บทที่ 3 สาเหตุที่เลิกกัน

เสียงล้อบทพื้นถนนหน้าคฤหาสน์ตระกูลเปรมฤทัยสิริดังขึ้นจึงทำให้คนในบ้านรู้ว่าตอนนี้คุณชายรองกลับมาถึงบ้านแล้ว ใบหน้าของคนที่จับพวงมาลัยดูเคร่งเครียดดวงตาเต็มไปด้วยความขุ่นมัว มือจับพวงมาลัยแน่นเหมือนพยายามระบายความร้อนที่มันระอุอยู่ภายในกาย

"ยัยแสบเอ๊ยอย่าให้เจออีกนะ!"

เขาขับรถเข้ามาตรงลานจอดก่อนจะดับเครื่องยนต์จากนั้นก็เปิดประตูรถและเดินเข้าไปในบ้านโดยไม่แม้แต่จะมองหน้าใครทั้งนั้นที่เดินผ่าน

"กลับมาแล้วเหรอลูก"

คุณแม่เอ่ยทักขึ้นหลังจากที่เห็นลูกชายเดินผ่านห้องรับแขกซึ่งตอนนี้ท่านกำลังดูทีวีกับคุณพ่ออยู่

"ครับแม่"

เขาตอบเพียงสั้นๆ จนคุณแม่แทบจะไม่ได้ยิน

"น้องรองกินข้าวปะ พี่สั่งของกินมาพอดีเลยกินด้วยกันไหม"

พี่ใหญ่ของบ้านกำลังแกะของอร่อยที่สั่งมาพร้อมกับเอ่ยชวนทุกคนรวมถึงน้องรองที่เพิ่งกลับมาถึงบ้านด้วยแต่ทว่าคนตัวโตกลับปฏิเสธ

"ไม่อะ ตามสบายเลย"

เขาตอบขณะเดินผ่านไปโดยไม่แม้แต่จะหยุดมองใคร เสียงฝีเท้าหนักดังไปทั่วบ้านเดินขึ้นลิฟต์ตรงไปยังห้องของตัวเองก่อนจะปิดประตูลงไม่รับแขก

บรรยากาศภายในห้องรับแขกเงียบลงชั่วขณะ ทุกคนหันมามองสบตากันก่อนจะเลิกคิ้วเล็กน้อยมีสีหน้าฉงนปนกังวลเพราะไม่รู้ว่าคนที่อารมณ์ดีทำไมวันนี้ถึงดูหงุดหงิดเป็นพิเศษ

"เจ้ารองมันเป็นอะไรของมันล่ะ"

"ปล่อยมันไปเถอะเดี๋ยวก็ดีเอง"

"บินเยอะจนเพี้ยนแล้วมั้ง"

คุณพ่อและบรรดาพี่น้องคนอื่นถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะหันไปสนใจของอร่อยตรงหน้าต่อ ปล่อยให้น้องชายคนรองปรับอารมณ์ของตัวเองคนเดียวอยู่ภายในห้อง เดี๋ยวถ้าอารมณ์ดีขึ้นมาเมื่อไหร่ก็คงออกมาเองแหละ

ภายในห้องนอนสุดหรูกัปตันเตชน์กำลังนอนแช่น้ำอุ่นอยู่ในอ่างอาบน้ำ ในหัวก็นึกไปถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อก่อนหน้านี้ ตั้งแต่ที่เขาเลิกกับอิงอิงนี่ก็เป็นเวลาเกือบ 2 ปี เป็นช่วงเวลาที่เขาดื่มเหล้า เที่ยวเล่นกับเพื่อนโดยไม่สนใจผู้หญิงคนไหนเลย ทั้งที่มันเป็นสิ่งที่เขาต้องการมาตลอดแต่ทำไมถึงรู้สึกเหงาแบบนี้ก็ไม่รู้

'ก็เหมือนกับตอนนั้นที่เลือกเพื่อนรักแล้วบอกเลิกฉันต่อหน้าทุกคนให้อับอายแบบนั้นสินะ'

เขานึกไปถึงคำพูดของหญิงสาวซึ่งดูมันว่ามันจะออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ เธอคงจะเจ็บปวดกับเหตุการณ์ในครั้งนั้นมากจนยากที่จะลืมเลือนไม่อย่างนั้นคงไม่พูดออกมา ครั้งนั้นเขาทำเกินจริงแหละเรื่องมันมีอยู่ว่าทั้งสองคนคบกันมานานตัวติดกันตลอดจึงทำให้เขารู้สึกเบื่ออยากจะออกไปใช้ชีวิตข้างนอกบ้าง เริ่มติดเพื่อนออกไปดื่มเหล้าทั้งวันทั้งคืนกลับมาดึกดื่นไม่มีเวลาให้เธอเหมือนเดิม และคืนวันนั้นเป็นวันเกิดของน้องมี่เธอเป็นน้องสาวของเพื่อนสนิท จำได้ไม่ลืมเลยว่าเหตุการณ์ครั้งนั้นจำฝังใจมาตลอด

ย้อนไปเมื่อ 2 ปีที่แล้ว...

"พี่เตชน์ดื่มเลยนะคะไม่ต้องเป็นห่วง ถ้ากลับบ้านไม่ได้เดี๋ยววันนี้น้องมี่จะไปส่งเองค่ะ"

น้องมี่เป็นน้องสาวของเพื่อนสนิทและวันนั้นเธอจัดงานวันเกิดที่ผับสุดหรูใจกลางเมือง เขาเองก็ไปร่วมงานเพราะว่าเพื่อนรักเป็นคนเชิญ แต่ในคืนนั้นน้องมี่ตัวติดเขาจนเกินไป คอยเอาอกเอาใจจึงทำให้มีมือดีแอบถ่ายรูปส่งไปให้อิงอิง จนเกิดเหตุการณ์เข้าใจผิดคิดว่าเขานอกใจมากินดื่มกับผู้หญิงคนอื่น

"เตชน์...เราบอกว่าปวดท้องประจำเดือนให้ซื้อยามาให้หน่อยไม่ใช่เหรอ ติดธุระก็พอเข้าใจแหละแต่นายมาอยู่กับผู้หญิงคนอื่นมันสมควรไหม"

อิงอิงเดินเข้ามาก็เอาน้ำเปล่าสาดหน้าเขาเพื่อให้มีสติ ชายหนุ่มสะบัดหน้าไล่หยดน้ำที่เลอะเปรอะเปื้อนใบหน้าออกก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นจ้องมองไปยังหญิงสาวที่ตอนนี้พูดจาตัดพ้อเขาอยู่

"ก็บอกว่าวันนี้วันเกิดน้องเพื่อนไง มาสนุกบ้างไม่ได้หรือไง"

"แต่นายมาสนุกทุกวันมันเกินไปหรือเปล่า 1 เดือนมี 30 วันนายดื่มเหล้าไปแล้ว 28 วัน เอาเวลาที่ไหนมาอยู่กับแฟนบ้างถามตัวเองหน่อย ปวดท้องประจำเดือนแทบลุกไม่ขึ้นแทนที่จะเป็นห่วงแฟนตัวเองแต่กลับมาสนุกอยู่ที่ร้านเหล้าเนี่ยนะ"

เธอรู้สึกผิดหวังกับเขาเป็นอย่างมาก ตลอดเวลาที่เราคบกันเขาคอยดูแลเอาใจใส่เธออย่างดี แต่ช่วง 1 ปีที่ผ่านมาตั้งแต่คบกับเพื่อนพวกนี้เขากลายเป็นคนดื่มเหล้าหนักแล้วก็ติดเพื่อน ถ้าไม่มีเวลาอยู่กับเธอเลยและดูเหมือนว่าเพื่อนรักที่เขาไว้ใจกำลังจะยัดเยียดน้องสาวให้แย่งแฟนชาวบ้าน

"ก็ให้คนเอาไปให้แล้วไม่ใช่หรือไง ยังไม่ได้ยาอีกเหรอ"

เขาถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะนั่งลงตรงโซฟาเพราะรู้สึกมึนหัว ดูเหมือนว่าเขาจะดื่มหนักไปแล้วสงสัยคงจะได้กลับบ้านแล้วล่ะ

"นายควรจะแสดงความห่วงใยด้วยการเอามาให้ด้วยตัวเอง แต่ก็เอาเถอะตอนนี้เมามากแล้วพูดอะไรไปก็คุยกันไม่เข้าใจหรอก กลับบ้านเถอะเดี๋ยวไปส่ง"

เธอเดินเข้ามาดึงแขนของเขาเพื่อจะพากลับแต่ดูเหมือนว่าบรรดาเพื่อนรักทั้งหลายที่ไม่ค่อยชอบเธอรีบร้องห้ามทันที

"ไอ้เตชน์พวกเรายังสนุกได้ไม่เต็มที่เลยนะเว้ยจะรีบกลับไปไหน นานทีเราจะได้ออกมาสนุกกันแบบนี้นะ"

"นานทีบ้าอะไรล่ะพาเตชน์ออกมาแทบทุกวันจนไม่มีเวลาอยู่กับแฟนของตัวเองแล้ว คนนอกเขาคงเข้าใจว่านายเป็นคนโสดไม่มีแฟนเพราะทำตัวเกเรแบบนี้ไง"

"เธอหึงหวงเกินไปหรือเปล่า พี่เตชน์ก็แค่อยากมาสนุกกับเพื่อนเท่านั้น ก็เพราะเธอเป็นแบบนี้ไงหึงหวงไม่เข้าเรื่องแถมยังห้ามไม่ให้พี่เตชน์ออกไปนั่นนี่อีก ไม่แปลกใจหรอกที่ผู้ชายจะเบื่อ"

มี่กอดแขนเตชน์เอาไว้ก่อนจะหันไปตะโกนด่าอิงอิงเพราะเธอเองก็รู้สึกหมั่นไส้ผู้หญิงคนนี้มานานแล้ว และเธอเล็งพี่เตชน์เอาไว้เพราะเขาทั้งหล่อทั้งรวยแถมยังสายเปย์อีก แต่ติดตรงที่ผู้หญิงคนนี้เนี่ยแหละเธอถึงไม่สมหวังสักที

"ฉันหึงหวงไม่เข้าเรื่องอย่างนั้นเหรอ 1 ปีที่ผ่านมานายแทบไม่มีเวลาให้ฉันเลยนะ เที่ยวเล่นกับไอ้พวกนี้แทบทุกวัน นี่ฉันยังหึงหวงแล้วก็ห้ามไม่ให้ไปนั่นไปนี่อีกเหรอ วันนี้นายต้องเลือกว่าจะเอายังไง ถ้านายเลือกเพื่อนก็เลิกกับฉันแต่ถ้าเกิดว่านายเลือกฉันก็ต้องเลิกคบกับไอ้พวกนี้"

"เฮ้ย! เกินไปหรือเปล่าอิงอิง"

เตชน์ตาโตด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่าครั้งนี้อิงอิงจะเอาจริง เพราะโดยปกติเธอจะไม่เป็นคนใจร้อนและจะไม่พูดถึงเรื่องเลิกกันออกมาจากปากเด็ดขาด นี่เป็นครั้งแรกที่เธอให้เขาเลือกตัดสินใจว่าจะเอายังไง แล้วดูเหมือนว่าครั้งนี้หญิงสาวจะเอาจริงไม่ได้ล้อเล่น

"เลือกมา นายจะเลือกเพื่อนหรือว่าเลือกฉัน"

"ผู้หญิงหาเมื่อไหร่ก็ได้โว้ยเดี๋ยวฉันหาให้ใหม่เอาให้สวยกว่านี้เลย"

"นั่นสิ เราเป็นเพื่อนรักกันนะเว้ย ถ้าเกิดว่าแฟนเราเข้ากับเพื่อนไม่ได้เราควรเลิกกับแฟนเว้ยไม่ใช่เลิกกับเพื่อนเข้าใจหรือเปล่า"

เพื่อนของเขาเริ่มยุยงให้เตชน์ตัดสินใจให้ดีและควรที่จะเลือกเพื่อนมากกว่าแฟนอย่างเธอที่คบกันมานานหลายปี หญิงสาวเค้นหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา เธอเป็นห่วงเขามาเสมอทั้งเรื่องของสุขภาพและก็การเรียน ไม่คิดเลยว่าเขาจะมองข้ามแล้วเลือกที่จะเชื่อเพื่อนที่ไม่หวังดีอย่างพวกนั้น

"เลือกไม่ได้เหรอ ถ้าเลือกไม่ได้งั้นเราก็เลิกกันฉันตัดสินใจให้"

"อย่ามาท้านะเว้ย"

ด้วยความที่ฤทธิ์แอลกอฮอล์ในร่างกายกำลังพล่านทำให้เขาไม่มีสติแถมยังเชื่อในคำยุยงของเพื่อนสนิทที่ไว้ใจ

"เลิกเลยไม่ต้องไปสนใจหรอก"

"เราเป็นผู้ชายอย่าไปยอมนะเว้ย บอกเลิกไปเลยให้รู้จะได้ไม่ต้องพูดอีกไง"

"มึงเชื่อกูเถอะอิงอิงไม่กล้าเลิกกับมึงจริงหรอก มึงทั้งหล่อทั้งรวยผู้หญิงแบบนี้ต้องสั่งสอนจะได้ไม่กล้าพูดเรื่องแบบนี้อีก"

เตชน์เงียบไปสักพักก่อนจะหันไปหาอิงอิง เมื่อถูกคนรอบข้างยุยงเขาจึงใจกล้าพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไปและเขาไม่คิดว่ามันเป็นการเจอกันครั้งสุดท้ายของพวกเขาทั้งสองคน

"เออ! เลิกก็เลิกดิผู้หญิงมีตั้งเยอะแยะหาใหม่ก็ได้เว้ย"

"อืม โอเค เลิกก็เลิก... นายจำวันนี้ไว้นะว่าทุกอย่างนายเป็นคนเลือกเอง หลังจากนี้เราสองคนอย่าได้มาเจอกันอีกเลย ถ้าฉันเจอนายที่ไหนจะกระทืบให้จมดินที่นั่น เราสองคนไม่มีทางที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีกตลอดชีวิต จำไว้!"