LOGINShare
ตอนที่ 3 พ่อเลี้ยงพันแสง 3/4
publish date:
2026-04-27 19:37:55"จันทร์ นี่ก็เริ่มดึกแล้ว เดี๋ยวฟ้าขอตัวกลับบ้านก่อนดีกว่า พ่อเลี้ยงพันแสงจะได้พักผ่อนด้วย ทำงานเหนื่อยๆ มาทั้งวัน ฟ้ากับครอบครัวไม่อยากรบกวนนาน" ฟ้าใสเมื่อหันไปมองนาฬิกาที่เข็มสั่นใกล้เลขเก้าจึงได้เอ่ยบอกลาเพื่อนสนิท
"นั่นน่ะสิ งั้นเราแยกย้ายกันกลับดีกว่าเนอะ ว่าแต่หนูอัยย์จะเดินไหวไหมลูก?" เจ้าจันทร์พยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะหันไปถามหลานสาวด้วยความเป็นห่วง
"หนูอัยย์เดินไหวจ้ะ น้าจันทร์ไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ"
เสียงใสเอ่ยตอบอย่างจริงใจ แผลน่ะมันไม่ได้รู้สึกเจ็บขนาดนั้นแล้ว แต่มันแค่ตึงๆ เท่านั้น ถ้าค่อยๆ เดินไปอย่างช้าๆ ไม่ลงน้ำหนักข้างที่พันผ้าเอาไว้ก็น่าจะได้อยู่ ก่อนที่ทุกคนจะลุกขึ้นยืนพร้อมกันเพื่อเตรียมตัวแยกย้ายกันกลับบ้านไปพักผ่อน
"ให้หนูอัยย์นอนที่นี่ก็ได้ครับ อย่าเพิ่งให้เดินมากเลยครับเดี๋ยวจะปวดแผลอีก"
เป็นพันแสงที่บอกกับผู้ใหญ่ทั้งสี่ขณะที่ทุกคนกำลังจะเดินออกไป จริงๆ เขากำลังจะเอ่ยขอน้าฟ้ากับลุงปราบอยู่แล้วว่าให้หนูอัยย์นอนที่นี่ก็ได้ แม้ระยะทางของบ้านเขากับบ้านของหนูอัยย์จะไม่ไกลกันมากนัก ทว่าตอนนี้หนูอัยย์มีแผลอาจจะใช้เวลานานกว่าปกติในการเดินกลับบ้านของตัวเอง
"เอาอย่างนั้นเหรอพ่อเลี้ยง? มันจะไม่รบกวนมากเกินไปเหรอ?"
ปราบพิภพหันมาถามอย่างเกรงใจ ใจหนึ่งก็นึกห่วงลูกสาวคนเดียวของตัวเองที่ต้องมานอนค้างบ้านพ่อเลี้ยง ถึงจะรู้จักกันมาตั้งแต่ยังเด็ก แต่ตอนนี้ต่างเติบโตกันหมดแล้ว ชายหญิงอยู่ใกล้กันมันก็อันตราย แต่อีกใจหนึ่งก็ค่อนข้างมั่นใจว่าพ่อเลี้ยงพันแสงคงไม่กล้าล่วงเกินลูกสาวของตนเป็นแน่
"ไม่รบกวนเลยครับ ที่บ้านผมยังมีห้องว่างอยู่ ป้าทมทำความสะอาดให้เรียบร้อยแล้วครับ" พันแสงยืนยันหนักแน่น สบตากับลุงปราบอย่างแน่วแน่
"ถ้าอย่างนั้นน้าฝากหนูอัยย์กับพ่อเลี้ยงด้วยนะคะ เดี๋ยวตอนเช้าน้าจะมาหาใหม่"
ฟ้าใสสังเกตเห็นสามีตัวเองกำลังทำหน้าเคร่งขรึมเพราะหวงลูกสาวจึงรีบพูดขึ้นทันที ก่อนที่สามีของเธอจะทำอะไรเกินกำลังอย่างเช่นแบกลูกสาวตัวเองขึ้นหลัง ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็อายุเข้าเลขห้าแล้วยังบ่นปวดหลังอยู่เป็นประจำ
"ได้ครับ น้าฟ้าไม่ต้องเป็นห่วงครับ ผมจะดูแลหนูอัยย์ให้เอง"
"ไปๆ งั้นพวกเราเดินกลับพร้อมกันจะได้คุยกันระหว่างทางด้วย พ่อไปก่อนนะพ่อเลี้ยง ดูแลหนูอัยย์ดีๆ ด้วยล่ะ" อาทิตย์บอกลูกชาย
"ครับพ่อ" พันแสงรับคำ
อาทิตย์พยักหน้าเบาๆ เมื่อเห็นว่าทุกคนต่างตกลงกันได้เรียบร้อยแล้ว ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าปราบพิภพเป็นห่วงลูกสาวของตัวเองที่ต้องอยู่กับลูกชายของตน แต่เขาในฐานะพ่อ เขามั่นใจว่าพันแสงลูกชายของตนไม่มีทางล่วงเกินหนูอัยย์ แต่ถ้ามันกล้า เขานี่แหละจะส่งมันเข้าไปนอนในคุกเองเลย! เขาเองก็รักและเอ็นดูหนูอัยย์เหมือนลูกสาวอีกคนเหมือนกัน
ก่อนที่พันแสงจะพาหนูอัยย์ออกมายืนรอส่งพ่อกับแม่ของตัวเองกลับบ้านโดยมีเขาคอยพยุงร่างเล็กๆ นี่เดินออกมา ถึงแม้ว่าผู้ใหญ่ทั้งสี่คนจะบอกว่าไม่ต้องออกมาส่งก็ได้ แต่มีหรือเด็กสาวตัวเล็กจะยอม
"เดินกลับกันดีๆ นะครับ" พันแสงบอกกลับผู้ใหญ่ทั้งสี่
"ค่อยๆ เดินกลับกันนะจ๊ะ หนูอัยย์เป็นห่วง" หนูอัยย์บอกออกไปอย่างห่วงๆ จนฟ้าใสกับปราบพิภพต้องลูบหัวปลอมประโลมลูกสาวพร้อมบอกฝันดี
หลังจากบอกลาและบอกฝันดีกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผู้ใหญ่ทั้งสี่ก็ค่อยๆ เดินห่างไปเรื่อย ๆ จนลับสายตาของพันแสงและหนูอัยย์ที่ยืนมองอยู่ ก่อนที่พันแสงจะหันมามองเด็กสาวตัวเล็กข้างกาย
"งั้นเราเข้าไปข้างในกันเถอะค่ะหนูอัยย์ ข้างนอกเริ่มหนาวแล้วเดี๋ยวจะไม่สบายเอานะคะ"
"จ้ะ พี่พันแสง"
น้ำเสียงใสตอบกลับก่อนที่ร่างเล็กจะค่อยๆ หันหลังเดินกะเผลกเข้าด้านในอย่างช้าๆ จนพันแสงที่เห็นต้องเดินมาช่วยพยุงอีกแรง ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง
"ให้พี่อุ้มเข้าไปไหมคะ หนูอัยย์จะได้รีบอาบน้ำแล้วเข้านอน"
"ไม่ๆ ไม่เป็นไรจ้ะ หนูอัยย์เดินไหวจ้ะ" หนูอัยย์รีบเอ่ยห้ามอย่างลนลาน
ขืนให้พี่พันแสงอุ้มอีกรอบ มีหวังหนูอัยย์ได้ระเบิดตัวตู้มด้วยความเขินอายแน่ ๆ เลย
ขณะที่กำลังอยู่ในภวังค์ความคิดของตัวเอง ทางด้านพันแสงกลับคิดต่างกันออกไป ด้วยความเป็นห่วงกลัวว่าจะต้องตากน้ำค้างนานอาจจะเป็นหวัดเอาได้
"แต่พี่ว่าพี่อุ้มเข้าไปดีกว่า ไหนจะต้องเดินขึ้นบันไดอีก มาค่ะ!"
"พี่พันแสงจ๊ะ!"
หนูอัยย์เรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยความตกใจเมื่อพี่พันแสงอุ้มเธอด้วยท่าเจ้าสาวอีกแล้ว วันนี้ทั้งวันเธอโดนอุ้มไปไม่รู้อีกรอบแล้ว
ฮึ่ย! พี่พันแสงนี่ไม่รู้อะไรเลยว่าทำให้หัวใจของหนูอัยย์เต้นแรงอีกแล้ว หนูอัยย์กดโกรธสิ่งนี้! อยากอุ้มก็อุ้มให้แขนล้าไปเล๊ย! ฮึ่ย!
Latest chapter
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ (จบ) น้องอัญ(จะ)เป็นแฟนพี่คิน 2/2
อคิราห์ในวัยสิบห้าปีมองตามร่างเล็กที่วิ่งออกไป ทำไมเขาจะมองไม่ออกว่าอัญรินชอบเขามากกว่าพี่ชายและดูเหมือนว่าเจ้าตัวคงยังไม่รู้ เพราะแม้อายุของเราจะห่างกันแค่สามปี ซ้ำยังเติบโตมาด้วยกันอีกต่างหาก อาจจะทำให้อัญรินคิดว่าทุกวันนี้เธอเพียงแค่ติดพี่ชายข้างไร่แบบเขา ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจเลยที่อีกคนมอบความรักให้ เขาดีใจด้วยซ้ำไป แต่เพราะว่าอัญรินยังเด็ก ทั้งเขาและเธอยังต้องเติบโตอีกเยอะ เขาไม่อยากให้อีกคนยึดติดมากเกินหากว่าวันหนึ่งต้องแยกย้ายกันไปจมอยู่กับความคิดของตัวเองสักพักหนึ่ง แล้วค่อยลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำเพราะไม่อยากให้ร่างเล็กต้องยืนรอนาน ใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่ อคิราห์ก็จัดการธุระส่วนตัวของตัวเองเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะเปิดประตูห้องนอนออกแล้วก็พบอัญริน เขาจึงได้เอ่ยเสียงอ่อน“เราลงไปข้างล่างกัน”“จ้ะพี่คิน”ร่างเล็กรีบเดินเข้ามาขนาบข้างกับร่างสูงด้วยรอยยิ้มหวานเหมือนเดิม อคิราห์เหลือบมองเล็กน้อยก่อนจะยกมือขึ้นลูบศีรษะของคนตัวเล็กกว่า แววตาฉายแววบางอย่างออกมาวูบหนึ่งแล้วก็หายไป“ลงมากันแล้วเหรอลูก น้องอัญทานข้าวเช้ามาหรือยังคะ” เพลงพิณทักขึ้นเมื่อเห็นเด็กทั้งสองเดินลงมาด้านล่า
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ (จบ) น้องอัญ(จะ)เป็นแฟนพี่คิน 1/2
เด็กสาวตัวเล็กหน้าตาจิ้มลิ้ม ปากนิดจมูกน้อย ผมยาวจนถึงกลางหลังอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงขายาวกำลังปั่นจักรยานไปตามทางจาก ไร่หิรัญโชคทรัพย์ เพื่อไป ฟาร์มอาคเนย์ ที่อยู่ติดกันพร้อมกับหอบหิ้วผลไม้มากมายไปฝาก ‘พี่ชายข้างไร่’ เหมือนอย่างเคยอัญริน หิรัญโชคทรัพย์ ลูกสาวคนเดียวของพันแสงกับหนูอัยย์ ซ้ำยังเป็นลูกสาวที่พ่อหวงมาก มากชนิดที่ว่าพันแสงแทบจะกันผู้ชายทุกคนที่มาเข้าใกล้ลูกสาวไม่ว่าคนนั้นจะอายุเท่าไหร่ พันแสงก็ไม่สน โดยเฉพาะลูกชายของเพื่อนสนิทอย่างอาคเนย์ พันแสงถึงกลับสั่งห้ามไม่ให้ไอ้เนย์พาลูกมันมาหาเขาที่ไร่เลยละเรื่องราวทั้งหมดมันเริ่มในตอนที่น้องอัญอายุได้แค่สองเดือนกว่า วันนั้นเพลงพิณพาลูกชายอย่างน้องคินหรือ ‘อคิราห์’ มาเยี่ยมที่บ้าน เด็กชายวัยสามขวบจ้องตากลมแป๋วของเด็กตัวเล็กที่นอนดุ๊กดิ๊กอยู่ในเบาะสำหรับเด็กทารก เจ้าตัวลองยื่นนิ้วชี้เข้าไปใกล้หวังจะจิ้มแก้มกลม แต่แล้วก็ถูกจับเอาไว้พร้อมกำแน่น ปากเล็กแย้มยิ้มโชว์เหงือกแดงของตัวเองให้ดู ทันใดนั้นเส้นด้ายสีแดงก็ปรากฎขึ้นจากปลายนิ้วก้อยของเด็กสองเดือนก่อนจะลากมาพันกับปลายนิ้วก้อยของเด็กวัยสามขวบจนเจ้าตัวสงสัยจึงกระตุกชายเสื้อผู้เป็นแม
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ไมล์เป็นนักแข่งรถ 2/2
ร่างสูงจอดรถพลางวาดขายาวลงจากรถคันโปรด ถอดหมวกกันน็อกออกสะบัดผมสีควันบุหรี่เล็กน้อยก่อนจะเสยขึ้นอย่างลวก ๆ เหล่าเพื่อนพ้องต่างวิ่งเข้ามาหาด้วยความดีใจ ต่างจากคู่แข่งอย่างการันต์ที่เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าโกรธเคือง“มึงขี้โกงไอ้พันไมล์!!” ผลักไหล่หนาอย่างฉุนเฉียว จ้องเขม็งอีกฝ่ายตาไม่กะพริบ“เฮ้ย ๆ แพ้แล้วอย่าพาลไอ้รันต์” ขุนพลเพื่อนสนิทในกลุ่มของพันไมล์เข้ามาผลักไหล่การันต์ให้ออกห่างเมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะต่อยเพื่อนของเขา“กูก็บอกแล้วว่าคนอย่างมึง ไม่มีวันชนะกูได้ถ้ามึงไม่พยายามฝึกฝนตัวเองให้มากกว่านี้ แล้วอย่าคิดว่ากูไม่รู้ว่าครั้งนี้มึงใช้วิธีสกปรกอย่างยิงเลเซอร์เข้าตากูตอนเข้าโค้ง” พันไมล์เดินเข้าไปหาการันต์ ดวงตาคมกริบเข้มขึ้นจ้องหน้าอีกฝ่ายพลางยกยิ้มมุมปาก “หวังว่าครั้งหน้ามึงจะเป็นมืออาชีพพอไม่ใช้วิธีแบบคนขี้แพ้ ส่วนแฟนสาวของมึง กูขอรับไปก่อนแล้วกัน”ร่างสูงโปร่งพูดจบก็เดินกระแทกไหล่การันต์ไปคว้าข้อมือหญิงสาวที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ลงมาทันทีแล้วเดินผ่านหน้าการันต์ไปจนอีกฝ่ายได้แต่กำมือแน่น ความโกรธเกรี้ยวปรากฏชัดบนใบหน้า มองตามหลังทั้งสองเขม็งก่อนจะตะโกนร้องออกมาเสียงดัง หมวกกันน็อกในมื
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ไมล์เป็นนักแข่งรถ 1/2
สนามแข่งรถแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ เวลาใกล้จะเที่ยงคืน เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มก้องไปทั่วบริเวณ คลาคล่ำไปด้วยหนุ่มสาวมากหน้าหลายตา แต่ละคนมีเทสในการแต่งตัวที่ดีเยี่ยมเป็นจุดดึงดูดสายตาได้ดี โดยเฉพาะร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลา ผมสีควันบุหรี่ นัยน์ตาคมกริบสีน้ำตาล จมูกโด่งเป็นสันคม อีกทั้งยังเจาะหูด้วยตุ้มหูไม้กางเขนที่ติ่งหูข้างซ้ายยิ่งเสริมให้ พันไมล์ ดูดีมากยิ่งขึ้น“ไอ้เวรการันต์มันนัดกูมา แล้วมันหายหัวไปไหนแล้วล่ะ” น้ำเสียงทุ้มเข้มถามขึ้นหลังเดินเข้ามาด้านในห้องหนึ่งของสนามแข่งรถ ร่างสูงหยุดยืนประจันหน้ากับเหล่าวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง“มึงรอก่อนได้ไหมล่ะ ลูกพี่รันต์ของกูกำลังไปเอาของพนันมาอยู่” ชายหนุ่มคนหนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นลูกน้องของการันต์บอกกับพันไมล์ “ว่าแต่มึงเถอะ ไหนเงินพนันห้าแสน”“หึ” แค่นหัวเราะในลำคอหนึ่งทีก่อนจะล้วงเอาเช็คเงินสดจากกางเกงยีนของตัวเอง บนเช็คเขียนตัวเลขไว้ถึงแปดแสนบาททำเอาลูกน้องของการันต์ตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ จนกระทั่งมีคนเข้ามาใหม่อีกสองคน คนหนึ่งเป็นผู้ชาย อีกคนเป็นผู้หญิง“กูนึกว่ามึงจะขี้คลาดไม่กล้ามาแล้วเสียอีก ไอ้พันไมล์”“กูไม่ใช่มึงที่แข่งแพ้ไปหลายรอบ แ
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ปีเป็นบิ๊กบราเธอร์ 3/3
สองขาเล็กเดินไปตามทางในโรงเรียนเรื่อย ๆ จนมาถึงห้องอนุบาลสาม ที่มีป้ายห้อยหน้าห้องว่า ‘ห้องเสือน้อย’ สองขาไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปด้านในทันที ภายในห้องมีเพื่อน ๆ มาถึงก่อนแล้วหลายคน พันปีเดินไปถึงโต๊ะของตัวเองพลางถอดกระเป๋าสะพายสีแดงออกแล้วห้อยไว้กับเก้าอี้ ก่อนจะเดินเอาปิ่นโตข้าวกลางวันไปวางไว้บนโต๊ะหลังห้อง“พี่ปีวันนี้เอาอายัยมากินหยอ” เด็กชายคนหนึ่งเดินเข้าหาพันปี พลางชะโงกมองกระเป๋าสีแดงด้วยความสงสัย“วันนี้แม่อัยทามข้าวคูมเฉือฉามฉีกับคายม้วนล่ะ” เอ่ยบอกด้วยความภูมิใจในอาหารของแม่อัยย์ แล้วหันไปมองกระเป๋าของเพื่อน “แย้วของฉยามล่ะ เอาอายัยมา”“วันนี้แม่ของเลาทามข้าวคูมหมีแยะ น่ากิงมาดเยยนะ” เด็กชายชื่อฉลามบอกให้เพื่อนฟังด้วยความภูมิใจเหมือนกัน“หึ ไม่เห็นจาน่ากิงเยย ของเยาน่ากิงกว่าอีก”แต่แล้วก็มีอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลังทำให้ทั้งพันปีและฉลามหันไปมอง“ทามมายฉิงพูดแบบนี้ ของเยาแม่ทามให้เยยนะต้องน่ากินอยู่แย้ว” ฉลามตัวน้อยเถียงกลับ“พูดจาม่ายเพาะ แม่อัยบอกว่าม่ายน่าลัก” แม่อัยย์บอกพันปีมาแบบนี้ คนพูดจาไม่เพราะเป็นคนไม่น่ารัก พันปีจะเป็นคนน่ารัก ต้องพูดเพราะ ๆ“พี่ปีว่าเยาหยอ เยาน่า
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนพิเศษ พี่ปีเป็นบิ๊กบราเธอร์ 2/3
ผ่านมาแล้วหลายปีนับตั้งแต่หนูอัยย์คลอดลูกชายคนโตอย่าง พันปี จนพันปีอายุได้สองขวบงานแต่งงานของทั้งสองก็ได้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่โดยมีลูกชายเป็นคนจับมือพาหนูอัยย์มาส่งให้พันแสงเหมือนที่เขาคิดภาพเอาไว้ แน่นอนว่าในงานแต่งครั้งนี้เต็มไปด้วยเหล่าเพื่อนพ้องของทั้งสองคนรวมถึงมุกดาด้วยที่บินตรงกลับไทยเพื่อมางานของพันแสงกับหนูอัยย์โดยเฉพาะ นอกจากงานแต่งงานของทั้งสองแล้วข่าวดีอีกเรื่องก็คือ อาคเนย์กับเพลงพิณกำลังจะได้เป็นคุณพ่อคุณแม่มือใหม่เมื่อเพลงพิณตั้งท้องได้สองเดือนกว่า เรียกได้ว่าวันนั้นเต็มไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะตลอดทั้งงานแล้วหนึ่งปีหลังจากงานแต่งหนูอัยย์ก็ได้ตั้งท้องลูกคนที่สองอย่างพันไมล์ ทำเอาพันแสงดีใจร้องลั่นบ้านหลังทราบเรื่องและแน่นอนว่าทั้งสองมีประสบการณ์มาแล้วทำให้ท้องนี้เป็นเรื่องสบายๆ แต่จะมีแค่หนูอัยย์ที่แพ้ท้องแปลกไปหน่อยเพราะหนูอัยย์มักจะชอบแอบไปดมน้ำมันเครื่อง ใช่ ไม่ผิด ตอนหนูอัยย์ตั้งท้องพันไมล์เธอชอบดมกลิ่นน้ำมันเครื่องอีกทั้งยังชอบดูพวกรายการแข่งรถอีกด้วย ต่างจากตอนท้องพันปีที่เธอจะชอบกินผลไม้จากไร่ ดูท่าแล้วลูกชายทั้งสองจะเลือกเส้นทางชีวิตของตัวเองไว้แล้วตั้งแต่ยั
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 5 อัยย์ลดา 1/6
บ้านพักหลังเล็กบ้านพักกึ่งปูนกึ่งไม้ขนาดเล็กชั้นเดียวตั้งอยู่ถัดจากบ้านของพ่อเลี้ยงพันแสงไม่ไกลมากนัก ตัวบ้านถูกทาทับด้วยสีขาวดูสะอาดตา ออกแบบมาได้อย่างทันสมัยให้เข้ากับบรรยากาศธรรมชาติของไร่ผลไม้ฟ้าใสและปราบพิภพอาศัยอยู่ที่นี่กับลูกสาวคนเดียวอย่างหนูอัยย์ ทั้งสามคนย้ายรกรากจากกรุงเทพฯขึ้นมาอยู่ท
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 4 พ่อเลี้ยงพันแสง 4/4
พันแสงที่อุ้มหนูอัยย์พาเดินเข้ามาด้านในบ้าน ขายาวก้าวขึ้นบันไดอย่างระมัดระวัง จนเมื่อมาถึงหน้าห้องรับแขกที่ในคืนนี้จะเป็นห้องนอนของร่างเล็กในอ้อมแขนเขา ร่างสูงย่อตัวลงเล็กน้อยก่อนจะเอื้อมมือค่อยๆ บิดลูกบิดประตูให้เปิดออก จนในที่สุดเขาก็เข้ามาด้านในได้สำเร็จและพึ่งสังเกตได้ว่าคนตัวเล็กในอ้อมแขนนิ่งเ
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 2 พ่อเลี้ยงพันแสง 2/4
"งั้นกินสตรอว์เบอร์รีไหมคะ ในตู้เย็นมีเยอะเลย ป้าเพิ่งได้มาเมื่อเช้านี้เองค่ะ""สตรอว์เบอร์รี! หนูอัยย์อยากกินจ้ะ ขอบคุณป้าทมนะจ๊ะ"เสียงใสๆ พูดดังออกมาด้วยความดีใจ แววตาเป็นประกายระยิบระยับเมื่อได้ยินของโปรดของตัวเอง จนพันแสงที่มองอยู่นั้นเป็นต้องอมยิ้มกับความน่ารักที่ได้เห็น"มาค่ะๆ เดี๋ยวพี่หนูด
เมียพ่อเลี้ยงพันแสง ตอนที่ 1 พ่อเลี้ยงพันแสง 1/4
บ้านพ่อเลี้ยงพันแสงบ้านกึ่งปูนกึ่งไม้สองชั้นขนาดใหญ่ถูกออกแบบมาอย่างทันสมัยตั้งตระหง่านอยู่บริเวณส่วนกลางของไร่หิรัญโชคทรัพย์ โดยถูกแบ่งออกเป็นสัดส่วนอย่างชัดเจน ระยะห่างจากบ้านพ่อเลี้ยงพันแสงกับไร่นั้นห่างกันประมาณ 3 กิโลเมตรเห็นจะได้ ซึ่งจะใช้เวลาเดินทางเข้าไร่ประมาณ 20-30 นาทีถัดจากบ้านของพ่อเ
You May Also Like
บทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋90.3K viewsท่านประธานกระหายรัก
กาสะลอง85.0K viewsสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์74.5K viewsเพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี77.9K viewsนางฟ้าเสน่ห์ร้ายประจำชุมชน
นายไข่เค็ม150 viewsภรรยาปากร้ายขอเกิดใหม่ในยุค 70(ระบบสะสมแต้ม)
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว173 viewsเลี้ยงรัก... คุณภีม
MummyPhukun123 viewsเมื่อฉันตื่นขึ้นมาเป็นตัวประกอบในซีรีส์คุณธรรม
อาภาลดา69 views
