تسجيل الدخول
“ขิง คุณอยากดูเตียงโบราณสมัยพระเจ้าเฮนรีไม่ใช่หรือ คุณมาถึงที่นี่แล้ว จะเปลี่ยนใจตอนนี้ผมว่าน่าเสียดายแย่”
“ตอนแรกฉันไม่รู้นี่คะว่าเตียงโบราณจะอยู่ที่คฤหาสน์ของคุณเต นึกว่ามันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ฉันเลยยอมมาด้วย” ผู้ช่วยเลขานุการสาวอธิบาย
“แล้วมันต่างกันยังไง”
“คฤหาสน์ของคุณเตมันเป็นสถานที่ส่วนตัว ฉันไม่กล้ารบกวนเข้าไปดูหรอกค่ะ”
เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้
‘ขวัญดาว’ ตามท่านประธานออกมาทำหน้าที่แทนเอมอร เลขานุการผู้ทรงประสิทธิภาพของเขา ที่เกิดปวดท้องจึงลางานครึ่งวัน หญิงสาวเคยมีความใฝ่ฝันอยากเรียนโบราณคดี แต่ครอบครัวไม่เห็นด้วย อยากให้เรียนบริหารมากกว่า ในที่สุดขวัญดาวก็เลือกเรียนตามความเห็นของพ่อและแม่ เพราะเธอคือความหวังเดียวของครอบครัว
‘เตชัส’ เจ้านายหนุ่มของเธอเป็นคนสั่งให้เธอมาทำหน้าที่ติดตามเขาแทนคุณเอมอร หลังจากเสร็จงานและกำลังคุยเรื่องงานกันต่อในขณะที่รถยุโรปคันหรูเคลื่อนผ่านพิพิธภัณฑสถานแห่งหนึ่ง คนชอบเรื่องราวประวัติศาสตร์จึงแอบชะเง้อมองดู เธอตั้งใจว่าจะมาดูนิทรรศการที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนคร ได้ยินว่าทางประเทศจีนยกสุสานจักรพรรดิองค์หนึ่งมาจัดแสดงที่นี่ ทว่าจนเวลาล่วงเข้ามาถึงวันนี้ งานของผู้ช่วยเลขานุการที่ยังไม่ผ่านโปรนั้นมีมากมาย กระทั่งเลิกงานก็เข่าอ่อนหมดแรง ในวันหยุดเสาร์อาทิตย์ก็แทบลุกไม่ขึ้น จึงไม่ได้มาเยี่ยมชมสักที เมื่อเจ้านายเห็นว่าเธอสนใจเรื่องโบราณคดี เขาจึงเล่าให้ฟังว่าคุณพ่อของเขาซึ่งเป็นนักธุรกิจอันดับหนึ่งของเมืองไทย เป็นคนชอบสะสมของเก่า
“ถ้าคุณชอบวัตถุโบราณ ผมมีสถานที่หนึ่งอยากแนะนำ ที่นั่นเต็มไปด้วยของโบราณที่ทรงคุณค่า”
สาวน้อยเบิกตากว้างแล้วยิ้มหวานให้เจ้านายหนุ่ม “ที่ไหนเหรอคะ”
เธอรู้ว่าท่านประธานรู้จักคนมาก ในที่สุดหญิงสาวก็ตอบตกลง ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรดลใจ หรือเป็นเพราะคำพูดหว่านล้อมน่าสนใจว่าที่นั่นมีของเก่ามากมาย อาจเป็นครั้งเดียวและครั้งสุดท้ายที่เธอจะได้เห็น
ท่านประธานพาผู้ช่วยเลขานุการสาวเข้าไปดูห้องวัตถุโบราณที่บิดาเขาสะสมเอาไว้ ทำให้ขวัญดาวตื่นเต้นแทบลืมหายใจ จนกระทั่งถึงวัตถุโบราณชิ้นสำคัญที่เขาอ่อยเหยื่อเอาไว้ ซึ่งไม่ได้ถูกจัดแสดงไว้ในห้องเก็บวัตถุโบราณเหมือนวัตถุโบราณชิ้นอื่นๆ แต่ถูกเก็บไว้ที่ชั้นสามของคฤหาสน์
หลังจากบิดาเสียชีวิตไปด้วยโรคลมชักเมื่อปีที่แล้ว เตชัสก็ตั้งใจว่าจะนำวัตถุโบราณที่บิดาสะสมไว้ส่งมอบให้แก่พิพิธภัณฑ์เพื่อเป็นประโยชน์ทางการศึกษาต่อไป
“เอาน่า มาถึงนี่แล้ว ถ้าไม่ได้ดูชิ้นนี้ถือว่าพลาด”
เตชัสเห็นสีหน้าซีดๆ ของผู้ช่วยเลขานุการแล้วแทบจะหลุดขำพรืด แต่ยอมรับว่าสายตาแบบนี้กระมังที่ทำให้เขาพาขวัญดาวมาที่นี่
“ถ้าคุณคิดมากแบบนี้จะกลับก็ได้นะ ผมไม่อยากบังคับใคร” เขาบอกแล้วทำท่าจะก้าวลงบันได
ขวัญดาวกัดปากลังเล อีกเพียงนิดเดียวก็จะได้เห็นเตียงนอนโบราณแล้ว แต่ว่าเธอกำลังเดินหนีมันออกมาอย่างน่าเสียดาย และหากไม่ได้ชมในวันนี้ก็ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนถึงจะมีโอกาสได้เห็น เพราะเขาบอกว่าจะส่งมอบให้กับพิพิธภัณฑ์แล้ว
ชีวิตของคนเคยอยากเป็นภัณฑารักษ์จะมีอะไรยอดเยี่ยมไปกว่าได้เห็นของโบราณล้ำค่าอีกเล่า ขวัญดาวชั่งใจ ในที่สุดความอยากเห็นเตียงโบราณก็มีมากกว่า เธอเรียกเขาไว้ก่อนที่เขาจะก้าวลงบันได
“คุณเตชัสคะ”
เจ้าของชื่อยกยิ้มมุมปาก เขาลุ้นแทบตายว่าเธอจะเลือกอยู่หรือไป อุตส่าห์ลงทุนนำเตียงมาอ่อยเธอถึงขนาดนี้
เตชัสหันหน้ากลับมา สีหน้าแสร้งว่ารำคาญ “คุณจะเอายังไงกันแน่ขิง เดี๋ยวอยากดู เดี๋ยวไม่อยากดู ปกติผมไม่เปิดให้ใครดูง่ายๆ นะ”
เห็นเจ้านายเสียงเข้มขึ้น ผู้ช่วยเลขานุการฝึกหัดที่เพิ่งเรียนจบมาหมาดๆ ก็ไม่ทันเล่ห์ จึงรีบตอบกลับไป “ฉันตัดสินใจได้แล้วค่ะ ฉันอยากไปเห็นเตียงโบราณ”
“แน่ใจนะ ผมไม่มีเวลาว่างมากพอให้คุณเปลี่ยนใจเล่น”
“ค่ะ ฉันไม่เปลี่ยนใจแล้ว”
“งั้นก็ดี ตามผมมา” เขาเดินไปจูงมือเธอให้เดินตามไปด้วย แต่ถูกขวัญดาวดึงมือกลับอย่างสุภาพ
“ไม่ต้องจูงมือก็ได้ค่ะ ฉันไม่หลง”
“ไม่ได้กลัวหลง แต่อยากจับมือคุณไว้ กลัวว่าคุณจะเปลี่ยนใจอีก คุณยิ่งชอบทำท่าหวาดกลัวผมอยู่ด้วย” เขาพูดแล้วโน้มหน้าเข้าไปใกล้ทำให้ขวัญดาวถอยหลังกรูด เคยได้ยินว่าเจ้านายของเธอก่อนจะมาเป็นท่านประธานเขาเป็นเสือผู้หญิงมาก่อน แต่พอรับตำแหน่งแทนคุณพ่อก็ไม่เคยออกลายอีกเลย คนเขายังพูดกันอีกว่าคุณเตชัสไม่นิยมกินลูกน้องใต้บังคับบัญชา ไม่เคยมีเรื่องชู้สาวกับพนักงานในบริษัท แต่สายตาที่เขามองมาตอนนี้ขวัญดาวอดกังวลไม่ได้จริงๆ
“ก็รินรับปากพี่แล้วไงครับ ว่าจะซื้อของมาให้ปลาวาฬ พี่เลยคิดว่าไม่ต้องไปดีกว่า ให้คุณแม่กับรินค่อยๆ เลือกซื้อของกันไป ตามสบายนะ” เตชัสฉีกยิ้มให้ โบกมือลาปารารินกำมือแน่น อายหน้าแดง “พี่เตคะ แต่ว่ารินอยากให้พี่เตไปด้วย”“พี่ไปไม่ได้ครับ ต้องรีบกลับไปดูเจ้าปลาวาฬ ช่วงนี้หลานขาดทั้งพ่อทั้งแม่ พี่ต้องรีบกลับไปให้ความอบอุ่นกับหลาน รินไปเถอะ”ปารารินอยากจะกรี๊ดใส่หน้าเขา จะรีบกลับไปให้ความรักความอบอุ่นเผื่อไปถึงนังผู้ช่วยเลขานุการหน้าสวยนั่นด้วยละสิ คิดว่าเธอโง่ดูไม่ออกหรือไง“ขอตัวก่อนนะครับคุณแม่ เราแยกกันตรงนี้เลยนะครับ สวัสดีครับ” เตชัสตัดบทลามารดาทันที เพราะเขาต้องรีบไป ส่วนคุณธัญวดีได้แต่ส่ายหน้ามองอย่างระอาที่ทำอะไรเตชัสไม่ได้ เจ้าลูกตัวแสบหาทางชิ่งไม่ยอมให้นางจับคู่ให้ ทำไมจะดูไม่ออก“ปล่อยเตเขาไปเถอะ ขืนไปขวางเขามากๆ เรามีแต่จะเสีย ยายริน” คุณธัญวดีเตือนแล้วพูดต่อ “ไปเดินซื้อของให้หลานกันเถอะ มีของหลายอย่างที่แม่อยากซื้อ”“แต่ว่ารินไม่อยากไปค่ะ คุณแม่ไปคนเ
“ขู่หรือคะ ขิงไม่ได้ทำอะไรผิด คุณเตจะไม่ให้ผ่านทดลองงานได้ยังไงคะ ถ้าทำแบบนั้นคุณเตก็ไม่มีความยุติธรรมเหมาะจะเป็นเจ้านายของขิงเหมือนกัน”“ได้สิ ก็ผมกำลังจีบขิงเป็นเมียไม่ได้จีบให้เป็นลูกน้อง เพราะฉะนั้น ผลการทดลองงานก็ไม่จำเป็นอีกต่อไปยังไงล่ะ” เตชัสพูดไปก็อมยิ้มไป ไม่เคยคุยโทรศัพท์กับใครแล้วหัวใจกระชุ่มกระชวยแบบนี้เลยขวัญดาวหน้าร้อนผ่าว เขาจีบเธอหนักมาก ทีแรกก็ตั้งใจจะทำเป็นเบลอๆ ไม่รู้ว่าเขาจีบ แต่มาถึงตอนนี้ทุกคำพูดของเขามันบอกว่าจีบเธอชัดๆ แต่ว่าเขาเป็นถึงประธานบริษัทฯ ส่วนเธอเป็นแค่ผู้ช่วยเลขานุการธรรมดา มันไม่น่าเป็นไปได้ที่คนอย่างเขาจะชอบเธอ“ขิงไม่ขำด้วยนะคะ มุกตื้นๆ แบบนี้ขิงเคยฟังบ่อย ขิงต้องไปดูน้องปลาวาฬก่อนนะคะ ทิ้งแกมานานแล้ว แค่นี้ก่อนนะคะ” ขวัญดาววางสายไปทันทีโดยไม่รอให้เตชัสตอบกลับมาขณะที่เตชัสมองโทรศัพท์ด้วยความรู้สึกไม่ชอบใจ ตรงประโยคที่ว่าขิงเคยฟังมุกแบบนี้บ่อยๆ แสดงว่าเธอมีคนมาจีบเยอะเหมือนกันละสิ ยิ่งคิดแบบนี้ประธานหนุ่มก็ยิ่งรู้สึกว่าอยากรวบรัดเลขานุการสาวมาเป็นของตัวเองไวๆ“อุตส่าห
“สมภารที่ไหนจะอดใจไม่กินไก่วัดสวยๆ น่ารักขนาดนี้ได้” เอมอรพึมพำกับตัวเอง พลางดีใจกับขวัญดาวด้วย ถ้าหากได้ดิบได้ดีเป็นภรรยาของท่านประธานขึ้นมา เพราะขวัญดาวเป็นเด็กน่ารัก มีน้ำใจ แต่ผู้หญิงในบริษัทหลายคนอยากเป็นผู้หญิงของคุณเตชัส แต่ว่าคุณเตชัสก็ไม่สนใจใครสักคน แม่พวกนั้นรู้เข้าคงชีช้ำน่าดูฟากขวัญดาวหลังจากน้องปลาวาฬนอนหลับเธอจึงพอมีเวลาเป็นของตัวเองมากขึ้น แต่ก่อนจะเดินเข้าครัวไปเตรียมอาหารโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น ทำให้เธอเดินย้อนกลับมารับ ที่หน้าจอปรากฏชื่อที่ทำให้ดวงหน้าสวยยิ้มหวานเต็มหน้า“พ่อคะ เป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม”“พ่อสบายดีขิง แต่ว่า...” เสียงที่อึกอักและเงียบลงไปนั้นทำให้ขวัญดาวหุบยิ้ม นั่นแสดงว่าบิดากำลังมีเรื่องไม่สบายใจ“คือพ่อไม่อยากรบกวนขิงเลย แต่ช่วงนี้หน้าฝนน่ะลูก โฮมสเตย์ของเรามันสร้างมาหลายปีแล้ว หลังคามันเลยรั่ว ถ้าเป็นเมื่อก่อนพ่อจะขึ้นไปเปลี่ยนฝ้าเอง แต่หลังจากตกจากหลังคาลงมาคราวก่อน ขาพ่อมันก็อ่อนแรงทำงานบนที่สูงไม่ได้แล้ว”“พ่อคะ ไม่ต้องพูดเลย ต้องใช้เงินเท่าไหร่บอก
“เอ่อ พี่เอมคะ” ขวัญดาวอยากตบปากตัวเองนักที่หลุดพูดออกไป แต่ว่าเสียงเอ็นดูจากปลายสายก็ทำให้เธอสบายใจขึ้นมาก โชคยังดีที่หลุดปากกับเอมอร หากเป็นคนอื่นๆ ในบริษัทป่านนี้คงกลายเป็นประเด็นร้อนให้ขาเมาท์คุยกันสนุกปาก“พี่ไม่เล่าต่อหรอกจ้ะขิง เรื่องของเจ้านายไม่เกี่ยวกับพี่ ท่านจะพาใครไปเพนต์เฮาส์หรือตัดสินใจทำอะไร พี่มีหน้าที่แค่อำนวยความสะดวกให้เท่านั้น ขิงสบายใจได้”“ขอบคุณค่ะพี่เอมที่เข้าใจ ขิงก็ไม่ได้อยากมาค้างคืนอยู่กับเจ้านาย แต่เลี้ยงเด็กไม่เหมือนมาช่วยทำงานบ้าน มันไม่สามารถวางเอาไว้ แล้วกลับมาดูต่อพรุ่งนี้ได้ ต้องรอพี่เลี้ยงคนใหม่มาดูแลต่อ ขิงก็ตั้งใจว่าจะอยู่ช่วยแค่สามวันนี้แหละค่ะ แค่พอให้คุณเตหาพี่เลี้ยงมาได้เท่านั้น ขิงก็จะกลับไปทำงานตามเดิมแล้ว”“ทางนี้ก็งานยุ่งอยู่ แต่พี่ยังพอรับมือไหว แต่ว่าขิงไม่มาทำงานหลายวันคงไม่รู้ว่าคุณวริศได้โปรโมตขึ้นเป็นผู้ช่วยฝ่ายบุคคลสายฟ้าแลบ แต่ถูกย้ายไปประจำที่สาขาสระบุรีแล้ว ที่จริงความสามารถของคุณวริศก็สมควรอยู่หรอกนะ แต่พี่ว่าประกาศสายฟ้าแลบยังไงก็ไม่รู้ ขนาดพี่ยั
เขาหาเศษหาเลยกับเธอทั้งที่มีคู่หมายแล้ว ทำแบบนี้เธอไม่ชอบเลย มือบางเลยทุบลงไปบนอกแกร่งเพื่อให้เขาหยุดการรุกรานแต่ว่าเขาไม่ยอมหยุด ซ้ำยังเพิ่มแรงบดจูบลงมาราวกับคนขาดสติ เหมือนคนกระหายการจูบแต่ทำไมร่างกายกลับรู้สึกอ่อนไหวต่อสัมผัสของเขา ขวัญดาวไม่ต้องการให้เป็นแบบนี้ เธอไม่ใช่ดอกไม้ใกล้มือให้เขาเด็ดชมเล่น เมื่อลิ้นร้ายเข้ามาหยอกเอินอย่างย่ามใจ ขวัญดาวเลยอาศัยจังหวะที่เขาเคลิบเคลิ้มกัดลิ้นเขาอย่างจัง“โอ๊ย”ร่างใหญ่ของเตชัสผละออกราวกับเจอของร้อนลวกปาก แต่นี่ไม่ใช่ของร้อน มันเป็นฟันซี่คมๆ ที่กัดลงมาอย่างแรง ใบหน้าหล่อเหลาเขียวคล้ำเพราะเจ็บจี๊ดไปทั้งแผ่นลิ้น“ขิงกะจะฆ่าผมให้ตายเลยหรือไง”ขวัญดาวขึงตาใส่ ดวงหน้าสวยมีรอยแดงซ่าน ตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยจูบกับใครมาก่อน “ก็คุณเตอยากจูบขิงก่อนทำไม ใครใช้ให้เอาลิ้นเข้ามาในปากขิงล่ะคะ”เตชัสหอบลมหายใจถี่กระชั้น“ก็ไม่เห็นต้องเล่นแรงขนาดนี้ เกิดลิ้นผมขาดไปจะทำยังไง ต่อไปจะเอาลิ้นที่ไหนไว้ชิมความหวานของขิมล่ะ”“นี่ยังคิดจะมีต่อไ
“นี่ขิง” คนหล่อจัดเดินเข้าไปใกล้ แล้วถามเสียงขรึม “ถ้าผมคิดจะทำอะไรขิงจริงๆ ละก็ ผมทำไปนานแล้ว ไม่รอให้ถึงตอนนี้หรอก อีกอย่างผมมีความอึด เอ้ย อดทนมาก”ขวัญดาวชะงักมองจ้องหน้าเจ้านายผู้มากเสน่ห์ เตชัสมองยิ้มๆ “ผมแค่พูดผิดขิงทำไมต้องมองผมแบบนี้ด้วยครับ ในห้องมีเด็กอ่อนอยู่ด้วยแบบนี้ผมจะปล้ำขิงได้ยังไง จริงไหมเจ้าปลาวาฬ”เตชัสมองหาตัวช่วย ทารกร่างกลมเอียงคอมอง ไม่รู้ว่าเข้าใจที่ผู้ใหญ่คุยกันไหม หรือเป็นจังหวะปลาวาฬแลบลิ้นออกมาพอดี ทำเอาเตชัสหน้าแตกหมอไม่รับเย็บ“แลบลิ้นแบบนี้หมายความว่าไงเจ้าอ้วน” เตชัสจิ้มนิ้วไปที่เอวกลมๆทารกที่ท่าทางจะรู้มากเกินไวหัวเราะเอิ๊กอ๊ากผิดกับขวัญดาวที่เหลือบมองเตชัสอย่างระแวดระวัง“เชื่อใจผมเถอะนะ ถ้าผมคิดจะทำ ไม่ต้องรอถึงป่านนี้หรอก ปิดประตูห้องทำงานจับขิงปล้ำไปแล้ว เพราะขิงชอบทำโอทีมืดๆ ค่ำๆ” แล้วนั่นก็เป็นเหตุให้เขาต้องทำงานดึกไปด้วย เพราะแอบห่วงความปลอดภัยของเลขานุการสาว ส่วนคืนนี้เขาไม่ได้คิดล่วงเกินเธอสักนิด เพราะต้องน







