9

ขวัญดาวจ้องมองทารกน้อยที่แหงนมองหน้าเธอแล้วยิ้มเผล่ให้อย่างน่าเอ็นดู เหมือนน้องปลาวาฬจะถูกใจห้องนี้ แล้วยังทำท่ายกนิ้วโป้งขึ้นมาดูดจ๊วบๆ แสดงอาการว่าหิวนม ไม่อยากย้ายไปที่อื่นอีก หญิงสาวรู้สึกอึดอัดที่ต้องเอาตัวมาอยู่ในห้องนอนของผู้ชายที่ชอบลอบมองเธอแปลกๆ ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาทำงาน

นายชัยยิ้มให้ขวัญดาวที่ดูแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่น ถ้ามีโอกาสใกล้ชิดคุณเตชัส พวกเธอจะไม่ลีลาหรือมีสีหน้าวุ่นวายใจแบบนี้

“ผมว่าคุณหนูแกคงหิวนม ดูดนิ้วใหญ่แล้ว เดี๋ยวผมจะตามแม่บ้านมาช่วยเตรียมน้ำชงนมให้นะครับ คุณขิงพักผ่อนกับคุณหนูตามสบายนะครับ”

ขวัญดาวมองอย่างลังเล ข่มใจรับคำ “ค่ะ”

เมื่อนายชัยออกไป เธอก็วางทารกน้อยลงบนเตียงนุ่มขนาดคิงไซซ์ จากนั้นจัดแจงถอดบอดีสูทของหนุ่มน้อยจนเห็นพุงพลุ้ยๆ กับท่อนแขนและท่อนขาเป็นมัดๆ ช่างน่าฟัดเหลือเกิน

“น้องปลาวาฬไปอาบน้ำกับพี่ขิงนะครับ”

แค่ได้ยินคำว่า ‘อาบน้ำ’ ดวงตาที่มีแววสดใสเมื่อครู่พลันเปลี่ยนเป็นอาการตาขวาง กลอกตามองไปรอบๆ อย่างไม่สบายใจ

ขวัญดาวเห็นอาการนั้นแล้วหลุดขำพรืด “อย่าบอกพี่ขิงนะครับ ว่าน้องปลาวาฬกลัวน้ำ เสียชื่อปลาวาฬหมด”

“แอ้” หนุ่มน้อยส่งเสียงแอ้ยาวๆ ทำปากจู๋ เหมือนจะบ่นอะไร

ขวัญดาวส่ายหน้า อมยิ้มน้อยๆ ท่าทางปลาวาฬยักษ์จะไม่ชอบน้ำจริงๆ “แต่ยังไงน้องปลาวาฬก็ต้องอาบน้ำนะคะ”

หนุ่มน้อยย่นหัวคิ้วเหมือนไม่ถูกใจคำพูดนี้ จนขวัญดาวอมยิ้ม “รู้มากจริงๆ เลย”

ขวัญดาวอุ้มทารกจ้ำม่ำอย่างระมัดระวังเข้าไปในห้องน้ำ ในระหว่างที่ผสมน้ำอุ่นในอ่างเพื่อให้ทารกยักษ์อาบน้ำ พอเห็นพี่เลี้ยงจำเป็นผสมน้ำในอ่าง ทารกตัวกลมก็แผดเสียงร้องลั่น ดิ้นขลุกขลักเหมือนกลัวถูกอาบน้ำ ถ้าไม่ถูกขวัญดาวอุ้มเอาไว้เจ้าปลาวาฬยักษ์กลัวน้ำคงจะกลิ้งหนีไปแล้ว

เสียงร้องของคุณหนูปลาวาฬทำให้นายชัยที่กำลังเรียกแม่บ้านมาสั่งการต้องวิ่งกลับมาในห้องนอนเจ้านายอีกครั้ง แล้วโผล่หน้าเข้าไปมองในห้องน้ำ ก่อนจะเห็นคุณผู้ช่วยเลขานุการกำลังลูบปลอบทารกร่างกลมอยู่

“ไม่ต้องกลัวนะคะน้องปลาวาฬ อาบน้ำสนุกจะตาย อาบน้ำแล้วจะได้สบายตัว”

“คุณขิงครับ คุณหนูร้องเสียงดัง เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ”

“น้องปลาวาฬคงกลัวการอาบน้ำ แกอาจมีประสบการณ์ไม่ดีในการอาบน้ำมาก่อน”

ทว่าเจ้าปลาวาฬยักษ์ไม่ฟัง เอาแต่อ้าปากร้องลั่น พอเห็นนายชัยชะโงกหน้าเข้ามามองก็กระดกตัวเอื้อมมือราวกับจะคว้าตัวนายชัยเพื่อหาคนอุ้มหนีให้พ้นการอาบน้ำ

“จะไปไหนคะ ตอนนี้ยังไปกับลุงไม่ได้ ต้องอาบน้ำก่อน ไม่เอาไม่ดื้อนะคะ เด็กดีต้องอาบน้ำ” ขวัญดาวมองเด็กจะหนีน้ำแล้วส่ายศีรษะ

ตั้งแต่พยาบาลวิชาชีพลาออกไป ลียาที่ไม่เชี่ยวชาญการดูแลเด็กก็ต้องพยายามอาบน้ำให้เจ้าหนูตัวอ้วนกลมและแข็งแรงเกินวัยในขณะที่ลียาผอมบางแรงน้อย ทำให้บางครั้งเธอเผลอทำน้ำเข้าจมูก เจ้าหนูเลยเข็ดขยาด เวลานี้ดิ้นหนีจากพี่เลี้ยงจำเป็นไม่ได้ เลยเอาสองมืออวบจับหูตัวเองแล้วมองค้อนคนจะพาลงอ่าง ขวัญดาวรู้ว่าท่าทางแบบนี้หมายถึงเด็กกำลังกลัวหรือกังวล

“ไม่พอใจพี่ขิง แต่ก็ต้องอาบน้ำอยู่ดีรู้ไหม” ขวัญดาวมองใบหน้าหล่อเหลา แก้มยุ้ย ที่ตอนนี้ไม่ยิ้มให้เธอสักนิด แล้วยังมองไปที่ผนังห้องน้ำไม่ยอมสบตาด้วย อาการงอนของทารกยักษ์ทำให้ขวัญดาวกลั้นขำไม่อยู่

นายชัยมองอย่างหวาดเสียวแทน เพราะคุณหนูตัวใหญ่กำลังถีบเท้าพยายามดีดตัวออกห่างคุณผู้ช่วยเลขานุการ

“แล้วจะทำยังไงครับ” เขาเองก็ไม่เคยมีครอบครัว อยู่เป็นโสดจนหมดวัยจะสร้างครอบครัวแล้ว

อดีตพี่เลี้ยงคนเก่งยิ้มหวานให้คนขับรถเจ้านาย “ไม่ยากค่ะลุง เราแค่ทำให้การอาบน้ำเป็นเรื่องสนุกเท่านั้นเอง”

นายชัยยืนมองท่าทางทะมัดทะแมงของผู้ช่วยเลขานุการที่กำลังจัดการกับทารกกลัวน้ำ เริ่มจากนำตัวคุณหนูปลาวาฬค่อยๆ จุ่มน้ำ

ทันทีที่ร่างกลมสัมผัสกับน้ำเท่านั้นก็แผดเสียงร้องลั่น “แอ๊ แอ๊ แอ๊”

ปลาวาฬเอาเท้าอวบๆ กระทุ้งน้ำ ถีบอ่างน้ำอย่างเอาแต่ใจ จนน้ำกระเซ็นเปียกเสื้อผ้าขวัญดาวไปหมด ทำเอานายชัยนึกสงสาร

“คุณหนูครับ อย่าดิ้นสิครับ พี่ขิงเปียกน้ำหมดแล้ว”

ขวัญดาวเคยชินเสียแล้ว เพราะเคยอาบน้ำให้เด็กอ่อนมาบ้าง หญิงสาวร้องเพลงคลอเบาๆ ในขณะที่ใช้แขนข้างหนึ่งรองแผ่นหลัง ศีรษะ และช่วงลำคอเด็กเอาไว้ ส่วนมืออีกข้างคว้าสำลีจุ่มน้ำอุ่นจากภาชนะที่แยกไว้เช็ดรอบดวงตา ปาก และจมูก ไม่ได้ใช้มือวักน้ำใส่หน้าเด็กแบบที่ลียาเข้าใจผิด

เสียงเพลงท่วงทำนองสบายๆ ที่หญิงสาวฮัมอยู่นั้น ทำให้จอมโวยวายเริ่มหยุดแผดเสียงเอาแต่ใจ ดวงตากลมโตจ้องมองริมฝีปากอิ่มที่ขยับไปมาเป็นทำนองน่าฟัง พ่อตัวกลมหยุดฟังราวกับต้องมนตร์พลางส่งเสียงร้องและเอียงคอมองขวัญดาว ปากก็ขยับส่งเสียงราวกับจะถามว่าร้องเพลงอะไร

“แอ้ แอ้”

ขวัญดาวรู้ว่าเพลงนี้คงทำให้หนุ่มน้อยชอบ จึงใช้จังหวะนี้แช่ตัวปลาวาฬลงไปในอ่างครึ่งหนึ่ง วักน้ำอุ่นในอ่างราดหัวไหล่ให้เด็กคุ้นชิ้นกับอุณหภูมิน้ำ จากนั้นก็เริ่มใช้ผ้าขนหนูชุบน้ำทำความสะอาดตัวเด็กน้อยตามซอกคอ รักแร้ แล้วหันไปคว้าครีมอาบน้ำเด็กสูตรอ่อนโยนมาชโลม ทำความสะอาดไปทั่วลำตัวอ้วนกลม

เจ้าหนูหยุดร้องไห้ได้พักใหญ่แล้ว อีกทั้งไม่แสดงท่าทางกลัวการอาบน้ำ มิหนำซ้ำยังดูอารมณ์ดีขึ้น พลางมองหน้าคนอาบน้ำให้แล้วยิ้มปากบานเหมือนถูกใจ เอาขาเตะน้ำเล่นจนกระเด็นมาถูกใบหน้าคนอาบ

“เห็นไหม อาบน้ำสนุกจะตาย ไม่น่ากลัวเลย”

นายชัยมองหญิงสาวแล้วยิ้มตาม “คุณขิงเก่งจังครับ อายุแค่นี้ดูแลเด็กคล่องเชียว”

“ตอนเรียนมหาวิทยาลัย ขิงทำงานพิเศษในเนอร์สเซอรีของอาจารย์วรรณวิภาเพื่อนคุณเตค่ะ เลยพอจะดูแลเด็กได้บ้าง”

คนฟังพยักหน้า “ถึงว่า เอาคุณหนูปลาวาฬอยู่หมัดเลย” ก่อนจะนึกขึ้นมาได้ว่า ถ้าหญิงสาวกลับไปแล้ว ใครกันจะดูแลคุณหนูปลาวาฬ ที่เพนต์เฮาส์นี้มีแค่เจ้านายกับเขา ส่วนแม่บ้านพักแยกอยู่ที่ห้องเช่าละแวกนี้ เพราะเจ้านายต้องการความเป็นส่วนตัว