เข้าสู่ระบบแชร์
5. ข้อเสนอพิเศษ
วันที่เผยแพร่:
2026-06-25 16:54:30ลมหายใจสะดุดกึก! เมื่อได้ยินตัวเลขมหาศาลของค่ายาตัวใหม่ที่หมออานนท์เพิ่งแจ้งให้ทราบ มันคือยอดเงินที่สูงเกินกว่านักศึกษาอย่างเธอจะเอื้อมถึง...
ลูกพีชเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด เธอจะไปหาเงินมากมายขนาดนั้นมาจากไหนในเวลาเพียงไม่กี่วัน? ‘ แต่ถ้าหากมันเป็นทางเดียวที่จะทำให้แม่หาย เธอก็พร้อมที่จะทำทุกวิถีทาง เพื่อให้ได้เงินจำนวนนั้นมา ‘ ลูกพีชกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะเงยหน้ามองแพทย์เจ้าของไข้ที่รอฟังคำตอบ “ พะ.. พีช จะหามาให้ได้นะคะ พีชขอเวลาอีกสองวัน ” หมออานนท์พยักหน้ารับอย่างคนเข้าใจ แล้วเดินออกไปทันที ลูกพีชมองตามแผ่นหลังนั้นจนลับตาแล้วหมุนตัวกลับมามองแม่ที่นอนหลับผ่านกระจกใส “ แม่ขา.. แม่ไม่ต้องห่วงนะ แม่ต้องหาย พีชจะหาเงินมารักษาแม่ให้ได้ ” ในวินาทีนั้น ภาพใบหน้าคมเข้มของวินเชนต์แวบเข้ามาในหัว... ข้อเสนอของเขาที่เปรียบเสมือน ความโชคร้าย แต่ในเวลาเดียวกัน มันก็คือฟางเส้นสุดท้ายที่อาจจะช่วยชีวิตแม่ของเธอเอาไว้ได้ ” ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าชีวิตของแม่ เราต้องทำให้ได้ “ เธอพึมพำเสียงแผ่ว แม้ความกลัวจะกัดกินหัวใจเธอมากแค่ไหน แต่สำหรับนักศึกษาที่ต้องทำงานไปด้วย และเรียนไปด้วย มันไม่ได้มีทางเลือกมากนัก ไม่รอช้า.. เธอรีบหยิบโทรศัพท์แล้วกดโทรหาไวท์ เพื่อนของวินเชนต์ทันที ตืดด ตืดด.. “ ว่าไงครับน้อง!! เห็นจำนวนเงินแล้ว สนใจงานครั้งหน้าหรอครับ ถึงได้โทรมา “ เสียงปลายสายดูรื่นเริงและกึ่งหยอกเย้า ” พีชอยากพบคุณวินเชนต์ค่ะ.. คุณไวท์ช่วยพีชได้ไหมครับ “ น้ำเสียงของเธอเด็ดเดี่ยวจนปลายสายเงียบไป ” หืมม… อืออ.. แต่พี่ว่า.. พี่มีข้อเสนออย่างอื่นนะที่ดีกว่า ลองมาตกลงกันก่อนไหม พรุ่งนี้มาเจอกันที่ร้านกาแฟหน่อย เดี๋ยวพี่ส่งโลเคชั่นให้ “ ” ดะ.. ได้ค่ะ “ ปลายสายตัดไป ทว่าหัวใจของเธอเต้นแรงแทบทะลุอก เพราะการตัดสินใจในครั้งนี้ กำลังเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดชีวิต วันต่อมา ร้านกาแฟโลเคชั่นที่ไวท์ส่งให้เพื่อนัดเจรจา ลูกพีชที่นั่งรอก่อนเวลาด้วยสีหน้าซีดเผือด ทั้งๆที่เขากำลังจะเอาทางรอดของแม่มาให้แท้ๆ ไม่นาน.. ชายหนุ่มชุดสูทสีดำก็เดินมุ่งตรงเข้ามา ท่าทางสบายอารมณ์ เขาหย่อนตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามเธอ “ สะ.. สวัสดีค่ะคุณไวท์ ” “ ทำไมถึงอยากพบวินเชนต์ ” ไวท์เข้าเรื่องทันทีโดยไม่มีการอ้อมค้อม “ เอ่อ.. พีชต้องการเงินมารักษาแม่ค่ะ เลยอยากจะ… ” คำพูดติดขัด.. มือเรียวกำชายกระโปรงนักศึกษาเอาไว้แน่นเพื่อระงับอาการสั่น แต่วัยที่ยังอ่อนต่อโลกทำให้เธอไปไม่เป็นเมื่อถูกกดดัน ทว่า.. เธอยังพูดไม่จบประโยค ไวท์ก็แทรกขึ้นทันที “ อยากเป็นเด็กของมันงั้นหรอ ” “ ไม่ใช่ค่ะ ” เธอรีบปฏิเสธทันควัน “ พีชแค่จะขอยืมเงินมารักษาแม่.. แล้วพีชจะรีบหามาคืนให้ค่ะ ” “ หึ.. ” ไวท์ขำเบาๆพลางส่ายหัว เด็กสาวคนนี้ช่างอ่อนต่อโลกจริงๆ “ แต่ผมมีงานดีๆมาแนะนำ.. ได้เงินไปใช้ก่อนทันที แล้วค่อยเริ่มงานในอีก 5 วันข้างหน้า ค่าตัวเรียกมาได้เลย “ ลูกพีชเบิกตากว้าง ข้อเสนอนี้หน้าสนใจเกินกว่าที่เธอจะเอ่ยถามว่างานนั้น คืองานอะไร “ พีชรับค่ะ.. ” ลูกพีชตอบตกลงทันที พร้อมสายตาที่มีความหวัง ความหวังที่เธอไม่ได้คิดระวังตัวเลยสักนิด และสิ่งนั้นเข้าทางคนเจ้าเล่ย์อย่างหนุ่มมาเฟียคนนี้เป็นอย่างมาก เขาเอนพิงพนักเก้าอี้ กระตุกยิ้มมุมปาก ‘ ของขวัญวันเกิดชิ้นใหญ่ให้เพื่อนรักในอีก 5 วันข้างหน้า เขาหาได้เรียบร้อยแล้ว ‘
บทล่าสุด
เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 107. ตรวจให้รู้
ลูกพีชนั่งมองข้อความแจ้งเตือนบนหน้าจอโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจปิดแอปพลิเคชันลง “ตรวจให้รู้ไปเลยดีกว่า…” เธอพึมพำกับตัวเอง หากไม่ท้องก็จะได้เลิกคิดมาก แต่ถ้าผลออกมาอีกอย่าง อย่างน้อยเธอก็จะได้มีเวลาคิดว่าควรทำอย่างไรต่อไป ลูกพีชลุกจากเตียง ก่อนจะเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง “ป้าแม่บ้านก็ไม่อยู่… คุณวินเชนต์ก็ไม่อยู่…” เธอนิ่งคิดเล็กน้อย “หรือเราควรออกไปซื้อที่ตรวจดีนะ” พูดจบก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาร้านขายยาที่อยู่ใกล้เพนต์เฮาส์ ไม่นานก็พบร้านหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลนัก “อ๋อ… ใกล้แค่นี้เอง” ลูกพีชถอนหายใจเล็กน้อย แล้วรีบเดินไปหยิบกระเป๋าสะพาย พร้อมตรวจดูเงินและโทรศัพท์ให้เรียบร้อย แต่ก่อนจะก้าวออกจากห้อง เธอกลับหยุดชะงัก คุณวินเชนต์ไม่ชอบให้เราออกไปไหนคนเดียวนี่นา…เธอลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง ทว่าเมื่อนึกถึงเรื่องที่กำลังจะไปซื้อ เธอก็ต้องลองขัดคำสั่งอีกสักครั้ง “แค่ไปร้านขายยาเอง… เดี๋ยวก็กลับแล้ว” ลูกพีชพยักหน้าให้ตัวเอง ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนไป ระหว่างรอลิฟต์ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูชื่อร้านขายยาอีกครั้ง แล้วจดจำเส้นทางเอาไว้ ติ๊ง! ประตูลิฟต์เป
เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 106. ประจำเดือนยังไม่มา
“เอ่อ… คุณลูกพีชคะ” “คะ?” “ช่วงนี้…” ป้าแม่บ้านลังเลเล็กน้อย “คุณลูกพีชได้ดูข่าวบ้างหรือเปล่าคะ” “ข่าว?” ลูกพีชเอียงคออย่างสงสัย “ข่าวอะไรเหรอคะ” “เอ่อ…” ป้าแม่บ้านถึงกับพูดไม่ออก เธออยากบอก… อย่างน้อยก็อยากเตือนให้หญิงสาวเตรียมใจเอาไว้บ้าง แต่หากเรื่องนี้หลุดออกจากปากเธอ แล้ววินเชนต์รู้เข้า… มีหวังคงถูกไล่ออกจากงานแน่ ๆ และที่สำคัญ เธอก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวินเชนต์ตั้งใจจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร “ป้าคะ?” เสียงหวานเรียกอีกครั้ง “มีข่าวอะไรเหรอคะ” “ปะ… เปล่าค่ะ!” ป้าแม่บ้านรีบส่ายหน้าทันที “ไม่มีอะไรค่ะ ป้าก็แค่ถามดูเฉยๆ เอ่อ… ป้านึกขึ้นได้ว่าต้องออกไปซื้อของเข้าครัว” เธอรีบขยับตัวถอยหลัง “คุณลูกพีชพักผ่อนเถอะนะคะ เดี๋ยวป้าออกไปก่อน” “อ้าว…” ลูกพีชมองอย่างงุนงง “ค่ะป้า” “ค่ะ!” พูดจบ ป้าแม่บ้านก็รีบเดินออกจากห้องไปทันทีปล่อยให้ลูกพีชนั่งมองตามด้วยความสงสัย “แปลกจัง…” เธอพึมพำเบาๆ ป้าเป็นอะไรของป้านะ เมื่อครู่ยังทำท่าเหมือนมีเรื่องสำคัญจะบอกอยู่เลย แล้วจู่ ๆ ก็เปลี่ยนเรื่องไปเสียอย่างนั้น “หรือจะมีข่าวอะไรจริง ๆ …” ลูกพีชครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองโทรศัพท์ม
เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 105. ป้ามีอะไรหรือเปล่า
เพนต์เฮาส์… หลังจากพาลูกพีชกลับมาส่งถึงเพนต์เฮาส์เรียบร้อยแล้ว วินเชนต์ก็รีบเดินทางไปยังคฤหาสน์ของผู้เป็นพ่อทันที เรื่องที่ได้รับรู้จากแวนซ์เมื่อคืนยังคงรบกวนจิตใจเขาไม่หยุด โดยเฉพาะคำขู่เรื่องการยกเลิกการรักษาผู้หญิงคนหนึ่ง เขาจำเป็นต้องรู้ให้แน่ชัดว่าผู้เป็นพ่อหมายถึงใคร และไม่มีทางยอมให้เรื่องนี้ถูกนำมาใช้เป็นเครื่องต่อรองเด็ดขาด แม้จะไม่ได้บอกลูกพีชว่าเดินทางไปไหน แต่เธอก็ไม่ได้ซักถามมากนัก เพราะเข้าใจดีว่าเขามีภาระหน้าที่ต้องรับผิดชอบ หลังจากวินเชนต์ออกไป ร่างบางก็เดินกลับเข้ามาภายในห้องนอน ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงกว้างด้วยความเหนื่อยล้า “เฮ้อ…” เสียงหวานถอนหายใจเบาๆ แม้จะเหนื่อยจากการเดินทาง แต่ใบหน้าของเธอกลับยังคงเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งคสามสุข ภาพทะเลสีคราม เสียงคลื่น และช่วงเวลาที่ได้ใช้ร่วมกับวินเชนต์ยังคงวนเวียนอยู่ในความทรงจำ โดยเฉพาะเปลือกหอยที่เธอตั้งใจเก็บกลับมา… แค่คิดถึงก็อดยิ้มไม่ได้แล้ว ก๊อก ก๊อก! “คุณลูกพีชคะ” เสียงป้าแม่บ้านดังขึ้นจากด้านนอก “เข้ามาเลยค่ะป้า” ประตูห้องถูกเปิดออก ก่อนป้าแม่บ้านจะเดินเข้ามาพร้อมถาดน้ำส้มคั้นสดหนึ่งแก้ว “ป้าเอาน้ำส้มมาให้ค
เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 104. ต้องรีบกลับ
เสียงหวานครางกระเส่าออกมาอย่างลืมตัว เมื่อความเสียวที่เขามอบให้นั้นเกินจะต้านทาน ทว่ายิ่งฟังเสียงเธอคราง วินเชนต์ก็ยิ่งกระแทกแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ ตับ! ตับ! ตับ! “ อาส์.. ตอดดีจังนะ ” เสียงทุ้มสบถเบาๆที่ข้างหู ทว่าจู่ๆ ความเสียวที่เคยมีก็เริ่มเปลี่ยนเป็นความจุกที่ทรมานอย่างยอดไม่ถูก มันทั้งหน่วง ทั้งเจ็บ จนมือเล็กเผลอดันแผงอกของเขาออกจากตัว “ อื้อ!! คุณวินเชนต์.. พะ. พีชเจ็บจังเลยค่ะ ” ทว่าเสียงนั้นไม่ได้ทำให้เสือร้ายร้ายผ่อนแรง วินเชนต์ยังกระแทกเธอจนสุดโคน ลูกพีชเม้มปากแน่น สองมือจิกเข้าที่ผ้าปูเตียงอย่างอดทน “ อ่าส์.. ใกล้เสร็จแล้ว ” ตับ! ตับ! ตับ! สะโพกหนารัวจังหวะเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะปล่อยน้ำรักเข้าช่องแคบจนเอ่อล้น วินเชนต์หอบหายใจเล็กน้อย แล้วทิ้งร่างนอนข้างกายเธอ เสียงลมหายใจของทั้งคู่ยังคงดังแผ่วอยู่ในความเงียบ ก่อนแขนแกร่งจะเอื้อมไปโอบร่างบางเข้ามาแนบอกอย่างทะนุถนอม แต่เมื่อเห็นลูกพีชนอนขดตัวเล็กน้อย คิ้วเข้มก็ขมวดเข้าหากันทันที “ ทำไม่บ่นเจ็บ.. ” เสียงทุ้มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง ลูกพีชเงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะเม้มริมฝีปากอย่างเขินอาย “ มะ.. ไม่รู้ค่ะ อยู่ๆก็จุกมา
เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 103. บรรยากาศเป็นใจ
หลังจากรับประทานอาหารค่ำกันจนอิ่ม วินเชนต์ก็พาลูกพีชกลับมายังห้องนอนภายในบ้านพักตากอากาศ ประตูกระจกบานใหญ่เปิดออกสู่ระเบียงส่วนตัว เผยให้เห็นผืนทะเลกว้างที่ทอดยาวอยู่ภายใต้แสงจันทร์ สายลมเย็นจากทะเลพัดผ่านเข้ามาภายในห้อง พร้อมเสียงคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่งเป็นจังหวะ ช่วยให้บรรยากาศยามค่ำคืนดูเงียบสงบและโรแมนติกอย่างบอกไม่ถูก “ว้าว…” ลูกพีชเดินตรงไปยังระเบียงทันที มือเล็กทั้งสองข้างวางลงบนราวระเบียง ก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มด้วยดวงดาว “สวยจังเลยค่ะ…” วินเชนต์ที่เดินตามมาหยุดยืนอยู่ด้านหลัง ก่อนจะมองใบหน้าหวานที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุข “ยังไม่เบื่ออีกหรือไง” “ไม่เบื่อค่ะ!” เธอหันกลับมาตอบทันที “พีชอยากมองทะเลทั้งคืนเลย” “แล้วไม่คิดจะนอน?” “ก็นอนมองจากตรงนี้ไม่ได้เหรอคะ” “หึ…” วินเชนต์หลุดหัวเราะ ก่อนจะส่ายหน้าอย่างเอ็นดู “ยัยตัวแสบ” ลูกพีชยิ้มกว้าง ก่อนจะหันกลับไปมองทะเลอีกครั้ง เพียงครู่เดียว ร่างสูงใหญ่ก็เดินเข้ามาหยุดยืนข้างๆ ทั้งสองทอดสายตามองผืนน้ำที่สะท้อนแสงจันทร์อยู่เงียบๆ โดยไม่มีใครพูดอะไร กระทั่งลูกพีชเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น “คุณวินเชนต์คะ…” “หืม?” “วันนี้พีชมีค
เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 102. พีชจะจำวันนี้ไว้
“ลูกพีช?” เสียงทุ้มดังขึ้นเมื่อเห็นเธอเงียบไป “เป็นอะไร” หญิงสาวส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะหันกลับมามองเขาดวงตากลมโตมีน้ำตาเอ่อคลอ แต่ริมฝีปากกลับยิ้มกว้างขึ้นมา จนวินเชนต์เผลอยิ้มตามไปด้วย “ขอบคุณนะคะ…” วินเชนต์ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ขอบคุณอะไร” “ก็… ขอบคุณที่พาพีชมาที่นี่ค่ะ” เธอสูดลมหายใจเข้าเบาๆ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย “ขอบคุณที่ทำให้พีชได้เห็นอะไรสวยๆ แบบนี้ พีชเคยเห็นแต่ในทีวี ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีโอกาสได้มาเห็นของจริง” หยาดน้ำตาเล็กๆ เอ่อล้นขึ้นมาที่หางตา ลูกพีชรีบยกมือขึ้นเช็ด ก่อนจะหัวเราะเขินๆ ให้กับตัวเอง “แปลกจังเลยค่ะ…พีชดีใจมากไปหน่อย จนน้ำตาจะไหลเลย” วินเชนต์มองเธอนิ่งๆ เขาเคยจัดงานเลี้ยงหรูหรามาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน เคยนั่งรับประทานอาหารในสถานที่ที่แพงกว่านี้หลายเท่า แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนตอนนี้เพียงเพราะผู้หญิงตรงหน้ากำลังจะร้องไห้… กับการได้มานั่งกินข้าวริมทะเลธรรมดาๆ เขาไม่ชอบแสงสีอะไรแบบนี้เอาเสียเลย แต่จู่ๆเขากลับอยากอยู่แบบนี้นานๆ เพราะลูกพีชชอบมัน “ยัยซื่อบื้อ…” เขาพึมพำเบาๆ ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดปากสะอาดส่งให้เธอ “เรื่องแค่นี้เอ
บางทีคุณอาจจะชอบ
BAD GUY ล่ารักเดิมพัน
ลำเจียก41.6K viewsสาวใช้มาเฟียตาบอด
ceres16.2K viewsโหดเลวดี
ณิการ์16.3K viewsอ่อยรักเจ้าพ่อก่อสร้างเอวดุ
ณิการ์11.9K viewsเด็กพยศของประธานเหนือ
นิษฐา012.9K viewsปรปักษ์คลั่งรัก
ซากิระ1.3K viewsรักกลางผืนทราย... เจ้าชายแห่งซาฮารา
สายธารลับ237 viewsDangerous Husband คุณสามีสุดที่ร้าย
Tiwa1.2K views
