ログインChapter 5
พอนับดาวเห็นความใหญ่โตส่วนกลางกายที่ผงาดแข็งขึงเป็นลำยาว หญิงสาวก็หันหน้าหนีด้วยด้วยใจสั่นตุบตับ
“อย่าหันหน้าหนี มองให้ชิน แล้วเอาถุงยางมาใส่ให้มันได้แล้ว...” พัตเตอร์ดึงผ้าห่มออกจากร่างบาง ขยับตัวนั่งแทรกกลางหว่างขาเรียวเล็ก
“ค่ะ...” นับดาวพยักหน้าตอบรับ แล้วมองแก่นกายผ่านๆ อย่างใจสู้ ก่อนจะยื่นมือไปหยิบถุงยางแบบบางเฉียบจากลิ้นชักหัวเตียงมาสองอัน
หญิงสาวใช้ปากฉีกซองฟอยล์พยายามสะกดจิตให้ใจนิ่งๆ กับแท่งใหญ่ยาวตรงหน้า แต่ยิ่งห้ามใจยิ่งรู้สึกตื่นเต้น อัตราการเต้นของหัวใจถี่เร็ว ใจมันเต้นตุบตับราวกับตีกลอง ส่งผลให้มือสั่นไม่หยุดในขณะที่สวมใส่ถุงยางครอบส่วนหัวหยักอมชมพู
“มือสั่นขนาดนี้ คืนนี้จะใส่เสร็จไหม...” ปากร้ายๆ เหมือนพูดตำหนิ แต่ทว่ามือสากกลับยกมือทาบลงบนหัวทุยเล็กอย่างเอ็นดู
“มือมันสั่นเอง หนูบังคับมันไม่ได้...” นับดาวอธิบายเสียงสั่น จากนั้นก็รีบดึงถุงยางจนสุดโคน ก่อนจะหยิบถุงยางอีกอันขึ้นมาฉีกซองฟอยล์
“ใส่อะไรเยอะแยะวะ...”
“หนูกลัวมันแตก ครั้งที่แล้วถุงยางก็แตก...”
“ครั้งที่แล้วที่ถุงยางแตก ก็เป็นเพราะร่องเธอมันหนีบแน่นเกินไปไง เวลาโดนเอาอย่าเกร็งสิ มันขยับยาก ฉันเลยใช้แรงเยอะ สอดเข้าออกแรงๆ ถุงยางก็แตกน่ะสิ...” พัตเตอร์โยนความผิดให้หญิงสาวพร้อมปัดมือเล็กออก จนถุงยางหล่นลงไปข้างเตียง พลางคิดว่าใส่ซ้อนหลายอันมันจะไปรู้สึกเสียวอะไรกัน
“มันไม่ใช่ความผิดของหนูสักหน่อย คุณทำหนูแรงเองต่างหาก...อื้อ~”
“เถียงไม่หยุดเลยนะ...” พัตเตอร์เอามือดันไหล่บอบบางให้หญิงสาวเอนกายลงนอน โดยที่เขาโน้มตัวทาบทับอย่างรวดเร็ว แล้วเลื่อนใบหน้าเอาปากขบกัดปากเล็กที่เถียงเก่งเหลือเกิน ไม่รู้ไปติดนิสัยเถียงเก่งแบบนี้มาจากใคร
“อื้อ...เอ็บ (เจ็บ)...” นับดาวน้ำตาเล็ดออกมาที่หางตา เมื่อโดนฟันแหลมคมขบเข้าที่ปาก อีกทั้งยังสอดลิ้นร้อนดูดปากของเธออย่างหนักหน่วง การจูบครั้งนี้ไม่ได้ทำให้รู้สึกวาบหวาม แต่มันทำให้นับดาวมึนเมาจากแอลกอฮอล์ที่เขาพึ่งดื่มไปเมื่อครู่นี้
“อืม...” คนตัวโตเปล่งเสียงครางอย่างพึงพอใจกับความหอมหวานจากโพรงปากนิ่มที่ไม่ว่าจะจูบกี่ครั้งก็หวานฉ่ำตลอด เขาผละปากออก เลื่อนใบหน้าซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของเด็กสาว ที่มีกลิ่นกายเหมือนแป้งเด็ก เวลาสูดดมมันทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายไปในตัว เขานัวเนียซอกคอระหงจนพอใจ ใบหน้าหล่อเหลาก็เลื่อนต่ำลงเอาปากครอบดูดเม็ดถันอมชมพูที่แข็งชูชันล่อตาล่อใจ
“อื้อ...” นับดาวรู้สึกซ่านเสียวไปทั่วร่าง เพียงแค่โดนน้ำลายของเขาแตะลงบนยอดปทุมถัน
ปากหยักดูดดึงยอดปทุมถันรัวเร็วสลับช้า ส่วนหน้าอกอีกข้างที่ไม่ได้โดนปากดูด ก็โดนมือสากบีบขยำอย่างหนักหน่วง
“ดิ้นเหมือนลูกแมว...” พัตเตอร์กดยิ้มมุมปากที่หญิงสาวบิดเร่าร่างกายด้วยความซ่านเสียวทรมาน อีกทั้งยังแอ่นหน้าอกสู้ปลายลิ้นของเขา
“อ๊ะ!...หนูเจ็บ...” นับดาวขยับสะโพกหนี เมื่อเขาดันหัวหยักผลุบเข้าร่องแคบ ถึงจะโดนท่อนแข็งใหญ่ยาวสอดใส่เข้ามาหลายครั้งแล้วก็ตาม แต่ทว่าก็ยังไม่ชิน พอโดนเสียบใส่ทีไรก็รู้สึกเจ็บแปลบ อึดอัดทุกที
“อย่าดิ้น นอนนิ่งๆ ถ้าดิ้นไม่เลิกจะเสียบเข้าไปจนสุดทีเดียวเลยนะ”
“ก็หนูเจ็บ ของคุณมันใหญ่...”
“หยุดงอแงสักที...” เขาพรูลมหายใจออกมาอย่างติดขัด แค่ส่วนหัวหยักแช่เข้าไปในโพรงเนื้อนุ่ม เขาก็รู้สึกกระสันเสียวเป็นอย่างมากและยิ่งโดนร่องแคบบีบรัดขมิบตอด เขาแทบจะหลั่งน้ำออกมาทันที
พัตเตอร์งอนิ้วชี้บดขยี้ติ่งแดงระเรื่อ ก่อนจะลากนิ้วลูบไล้ถูไถตรงรอยแยกถูขึ้นถูลงบิลด์อารมณ์ให้หญิงสาวมีอารมณ์ร่วมมากขึ้นกว่าเดิม พอเห็นหญิงสาวกระตุกเกร็งปล่อยน้ำแรกออกมาจนฉ่ำแฉะถ้ำแคบ ชายหนุ่มก็ไม่รอช้าที่จะดันแก่นกายเข้าไปพรวดเดียวจนสุดโคน
ปึก!
“กรี๊ดดดด! ฮือ...หนูเจ็บ...” นับดาวร้องไห้สะอื้นออกมาทันที
“ไม่เจ็บแล้ว มันเข้าไปแล้ว โดนเอากี่ครั้งก็ร้องไห้ตลอดเลยนะ...” ร่างแกร่งขยับโยกเอวช้าๆ เอามือเช็ดน้ำตาบนใบหน้าเนียนใสจนเหือดแห้ง แล้วเลื่อนมือมาจับไหล่มน ก่อนจะเคลื่อนตัวขยับโยกแก่นกายเข้าใส่ร่องแคบด้วยจังหวะเร็วขึ้น
ปึก! ปึก! ปึก!
“อย่ากระแทกแรง หนูเจ็บท้อง...” นับดาวดันหน้าท้องแกร่งออก เพื่อให้เขาลดจังหวะการขยับเอวให้ช้าลงหน่อย ส่วนนั้นของเขาทั้งใหญ่ ทั้งยาว กระแทกมาแต่ละทีปลายหัวหยักชนผนังมดลูกอย่างจัง ทำให้ร่างบางจุกเสียดจนสะเทือนมดลูกไปหมด
“มันจะเจ็บไปหมดทุกส่วนเลยหรือไงวะ โตจนเรียนปีหนึ่งแล้ว อย่างอแงเหมือนเด็กๆ ได้ไหม...”
“ก็หนูเจ็บ คุณชอบเอาหนูแรง...”
“หนวกหนูว่ะ...” เขาเลื่อนใบหน้าเอาปากหยักปิดปากเล็กที่เริ่มเถียงเก่งขึ้นทุกวันให้เงียบสนิท ส่วนเอวสอบก็รัวแก่นกายใส่ร่องคับแน่นไม่ยั้ง จนกระทั่งเขาพาเธอสู่จุดหมายปลายทางอย่างสุขสม
แต่คนอย่างเขาคงไม่พอแค่ครั้งเดียว เขาทำงานมาเหนื่อยๆ เขาต้องการระบายความเหนื่อยล้าด้วยการมีเซ็กซ์ พัตเตอร์จึงดึงแก่นกายออกจากร่องแคบ ดึงถุงยางออกจากลำแกร่งมัดปากถุงแล้วโยนทิ้งถังขยะข้างเตียง ก่อนจะหยิบถุงยางอันใหม่มาสวมใส่แก่นกาย
“พอแล้วค่ะ คืนนี้หมดโควตาแล้ว...”
“ไร้สาระ...” ถ้าเขายังกินเธอไม่อิ่ม โควตาของเขาคืนนี้ไม่มีทางสิ้นสุด ตอนนี้เขาเป็นเจ้าของชีวิตนับดาว นับดาวต้องทำตามคำสั่งของเขาโดยไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ...
ตอนพิเศษ 4“อ้าว...พี่ชื่อเหมือนลูกหนูเหรอ...”“ใครเป็นลูกเธอ”“นี่ไง น้องพอร์ชลูกหนู...” เด็กหญิงผิวขาวตัวอวบชี้ไปที่สุนัขของเธอ“ไปเปลี่ยนชื่อหมาหัวหยองของเธอเลยนะ อย่ามาตั้งชื่อเหมือนฉัน ฉันไม่ยอม...”“หนูก็ไม่ยอม พี่นั่นแหละไปเปลี่ยนชื่อเลย มาชื่อเหมือนลูกหนูได้ไง” เด็กหญิงผิวขาวตัวอวบเถียงสุดใจ“เธอนั่นแหละต้องเปลี่ยนชื่อหมาหัวหยองใหม่ ถ้าไม่เปลี่ยนได้เจอดีแน่นะ...” พอร์ชชี้หน้าขู่เด็กหญิงผิวขาวตัวอวบ“อย่าห้าวไอ้ลูกชาย...” พัตเตอร์ปรามลูกชายเสียงดุ แล้วเอาแขนรวบตัวลูกชายที่ยืนเถียงกับเด็กหญิงหน้าตาน่ารัก จนคอขึ้นเป็นเอ็น อีกทั้งใบหูก็แดงก่ำด้วยความโมโห“เด็ก ๆ มีอะไรกันคะคุณ...” คุณแม่ของเด็กหญิงผิวขาวตัวอวบเดินเข้ามาถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ“เด็ก ๆ เถียงกันเรื่องชื่อน่ะครับ ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไร...” พัตเตอร์เอ่ยตอบคุณแม่ของเด็กหญิงผิวขาวตัวอวบ“พี่คนนี้เขาหาเรื่องหนูค่ะหม่าม้า เขาให้หนูไปเปลี่ยนชื่อน้องพอร์ช ทั้งที่เขาชื่อเหมือนลูกหนูเองค่ะหม่าม้า...” เด็กผู้หญิงชี้นิ้วไปที่พอร์ชด้วยสีหน้าไม่พอใจ“อย่าไปชี้หน้าพี่เขาแบบนั้นน้องไอวา ไม่น่ารักเลยนะลูก...” คุณแม่ของไอวาจับมือลูกสา
ตอนพิเศษ 3พัตเตอร์ใช้เวลาสองชั่วโมงในการขับรถมาเขาใหญ่ ซึ่งพอถึงรีสอร์ตเขาได้จองห้องพักไว้สำหรับความสะดวกสบายของเมียและลูกเวลาอาบน้ำอาบท่าจัดการธุระส่วนตัว ส่วนตอนนอนนั้นเขาจะพาเมียและลูกนอนที่เต็นท์แคมปิงชมดาวในตอนกลางคืน“หูย...อากาศที่นี่เย็นสดชื่นดีจังเลย...” นับดาวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สนามหน้าเต็นท์แคมปิง ชูแขนขึ้นจนสุดแขน แล้วสูดอากาศบริสุทธิ์ในยามเย็นเข้าเต็มปอด บรรยากาศที่นี่เงียบสงบ อากาศดี พอได้มาเที่ยวในสถานที่แบบนี้ ทำให้ความคร่ำเคร่งจากการอ่านหนังสือสอบตลอดทั้งอาทิตย์หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง‘นี่แหละที่เขาเรียกว่าธรรมชาติบำบัดอย่างแท้จริง’“พี่เตอร์ขา พี่จัดเสื้อผ้าของหนูมาให้กี่ชุดอะ...” ในขณะที่นับดาวเอ่ยถาม แต่ทว่าสามีกำลังเอารัวนิ้วใส่หน้าจอมือถือกดยิก ๆ ทำให้เขาไม่ได้ตอบในสิ่งที่เธอถาม นับดาวเมื่อเห็นสามีไม่สนใจ หญิงสาวก็ทำเป็นยื่นคอยาวข้ามลูกชายที่นั่งอยู่ตรงกลาง เพ่งมองหน้าจอมือถือของสามีอย่างจับผิดทันทีว่าเขาคุยกับใคร ถึงได้เมินเธอแบบนี้ ซึ่งพ่อแม่ลูกจะนั่งเก้าอี้พับสนามเรียงหน้ากระดานเป็นแบบนี้ก็คือ นับดาว พอร์ช พัตเตอร์“น้องพอร์ช พ่อไม่คุยกับแม่...” นับดาวพอสามี
ตอนพิเศษ 2“พ่อก็ไม่รู้ว่าเป็นเพื่อนกับแม่จริงหรือเปล่าลูก แต่เห็นแม่ยิ้มหน้าบานเดินออกมาด้วยกัน พอร์ชคิดว่าผู้ชายคนนั้นจะคิดว่าแม่เป็นเพื่อนไหมลูก…” “พี่เตอร์เดี๋ยวลูกก็เข้าใจผิด…” สิ่งที่เขาถามลูกชายเขากลับ มันก็ไม่ต่างอะไรจากการที่เออออไปกับลูกชายของเขา เขาเนี่ยเป็นศาลเตี้ยที่เอนเอียงเข้าข้างลูกชายมาก ก็เพราะเขาเลี้ยงลูกแบบนี้ไง พอร์ชถึงนิสัยเสียเหมือนเขา นับดาวได้แต่ติดในใจ“เป็นแม่ลูกหนึ่งแล้ว ไปทำตัวสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นก็คิดเอาเองก็แล้วกันว่ามันสมควรหรือเปล่า ลองมองในมุมกลับกัน หากเป็นพี่ที่ไปสนิทกับผู้หญิงคนอื่นหนูจะคิดยังไง นั่นแหละคำตอบ…” นับดาวยิ่งโตยิ่งสวย ปีนี้เธออายุยี่สิบสามปีเต็ม เธอสวยสะพรั่งมาก เขาโคตรหวงเลยเวลาเธอมาเรียน เขาจะมารับมาส่งเธอทุกครั้งที่มีเรียน แต่ก็ยังมีคนมายุ่งกับเมียเขาอยู่เสมอ แต่ตอนนี้เขาไม่ต้องลงมือจัดการเอง เพราะมีผู้ช่วยที่หน้าและนิสัยถอดแบบจากเขาเป๊ะ “พี่เตอร์อะ…” นับดาวมองหน้าเขาทำตาปริบ ๆ แล้วทำปากงุ้ย ๆ ใส่พัตเตอร์“อย่างอแงครับแม่ พ่อไม่ได้ผิดอะไร อีกอย่างพ่อกำลังขับรถอยู่ครับ” พอร์ชบีบปากนับดาวเบา ๆ เป็นการห้าม“รับทราบค่า ลูกชายคุณพั
ตอนพิเศษ 1ห้าปีผ่านไป...หญิงสาวสวยสะพรั่งนักศึกษาปีสี่ในวัยยี่สิบสามปี เดินคุยกับหนุ่มนักศึกษาหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งด้วยท่าทางสนิทสนม ออกมาจากตึกคณะบริหารธุรกิจ แต่ในขณะกำลังคุยกันนั้น ก็มีเด็กชายผิวขาวสะอาดในวัยสี่ขวบเอ่ยเรียกหญิงสาวเสียงเข้มดุด้วยสีหน้าไม่ค่อยพอใจ“แม่ครับ!” พอร์ชเด็กชายในวัยสี่ขวบวิ่งแบบไม่คิดชีวิตลงจากฟอร์จูนเนอร์ที่จอดอยู่หน้าคณะ มากุมจับมือคุณแม่คนสวยด้วยความหวงแหนพร้อมทั้งมองผู้ชายที่ยืนเคียงข้างคุณแม่ของเขาตาขวางอย่างไม่เป็นมิตร“น้องชายเหรอนับดาว…” ชายหนุ่มคนนั้นทวนถามอีกครั้ง เพราะเขาอาจจะหูฝาดที่ได้ยินเด็กชายตัวน้อยเรียกนับดาวว่าแม่“ผู้หญิงคนสวยคนนี้เป็นแม่ผม ผมตะโกนเรียกดังมาก ๆ ว่า ‘แม่ครับ’ ลุงมีสิทธิ์อะไรมายัดเยียดให้ผมเป็นน้องชาย…” เด็กชายพอร์ชตอบกลับชายหนุ่มนักศึกษาเสียงแข็ง พร้อมทั้งผละมือออกจากมือนับดาว แล้วยกมือกอดอกแหงนหน้ามองคนที่ตัวสูงกว่ามาก ๆ อย่างไม่ชอบใจที่จะมาแย่งคุณแม่ของเขาไปจากพ่อ“น้องพอร์ชพูดแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะลูก ขอโทษพี่ต้นกล้าเลยครับ ยกมือไหว้ขอโทษเดี๋ยวนี้เลย…” นับดาวปรามลูกชายเสียงดุ ลูกชายเธอเป็นเด็กหัวดื้อ เพราะคุณพ่อของเขาเ
The End“พี่ชอบมากเวลาหนูมีอารมณ์แบบนี้...” เขาขยับตัวไปนั่งกลางหว่างขาเรียวสวย แล้วตวัดลิ้นดูดเลียรอยแยก ส่งปลายลิ้นละเลงใส่ร่องสวยที่ตอดขมิบถี่ ๆ จนน้ำสีใสไหลเยิ้มออกมาจากร่องสวาท ปากหยักดูดเลียน้ำใสดังจ๊วบจนร่างบางบิดเร่าด้วยความซาบซ่าน“อื้อ...พี่เตอร์ขา ~ เอาของพี่ใส่มาได้แล้ว” นับดาวเอ่ยบอกสามีด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่นเหมือนจะขาดใจพอเห็นเมียเด็กร้องขอท่อนเอ็นอวบใหญ่ เขาหยัดตัวตะแคงข้าง เอาปากครอบดูดเต้าเต่งตึงอวบอิ่มที่ใหญ่กว่าเดิม โดยที่มือสากดันนิ้วเรียวชักเข้าออกที่ร่องสวย ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้สูดดมกลิ่นหอมละมุนจนพอใจ ก็ขยับตัวมานั่งอยู่กลางหว่างขาเหมือนเดิม แล้วค่อย ๆ ดันแก่นกายเข้าไปในร่องคับแคบช้า ๆ“อ๊า ~ เสียวจัง...”“ฟู่ ~ ร่องหนูโคตรแน่นมาก ตอดลำพี่ตุบ ๆ เลย...” เขาพรูลมหายใจอย่างแรง เอามือจับหัวเข่าเล็กอ้าออกกว้างขึ้นกว่าเดิม จากนั้นเขาเคลื่อนสะโพกช้า ๆ แต่เน้น ๆ ส่ายร่อนเอวควงลำแกร่งในร่องคับแคบเป็นวงกลม “อื้อ...” นับดาวหอบหายใจแรง ยิ่งเขาบดเอวใส่ เธอยิ่งเหมือนตกอยู่ในภวังค์สวาท ตัวเบาหวิวล่องลอยด้วยความซ่านเสียว“ซี้ด! อ๊า ~” ร่างแกร่งบดเบียดแก่นกายใส่ร่องรักอย่า
Chapter 112 วันต่อมา...@ญี่ปุ่น18.00 น.“สวัสดีบ้านหลังเดิม เราเจอกันเป็นครั้งที่สามแล้วนะ” พอนับดาวก้าวเข้ามาในรั้วบ้านเดี่ยวทรงตัวยู เธอก็โค้งคำนับเล็กน้อยพร้อมทั้งยิ้มแป้นออกมาด้วยรอยยิ้มสดใส “เข้าบ้านกันได้แล้วคนอ้วน...” พัตเตอร์โอบกอดไหล่มนเมียเด็กจะพาเดินเข้าไปในบ้าน เมื่อลูกน้องของเขาขนสัมภาระเข้าไปข้างในหมดแล้ว“พี่พูดว่าอะไรนะคะ พูดใหม่อีกทีสิ” นับดาวจับแขนแกร่งออกจากไหล่ แล้วหันมาจิกตาใส่เขาอย่างเอาเรื่อง อีกทั้งยังใช้แรงทั้งหมดบีบแขนแกร่งที่แข็งปั้กอย่างแรง เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไร? เหมือนเธอฟังไม่ชัด แต่ทว่าหัวกลับร้อนผ่าว ๆ“เข้าบ้านได้แล้วครับเมียคนสวย...” พัตเตอร์อมยิ้มให้กับท่าทางเมียเด็กที่จิกตามองเขาอย่างไม่พอใจ“ไม่ใช่คำนี้” นับดาวกอดอกทำหน้ามุ่ย ขนาดมาฮันนีมูนแต่เขากลับพูดอะไรไม่เข้าหูสักนิด เธอท้อง เธอไม่ได้อ้วนสักหน่อย“หนูเป็นคนอ้วน แต่หนูสวยมาก...”“ยังไม่หยุดพูดอีก หนูท้อง หนูไม่ได้อ้วน ถ้าพี่ว่าหนูอ้วน ท้องนี้จะเป็นท้องสุดท้าย หนูจะไม่มีลูกให้พี่อีก” นับดาวเอามือท้าวสะเอวด้วยสีหน้าเอาเรื่องสุดๆ จนพัตเตอร์โน้มตัวมาจูบปากแล้วบดขยี้อย่างดูดดื่ม“จะท้องหรือไม่ท







