Home / มาเฟีย / เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] / 4.สนใจมาเป็นผู้หญิงของฉันไหม

Share

4.สนใจมาเป็นผู้หญิงของฉันไหม

last update publish date: 2026-06-25 16:54:24

ประโยคนั้นหลุดออกมาจากปากของวินเชนต์ เป็นประโยคที่กลุ่มเพื่อนของเขา ไม่เคยคิดว่าจะได้ยินเลยในชาตินี้

“แค่ก! แค่ก!” ไวท์สำลักเหล้าในปากจนแทบพุ่ง

“มึงได้ยินเหมือนกูไหม”

“ได้ยิน”

ไวท์หันไปตบแขนเรย์เต็มแรง

“โอ๊ย! ตบกูทำไมวะ”

“กูเช็กว่ากูฝันอยู่หรือเปล่า”

“แล้วเป็นไง”

“ไม่ฝัน”

ทุกคนหันไปมองวินเชนต์เป็นตาเดียวพร้อมกัน ราวกับกำลังมองคนแปลกหน้า

“ สนใจมาเป็นผู้หญิงของฉันไหม ”

ร่างสูงถามย้ำอีกครั้ง น้ำเสียงนั้นไม่มีแววล้อเล่น ลูกพีชนั่งค้างไปชั่วครู่ ความสับสนวุ่นวายแล่นลิ่วอยู่ในหัว ก่อนจะรีบผละหน้าให้ออกห่างจากเขาทันที

“ ขอโทษนะคะ.. แต่พีชไม่ขอรับข้อเสนอนี้ค่ะ ”

คำปฏิเสธแผ่วเบาออกมาจากริมฝีปากที่ยังคงบวมช้ำจากรสจูบเมื่อครู่ เธอรีบยันตัวลุกขึ้นทันที

“ พีชขอตัวกลับก่อนนะคะ.. หากพีชทำอะไรให้คุณไม่พอใจ คุณหักค่าจ้างของพีชได้เลยค่ะ ขอบคุณค่ะ ”

สาวน้อยก้มหัวให้แขกอย่างสุภาพ แล้วเดินออกไปทันทีโดยไม่หันกลับมามอง

ในขณะที่วินเชนต์กลับยิ้มกริ่มราวถูกใจ.. เขาถูกใจจนอยากได้เธอมาครอบครองไว้ผู้เดียว

“ เพิ่มเงินให้เธออีกห้าหมื่นนะ ”

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยสั่งเพื่อน แต่สายตายังไม่ละจากประตูที่ลูกพีชเพิ่งเดินออกไป

“ กูไม่ได้หูฝาดใช่ไหมวะเนี่ย!! นี่มึงสนใจน้องเขาจริงดิ ”

“ กูให้ทำอะไรก็ทำ.. อย่าเสือกถามเยอะ ”

พูดจบ วินเชนต์ก็ลุกขึ้นเต็มความสูง เดินออกไปจากกลุ่มเพื่อนพร้อมรอยยิ้มที่ยังคงค้างอยู่บนใบหน้าหล่อเหลา ทว่า.. เป็นรอยยิ้มที่ยากเกินจะคาดเดา

ตัดมาที่ลูกพีช

ร่างเล็กที่เปลี่ยนชุดทำงานเมื่อครู่เสร็จ ก็รีบมุ่งหน้าไปโรงพยาบาลเพื่อไปเยี่ยม.. และถามไถ่อาการของแม่ที่ยังนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล

ติ้งง!!

เสียงข้อความดังขึ้นจากโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าผ้า เป็นข้อความการแจ้งเตือนยอดเงิน จากที่เธอทำงานเมื่อครู่ จำนวนแปดหมื่นบาท

“ อะไรเนี่ย!! ตาฟาดหรือเปล่า ”

มือเล็กยกขึ้นขยี้ตาเล็กน้อย ก่อนจะดูมันอีกครั้งอย่างตั้งใจ

“ ค่าจ้างแค่สามหมื่นไม่ใช่หรือไง.. แต่ทำไมเขาให้มาแปดหมื่นละ ”

ความสับสนแล่นลิ่วในหัว ก่อนจะคิดได้ว่า.. เขาคงจะสงสารเราจนให้เงินพิเศษเรามาก็ได้

‘ นั่นคือความคิดของเด็กสาวที่ไร้เดียงสาอย่างเธอ’

ลูกพีชยิ้มกว้าง อย่างน้อยๆเงินวันนี้ ก็คงจะพอต่อค่ารักษาพยาบาลของแม่ในเดือนนี้แน่นนอน

โรงพยาบาล

ลูกพีชเร่งฝีเท้าแทบจะเป็นวิ่ง.. เธอก้าวเข้าไปด้านในด้วยรอยยิ้ม ความกังวลเรื่องค่ารักษาพยาบาลที่เคยบีบคั้นลดน้อยลงไปชั่วขณะ เมื่อนึกถึงจำนวนเงินในบัญชี

เธอเดินตรงไปยังห้องไอซียูที่เป็นจุดหมายเดิมทุกวัน ภาพร่างผอมแห้งของแม่ที่นอนสงบนิ่งอยู่หลังกระจกหนา แต่ความเหนื่อยล้าจากการทำงานในคลับเมื่อครู่กลับหายไปสิ้น เมื่อเธอนึกถึงจำนวนเงินที่ได้มา

“แม่คะ... วันนี้พีชหาเงินได้เยอะเลยนะ แม่ไม่ต้องห่วงแล้วนะ พีชจะจ่ายค่ารักษาให้แม่เอง... แม่ต้องอยู่กับหนูไปนานๆ นะคะ”

ทว่าในจังหวะที่เธอมองแม่แล้วยิ้ม.. เสียงฝีเท้าหนักๆก็ดังขึ้น และหยุดอยู่ที่ด้านข้างตัวเธอ

“ สวัสดีครับคุณลูกพีช ” เสียงหมออานนท์ หมอเจ้าของไข้ของคุณแม่

“ คุณหมอ.. มาพอดีเลย วันนี้อาการแม่พีชเป็นยังไงบ้างคะ ”

ลูกพีชเอ่ยถามทันที..มันเป็นคำถามที่เธอถามทุกวันอย่างมีหวัง

“ อากาศคงที่ครับ.. แล้ววันนี้หมอมีเรื่องแจ้งคุณลูกพีช พอดีทางโรงพยาบาลมียาตัวใหม่เข้ามา มันอาจจะช่วยให้อาการของคนไข้ดีขึ้น ”

ลูกพีชยิ้มอย่างมีหวัง

“ แต่ราคาค่อนข้างสูงมาก.. หากคุณลูกพีชไหว ผมจะให้ยาทันที ”

“ ทะ.. เท่าไรคะ ”

“ สามแสนบาทครับ ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   109. หนึ่งชีวิต

    มือเรียวกำแท่งตรวจครรภ์ไว้แน่น ดวงตากลมโตจ้องมองขีดสีแดงสองเส้นที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตาสิ่งที่เธอหวาดกลัวมาตลอดหลายวัน ในที่สุดก็เกิดขึ้นจริง ๆหยาดน้ำตาค่อย ๆ เอ่อล้นขึ้นมา ก่อนจะไหลอาบพวงแก้มทั้งสองข้างอย่างห้ามไม่อยู่คำพูดของวินเชนต์ในวันแรกที่ยื่นข้อตกลงให้เธอย้อนกลับเข้ามาในหัว‘ห้ามตั้งท้องเด็ดขาด’เขาพูดชัดเจน… ชัดเจนเสียจนเธอไม่มีวันลืม เขาไม่ต้องการมีลูกกับเธอ ไม่ต้องการความผูกพันที่เกินไปกว่าข้อตกลง และไม่เคยอนุญาตให้เธอเรียกร้องสิ่งใดจากเขาแล้วตอนนี้… เธอกลับกำลังอุ้มท้องลูกของเขาร่างทั้งร่างทรุดนั่งลงกับพื้นห้องน้ำ เธออยากร้องออกมาดังๆด้วยความที่หมดทางไป“ ฮือออ ”แต่เธอทำได้เพียงยกมือปิดปากตัวเองเพื่อกลั้นเสียง แล้วร้องไห้ออกมาอย่างเงียบๆ แม้แต่ในเวลาที่หัวใจกำลังจะแตกสลาย… เธอก็ยังต้องระวังไม่ให้ใครรู้ความลับของตัวเอง‘ แล้วพีชจะทำยังไงดี จะไปไหนได้ จะพึ่งใครได้อีก… ’เธอยังเรียนไม่จบ ไม่มีงานทำ ไม่มีเงินมากพอจะเลี้ยงดูเด็กคนหนึ่งด้วยตัวเองที่สำคัญ… แม่ของเธอยังนอนป่วยอยู่ในโรงพยาบาลค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดเป็นวินเชนต์ที่ออกให้หากเขารู้ว่าเธอผิดข้อตก

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   108.. ท้อง

    ลูกพีชรีบชำระเงิน ก่อนจะรับถุงกระดาษใบเล็กมาถือเอาไว้ เธอก้มมองมันอยู่ครู่หนึ่งด้วยหัวใจที่เต้นระรัว “เรียบร้อยค่ะ” เสียงเภสัชกรดังขึ้นพร้อมรอยยิ้ม “ขอบคุณค่ะ” ลูกพีชยิ้มตอบ ก่อนจะรีบเก็บถุงกระดาษลงในกระเป๋าสะพายอย่างมิดชิด จากนั้นจึงเดินออกจากร้านทันที กรุ๊งกริ๊ง! เสียงกระดิ่งดังขึ้นเมื่อประตูกระจกถูกผลักเปิดออก ลูกพีชหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก “ยังทันอยู่…” เธอกระชับกระเป๋าสะพายแล้วรีบเดินกลับไปตามทางเดิม ‘ กลับถึงห้องเมื่อไหร่ค่อยตรวจแล้วกัน… ’ หญิงสาวคิดพลางเหลือบมองกระเป๋าที่มีที่ตรวจครรภ์ซ่อนอยู่ด้านใน.. ก่อนจะเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น ตอนนี้เธอต้องการเพียงกลับไปถึงเพนต์เฮาส์ให้ทัน ก่อนที่วินเชนต์หรือป้าแม่บ้านจะสังเกตว่าเธอแอบออกมาข้างนอก ไม่นานนัก… ลูกพีชก็เดินกลับมาถึงโรงแรมของวินเชนต์ เธอรีบก้าวผ่านล็อบบี้ตรงไปยังลิฟต์ส่วนตัว ก่อนจะกดปุ่มขึ้นไปยังเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุดทันที ระหว่างที่ลิฟต์เคลื่อนตัวขึ้น มือเล็กก็เผลอกระชับสายกระเป๋าสะพายแน่นขึ้นเล็กน้อย ‘ ขอให้ทุกอย่างเรียบร้อยด้วยเถอะ…‘ ติ๊ง! ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก ลูกพี

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   107. ตรวจให้รู้

    ลูกพีชนั่งมองข้อความแจ้งเตือนบนหน้าจอโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจปิดแอปพลิเคชันลง “ตรวจให้รู้ไปเลยดีกว่า…” เธอพึมพำกับตัวเอง หากไม่ท้องก็จะได้เลิกคิดมาก แต่ถ้าผลออกมาอีกอย่าง อย่างน้อยเธอก็จะได้มีเวลาคิดว่าควรทำอย่างไรต่อไป ลูกพีชลุกจากเตียง ก่อนจะเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง “ป้าแม่บ้านก็ไม่อยู่… คุณวินเชนต์ก็ไม่อยู่…” เธอนิ่งคิดเล็กน้อย “หรือเราควรออกไปซื้อที่ตรวจดีนะ” พูดจบก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาร้านขายยาที่อยู่ใกล้เพนต์เฮาส์ ไม่นานก็พบร้านหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลนัก “อ๋อ… ใกล้แค่นี้เอง” ลูกพีชถอนหายใจเล็กน้อย แล้วรีบเดินไปหยิบกระเป๋าสะพาย พร้อมตรวจดูเงินและโทรศัพท์ให้เรียบร้อย แต่ก่อนจะก้าวออกจากห้อง เธอกลับหยุดชะงัก คุณวินเชนต์ไม่ชอบให้เราออกไปไหนคนเดียวนี่นา…เธอลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง ทว่าเมื่อนึกถึงเรื่องที่กำลังจะไปซื้อ เธอก็ต้องลองขัดคำสั่งอีกสักครั้ง “แค่ไปร้านขายยาเอง… เดี๋ยวก็กลับแล้ว” ลูกพีชพยักหน้าให้ตัวเอง ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนไป ระหว่างรอลิฟต์ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูชื่อร้านขายยาอีกครั้ง แล้วจดจำเส้นทางเอาไว้ ติ๊ง! ประตูลิฟต์เป

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   106. ประจำเดือนยังไม่มา

    “เอ่อ… คุณลูกพีชคะ” “คะ?” “ช่วงนี้…” ป้าแม่บ้านลังเลเล็กน้อย “คุณลูกพีชได้ดูข่าวบ้างหรือเปล่าคะ” “ข่าว?” ลูกพีชเอียงคออย่างสงสัย “ข่าวอะไรเหรอคะ” “เอ่อ…” ป้าแม่บ้านถึงกับพูดไม่ออก เธออยากบอก… อย่างน้อยก็อยากเตือนให้หญิงสาวเตรียมใจเอาไว้บ้าง แต่หากเรื่องนี้หลุดออกจากปากเธอ แล้ววินเชนต์รู้เข้า… มีหวังคงถูกไล่ออกจากงานแน่ ๆ และที่สำคัญ เธอก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวินเชนต์ตั้งใจจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร “ป้าคะ?” เสียงหวานเรียกอีกครั้ง “มีข่าวอะไรเหรอคะ” “ปะ… เปล่าค่ะ!” ป้าแม่บ้านรีบส่ายหน้าทันที “ไม่มีอะไรค่ะ ป้าก็แค่ถามดูเฉยๆ เอ่อ… ป้านึกขึ้นได้ว่าต้องออกไปซื้อของเข้าครัว” เธอรีบขยับตัวถอยหลัง “คุณลูกพีชพักผ่อนเถอะนะคะ เดี๋ยวป้าออกไปก่อน” “อ้าว…” ลูกพีชมองอย่างงุนงง “ค่ะป้า” “ค่ะ!” พูดจบ ป้าแม่บ้านก็รีบเดินออกจากห้องไปทันทีปล่อยให้ลูกพีชนั่งมองตามด้วยความสงสัย “แปลกจัง…” เธอพึมพำเบาๆ ป้าเป็นอะไรของป้านะ เมื่อครู่ยังทำท่าเหมือนมีเรื่องสำคัญจะบอกอยู่เลย แล้วจู่ ๆ ก็เปลี่ยนเรื่องไปเสียอย่างนั้น “หรือจะมีข่าวอะไรจริง ๆ …” ลูกพีชครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองโทรศัพท์ม

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   105. ป้ามีอะไรหรือเปล่า

    เพนต์เฮาส์… หลังจากพาลูกพีชกลับมาส่งถึงเพนต์เฮาส์เรียบร้อยแล้ว วินเชนต์ก็รีบเดินทางไปยังคฤหาสน์ของผู้เป็นพ่อทันที เรื่องที่ได้รับรู้จากแวนซ์เมื่อคืนยังคงรบกวนจิตใจเขาไม่หยุด โดยเฉพาะคำขู่เรื่องการยกเลิกการรักษาผู้หญิงคนหนึ่ง เขาจำเป็นต้องรู้ให้แน่ชัดว่าผู้เป็นพ่อหมายถึงใคร และไม่มีทางยอมให้เรื่องนี้ถูกนำมาใช้เป็นเครื่องต่อรองเด็ดขาด แม้จะไม่ได้บอกลูกพีชว่าเดินทางไปไหน แต่เธอก็ไม่ได้ซักถามมากนัก เพราะเข้าใจดีว่าเขามีภาระหน้าที่ต้องรับผิดชอบ หลังจากวินเชนต์ออกไป ร่างบางก็เดินกลับเข้ามาภายในห้องนอน ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงกว้างด้วยความเหนื่อยล้า “เฮ้อ…” เสียงหวานถอนหายใจเบาๆ แม้จะเหนื่อยจากการเดินทาง แต่ใบหน้าของเธอกลับยังคงเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งคสามสุข ภาพทะเลสีคราม เสียงคลื่น และช่วงเวลาที่ได้ใช้ร่วมกับวินเชนต์ยังคงวนเวียนอยู่ในความทรงจำ โดยเฉพาะเปลือกหอยที่เธอตั้งใจเก็บกลับมา… แค่คิดถึงก็อดยิ้มไม่ได้แล้ว ก๊อก ก๊อก! “คุณลูกพีชคะ” เสียงป้าแม่บ้านดังขึ้นจากด้านนอก “เข้ามาเลยค่ะป้า” ประตูห้องถูกเปิดออก ก่อนป้าแม่บ้านจะเดินเข้ามาพร้อมถาดน้ำส้มคั้นสดหนึ่งแก้ว “ป้าเอาน้ำส้มมาให้ค

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   104. ต้องรีบกลับ

    เสียงหวานครางกระเส่าออกมาอย่างลืมตัว เมื่อความเสียวที่เขามอบให้นั้นเกินจะต้านทาน ทว่ายิ่งฟังเสียงเธอคราง วินเชนต์ก็ยิ่งกระแทกแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ ตับ! ตับ! ตับ! “ อาส์.. ตอดดีจังนะ ” เสียงทุ้มสบถเบาๆที่ข้างหู ทว่าจู่ๆ ความเสียวที่เคยมีก็เริ่มเปลี่ยนเป็นความจุกที่ทรมานอย่างยอดไม่ถูก มันทั้งหน่วง ทั้งเจ็บ จนมือเล็กเผลอดันแผงอกของเขาออกจากตัว “ อื้อ!! คุณวินเชนต์.. พะ. พีชเจ็บจังเลยค่ะ ” ทว่าเสียงนั้นไม่ได้ทำให้เสือร้ายร้ายผ่อนแรง วินเชนต์ยังกระแทกเธอจนสุดโคน ลูกพีชเม้มปากแน่น สองมือจิกเข้าที่ผ้าปูเตียงอย่างอดทน “ อ่าส์.. ใกล้เสร็จแล้ว ” ตับ! ตับ! ตับ! สะโพกหนารัวจังหวะเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะปล่อยน้ำรักเข้าช่องแคบจนเอ่อล้น วินเชนต์หอบหายใจเล็กน้อย แล้วทิ้งร่างนอนข้างกายเธอ เสียงลมหายใจของทั้งคู่ยังคงดังแผ่วอยู่ในความเงียบ ก่อนแขนแกร่งจะเอื้อมไปโอบร่างบางเข้ามาแนบอกอย่างทะนุถนอม แต่เมื่อเห็นลูกพีชนอนขดตัวเล็กน้อย คิ้วเข้มก็ขมวดเข้าหากันทันที “ ทำไม่บ่นเจ็บ.. ” เสียงทุ้มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง ลูกพีชเงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะเม้มริมฝีปากอย่างเขินอาย “ มะ.. ไม่รู้ค่ะ อยู่ๆก็จุกมา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status