Chapter: บทส่งท้ายบทส่งท้ายหลังจากวันเวลาล่วงเลยจนกระทั่งผ่านไปหนึ่งปี ทุกอย่างก็กลับเข้าสู่ความสงบและเข้ารูปเข้ารอยอีกครั้ง...เอเดรียนคว้าชัยชนะในการเลือกตั้งและดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งอาซาเรียต่อเป็นสมัยที่สองได้อย่างสมศักดิ์ศรี ขณะที่คดีของวิกเตอร์เข้าสู่กระบวนการยุติธรรมอย่างเต็มรูปแบบ โดยที่เครือข่ายอำนาจเก่าที่เคยฝังรากลึกถูกสลายและกวาดล้างไปจนแทบไม่เหลือซากตามไปด้วยส่วนครอบครัวของนิโคล...ผลจากการถูกตรวจสอบทำให้พวกเขาสูญเสียสัมปทานและทรัพย์สินมหาศาลที่ได้มาจากผลประโยชน์ผิดกฎหมาย นิโคลเองก็เลือกที่จะใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศอย่างเงียบๆ และไม่เคยกลับมาปรากฏตัวในแวดวงสังคมของอาซาเรียอีกเลยด้วยไม่อาจจะเผชิญหน้ากับความน่าอับอายในวงสังคมของประเทศเล็กๆ แห่งนี้ได้สำหรับทางด้านเจนิตา แม้สถานะจะเปลี่ยนไปเป็นสตรีหมายเลขหนึ่งอย่างเต็มตัวและเต็มใจ แต่เธอก็ยังคงเป็นเจนิตาคนเดิมที่รักการเดินทางอยู่ดี จนเธอปฏิเสธข้อเสนอของทีมงานที่อยากให้เปลี่ยนช่องยูทูบเป็นคอนเทนต์นำเสนอชีวิตหรูหราของสตรีหมายเลขหนึ่งหลายต่อหลายครั้ง และยืนกรานหนักแน่นว่าจะท
Last Updated: 2026-11-13
Chapter: บทที่ 16: โค้งสุดท้ายก่อนการเลือกตั้ง - 2ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของหญิงสาวกระตุกวูบทันทีที่ได้ยินคำว่า 'ครอบครัว' ที่หลุดออกมาจากปากของเขา เธอเงยหน้าขึ้นมองเขานิ่งๆ ก่อนจะค่อยๆ ดึงมือของตัวเองออกจากการเกาะกุม“ครอบครัวเหรอคะ...ฉันว่าเราไม่ต้องเสแสร้งทำเป็นสามีภรรยากันแล้วก็ได้นะคะเอเดรียน ในเมื่อตอนนี้ความจริงทุกอย่างถูกเปิดโปงหมดแล้ว ภาพหลุดของพวกคุณก็ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นการจัดฉาก ข่าวฉาวพวกนั้นก็ไม่มีน้ำหนักหรือสร้างผลกระทบอะไรให้คุณแล้ว...”“...”“เรา...เลิกเล่นละครฉากนี้กันได้แล้วล่ะค่ะ""...""เดี๋ยวพอฉันออกจากโรงพยาบาล ฉันจะรีบจัดการเรื่องเอกสารหย่าให้เรียบร้อย แล้วฉันก็จะบินกลับไทยทันทีค่ะ"เอเดรียนขมวดคิ้วมุ่น มองหน้าเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม"ใครบอกว่าผมจะหย่ากับคุณครับ"เจนิตาได้ยินก็ถึงกับกะพริบตาปริบๆ ด้วยความงุนงง "อ้าว...ก็สัญญาก่อนแต่งงานของเราไงคะ เราตกลงกันไว้ชัดเจนแล้วนี่ว่าการแต่งงานนี้จะสิ้นสุดลงทันทีเมื่อสถานการณ์คลี่คลาย""ผมมาที่นี่วันนี้...ก็เพื่อจะมาคุยกับคุณเรื่องนี้แหละครับ"“เห?&rd
Last Updated: 2026-11-12
Chapter: บทที่ 16: โค้งสุดท้ายก่อนการเลือกตั้ง - 1บทที่ 16: โค้งสุดท้ายก่อนการเลือกตั้งเสียงผู้ประกาศข่าวภาคเช้าดังเจื้อยแจ้วออกมาจากโทรทัศน์จอแบนที่แขวนอยู่บนผนังห้องพักฟื้นผู้ป่วยพิเศษ ขณะที่เจนิตานอนเอนหลังพิงหมอนใบโต ทอดสายตาจับจ้องไปที่หน้าจอซึ่งกำลังนำเสนอข่าวใหญ่ระดับประเทศที่กลายเป็นวาระแห่งชาติไปแล้วในขณะนี้อยู่ด้วยความสนใจ โดยที่ภาพบนหน้าจอนั้นกำลังตัดสลับไปมาระหว่างการบุกเข้าตรวจค้นบริษัท มูลนิธิ และบ้านพักหรูหราหลายแห่งของกลุ่มทุนที่เกี่ยวพันกับวิกเตอร์ โดยมีเจ้าหน้าที่หลายนายกำลังลำเลียงกล่องเอกสารและคอมพิวเตอร์ออกมาเป็นหลักฐานผู้ประกาศข่าวรายงานข่าวโดยมีเนื้อความว่า รัฐบาลได้เปิดปฏิบัติการกวาดล้างครั้งใหญ่พร้อมกันหลายจุดทั่วประเทศเพื่อจับกุมเครือข่ายของพรรคฝ่ายค้าน หลักฐานทั้งหมดถูกนำมาเชื่อมโยงกันอย่างเป็นระบบ ตั้งแต่การจ้างวานบัญชีอวตารปั่นกระแสในโซเชียลมีเดีย การจ่ายเงินซื้อภาพแอบถ่ายจากปาปารัซซี การว่าจ้างคนไปก่อวินาศกรรมตัดระบบไฟฟ้าที่บ้านพักประจำตำแหน่งประธานาธิบดี ไปจนถึงคดีร้ายแรงอย่างการลอบสังหารผู้นำประเทศและการจับต
Last Updated: 2026-11-11
Chapter: บทที่ 15: ถอนตัว - 2แต่ก่อนที่วิกเตอร์จะเดินกลับไปที่ประตู ชายฉกรรจ์คนหนึ่งก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาจากทางหน้าประตูโกดัง ก่อนจะร้องเรียกชื่อของผู้เป็นนายทันทีที่เห็นหน้า“คุณวิกเตอร์ครับ”“ว่าไง”"มีเจ้าหน้าที่ตำรวจกับหน่วยสวาทหลายสิบนายกำลังปิดล้อมพื้นที่รอบโกดังแล้วครับ...พวกมันรู้ที่ซ่อนของพวกเราแล้ว""บัดซบเอ๊ย!"พอได้ยินอย่างนั้น วิกเตอร์ก็สบถลั่น ก่อนหันขวับกลับมามองเจนิตาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ซึ่งทำให้เจนิตารับรู้ได้ในทันทีเลยว่า หลังจากนี้ต้องมีเรื่องไม่ดีแน่"แผนการเปลี่ยนนิดหน่อยแล้วล่ะครับ คุณเจนิตา ดูท่าทาง...คุณคงจะไม่ได้กลับเมืองไทยแบบมีชีวิตซะแล้วล่ะ""แกจะทำอะไร!"เจนิตาร้องลั่นเมื่อลูกน้องสองคนของวิกเตอร์พุ่งเข้ามาแก้มัดที่ข้อเท้าของเธอ แล้วกระชากตัวเธอให้ลุกขึ้นยืน หากแต่ไม่มีใครตอบอะไรทั้งนั้น นอกจากฟังคำสั่งของวิกเตอร์"พาตัวนังนี่ไปที่รถ! เราจะใช้มันเป็นโล่กำบังฝ่าวงล้อมออกไป!"เท่านั้น เจนิตาก็ถูกกึ่งลากกึ่งจูงออกไปทางประตูหลังของโกดัง พลันถูกจับยัดเข้าไปที่เบาะหลังของรถเอสยูวีคันใหญ่ โดยมีวิกเตอร
Last Updated: 2026-11-10
Chapter: บทที่ 15: ถอนตัว - 1 บทที่ 15: ถอนตัวประธานาธิบดีหนุ่มรู้ตัวว่าไม่ควรอยู่เฉยๆ แล้วปล่อยให้มาร์คหรือคนอื่นๆ ในคณะรัฐบาลจัดการทุกอย่างโดยที่เขายังคงนอนอยู่บนเตียงอย่างนี้ เขาเลยตั้งใจว่าจะขอหมอออกไปทำหน้าที่ที่ตนสมควรกระทำ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง...การช่วยเหลือเจนิตาออกมาอย่างปลอดภัยแม้ว่าจะยังไม่แน่ใจว่า สิ่งที่เจ้าของเสียงจากสายเรียกเข้านั้นที่โทรเข้ามาต่อรองจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่หากแต่เสียงเอะอะโวยวายจากภายนอกห้องพักพื้นโซนพิเศษก็ดังทะลุเข้ามายังด้านในษ ก็ทำเอาเอเดรียนที่กำลังปรึกษาหารือกับทีมไซเบอร์อย่างเคร่งเครียดต้องขมวดคิ้วมุ่น พลันหันไปมองทางประตูที่ไม่นานนัก ประตูห้องก็ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของวิเวียนที่ถลันเข้ามาโดยมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยพยายามรั้งแขนเอาไว้"ปล่อยฉันนะ! ฉันมีเรื่องด่วนต้องคุยกับเขา!"หญิงสาวชาวสิงคโปร์ตวาดลั่น เอเดรียนมองใบหน้าสวยเฉี่ยวที่ซีดเผือดและเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกนั่นแล้วก็รีบออกคำสั่ง ทำให้เจ้าหน้าที่จึงยอมปล่อยมือแต่ยังคงยืนคุมเชิงอยู่ไม่ห่าง"ปล่อยเธอเข้ามา"พ
Last Updated: 2026-11-09
Chapter: บทที่ 14: ผู้หญิงของท่านประธานาธิบดี - 2กลิ่นยาฆ่าเชื้อที่ลอยแตะจมูกเป็นสิ่งแรกที่เอเดรียนรับรู้หลังจากเขารู้สึกตัวฟื้นขึ้นมา ก่อนที่อาการปวดหนึบซึ่งแล่นปราดจากบริเวณหัวไหล่ซ้ายจะทำให้เขาต้องนิ่วหน้า เมื่อตระหนักได้ว่าสาเหตุที่เขาต้องมานอนแบ็บอยู่ในโรงพยาบาลอย่างนี้เป็นเพราะอะไรและเมื่อลืมตาขึ้นมา เขาก็ต้องพบว่าบรรยากาศภายในห้องพักฟื้นผู้ป่วยพิเศษของโรงพยาบาลกลางวาลดอร์เต็มไปด้วยความตึงเครียด โดยที่รอบๆ นั้นมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยระดับสูงยืนกระจายกำลังคุ้มกันอยู่ทั้งในและนอกห้องอย่างแน่นหนา ก่อนที่เสียงของมาร์คที่ยืนเฝ้าอยู่ข้างเตียงจะดังร้องบอกแพทย์ประจำตัวทันทีที่เห็นว่าเอเดรียนพยายามขยับตัวลุกขึ้นนั่ง"ท่านประธานาธิบดีฟื้นแล้วครับ"แต่แล้วก็ต้องเอนตัวกลับลงไปนอนตามเดิมเมื่อความเจ็บปวดที่บาดแผลทำให้ประธานาธิบดีหนุ่มไม่อาจเคลื่อนไหวตัวได้ง่ายดายนัก ก่อนที่เขาจะถามเสียงพร่า แม้ว่าจะพอจำเหตุการณ์ก่อนที่ตัวเองจะหมดสติได้อยู่บ้างก็ตาม"เกิดอะไรขึ้น มาร์ค""ท่านถูกลอบยิงบนเวทีปราศรัยครับท่าน โชคดีที่กระสุนเพียงแค่ถากหัวไหล่ซ้ายไป ไม่ถูกจุดสำคัญ แต่เพราะท่านยังอ่อนเพลียจากฤทธิ์ยาที่ตกค
Last Updated: 2026-11-08
Chapter: บทที่ 3: แม่มะลิ - 2เข็มนาฬิกาบนผนังห้องนอนชี้บอกเวลาตีสองครึ่ง...มะลิลาพลิกตัวไปมาบนเตียงคิงไซส์ที่เคยกว้างขวางพอดี แต่คืนนี้มันกลับดูกว้างใหญ่จนน่าใจหาย มิหนำซ้ำ ผ้าปูที่นอนเนื้อละเอียดก็ไม่ได้ช่วยให้เธอหลับสบายขึ้นเลยแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตเอาแต่เบิกโพลงท่ามกลางความมืดมิด ขณะที่สมองทำงานอย่างหนักราวกับเครื่องจักรที่ไม่มีปุ่มปิดภาพใบหน้าของธนาตอนที่ยิ้มให้เธอ...ภาพตัวเลขยี่สิบแปดล้านบาทที่หายไปจากบัญชี...ภาพใบแจ้งหนี้จากเสี่ยวิชัย ทุกอย่างหมุนวนปะปนกันจนหัวแทบระเบิดสามปีที่ผ่านมา เธอคิดว่าตัวเองจัดการชีวิตได้ดีมาตลอด เธอสร้าง Mali Atelier จนเป็นที่รู้จัก มีรายได้ที่มั่นคง มีคนรักที่ดูเหมือนจะเข้าใจเธอทุกอย่าง แต่เพียงแค่ชั่วข้ามคืน ความจริงก็พิสูจน์ให้เห็นว่าอิสรภาพที่เธอคิดว่าครอบครองอยู่นั้นเป็นเพียงภาพลวงตา และสุดท้าย เธอก็ต้องหอบร่างที่บอบช้ำกลับมาซ่อนตัวอยู่ในอาณาเขตของผู้ชายที่เธอเคยผลักไสมะลิลาถอนหายใจเฮือกใหญ่ พลันผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงแล้วเสยผมที่ปรกหน้าออกอย่างหงุดหงิด อาการนอนไม่หลับทำให้คอแห้งผาก หญิงสาวตัดสินใจตวัดผ้าห่มออกจากตัว สอดเท้าเข้ากับรองเท้าสลิปเปอร์นุ่มนิ่ม แล้วเดินออกจากห้องนอ
Last Updated: 2026-08-13
Chapter: บทที่ 3: แม่มะลิ - 1บทที่ 3: แม่มะลิกระดาษเอสี่สีขาวสะอาดถูกเลื่อนข้ามโต๊ะกระจกใสไปหยุดอยู่ตรงหน้าผู้ชายที่ทรงอิทธิพลที่สุดในแวดวงธุรกิจขนส่งของประเทศกุญชรหลุบตาลงมองแผ่นกระดาษที่มีตัวอักษรพิมพ์ด้วยหมึกสีดำเรียงรายเป็นข้อๆ อย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะเลื่อนสายตากลับขึ้นมาสบกับดวงตากลมโตที่กำลังจ้องมองเขาเขม็งราวกับแม่เสือที่พร้อมจะกางเล็บข่วนหากเขาขยับตัวผิดองศา พลันเอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำถามเธออย่างราบเรียบ"นี่คืออะไร""กฎของการอยู่ร่วมบ้านค่ะ" มะลิลากอดอก เหยียดกระดูกสันหลังจนสุดเพื่อดึงเอาความมั่นใจทั้งหมดที่มีออกมาประจันหน้ากับเขา "มะลิจะย้ายเข้าไปอยู่ที่นั่นแค่สามเดือน ระหว่างที่รอเงินจากการขายคอนโดและเคลียร์ปัญหาบัญชีของบริษัทให้เรียบร้อย และในเมื่อเราต้องอยู่ใต้หลังคาเดียวกัน มะลิก็ต้องการขอบเขตที่ชัดเจน"สามวันแล้วนับตั้งแต่วันที่ธนาหายตัวไปพร้อมกับทิ้งระเบิดลูกใหญ่เอาไว้ มะลิลาวิ่งเต้นจัดการปัญหาจนแทบไม่มีเวลานอน เธอตัดสินใจขายคอนโดหรูของตัวเองในราคาที่ต่ำกว่าทุนเพื่อแลกกับเงินสดก้อนแรกนำไปปิดปากเสี่ยวิชัย ทำให้รอดพ้นจากการถูกอายัดบัญชีบริษัทมาได้อย่างฉิวเฉียด แต่เธอก็ต้องแลกมาด้วยการสูญเสียที่พักอาศั
Last Updated: 2026-08-13
Chapter: บทที่ 2: โชคชะตาเล่นตลก - 2สำนักงานกฎหมายของภูผาตั้งอยู่บนตึกระฟ้าใจกลางย่านสาทร ซึ่งการตกแต่งเน้นโทนสีขาวและกระจกใส แตกต่างจากสำนักงานใหญ่ของกลุ่มอัครพิทักษ์ที่เน้นความขรึมขลังและดุดันอย่างสิ้นเชิงและเมื่อมะลิลาผลักประตูห้องประชุมชั้นสามเข้าไป เธอคาดหวังว่าจะพบเพียงทนายความหนุ่มนั่งรออยู่พร้อมกับกองแฟ้มเอกสาร แต่เธอกลับคิดผิดเมื่อเห็นว่าที่หัวโต๊ะกระจกตัวยาวมีกุญชรในชุดสูทสีเทาเข้มกำลังนั่งไขว่ห้าง มือหนึ่งถือแก้วกาแฟดำ อีกมือหนึ่งกำลังเลื่อนดูข้อมูลบนหน้าจอแท็บเล็ต ส่วนภูผายืนอยู่ด้านข้าง คอยชี้แจงรายละเอียดบางอย่างด้วยท่าทางเคร่งเครียดซึ่งเมื่อทั้งสองได้ยินเสียงประตูเปิด ผู้ชายทั้งสองคนก็หันมามอง ทำเอามะลิลาชะงักฝีเท้า ก่อนความรู้สึกอึดอัดจะก่อตัวขึ้นในช่องท้องด้วยเธอไม่คิดว่าจะเจออดีตสามีที่นี่เขาเพิ่งบอกว่าถ้าเธอจ้างทนายของเขา เขาจะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยว แล้วทำไมเขาถึงมานั่งวางอำนาจเป็นประธานในห้องประชุมนี้ได้?"สวัสดีครับคุณมะลิ เชิญนั่งครับ" ภูผาเอ่ยทักทายอย่างสุภาพ พร้อมกับผายมือไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกุญชรมะลิลาจึงละทิ้งความคิดนั้นแล้วเดินเข้าไปนั่งลงอย่างระมัดระวัง พลางปรายตามองกุญชรแวบหนึ่ง แต่ชายหน
Last Updated: 2026-08-13
Chapter: บทที่ 2: โชคชะตาเล่นตลก - 1บทที่ 2: โชคชะตาเล่นตลกเสียงสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ปลดล็อกตู้เซฟดังขึ้นพร้อมกับหัวใจของมะลิลาที่หล่นวูบลงไปกองอยู่แทบเท้า เพราะทันทีที่บานประตูเหล็กนิรภัยที่ซ่อนอยู่หลังตู้เสื้อผ้าแบบบิลต์อินเปิดอ้าออก หญิงสาวก็รีบทรุดตัวลงคุกเข่าอยู่บนพื้นพรม ยื่นมือสั่นเทาไปดึงแฟ้มเอกสารทุกชิ้นออกมาเทกองรวมกัน ทั้งพาสปอร์ต สมุดบัญชีเงินฝากส่วนตัว สูติบัตรทุกอย่างยังอยู่ครบตามที่มันควรจะเป็น ยกเว้น...ซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มที่มีตราประทับของกรมที่ดินที่หายไป!มะลิลากวาดสายตามองเข้าไปในความว่างเปล่าของตู้เซฟซ้ำแล้วซ้ำเล่า หวังเพียงว่าสายตาของตนเองจะพร่ามัวจนมองข้ามมันไป เธอรื้อค้นข้าวของในตู้เสื้อผ้า ดึงลิ้นชักทุกบานออกมาจนข้าวของหล่นกระจัดกระจายเกลื่อนพื้นห้องนอน แต่ความจริงก็ยังคงเป็นความว่างเปล่าเช่นเดิม ทำเอาเธอหวนคิดถึงคำเตือนของกุญชรขึ้นมาอย่างไม่อาจห้าม‘มันไม่ได้เอาไปแค่เงิน แต่มันเอาเอกสารสิทธิที่ดินของมะลิไปด้วย’ตอนแรกที่ได้ยิน เธอพยายามหลอกตัวเองว่ากุญชรอาจจะแค่ข่มขู่ให้เธอหวาดกลัว เพราะโฉนดที่ดินฉบับจริงยังถูกเก็บรักษาไว้อย่างปลอดภัยในตู้นิรภัยของธนาคารพาณิชย์ ไม่มีใครสามารถนำมันไปทำธุรกรรมใด
Last Updated: 2026-08-13
Chapter: บทที่ 1: ผัวเก่าที่เหม็นขี้หน้า - 2วินาทีนั้น หญิงสาวรู้สึกราวกับว่าอากาศในห้องเหมือนถูกสูบออกไปจนหมด มะลิลารู้สึกหน้ามืด วิงเวียนคล้ายจะอาเจียน เพราะสิ่งที่ธนาทำมันไม่ใช่แค่การขโมยเงิน แต่มันคือการจงใจฝังกลบชีวิตเธอให้ตายทั้งเป็นหนี้สินเกือบสี่สิบล้านบาทที่งอกขึ้นมาในชั่วข้ามคืน กับเจ้าหนี้นอกระบบที่พร้อมจะใช้ความรุนแรงทวงหนี้ทุกเมื่อ...ผู้ชายที่เธอนอนร่วมเตียงและกำลังจะหมั้นหมายด้วยในวันพรุ่งนี้ กล้าทำเรื่องโหดเหี้ยมขนาดนี้กับเธอได้อย่างไร!?กุญชรมองผู้หญิงที่นั่งหน้าซีดเผือดอยู่ตรงข้าม พลางกำมือเข้าหากันแน่นใต้โต๊ะจนเส้นเลือดปูดโปน สัญชาตญาณเดิมในตัวเขาร้องตะโกนให้ส่งคนไปลากคอไอ้สวะนั่นมากระทืบให้จมดิน แล้วเซ็นเช็คจ่ายหนี้ทั้งหมดแทนเธอซะนั่นคือสิ่งที่เฮียช้างในอดีตจะทำโดยไม่ลังเล...เพราะเขาจะสวมบทอัศวินขี่ม้าขาว เข้าไปจัดการปัญหาทุกอย่างให้เธอ แล้วคาดหวังให้เธอสำนึกบุญคุณและยอมอยู่ในโอวาทแต่สามปีที่สูญเสียเธอไปสอนบทเรียนราคาแพงที่สุดในชีวิตให้เขา เขาได้เรียนรู้แล้วว่าการเข้าไปแทรกแซงและแก้ปัญหาแทนเธอโดยไม่ถามความสมัครใจ คือสิ่งที่ผลักเธอออกไปจากชีวิตเขา ซึ่งเขาตั้งใจว่า...จะไม่ทำมันอีกเพราะอย่างนั้น กุญชรจึงได้
Last Updated: 2026-08-13
Chapter: บทที่ 1: ผัวเก่าที่เหม็นขี้หน้า - 1บทที่ 1: ผัวเก่าที่เหม็นขี้หน้าเสียงส้นสูงสีดำขนาดสามนิ้วกระแทกพื้นดังก้องไปทั่วโถงทางเดินชั้นบนสุดของอาคารสำนักงานใหญ่ของกลุ่มธุรกิจอัครพิทักษ์และเจ้าของเสียงนั้นก็คือมะลิลาที่ก้าวเดินอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าตรงไปยังบานประตูบานใหญ่สุดทางเดินโดยไม่สนใจสายตาตกตะลึงของพนักงานหลายคนที่เดินสวนไปมา กระทั่งชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีเข้มสองคนที่ยืนเฝ้าหน้าประตูห้องทำงานประธานกรรมการขยับตัวเข้าขวางตามสัญชาตญาณ แต่พอเห็นชัดเจนว่าผู้หญิงที่พุ่งพรวดเข้ามาคือใคร พวกเขาก็ชะงัก ก่อนที่ ชายคนหนึ่งจะหลุดสรรพนามเก่าออกมาด้วยความเคยชิน แล้วรีบเปลี่ยนคำเรียกเมื่อเห็นสายตาเย็นเยียบของหญิงสาว"ซ้อ...เอ้ย คุณมะลิ""ฉันต้องการพบเฮีย หลีกทาง"มะลิลาออกคำสั่งอย่างทรงอำนาจในแบบที่คนที่เคยยืนเคียงข้างเจ้าพ่อโลจิสติกส์มาหลายปีเท่านั้นถึงจะทำได้ และนั่นก็ทำให้ลูกน้องเก่าทั้งสองคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก เพราะแม้พวกเธอจะหย่าขาดจากเจ้านายมาถึงสามปีแล้ว แต่คนวงในต่างรู้ดีว่าใครก็ตามที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้มีรอยขีดข่วนแม้แต่ปลายเล็บ จะต้องเจอกับนรกขุมไหน"แต่เฮียช้างกำลังตรวจเอกสารสำคัญอยู่ครับ คุณมะลิรอสักครู่ เดี๋ยวผมเข้าไปเรียนเฮี
Last Updated: 2026-08-13
Chapter: EpilogueEpilogueปีศาจ... ไม่ว่าอย่างไรก็เป็นปีศาจ!ต่อให้ออเดรย์เป็นฝ่ายออกปากก็เถอะว่าให้ทำได้จนกว่าจะพอใจ แต่เกรแฮมก็ต้องพึงระลึกไว้สักหน่อยว่าเขาเป็นมนุษย์ ไม่ใช่ปีศาจที่จะทนต่อการร่วมรักทั้งวันทั้งคืนได้!นอกจากจะสะโพกไปทาง ขาไปทาง เดินไม่ตรง เป๋ไปเป๋มาราวกับคนพิกลพิการแล้ว ออเดรย์ยังใบหน้าซีดเผือดประหนึ่งว่าถูกสูบโลหิตไปจนหมดตัวอีก ท่าทางนั้นทำเอาบรรดาลูกเรือต่างเป็นกังวลนักหากกัปตันเรือเป็นอะไรขึ้นมา แล้วผู้ใดเล่าที่จะเป็นชายบำเรอให้กับปีศาจตนนั้น!?เอาเป็นว่าไม่ได้ห่วงออเดรย์เลยสักนิด ห่วงก็เพียงแต่ชีวิตของตนเองเท่านั้นแหละกระนั้นออเดรย์ก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก เพียงแค่อ่อนล้าเฉยๆ หากได้พักอย่างเต็มตื่นก็คงจะกลับมาเป็นปกติ ซึ่งเรื่องนั้นก็หาได้สำคัญเท่ากับการที่แผนที่เหล่าโจรสลัดแบล็กคราเคนได้วางแผนเอาไว้เอาเรือไปเทียบชายฝั่งให้ได้ แล้วหลังจากนั้นก็หาทางกำจัดเกรแฮมซะ!แต่...ดูเหมือนว่าแผนการจะล้มเหลว เรื่องที่ออเดรย์ดูไร้เรี่ยวแรงเพราะถูกร่วมรักจนแทบรากเลือดนั่นก็ส่วนหนึ่ง แต่อีกส่วนหนึ่งนั้นก็คือท่าทางของอดีตกัปตันดูเหมือนจะไม่อยากขึ้นฝั่งเสียแล้ว...“แล้วตกลงท่านจะออกคำสั่งไหมกัปตัน”
Last Updated: 2026-10-14
Chapter: Chapter 6: Way back to love - 2วูบหนึ่งออเดรย์ก็ไม่รู้สึกว่าสิ่งที่เกรแฮมทำกับเขามันจะเป็นเช่นนั้นเลยแม้แต่น้อย ทุกการกระทำและทุกการสัมผัสของอีกฝ่ายเป็นไปด้วยความนิ่มนวลด้วยซ้ำ ทะนุถนอมเขาราวกับว่าเป็นแก้วเจียระไนที่เปราะบาง มิหนำซ้ำยังจะเป็นไปอย่างอ่อนโยน กอดตระกองราวกับว่าเขา...เป็นคนรักออเดรย์สลัดความคิดนั้นออกไป เขาไม่อยากจะคิดเข้าข้างตนเองนักหรอกว่าแท้จริงแล้วตนคือคนรักเมื่อห้าร้อยปีก่อนของเกรแฮม แต่เพราะความรู้สึกผูกพันประหลาดที่ผ่านแวบเข้ามาในจิตใจตั้งแต่เมื่อครั้งได้ร่วมอภิรมย์ครั้งแรกมันก็ทำให้เขาอดคิดขึ้นมาไม่ได้“ว่าแต่เจ้าถามข้าทำไมหรือ?”ได้สติกลับมาอีกครั้งเมื่อเกรแฮมเอ่ยปากถาม“ข้าก็แค่สงสัย”“อ่าฮะ”“แล้วก็อยากจะถามเจ้าอีกเรื่อง”“ถามว่า?”“สิ่งนี้...” ออเดรย์ชูจี้ที่ร้อยกับสร้อยในมือขึ้น “ใช่จี้ชิ้นเดียวกับที่เจ้ามอบให้คนรักของเจ้าหรือไม่?”รัศมีเปล่งประกายจากไม้กางเขนบนจี้นั้นมากระทบดวงตาของเกรแฮมอีกครา เขารีบยกมือขึ้นป้อง ถึงจะมองแค่ปราดเดียว เขาก็จำได้ทันทีว่ามันคือสิ่งเดียวกัน“เจ้าคิดว่ามันเหมือนกับรอยแผลเป็นบนฝ่ามือของข้าไหมล่ะ”ก็ไม่ได้บอกไปตามตรงอยู่ดี แต่ก็ทำให้ออเดรย์จ้องมองไปที่ฝ่ามือขอ
Last Updated: 2026-10-14
Chapter: Chapter 6: Way back to love - 1Chapter 6: Way back to loveคนรักของเกรแฮมชื่ออะไร?มีความเกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลของเขาหรือไม่?หน้าตาเป็นอย่างไร?และคำถามอีกมากมายผุดพรายขึ้นมาในหัวของออเดรย์ไม่หยุดหย่อน เขาขบคิดไม่ตกในเรื่องนี้มาตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว สายตาทอดมองจี้ในมือพลางครุ่นคิดหรือเขากับเกรแฮมจะมีอะไรเกี่ยวข้องกัน?แต่...มันก็ตั้งห้าร้อยกว่าปีมาแล้วนะ เขาเองก็ไม่เคยรู้จักกับเกรแฮมมาก่อนด้วย ถ้าไม่มีไอ้บ้าคนไหนมาร้องบอกว่าเจอหีบในห้องใต้ดินของคฤหาสน์นั่น เขาก็คงไม่อุตริให้แบกหีบขึ้นเรือจนได้มาเจอกับอีกฝ่ายอย่างนี้หรอกทว่ามันก็น่าฉงน...หรือโชคชะตากำลังจะเล่นตลกอะไร?“มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้เล่ากัปตัน”เสียงของจอห์นดังขึ้น เรียกให้ชายหนุ่มที่นั่งเอกเขนกอยู่บนกราบเรือหันไปมอง“มีอะไร”“ข้าจะมาบอกว่าอีกไม่กี่วันเราก็จะถึงฝั่งแล้ว ต้นหนกำหนดเส้นทางเรียบร้อย กำลังรอคำสั่งจากท่าน”ออเดรย์นิ่งไปครู่เข้าฝั่ง...จากนั้นก็จะหาหนทางกำจัดเกรแฮม นี่เป็นแผนการที่พวกเขาวางเอาไว้ แต่พอเอาเข้าจริงแล้ว เขากลับลังเลที่จะกระทำอย่างนั้นมันเป็นเรื่องที่สมควรกระทำจริงๆ หรือ?ที่ลังเลก็เพราะส่วนหนึ่งนั้น เกรแฮมก็ไม่ได้ทำร้ายผู้ใดบนเร
Last Updated: 2026-10-14
Chapter: Chapter 5: Return - 2หากแต่เกรแฮมไม่สน เขาเพียงยิ้มขบขัน“ออเดรย์ยอดรัก” จากนั้นก็ยกมือขึ้นประคองใบหน้าคร้ามอีกครา “ไปพักผ่อน ข้าเองก็จะพักบ้าง แสงแดดทำให้ข้าเหนื่อยล้า ไว้ราตรีนี้ค่อยเจอกัน”ท่าทางของเกรแฮมดูเหนื่อยล้าจริงๆ ถึงจะมีชีวิตที่เป็นอมตะ แต่เขาก็ต้องแลกมากับคำสาปที่ต้องติดตัวเขาไปชั่วนิรันดร์ออเดรย์ดันตัวขึ้นลุกจากเตียง หากแต่มือของอีกฝ่ายยังคงประคองใบหน้าและลูบลากลงมาตามผิวตัวไม่เลิก เขาจึงเป็นฝ่ายจับข้อมือของเกรแฮมเอาไว้แล้วดึงออก“ไล่ให้ข้าไปพัก เจ้าก็หยุดลูบตัวข้าสักที”“บางทีข้าก็คิดถึงไออุ่นจากกายเจ้า”“เจ้ามันสมองหมู ในหัวมีแต่เรื่องลามก”อดไม่ได้ที่จะบริภาษ พลันทำท่าจะสะบัดมือของอีกฝ่ายทิ้ง ทว่าสายตาก็ดันเหลือบไปเห็นร่องรอยบางอย่างบนฝ่ามือข้างนั้นเสียก่อน รูปทรงมันเหมือนกับไม้กางเขนที่มีประกายแสงโดยรอบเป็นทรงกลมมันเป็นรอยแผลเป็นที่...ดูคุ้นตาเหลือเกิน“นี่อะไร”แล้วก็ต้องออกปากถามอย่างสงสัย เกรแฮมเหลือบมองก่อนจะร้องอ๋อออกมาเบาๆ“แผลเป็น”ออเดรย์ชักสีหน้า “ข้ารู้ว่ามันคือแผลเป็น แต่มันเกิดขึ้นกับเจ้าได้อย่างไร อันนี้ต่างหากที่ข้าอยากรู้”เกรแฮมรู้แล้วว่าอีกฝ่ายอยากรู้เรื่องนี้ เขาก็แค่
Last Updated: 2026-03-10
Chapter: Chapter 5: Return - 1Chapter 5: Returnมันก็น่าโมโหอยู่หรอกที่เกรแฮมเล่นลิ้นอย่างนั้น แต่เมื่อเห็นรอยยิ้มที่ผุดพรายขึ้นมาบนใบหน้าของแวมไพร์หนุ่มตนนั้นแล้ว ออเดรย์ก็พลันรู้สึกคุ้นเคยขึ้นมาอย่างประหลาดจึงได้แต่เงียบงัน ไม่โต้ตอบใดๆ“อย่างที่เจ้ารู้ว่าข้าเป็นแวมไพร์เพราะพิธีกรรมของแม่มด” เกรแฮมเริ่มเปิดปากเล่า “เมื่อครั้งนั้นข้าเป็นลอร์ด ข้าหลวงแห่งพอร์ตรอยัล ต้นตระกูลข้าหลวงของคฤหาสน์ที่เจ้าไปปล้น เจ้าคงรู้ใช่ไหมว่าการเป็นลอร์ดนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย”“แล้ว?”“ข้าเป็นบุตรชายคนเดียว จึงได้รับศักดินาต่อจากบิดา แต่เมื่อครั้งนั้นข้าออกจะชอบเรื่องเริงรมย์มากไปสักหน่อย บิดาข้าจึงหมั้นหมายบุตรสาวของดยุคตระกูลหนึ่งไว้ให้ ทายสิว่าข้าบอกกับบิดาว่าอะไร”“...เจ้าปฏิเสธที่จะหมั้นหมายกับนาง”“ถูกต้อง” เกรแฮมยกยิ้ม “แล้วพอจะเดาเหตุผลได้ไหม”“เจ้ามีคนรักอยู่แล้ว”เกรแฮมถึงกับหัวเราะ “เจ้าช่างรู้ดี”“ปัญหาของพวกชนชั้นสูงเช่นเจ้าจะมีอะไรมากมายไปกว่าเรื่องพรรค์นี้กันเล่า แล้วข้าก็เดาด้วยว่าคนรักของเจ้าก็คือคนรับใช้ในคฤหาสน์นั่นล่ะ”เกรแฮมพยักหน้า สิ่งที่ออเดรย์พูดไม่ใช่เรื่องผิดไปเลยแม้แต่น้อย“เขาเป็นคนเลี้ยงม้า”“เขา?”“เป็นผู
Last Updated: 2026-03-10
Chapter: Chapter 4: Make love as plan - 2ที่ออเดรย์ผูกใจเจ็บไม่ใช่แค่เรื่องถูกแวมไพร์ตนนั้นล่วงเกิน แต่เขาเจ็บใจที่ตนเองเผลอหลงใหลเคลิบเคลิ้มไปกับรสสัมผัสของเกรแฮมต่างหาก อย่างที่รู้กันว่าตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ เกรแฮมนั้นเป็นนักรัก อีกทั้งยังเป็นเทพบุตรจากสวรรค์ลงมาเดินดินด้วยรูปร่างหน้าตาของเขางดงามเกินกว่าที่บุรุษใดจะพึงมี แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นปัจจัยที่ทำให้ออเดรย์เผลอไผลจนยอมพลีกายให้อีกฝ่ายโดยง่ายเสียหน่อย!ต้องมีเวทมนตร์...เจ้าแวมไพร์นั่นต้องมีเวทมนตร์อย่างแน่นอน!ออเดรย์พยายามบอกกับตัวเองว่าอย่างนั้น หากแต่ในความเป็นจริงก็ต้องยอมรับว่าที่เผลอไผลไปคงเป็นเพราะลีลารักของเกรแฮมมากกว่า ไหนจะรูปร่างหน้าตาที่แลดูจะยั่วยวนทั้งชายและหญิงให้ติดกับโดยง่ายนั่นเองเขาตกหลุมกับดักที่เกรแฮมทั้งที่อีกฝ่ายไม่ได้ทำอะไรเลยต่างหากเล่า!แต่คืนนี้เขาจะไม่ปล่อยให้ตัวเองเผลอไผลเคลิบเคลิ้มไปกับใบหน้าหล่อเหลาและสัมผัสจากฝ่ามือหยาบกร้านเย็นเยียบของเกรแฮมอีกแล้ว ในเมื่อตัดสินใจเช่นนั้น ออเดรย์จึงเป็นฝ่ายชิงลงมือก่อนทันที“เกิดสิ่งใดขึ้นอย่างนั้นรึ เจ้าถึงได้ร้อนรนอยากจะเอาใจข้านัก”เสียงแหบห้าวของเกรแฮมดังขึ้นระคนกระเส่า สายตาทอดมองไปยัง
Last Updated: 2026-03-10