึ้นจากปลายนิ้วก้อยของเด็กสองเดือนก่อนจะลากมาพันกับปลายนิ้วก้อยของเด็กวัยสามขวบจนเจ้าตัวสงสัยจึงกระตุกชายเสื้อผู้เป็นแม
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ไมล์เป็นนักแข่งรถ 2/2
ร่างสูงจอดรถพลางวาดขายาวลงจากรถคันโปรด ถอดหมวกกันน็อกออกสะบัดผมสีควันบุหรี่เล็กน้อยก่อนจะเสยขึ้นอย่างลวก ๆ เหล่าเพื่อนพ้องต่างวิ่งเข้ามาหาด้วยความดีใจ ต่างจากคู่แข่งอย่างการันต์ที่เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าโกรธเคือง“มึงขี้โกงไอ้พันไมล์!!” ผลักไหล่หนาอย่างฉุนเฉียว จ้องเขม็งอีกฝ่ายตาไม่กะพริบ“เฮ้ย ๆ แพ้แล้วอย่าพาลไอ้รันต์” ขุนพลเพื่อนสนิทในกลุ่มของพันไมล์เข้ามาผลักไหล่การันต์ให้ออกห่างเมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะต่อยเพื่อนของเขา“กูก็บอกแล้วว่าคนอย่างมึง ไม่มีวันชนะกูได้ถ้ามึงไม่พยายามฝึกฝนตัวเองให้มากกว่านี้ แล้วอย่าคิดว่ากูไม่รู้ว่าครั้งนี้มึงใช้วิธีสกปรกอย่างยิงเลเซอร์เข้าตากูตอนเข้าโค้ง” พันไมล์เดินเข้าไปหาการันต์ ดวงตาคมกริบเข้มขึ้นจ้องหน้าอีกฝ่ายพลางยกยิ้มมุมปาก “หวังว่าครั้งหน้ามึงจะเป็นมืออาชีพพอไม่ใช้วิธีแบบคนขี้แพ้ ส่วนแฟนสาวของมึง กูขอรับไปก่อนแล้วกัน”ร่างสูงโปร่งพูดจบก็เดินกระแทกไหล่การันต์ไปคว้าข้อมือหญิงสาวที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ลงมาทันทีแล้วเดินผ่านหน้าการันต์ไปจนอีกฝ่ายได้แต่กำมือแน่น ความโกรธเกรี้ยวปรากฏชัดบนใบหน้า มองตามหลังทั้งสองเขม็งก่อนจะตะโกนร้องออกมาเสียงดัง หมวกกันน็อกในมื
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ไมล์เป็นนักแข่งรถ 1/2
สนามแข่งรถแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ เวลาใกล้จะเที่ยงคืน เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มก้องไปทั่วบริเวณ คลาคล่ำไปด้วยหนุ่มสาวมากหน้าหลายตา แต่ละคนมีเทสในการแต่งตัวที่ดีเยี่ยมเป็นจุดดึงดูดสายตาได้ดี โดยเฉพาะร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลา ผมสีควันบุหรี่ นัยน์ตาคมกริบสีน้ำตาล จมูกโด่งเป็นสันคม อีกทั้งยังเจาะหูด้วยตุ้มหูไม้กางเขนที่ติ่งหูข้างซ้ายยิ่งเสริมให้ พันไมล์ ดูดีมากยิ่งขึ้น“ไอ้เวรการันต์มันนัดกูมา แล้วมันหายหัวไปไหนแล้วล่ะ” น้ำเสียงทุ้มเข้มถามขึ้นหลังเดินเข้ามาด้านในห้องหนึ่งของสนามแข่งรถ ร่างสูงหยุดยืนประจันหน้ากับเหล่าวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง“มึงรอก่อนได้ไหมล่ะ ลูกพี่รันต์ของกูกำลังไปเอาของพนันมาอยู่” ชายหนุ่มคนหนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นลูกน้องของการันต์บอกกับพันไมล์ “ว่าแต่มึงเถอะ ไหนเงินพนันห้าแสน”“หึ” แค่นหัวเราะในลำคอหนึ่งทีก่อนจะล้วงเอาเช็คเงินสดจากกางเกงยีนของตัวเอง บนเช็คเขียนตัวเลขไว้ถึงแปดแสนบาททำเอาลูกน้องของการันต์ตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ จนกระทั่งมีคนเข้ามาใหม่อีกสองคน คนหนึ่งเป็นผู้ชาย อีกคนเป็นผู้หญิง“กูนึกว่ามึงจะขี้คลาดไม่กล้ามาแล้วเสียอีก ไอ้พันไมล์”“กูไม่ใช่มึงที่แข่งแพ้ไปหลายรอบ แ
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ปีเป็นบิ๊กบราเธอร์ 3/3
สองขาเล็กเดินไปตามทางในโรงเรียนเรื่อย ๆ จนมาถึงห้องอนุบาลสาม ที่มีป้ายห้อยหน้าห้องว่า ‘ห้องเสือน้อย’ สองขาไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปด้านในทันที ภายในห้องมีเพื่อน ๆ มาถึงก่อนแล้วหลายคน พันปีเดินไปถึงโต๊ะของตัวเองพลางถอดกระเป๋าสะพายสีแดงออกแล้วห้อยไว้กับเก้าอี้ ก่อนจะเดินเอาปิ่นโตข้าวกลางวันไปวางไว้บนโต๊ะหลังห้อง“พี่ปีวันนี้เอาอายัยมากินหยอ” เด็กชายคนหนึ่งเดินเข้าหาพันปี พลางชะโงกมองกระเป๋าสีแดงด้วยความสงสัย“วันนี้แม่อัยทามข้าวคูมเฉือฉามฉีกับคายม้วนล่ะ” เอ่ยบอกด้วยความภูมิใจในอาหารของแม่อัยย์ แล้วหันไปมองกระเป๋าของเพื่อน “แย้วของฉยามล่ะ เอาอายัยมา”“วันนี้แม่ของเลาทามข้าวคูมหมีแยะ น่ากิงมาดเยยนะ” เด็กชายชื่อฉลามบอกให้เพื่อนฟังด้วยความภูมิใจเหมือนกัน“หึ ไม่เห็นจาน่ากิงเยย ของเยาน่ากิงกว่าอีก”แต่แล้วก็มีอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลังทำให้ทั้งพันปีและฉลามหันไปมอง“ทามมายฉิงพูดแบบนี้ ของเยาแม่ทามให้เยยนะต้องน่ากินอยู่แย้ว” ฉลามตัวน้อยเถียงกลับ“พูดจาม่ายเพาะ แม่อัยบอกว่าม่ายน่าลัก” แม่อัยย์บอกพันปีมาแบบนี้ คนพูดจาไม่เพราะเป็นคนไม่น่ารัก พันปีจะเป็นคนน่ารัก ต้องพูดเพราะ ๆ“พี่ปีว่าเยาหยอ เยาน่า
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ปีเป็นบิ๊กบราเธอร์ 2/3
ผ่านมาแล้วหลายปีนับตั้งแต่หนูอัยย์คลอดลูกชายคนโตอย่าง พันปี จนพันปีอายุได้สองขวบงานแต่งงานของทั้งสองก็ได้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่โดยมีลูกชายเป็นคนจับมือพาหนูอัยย์มาส่งให้พันแสงเหมือนที่เขาคิดภาพเอาไว้ แน่นอนว่าในงานแต่งครั้งนี้เต็มไปด้วยเหล่าเพื่อนพ้องของทั้งสองคนรวมถึงมุกดาด้วยที่บินตรงกลับไทยเพื่อมางานของพันแสงกับหนูอัยย์โดยเฉพาะ นอกจากงานแต่งงานของทั้งสองแล้วข่าวดีอีกเรื่องก็คือ อาคเนย์กับเพลงพิณกำลังจะได้เป็นคุณพ่อคุณแม่มือใหม่เมื่อเพลงพิณตั้งท้องได้สองเดือนกว่า เรียกได้ว่าวันนั้นเต็มไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะตลอดทั้งงานแล้วหนึ่งปีหลังจากงานแต่งหนูอัยย์ก็ได้ตั้งท้องลูกคนที่สองอย่างพันไมล์ ทำเอาพันแสงดีใจร้องลั่นบ้านหลังทราบเรื่องและแน่นอนว่าทั้งสองมีประสบการณ์มาแล้วทำให้ท้องนี้เป็นเรื่องสบายๆ แต่จะมีแค่หนูอัยย์ที่แพ้ท้องแปลกไปหน่อยเพราะหนูอัยย์มักจะชอบแอบไปดมน้ำมันเครื่อง ใช่ ไม่ผิด ตอนหนูอัยย์ตั้งท้องพันไมล์เธอชอบดมกลิ่นน้ำมันเครื่องอีกทั้งยังชอบดูพวกรายการแข่งรถอีกด้วย ต่างจากตอนท้องพันปีที่เธอจะชอบกินผลไม้จากไร่ ดูท่าแล้วลูกชายทั้งสองจะเลือกเส้นทางชีวิตของตัวเองไว้แล้วตั้งแต่ยั
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 16 เจ็ดปีที่ห่างหายใกล้สิ้นสุดลง 1/2
คำเตือน : มีการกล่าวถึงผู้ที่มีสัมผัสพิเศษที่ 6 โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านคอนโดของหนูอัยย์ในกรุงเทพฯห้องชุดขนาดกลางของคอนโดแห่งหนึ่ง พื้นที่ภายในถูกแบ่งออกเป็นสัดเป็นส่วนอย่างพอเหมาะ ประกอบไปด้วยห้องนั่งเล่น ห้องครัว ห้องน้ำและห้องนอนจำนวนสองห้องด้วยกันปัจจุบันหนูอัยย์อาศัยอยู่ที่นี่กับเพลงพิณสอง
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 15 มอปลายที่แสนสงบสุข
คำเตือน : มีการกล่าวถึงผู้ที่มีสัมผัสพิเศษที่ 6 โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านหนูอัยย์ในชุดนักเรียนมัธยมปลายกำลังเดินเข้าโรงเรียนพร้อมกับเพื่อนสนิทอย่างเพลงพิณ ทั้งสองสาวเดินควงแขนพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มทำให้เป็นที่สนใจของคนอื่นๆ เพราะเป็นนักเรียนใหม่ที่มาเข้าเรียน ซึ่งต่างจากทุก
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 14 จากลา 2/2
"พี่พันแสงแกล้งหนูอัยย์เหรอจ๊ะ!""ก็หนูอัยย์ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ แล้วยังซ่อนอะไรไว้ด้านหลังด้วยน่ะ พี่ก็นึกว่าหนูอัยย์เข้ามาแอบหยิบสตรอว์เบอร์รีกินน่ะสิคะ" พันแสงอธิบาย"หนูอัยย์ไม่ได้เข้ามาขโมยสตรอว์เบอร์รีจ้ะ"หนูอัยย์ตอบกลับเสียงแผ่ว พลางเหลือบตามองร่างสูงในชุดเจ้าบ่าวที่ยืนกอดอกพิงสะโพกกับเคาน์เตอร
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 13 จากลา 1/2
คำเตือน : มีการกล่าวถึงผู้ที่มีสัมผัสพิเศษที่ 6 และแล้วก็มาถึงวันแต่งงานของพ่อเลี้ยงพันแสง เจ้าของไร่หิรัญโชคทรัพย์กับแฟนสาวอย่างมุกดา งานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติ ผู้คนในจังหวัดเชียงรายต่างมาร่วมแสดงความยินดีกับพ่อเลี้ยงพันแสงกันอย่างล้นหลามภายในงานแต่งนั้นอบอวลไปด้วยความรักของบ่าวสาวที่กำ
บางทีคุณอาจจะชอบ
พี่เขยเสน่ห์ร้าย
กาสะลอง94.0K viewsภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์283.4K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้269.3K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด322.7K viewsพิษสวาทน้องเมีย
Xiaohlinz301 viewsเพลินพิศวาส
มนต์ศิขริน184 viewsอุ้มบุญซ่อนสวาท
เฮียกังฟู126 viewsคืนนี้ไร้ไออุ่น
อันเสี่ยวตี๋444 views
