Share

บทที่ 2: โชคชะตาเล่นตลก - 1

last update publish date: 2026-08-13 00:41:45

บทที่ 2: โชคชะตาเล่นตลก

เสียงสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ปลดล็อกตู้เซฟดังขึ้นพร้อมกับหัวใจของมะลิลาที่หล่นวูบลงไปกองอยู่แทบเท้า เพราะทันทีที่บานประตูเหล็กนิรภัยที่ซ่อนอยู่หลังตู้เสื้อผ้าแบบบิลต์อินเปิดอ้าออก หญิงสาวก็รีบทรุดตัวลงคุกเข่าอยู่บนพื้นพรม ยื่นมือสั่นเทาไปดึงแฟ้มเอกสารทุกชิ้นออกมาเทกองรวมกัน ทั้งพาสปอร์ต สมุดบัญชีเงินฝากส่วนตัว สูติบัตร

ทุกอย่างยังอยู่ครบตามที่มันควรจะเป็น ยกเว้น...ซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มที่มีตราประทับของกรมที่ดินที่หายไป!

มะลิลากวาดสายตามองเข้าไปในความว่างเปล่าของตู้เซฟซ้ำแล้วซ้ำเล่า หวังเพียงว่าสายตาของตนเองจะพร่ามัวจนมองข้ามมันไป เธอรื้อค้นข้าวของในตู้เสื้อผ้า ดึงลิ้นชักทุกบานออกมาจนข้าวของหล่นกระจัดกระจายเกลื่อนพื้นห้องนอน แต่ความจริงก็ยังคงเป็นความว่างเปล่าเช่นเดิม ทำเอาเธอหวนคิดถึงคำเตือนของกุญชรขึ้นมาอย่างไม่อาจห้าม

‘มันไม่ได้เอาไปแค่เงิน แต่มันเอาเอกสารสิทธิที่ดินของมะลิไปด้วย’

ตอนแรกที่ได้ยิน เธอพยายามหลอกตัวเองว่ากุญชรอาจจะแค่ข่มขู่ให้เธอหวาดกลัว เพราะโฉนดที่ดินฉบับจริงยังถูกเก็บรักษาไว้อย่างปลอดภัยในตู้นิรภัยของธนาคารพาณิชย์ ไม่มีใครสามารถนำมันไปทำธุรกรรมใดๆ ได้หากไม่มีเจ้าตัวไปยืนยัน

แต่แล้วความทรงจำเมื่อสามเดือนก่อนก็ฉายชัดขึ้นมาในหัวราวกับเครื่องเล่นวิดีโอที่ถูกกดปุ่มเล่นซ้ำ...

คืนนั้นเป็นคืนฉลองครบรอบสองปีที่คบกัน ธนาเปิดแชมเปญขวดหรู รินใส่แก้วทรงสูงส่งให้เธอด้วยรอยยิ้มอบอุ่นที่ทำให้ผู้หญิงทุกคนบนโลกพร้อมจะละลาย ก่อนที่เขาจะนั่งลงเคียงข้าง วางมือทาบทับลงบนมือของเธอ แล้วเริ่มพูดถึงอนาคต

‘มะลิครับ ถ้าเราอยากให้โปรเจกต์กลาสเฮาส์ริมน้ำเสร็จทันงานแต่งของเราปีหน้า เราต้องเริ่มยื่นเรื่องขอใบอนุญาตก่อสร้างกับทางเขตตั้งแต่เดือนนี้นะ’

‘แต่มะลิยังยุ่งเรื่องคอลเลกชันดอกไม้ฤดูหนาวอยู่เลยค่ะ คงไม่มีเวลาไปวิ่งเต้นเรื่องเอกสารแน่ๆ’ เธอจำได้ว่าตัวเองตอบกลับไปแบบนั้นด้วยความกังวล

‘ไม่เป็นไรครับ คนเก่งของผมโฟกัสเรื่องงานออกแบบไปเถอะ เรื่องเอกสารน่าเบื่อพวกนี้ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง’ ธนาลูบผมเธออย่างอ่อนโยน ‘มะลิแค่เซ็นใบมอบอำนาจกับรับรองสำเนาโฉนดทิ้งไว้ให้ผมก็พอ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมให้ทนายของบริษัทเอาไปจัดการต่อให้เอง มะลิจะได้ไม่ต้องเหนื่อยไงครับ’

ตอนนั้นเธอรู้สึกโชคดีแค่ไหนที่มีผู้ชายคนนี้อยู่เคียงข้างและคอยสนับสนุนความฝันของเธอโดยไม่เคยก้าวก่ายการตัดสินใจ อีกทั้งยังพร้อมจะแบ่งเบาภาระโดยไม่ทำตัวเป็นผู้นำจอมบงการเหมือนกุญชร เธอจึงจรดปากกาเซ็นชื่อลงบนเอกสารใบมอบอำนาจที่เว้นช่องว่างเอาไว้ และเซ็นรับรองสำเนาถูกต้องบนเอกสารสิทธิที่ดินทุกแผ่นด้วยความไว้ใจอย่างหมดหัวใจ

แต่แล้ว...ความไว้ใจ...ก็กลายมาเป็นหอกแหลมคมทิ่มแทงตัวเธอเองในวันนี้

มะลิลายกมือขึ้นปิดหน้า เสียงสะอื้นหลุดลอดออกมาจากลำคออย่างกลั้นไม่อยู่ มันไม่ใช่แค่ความเสียดายเงินทองหรือทรัพย์สิน แต่มันคือความเจ็บปวดจากการถูกเหยียบย่ำความเชื่อใจ สองปีที่ผ่านมา...ธนาแสดงละครตบตาเธอได้อย่างแนบเนียนไร้ที่ติ เขาสร้างภาพลักษณ์ของผู้ชายแสนดีที่เธอโหยหาเพื่อใช้เป็นกุญแจไขเข้าไปสู่ทรัพย์สินของเธออย่างเลือดเย็น

นี่สินะคือเหตุผลที่เขาไม่เคยหึงหวง ไม่เคยควบคุม ไม่เคยขัดใจเธอเลยสักครั้ง แต่มันไม่ใช่เพราะเขาเคารพในพื้นที่ส่วนตัวของเธอ ทว่าเป็นเพราะเขาไม่ได้รักเธอตั้งแต่แรกต่างหาก

เขาแค่มองเธอเป็น 'เหยื่อ' ที่มีมูลค่ามหาศาล และเป็นเหยื่อที่กำลังหน้ามืดตามัวเพราะต้องการหนีให้พ้นจากเงาของอดีตสามีต่างหาก!

ครืด...ครืด...

แรงสั่นสะเทือนของโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนเตียงดึงมะลิลาให้ตื่นจากภวังค์แห่งความสมเพชตัวเอง เธอปาดน้ำตาทิ้งอย่างลวกๆ ลุกขึ้นไปหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาดู หน้าจอแสดงเบอร์โทรศัพท์ที่ไม่ได้บันทึกชื่อไว้ แต่เป็นเบอร์ที่ขึ้นต้นด้วยรหัสพื้นที่ของย่านธุรกิจที่เธอเพิ่งไปติดต่อมาเมื่อสัปดาห์ก่อน ก่อนที่เธอจะพยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุดกรอกลงไป

"สวัสดีค่ะ มะลิลาพูดสายค่ะ"

[คุณมะลิ นี่เสี่ยวิชัยพูดนะ]

น้ำเสียงแหบห้าวและหยาบกระด้างของปลายสายทำให้ขนอ่อนบริเวณหลังคอของหญิงสาวลุกชัน

‘เสี่ยวิชัย’ คือซัพพลายเออร์รายใหญ่ที่นำเข้าโครงสร้างเหล็กและอุปกรณ์จัดแสงสำหรับงานอีเวนต์ระดับประเทศ และเป็นคนที่ธนาเพิ่งใช้ชื่อบริษัท Mali Atelier ไปทำสัญญาเซ็นเช็คสั่งซื้อของล่วงหน้ามูลค่าเกือบเจ็ดล้านบาทเมื่อไม่กี่วันก่อน

"ค่ะเสี่ยวิชัย มีปัญหาอะไรเกี่ยวกับออร์เดอร์โครงสร้างที่สั่งไปหรือเปล่าคะ"

[ออร์เดอร์น่ะไม่มีปัญหาหรอกคุณมะลิ ของพร้อมส่งออกจากโกดังพรุ่งนี้แล้ว แต่ที่มันมีปัญหาคือข่าวลือที่เข้าหูผมมาเมื่อเช้านี้ต่างหาก] ปลายสายหัวเราะในลำคอ หากทว่ามันเป็นเสียงหัวเราะที่ไม่มีความขบขันเจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย [เขาว่ากันให้แซดว่าผัวใหม่...เอ๊ย ว่าที่เจ้าบ่าวของคุณหอบเงินบริษัทหนีไปแล้ว จริงหรือเปล่า]

มะลิลาเม้มริมฝีปากแน่น เดาได้ในทันทีเลยว่าข่าวในแวดวงธุรกิจแพร่สะพัดเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง และการที่ธนาหายตัวไปพร้อมเงินก้อนโตก็ไม่ใช่เรื่องที่จะปิดบังกันได้นาน แต่ถึงอย่างนั้น ตอนนี้เธอต้องเอาตัวรอดเฉพาะหน้าก่อน

"เป็นความเข้าใจผิดกันในสายงานบริหารนิดหน่อยค่ะเสี่ย ตอนนี้ทางเรากำลัง..."

[ไม่ต้องมาใช้ศัพท์แสงคนรวยแถวหน้ากับผมหรอกคุณมะลิ ผมทำมาค้าขายในวงการนี้มาสามสิบปี กลิ่นคนจะชักดาบมันโชยมาแต่ไกล สัญญาซื้อขายล็อตนี้เซ็นในนามบริษัทคุณ แถมมีตราประทับบริษัทถูกต้อง ผมไม่สนหรอกนะว่าไอ้หน้าจืดนั่นมันจะหอบเงินไปซุกกบาลอยู่ที่ไหน แต่ในเมื่อชื่อบนหัวกระดาษคือ Mali Atelier คุณก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบ"

เสี่ยวิชัยสวนกลับทันควัน ตัดบทข้อแก้ตัวของเธออย่างไม่ไยดี ทำเอาลำคอของหญิงสาวเหนียวหนืดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

"มะลิไม่เคยคิดจะหนีหนี้ค่ะเสี่ย แต่เรื่องนี้มันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อเช้า มะลิขอเวลาตรวจสอบเอกสารและรวบรวม..."

[ผมให้เวลาคุณถึงเที่ยงพรุ่งนี้ ถ้าเงินเจ็ดล้านยังไม่โอนเข้าบัญชีบริษัทผม ผมจะส่งทนายไปยื่นคำร้องต่อศาลเพื่อขออายัดบัญชีธนาคารทุกบัญชีของ Mali Atelier ทันที และคุณก็รู้ใช่ไหมว่าถ้าบัญชีบริษัทถูกฟรีซ ธุรกิจหน้าฉากสวยหรูของคุณก็เตรียมตัวม้วนเสื่อกลับบ้านได้เลย]

คำขาดถูกยื่นมาอย่างเลือดเย็น ทำให้มะลิลาละล่ำละลักทันใด

"เสี่ยวิชัยคะ ขอร้องเถอะค่ะ เที่ยงพรุ่งนี้มันกะทันหันเกินไป มะลิขอเวลาสักหนึ่งอาทิตย์..."

[เที่ยงพรุ่งนี้คุณมะลิ ขาดคำเดียวผมยื่นเรื่องเลย อ้อ แล้วไม่ต้องคิดจะไปขอความช่วยเหลือจากผัวเก่าคุณล่ะ ผมรู้มาว่าเฮียช้างแกตัดหางปล่อยวัดคุณไปตั้งสามปีแล้ว คงไม่มีใครหน้าไหนยื่นมือมาอุ้มคุณหรอก โชคดีนะคุณมะลิ]

สายถูกตัดทิ้งไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้มะลิลายืนถือโทรศัพท์ค้างไว้ในอากาศ ขณะที่ในหัวของเธอดังวิ้งๆ พร้อมกับประโยคที่วนไปวนมาในหัวไม่รู้จักจบสิ้น

บัญชีบริษัทกำลังจะถูกอายัด...

ถ้าเกิดขึ้นจริง พนักงานอีกกว่าสามสิบชีวิตที่ร่วมฝ่าฟันสร้างสตูดิโอนี้มาด้วยกันจะต้องตกงาน งานแต่งงานของลูกค้าที่วางมัดจำไว้แล้วจะถูกยกเลิก และชื่อเสียงที่เธอสั่งสมมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายจะป่นปี้ไม่มีชิ้นดี

เธอจะยอมให้มันจบลงแบบนี้ไม่ได้!

หญิงสาวกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องนอนในคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง ห้องนี้คือสมบัติชิ้นเดียวที่มีมูลค่าสูงพอจะนำไปเปลี่ยนเป็นเงินสดหลักสิบล้านได้ภายในเวลาอันรวดเร็ว เธอซื้อมันมาด้วยเงินเก็บก้อนแรกหลังจากการหย่าร้าง เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการยืนหยัดด้วยลำแข้งตนเอง

มันเป็นทั้งบ้าน เป็นทั้งความภาคภูมิใจ และเป็นทั้งพื้นที่ปลอดภัยของเธอ แต่ในวินาทีที่หลังชนฝา ความภาคภูมิใจก็ไม่อาจนำมาใช้ชำระหนี้ได้...

มะลิลากดเปิดรายชื่อผู้ติดต่อในโทรศัพท์ เลื่อนหาเบอร์ของนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ที่เคยจัดการเรื่องซื้อขายห้องนี้ให้เธอเมื่อสามปีก่อน ก่อนกดโทรออกอย่างรวดเร็ว

"คุณเจนคะ มะลิเองนะคะ มะลิอยากฝากขายคอนโดห้องที่อยู่ตอนนี้ค่ะ...ใช่ค่ะ ขายด่วนที่สุด ภายในสามวันมะลิต้องได้เงินก้อนแรก ไม่ต้องสนใจราคาประเมิน ดร็อปราคาลงมาสามสิบเปอร์เซ็นต์จากราคาตลาดเลยก็ได้ ขอแค่คนซื้อพร้อมจ่ายเงินสดและจบดีลให้เร็วที่สุด"

เธอเอ่ยทันทีที่ปลายสายรับ พรั่งพรูความต้องการออกไปรวดเดียว จนปลายสายตอบรับด้วยความตกใจแต่ก็รับปากว่าจะรีบดำเนินการให้ทันที พอวางสาย มะลิลาก็ลดโทรศัพท์ลงแนบข้างลำตัว พิงแผ่นหลังบางเข้ากับขอบตู้เสื้อผ้าอย่างหมดแรง

คอนโดกำลังจะถูกขาย...เธอต้องนำเงินทั้งหมดไปอุดรอยรั่วที่ธนาทิ้งไว้เพื่อรักษาบริษัทและพนักงานเอาไว้ให้รอด

แล้วหลังจากนี้ล่ะ เธอจะไปอยู่ที่ไหน?

คิดเพียงเท่านั้น ความโดดเดี่ยวก็โอบล้อมเข้ามาอย่างเงียบเชียบ

สามปีที่ผ่านมา เธอคิดว่าตัวเองก้าวเดินออกมาได้ไกลแสนไกล คิดว่าปีกของตัวเองแข็งแรงพอจะโบยบินไปในท้องฟ้ากว้างใหญ่ แต่เพียงแค่พายุลูกเดียวพัดกระหน่ำ เธอกลับร่วงหล่นลงมาสู่จุดที่ต่ำที่สุดยิ่งกว่าวันแรกที่เดินออกจากคฤหาสน์อัครพิทักษ์เสียอีก

ฉับพลัน เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเบอร์แปลกที่ไม่มีอยู่ในรายชื่อ เรียกสติของหญิงสาวให้กลับมาทันควัน ก่อนที่เธอจะกดรับสาย

"สวัสดีค่ะ"

[คุณมะลิลาใช่ไหมครับ ผมภูผา ทนายความของเฮียช้างครับ]

น้ำเสียงสุภาพและเป็นงานเป็นการของปลายสายทำให้มะลิลาต้องยืดตัวขึ้นยืนตรงอย่างรวดเร็ว

"ค่ะ คุณภูผา มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ"

[ผมตรวจสอบข้อมูลการทำธุรกรรมของนายธนาตามที่คุณมะลิขอเมื่อเช้าเรียบร้อยแล้วครับ ตอนนี้ผมร่างแนวทางการต่อสู้คดีและรายชื่อเจ้าหนี้ที่อาจจะเข้ามาแทรกแซงบริษัทของคุณมะลิไว้ให้แล้ว ไม่ทราบว่าคุณมะลิสะดวกเข้ามาฟังบรีฟที่สำนักงานกฎหมายของผมตอนนี้เลยไหมครับ]

ความรวดเร็วและเป็นมืออาชีพของภูผาคือสิ่งที่กุญชรภาคภูมิใจมาเสมอ มะลิลาไม่แปลกใจเลยที่ทนายหนุ่มสามารถรวบรวมข้อมูลทั้งหมดได้ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง

"สะดวกค่ะ มะลิจะเข้าไปเดี๋ยวนี้ ขอบคุณมากนะคะคุณภูผา"

[ยินดีครับ ผมรออยู่ที่ห้องประชุมชั้นสามนะครับ]

มะลิลาวางสาย พลันรีบเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ พยายามลบร่องรอยความอ่อนแอออกไปให้หมดด้วยการล้างหน้าและแต่งหน้าแบบไวๆ ก่อนจะหยิบสูทสีเบจมาสวมทับเสื้อยืดเพื่อดึงภาพลักษณ์ความเป็นผู้บริหารกลับคืนมา

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอต้องรักษา Mali Atelier เอาไว้ให้ได้!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมียเก่าเจ้าพ่อ...ใครก็ห้ามแตะ!   บทที่ 3: แม่มะลิ - 2

    เข็มนาฬิกาบนผนังห้องนอนชี้บอกเวลาตีสองครึ่ง...มะลิลาพลิกตัวไปมาบนเตียงคิงไซส์ที่เคยกว้างขวางพอดี แต่คืนนี้มันกลับดูกว้างใหญ่จนน่าใจหาย มิหนำซ้ำ ผ้าปูที่นอนเนื้อละเอียดก็ไม่ได้ช่วยให้เธอหลับสบายขึ้นเลยแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตเอาแต่เบิกโพลงท่ามกลางความมืดมิด ขณะที่สมองทำงานอย่างหนักราวกับเครื่องจักรที่ไม่มีปุ่มปิดภาพใบหน้าของธนาตอนที่ยิ้มให้เธอ...ภาพตัวเลขยี่สิบแปดล้านบาทที่หายไปจากบัญชี...ภาพใบแจ้งหนี้จากเสี่ยวิชัย ทุกอย่างหมุนวนปะปนกันจนหัวแทบระเบิดสามปีที่ผ่านมา เธอคิดว่าตัวเองจัดการชีวิตได้ดีมาตลอด เธอสร้าง Mali Atelier จนเป็นที่รู้จัก มีรายได้ที่มั่นคง มีคนรักที่ดูเหมือนจะเข้าใจเธอทุกอย่าง แต่เพียงแค่ชั่วข้ามคืน ความจริงก็พิสูจน์ให้เห็นว่าอิสรภาพที่เธอคิดว่าครอบครองอยู่นั้นเป็นเพียงภาพลวงตา และสุดท้าย เธอก็ต้องหอบร่างที่บอบช้ำกลับมาซ่อนตัวอยู่ในอาณาเขตของผู้ชายที่เธอเคยผลักไสมะลิลาถอนหายใจเฮือกใหญ่ พลันผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงแล้วเสยผมที่ปรกหน้าออกอย่างหงุดหงิด อาการนอนไม่หลับทำให้คอแห้งผาก หญิงสาวตัดสินใจตวัดผ้าห่มออกจากตัว สอดเท้าเข้ากับรองเท้าสลิปเปอร์นุ่มนิ่ม แล้วเดินออกจากห้องนอ

  • เมียเก่าเจ้าพ่อ...ใครก็ห้ามแตะ!   บทที่ 3: แม่มะลิ - 1

    บทที่ 3: แม่มะลิกระดาษเอสี่สีขาวสะอาดถูกเลื่อนข้ามโต๊ะกระจกใสไปหยุดอยู่ตรงหน้าผู้ชายที่ทรงอิทธิพลที่สุดในแวดวงธุรกิจขนส่งของประเทศกุญชรหลุบตาลงมองแผ่นกระดาษที่มีตัวอักษรพิมพ์ด้วยหมึกสีดำเรียงรายเป็นข้อๆ อย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะเลื่อนสายตากลับขึ้นมาสบกับดวงตากลมโตที่กำลังจ้องมองเขาเขม็งราวกับแม่เสือที่พร้อมจะกางเล็บข่วนหากเขาขยับตัวผิดองศา พลันเอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำถามเธออย่างราบเรียบ"นี่คืออะไร""กฎของการอยู่ร่วมบ้านค่ะ" มะลิลากอดอก เหยียดกระดูกสันหลังจนสุดเพื่อดึงเอาความมั่นใจทั้งหมดที่มีออกมาประจันหน้ากับเขา "มะลิจะย้ายเข้าไปอยู่ที่นั่นแค่สามเดือน ระหว่างที่รอเงินจากการขายคอนโดและเคลียร์ปัญหาบัญชีของบริษัทให้เรียบร้อย และในเมื่อเราต้องอยู่ใต้หลังคาเดียวกัน มะลิก็ต้องการขอบเขตที่ชัดเจน"สามวันแล้วนับตั้งแต่วันที่ธนาหายตัวไปพร้อมกับทิ้งระเบิดลูกใหญ่เอาไว้ มะลิลาวิ่งเต้นจัดการปัญหาจนแทบไม่มีเวลานอน เธอตัดสินใจขายคอนโดหรูของตัวเองในราคาที่ต่ำกว่าทุนเพื่อแลกกับเงินสดก้อนแรกนำไปปิดปากเสี่ยวิชัย ทำให้รอดพ้นจากการถูกอายัดบัญชีบริษัทมาได้อย่างฉิวเฉียด แต่เธอก็ต้องแลกมาด้วยการสูญเสียที่พักอาศั

  • เมียเก่าเจ้าพ่อ...ใครก็ห้ามแตะ!   บทที่ 2: โชคชะตาเล่นตลก - 2

    สำนักงานกฎหมายของภูผาตั้งอยู่บนตึกระฟ้าใจกลางย่านสาทร ซึ่งการตกแต่งเน้นโทนสีขาวและกระจกใส แตกต่างจากสำนักงานใหญ่ของกลุ่มอัครพิทักษ์ที่เน้นความขรึมขลังและดุดันอย่างสิ้นเชิงและเมื่อมะลิลาผลักประตูห้องประชุมชั้นสามเข้าไป เธอคาดหวังว่าจะพบเพียงทนายความหนุ่มนั่งรออยู่พร้อมกับกองแฟ้มเอกสาร แต่เธอกลับคิดผิดเมื่อเห็นว่าที่หัวโต๊ะกระจกตัวยาวมีกุญชรในชุดสูทสีเทาเข้มกำลังนั่งไขว่ห้าง มือหนึ่งถือแก้วกาแฟดำ อีกมือหนึ่งกำลังเลื่อนดูข้อมูลบนหน้าจอแท็บเล็ต ส่วนภูผายืนอยู่ด้านข้าง คอยชี้แจงรายละเอียดบางอย่างด้วยท่าทางเคร่งเครียดซึ่งเมื่อทั้งสองได้ยินเสียงประตูเปิด ผู้ชายทั้งสองคนก็หันมามอง ทำเอามะลิลาชะงักฝีเท้า ก่อนความรู้สึกอึดอัดจะก่อตัวขึ้นในช่องท้องด้วยเธอไม่คิดว่าจะเจออดีตสามีที่นี่เขาเพิ่งบอกว่าถ้าเธอจ้างทนายของเขา เขาจะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยว แล้วทำไมเขาถึงมานั่งวางอำนาจเป็นประธานในห้องประชุมนี้ได้?"สวัสดีครับคุณมะลิ เชิญนั่งครับ" ภูผาเอ่ยทักทายอย่างสุภาพ พร้อมกับผายมือไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกุญชรมะลิลาจึงละทิ้งความคิดนั้นแล้วเดินเข้าไปนั่งลงอย่างระมัดระวัง พลางปรายตามองกุญชรแวบหนึ่ง แต่ชายหน

  • เมียเก่าเจ้าพ่อ...ใครก็ห้ามแตะ!   บทที่ 2: โชคชะตาเล่นตลก - 1

    บทที่ 2: โชคชะตาเล่นตลกเสียงสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ปลดล็อกตู้เซฟดังขึ้นพร้อมกับหัวใจของมะลิลาที่หล่นวูบลงไปกองอยู่แทบเท้า เพราะทันทีที่บานประตูเหล็กนิรภัยที่ซ่อนอยู่หลังตู้เสื้อผ้าแบบบิลต์อินเปิดอ้าออก หญิงสาวก็รีบทรุดตัวลงคุกเข่าอยู่บนพื้นพรม ยื่นมือสั่นเทาไปดึงแฟ้มเอกสารทุกชิ้นออกมาเทกองรวมกัน ทั้งพาสปอร์ต สมุดบัญชีเงินฝากส่วนตัว สูติบัตรทุกอย่างยังอยู่ครบตามที่มันควรจะเป็น ยกเว้น...ซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มที่มีตราประทับของกรมที่ดินที่หายไป!มะลิลากวาดสายตามองเข้าไปในความว่างเปล่าของตู้เซฟซ้ำแล้วซ้ำเล่า หวังเพียงว่าสายตาของตนเองจะพร่ามัวจนมองข้ามมันไป เธอรื้อค้นข้าวของในตู้เสื้อผ้า ดึงลิ้นชักทุกบานออกมาจนข้าวของหล่นกระจัดกระจายเกลื่อนพื้นห้องนอน แต่ความจริงก็ยังคงเป็นความว่างเปล่าเช่นเดิม ทำเอาเธอหวนคิดถึงคำเตือนของกุญชรขึ้นมาอย่างไม่อาจห้าม‘มันไม่ได้เอาไปแค่เงิน แต่มันเอาเอกสารสิทธิที่ดินของมะลิไปด้วย’ตอนแรกที่ได้ยิน เธอพยายามหลอกตัวเองว่ากุญชรอาจจะแค่ข่มขู่ให้เธอหวาดกลัว เพราะโฉนดที่ดินฉบับจริงยังถูกเก็บรักษาไว้อย่างปลอดภัยในตู้นิรภัยของธนาคารพาณิชย์ ไม่มีใครสามารถนำมันไปทำธุรกรรมใด

  • เมียเก่าเจ้าพ่อ...ใครก็ห้ามแตะ!   บทที่ 1: ผัวเก่าที่เหม็นขี้หน้า - 2

    วินาทีนั้น หญิงสาวรู้สึกราวกับว่าอากาศในห้องเหมือนถูกสูบออกไปจนหมด มะลิลารู้สึกหน้ามืด วิงเวียนคล้ายจะอาเจียน เพราะสิ่งที่ธนาทำมันไม่ใช่แค่การขโมยเงิน แต่มันคือการจงใจฝังกลบชีวิตเธอให้ตายทั้งเป็นหนี้สินเกือบสี่สิบล้านบาทที่งอกขึ้นมาในชั่วข้ามคืน กับเจ้าหนี้นอกระบบที่พร้อมจะใช้ความรุนแรงทวงหนี้ทุกเมื่อ...ผู้ชายที่เธอนอนร่วมเตียงและกำลังจะหมั้นหมายด้วยในวันพรุ่งนี้ กล้าทำเรื่องโหดเหี้ยมขนาดนี้กับเธอได้อย่างไร!?กุญชรมองผู้หญิงที่นั่งหน้าซีดเผือดอยู่ตรงข้าม พลางกำมือเข้าหากันแน่นใต้โต๊ะจนเส้นเลือดปูดโปน สัญชาตญาณเดิมในตัวเขาร้องตะโกนให้ส่งคนไปลากคอไอ้สวะนั่นมากระทืบให้จมดิน แล้วเซ็นเช็คจ่ายหนี้ทั้งหมดแทนเธอซะนั่นคือสิ่งที่เฮียช้างในอดีตจะทำโดยไม่ลังเล...เพราะเขาจะสวมบทอัศวินขี่ม้าขาว เข้าไปจัดการปัญหาทุกอย่างให้เธอ แล้วคาดหวังให้เธอสำนึกบุญคุณและยอมอยู่ในโอวาทแต่สามปีที่สูญเสียเธอไปสอนบทเรียนราคาแพงที่สุดในชีวิตให้เขา เขาได้เรียนรู้แล้วว่าการเข้าไปแทรกแซงและแก้ปัญหาแทนเธอโดยไม่ถามความสมัครใจ คือสิ่งที่ผลักเธอออกไปจากชีวิตเขา ซึ่งเขาตั้งใจว่า...จะไม่ทำมันอีกเพราะอย่างนั้น กุญชรจึงได้

  • เมียเก่าเจ้าพ่อ...ใครก็ห้ามแตะ!   บทที่ 1: ผัวเก่าที่เหม็นขี้หน้า - 1

    บทที่ 1: ผัวเก่าที่เหม็นขี้หน้าเสียงส้นสูงสีดำขนาดสามนิ้วกระแทกพื้นดังก้องไปทั่วโถงทางเดินชั้นบนสุดของอาคารสำนักงานใหญ่ของกลุ่มธุรกิจอัครพิทักษ์และเจ้าของเสียงนั้นก็คือมะลิลาที่ก้าวเดินอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าตรงไปยังบานประตูบานใหญ่สุดทางเดินโดยไม่สนใจสายตาตกตะลึงของพนักงานหลายคนที่เดินสวนไปมา กระทั่งชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีเข้มสองคนที่ยืนเฝ้าหน้าประตูห้องทำงานประธานกรรมการขยับตัวเข้าขวางตามสัญชาตญาณ แต่พอเห็นชัดเจนว่าผู้หญิงที่พุ่งพรวดเข้ามาคือใคร พวกเขาก็ชะงัก ก่อนที่ ชายคนหนึ่งจะหลุดสรรพนามเก่าออกมาด้วยความเคยชิน แล้วรีบเปลี่ยนคำเรียกเมื่อเห็นสายตาเย็นเยียบของหญิงสาว"ซ้อ...เอ้ย คุณมะลิ""ฉันต้องการพบเฮีย หลีกทาง"มะลิลาออกคำสั่งอย่างทรงอำนาจในแบบที่คนที่เคยยืนเคียงข้างเจ้าพ่อโลจิสติกส์มาหลายปีเท่านั้นถึงจะทำได้ และนั่นก็ทำให้ลูกน้องเก่าทั้งสองคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก เพราะแม้พวกเธอจะหย่าขาดจากเจ้านายมาถึงสามปีแล้ว แต่คนวงในต่างรู้ดีว่าใครก็ตามที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้มีรอยขีดข่วนแม้แต่ปลายเล็บ จะต้องเจอกับนรกขุมไหน"แต่เฮียช้างกำลังตรวจเอกสารสำคัญอยู่ครับ คุณมะลิรอสักครู่ เดี๋ยวผมเข้าไปเรียนเฮี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status