บทที่ 95

Bab terbaru

• เมียหมอ   บทที่ 101 จบภาค 1

  แต่ทว่า...อุ้บ!เสียงหวานอุทานขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับร่างบางของเดือนหนาวที่วิ่งพรวดพราดออกจากห้องนอนใหญ่ ตรงดิ่งเข้าไปในห้องน้ำหินอ่อนทันที!อ้วก... แหวะ...!เสียงโก่งคออาเจียนอย่างทรมานดังก้องออกม

• เมียหมอ   บทที่ 100

  ดวงตาคมกริบสบตากับดวงตาปรือหวานของภรรยาในระยะประชิด"มองหน้าฉันนะหนาว..." เตติณห์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แหบพร่าและสั่นสะท้าน "คืนนี้... เธอเป็นของฉันคนเดียว ไม่มีลูก ไม่มีงาน... มีแค่เราสองคน""อื้อ... เติร์ก... เข้ามาสิคะ..." เดือนหนาวร้องขอ ยกสะโพกขึ้นรับสัมผัสเตติณห์กดสะโพกสอบแทรกตัวเข้าไปช้าๆ

• เมียหมอ   บทที่ 99

  คำประกาศิตเผด็จการที่น่ารักและอันตรายที่สุดในโลก... นำพาเธอมาหยุดยืนอยู่ตรงนี้ฟึ่บ...สัมผัสที่อบอุ่นและหนักแน่นจากด้านหลัง ดึงเดือนหนาวออกจากภวังค์ความคิดท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของเตติณห์ วาดโอบรัดรอบเอวคอดของเธอจากด้านหลังอย่างแนบแน่น ดึงแผ่นหลังบอบบางให้แนบชิดเข้ากับแผงอกที่เปลือยเปล่าและอุ่นจัดของเขาอย่างไร้ช่องว่าง

• เมียหมอ   บทที่ 98

  แต่ทว่า... ทันทีที่เดือนหนาวก้าวพ้นประตูกระจกบานเลื่อนออกมาสู่โถงต้อนรับสายตาของเธอก็พลันสะดุดเข้ากับร่างสูงใหญ่ที่คุ้นเคยเตติณห์ยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้นเขาสวมเสื้อเชิ้ตคอตตอนสีขาวพับแขนถึงข้อศอก กางเกงสแล็กสีดำเนี้ยบกริบ แว่นตากรอบเงินส่องประกายสว่างไสว แผ่นหลังกว้างสง่างามโดดเด่นท่ามกลางฝูงชน

• เมียหมอ   บทที่ 97

  เวลาตีสองสิบห้านาที ของค่ำคืนที่สองตัวเลขดิจิทัลสีเขียวหม่นบนหน้าปัดนาฬิกาหัวเตียงยังคงสว่างนิ่งเวลาเดิม... เวลาคลาสสิกที่เคยหลอกหลอนเตติณห์มาตลอดในอดีตแต่ในค่ำคืนนี้... สิ่งที่ปลุกให้เตติณห์ตื่นขึ้นมาจากห้วงนิทรา ไม่ใช่เสียงหวีดในหู

• เมียหมอ   บทที่ 96

  "แยกเส้นผมออกเป็นสามส่วนเท่าๆ กัน..." เตติณห์กระซิบพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "ระนาบแนวเส้นสัมผัสทำมุมสามสิบองศา ดึงรั้งด้วยแรงตึงผิวไม่เกินศูนย์จุดห้านิวตัน เพื่อป้องกันภาวะ Traction Alopecia ในหนังศีรษะเด็ก...""ปะป๊าขา... ดั่งใจเมื่อยแย้ว" เด็กหญิงเริ่มส่งเสียงงอแง โยกหัวไปมาเบาๆ"อยู่นิ่งๆ แป๊บเดียวครับลูก อีกหนึ่งนาที ปะป๊ากำลังจัดแนวก้างปลาส่วนปลาย..."