LOGINShare
บทที่ 12 ให้รอซะบ้าง
publish date:
2026-04-22 21:56:11สามวันต่อมา
ทั้งที่ปกติอคิราห์จะออกไปทำงานตั้งแต่เช้าตรู่ แต่วันนี้เขากลับสวมชุดลำลองนั่งอยู่โซฟาหน้าทีวี
คนที่ปกติสุขุมเวลานี้เอาแต่ก้มมองนาฬิกาข้อมือเหมือนกำลังรอใครอยู่
ท่าทางตื่นเต้นปนร้อนรนของเจ้านายทำให้คนที่เพิ่งมาถึงอย่างอำพลรู้สึกแปลกใจจนต้องเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้
“เจ้านายรอคุณน้ำฟ้าเหรอครับ”
สิ้นคำถามนั้น อคิราห์ก็หันขวับไปมองลูกน้อง นัยน์ตาดุดันฉายชัดถึงความไม่พอใจที่อีกฝ่ายพูดออกมาราวกับรู้ดี
ก็แค่ลูกจ้างคนหนึ่งทำไมเขาต้องเสียเวลามานั่งรอด้วย
อำพลยกมือเกาหัวงวยงง นี่เขาพูดอะไรผิดไป ทำไมจู่ ๆ ก็ถูกเจ้านายจ้องเขม็งราวกับไม่พอใจ
“คือผมแค่อยากจะบอกว่า คุณน้ำฟ้าเพิ่งส่งข้อความมาบอกว่าจะเข้ามาช่วงบ่าย ๆ ผมเกรงว่าเจ้านายจะรอนานเกินไปเท่านั้นเองครับ”
พูดพร้อมกับยิ้มแหย ก่อนจะรีบหุบยิ้มทันทีที่เห็นว่าเจ้านายไม่ได้อยู่ในอารมณ์อยากรับฟัง
อคิราห์ลุกจากโซฟาทำท่าจะเดินเข้าไปในห้องทำงานซึ่งถูกแบ่งสันปันส่วนไว้อย่างลงตัว แต่ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปก็ไม่ลืมหันกลับมาพูดกับผู้ช่วยคนสนิทว่า
“จะมากี่โมงก็เรื่องของเธอ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉัน”
ปัง!
เสียงปิดประตูดังสนั่นทำเอาอำพลถึงกับสะดุ้งโหยง
โมโหขนาดนี้ แน่ใจนะว่าไม่เกี่ยวจริง ๆ
..
..
..
น้ำฟ้าก้าวลงจากรถแท็กซี่พร้อมกระเป๋าใบใหญ่ในเวลาเกือบบ่ายสามโมง เธอเงยหน้ามองตึกสูงซึ่งชั้นบนสุดเป็นที่ตั้งของเพนต์เฮาส์สุดหรูด้วยความตื่นเต้น
ไม่อยากเชื่อเลยว่าวันหนึ่งจะได้มีโอกาสมาพักอาศัยอยู่ที่นี่ มันช่างเป็นโลกที่ต่างออกไปจากชีวิตจริงของเธอโดยสิ้นเชิง
เมื่อประตูเลื่อนเปิดหญิงสาวก็เดินมุ่งหน้าไปยังลิฟต์ ขณะเดินผ่านตรงล็อบบี้ก็มีพนักงานหญิงคนหนึ่งลุกขึ้นยืนต้อนรับพร้อมกับกล่าวคำทักทาย
“สวัสดีค่ะคุณน้ำฟ้า”
น้ำฟ้ายิ้มเจื่อนสีหน้าออกอาการตกใจเล็กน้อย แม้จะเคยมาที่นี่ถึงสองครั้งแต่เธอก็มั่นใจว่าไม่เคยรู้จักกับพนักงานคนนี้มาก่อน
สาวสวยคนนี้รู้จักชื่อเธอได้ยังไงกัน
นอกจากจะเอ่ยทักทายพนักงานสาวยังเข้ามาช่วยลากกระเป๋าให้เธออีกด้วย
“ให้ดิฉันช่วยนะคะ”
“ไม่เป็นไรค่ะ”
“ไม่เป็นไรไม่ได้ค่ะ ให้ดิฉันช่วยเถอะนะคะ”
คำพูดและสีหน้าอ้อนวอนนั้นทำให้น้ำฟ้าใจอ่อนยอมละมือออกจากกระเป๋า
เธอก้าวตามหลังพนักงานสาวไปทางลิฟต์ส่วนตัวที่ถูกแยกออกมาอย่างชัดเจน ลิฟต์ตัวนี้ต้องใช้การ์ดวีไอพีทาบแตะเท่านั้นถึงจะใช้งานได้
เมื่อประตูลิฟต์เปิดพนักงานก็ผายมือให้เธอเข้าไปด้านในก่อน
น้ำฟ้าเพียงยิ้มตอบบาง ๆ แล้วก้าวเข้าไปในลิฟต์หรูที่บุด้วยกระจกเงารอบด้าน
พนักงานสาวก้าวเข้ามาพร้อมลากกระเป๋าไปวางด้านข้าง ก่อนจะกดปุ่มชั้นบนสุดโดยไม่ต้องถามให้เสียเวลา
ลิฟต์เคลื่อนตัวขึ้นอย่างนุ่มนวล ความเงียบภายในทำให้หญิงสาวได้ยินเสียงหัวใจตัวเองชัดเจน มือเล็กเผลอกำชายกระโปรงเพื่อระงับความประหม่า
เพียงไม่นานประตูลิฟต์ก็เปิดออกตรงชั้นบนสุด พนักงานสาวลากกระเป๋าออกไปวางหน้าประตูทางเข้าเพนต์เฮาส์หรู ก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้น้ำฟ้า
“ถึงแล้วค่ะคุณน้ำฟ้า”
“ขอบคุณค่ะ”
สิ้นประโยคพนักงานสาวก็เดินกลับเข้าไปในลิฟต์อีกครั้ง
น้ำฟ้ายืนพิจารณาประตูบานใหญ่อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือเข้าไปกดกริ่ง
ประตูบานใหญ่เปิดกว้างปรากฏร่างของผู้ช่วยหนุ่ม
อำพลส่งยิ้มน้อย ๆ ให้กับหญิงสาว ก่อนจะกล่าวทักทายอย่างสุภาพ
“สวัสดีครับคุณน้ำฟ้า”
“สวัสดีค่ะคุณอำพล”
เธอส่งยิ้มอย่างเกร็ง ๆ พลางยกสองมือพนมไหว้นอบน้อม อำพลจึงรีบทัดทานทันที
“ต่อไปคุณจะไหว้ผมแบบนี้ไม่ได้นะครับ อย่าลืมสิครับว่าคุณมาอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร”
“ขอโทษค่ะ”
“เจ้านายรออยู่ข้างในแล้ว เชิญครับ”
สิ้นประโยคอำพลก็เดินนำหน้าพาหญิงสาวเข้าไปด้านใน แม้จะมาที่นี่เป็นครั้งที่สาม แต่ครั้งนี้มันดูเป็นทางการมากกว่าทุกครั้ง
“เชิญนั่งก่อนครับ”
อำพลเอ่ยขึ้นพลางผายมือไปยังโซฟาหรูที่ตั้งอยู่กลางห้องรับแขก
น้ำฟ้าลากกระเป๋าเดินมาวางไว้ข้างกาย ก่อนจะนั่งลงอย่างเกร็ง ๆ
“เดี๋ยวเจ้านายจะออกมาคุยกับคุณอย่างเป็นทางการ คุณน้ำฟ้านั่งรอสักหน่อยนะครับ”
“ค่ะ”
เมื่ออีกฝ่ายตอบรับอำพลก็เดินไปทางห้องทำงานของเจ้านาย ตั้งแต่เช้าแล้วที่เจ้านายของเขาเอาแต่ขลุกตัวอยู่ในห้องนั้นไม่ยอมออกมา แม้แต่กาแฟสักแก้วก็ไม่รับ
ลูกน้องคนสนิทเคาะประตูสามครั้ง ก่อนจะเอ่ยอย่างหวั่น ๆ
“เจ้านายครับ คุณน้ำฟ้ามาถึงแล้วครับ”
เงียบเชียบ ไม่มีการตอบรับหรือปฏิเสธกลับมา ตอนนี้อำพลเริ่มรู้สึกเสียวสันหลังวูบวาบ
เอาไงล่ะทีนี้
อำพลยืนนิ่งอยู่หน้าประตูพลางกลืนน้ำลายลงคออย่างอึดอัด ใจหนึ่งก็อยากจะเคาะซ้ำเพื่อย้ำให้เจ้านายรับรู้ แต่อีกใจก็รู้ดีว่าถ้าอคิราห์กำลังอารมณ์ไม่ดี การทำแบบนั้นอาจทำให้ตัวเองซวยได้
เขาเหลียวหลังกลับไปมองโถงรับแขกที่มีน้ำฟ้านั่งรออยู่ด้วยความลังเล และสุดท้ายก็เลือกถอยออกมาก่อนดีกว่า
“คุณน้ำฟ้ารอก่อนนะครับ ตอนนี้เจ้านายน่าจะยุ่งอยู่”
“ค่ะ”
ภายในห้องทำงานเงียบกริบราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอก อคิราห์นั่งเอนหลังอยู่บนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ แขนข้างหนึ่งกอดอก ส่วนอีกข้างควงปากกาหมุนเล่นไปมา ดวงตาคมกริบทอดมองไปยังเบื้องหน้า แต่ความคิดกลับวนเวียนอยู่เพียงเรื่องเดียวตั้งแต่เช้า
เขาได้ยินเสียงเคาะประตูและเสียงเรียกของอำพลชัดเจนทุกถ้อยทุกคำ หากแต่เลือกที่จะนั่งนิ่ง ปล่อยให้ความเงียบงันกลืนกินคนด้านนอก
คนอุตส่าห์ไม่ออกไปทำงานเพื่ออยู่รอพูดคุยทำความเข้าใจกับเธออย่างละเอียด แต่ยัยลูกจ้างกลับมาเอาตอนเกือบบ่ายสาม
คนอย่างอคิราห์ วราฤทธิ์ไม่เคยต้องรอใครนานขนาดนี้มาก่อน
“ให้รอซะบ้าง”
เขาพึมพำกับตัวเอง
Latest chapter
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 87 ตอนพิเศษ 6 หนูน้อยคิริว&หนูน้อยคิริน (ตอนจบ)
หลายเดือนต่อมาแสงไฟสีขาวนวลสาดส่องไปทั่วโถงทางเดินหน้าห้องคลอด เสียงรองเท้ากระทบพื้นดังเป็นจังหวะสลับไปมากับเสียงถอนหายใจที่ดังขึ้นเป็นระยะ บรรยากาศตึงเครียดจนแทบไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมาดัง ๆทุกสายตาจับจ้องไปยังประตูบานใหญ่ซึ่งปิดสนิท เฝ้ารอฟังเสียงด้านในด้วยใจจดจ่อคุณปู่อนันต์แทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ ลุกขึ้นยืนแล้วเดินวนไปวนมา ดวงตาที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมานับไม่ถ้วนเต็มไปด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด ลุกเดินไม่ทันไรก็กลับมานั่งอีกแล้ว“ทำไมนานจังนะ”เสียงพึมพำหลุดออกมาจากริมฝีปากแห้งผากเบา ๆ คราวนี้เป็นเสียงของพ่อน้ำฟ้าที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากปู่อนันต์มากนักแม่น้ำฟ้านั่งพิงเบาะ สองมือประสานกันแน่นอยู่บนตัก“นั่นสิ นี่ก็นานแล้วนะ”พูดแล้วยกสองมือขึ้นมาพนมไหว้ อธิษฐานขอพรให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลกมารวมตัวกันที่นี่เพื่อคุ้มครองให้ลูกสาวและหลานทั้งสองคนปลอดภัยอนาวินยืนพิงผนังกอดอกแน่น สีหน้าครุ่นคิด ต่างจากบุคลิกสบาย ๆ ตามปกติ เขาเหลือบมองนาฬิกาข้อมือเป็นระยะ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆอรนลินยืนอยู่ข้าง ๆ มือกำชายกระโปรงแน่น ริมฝีปากเม้มเข้าหากันคอยลุ้นเอาใจช่วยคนที่อยู่ในห้องไม่ไกลออก
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 86 ตอนพิเศษ 5 (สมาชิกใหม่)
น้ำฟ้านอนอยู่บนเตียงตรวจ หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมาด้านนอก ตาคู่สวยจับจ้องไปยังจอภาพอัลตราซาวนด์ไม่กะพริบราวกับไม่อยากพลาดเหตุการณ์แม้แต่เสี้ยววินาทีอคิราห์นั่งอยู่ข้าง ๆ แม้จะพยายามทำเป็นนิ่งเฉย แต่สีหน้าก็ไม่สามารถปิดบังความตื่นเต้นได้เลยบรรยากาศในห้องตรวจเงียบงันราวกับเวลาถูกดึงให้ยืดยาวออกไป หลังจากตรวจเช็กทุกอย่างจนแน่ใจ คุณหมอก็หันมาส่งยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ยินดีด้วยนะคะ คุณแม่ตั้งครรภ์ได้แปดสัปดาห์แล้วค่ะ แถมยังเป็นลูกแฝดด้วยนะคะ”ประโยคนั้นเหมือนปลดล็อกทุกลมหายใจที่ถูกกลั้นไว้น้ำฟ้าเบิกตากว้าง มืออีกข้างยกขึ้นปิดปากโดยอัตโนมัติ น้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาทันที“ลูกแฝดเหรอคะ”อคิราห์ถึงกับนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนรอยยิ้มกว้างจะค่อย ๆ แผ่ขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา เขาหันไปมองภรรยาแล้วกุมมือเธอแน่นด้วยความดีใจ“พี่จะได้เป็นพ่อคนแล้ว”น้ำเสียงสั่น ๆ เต็มไปด้วยความตื้นตัน มือใหญ่ค่อย ๆ เลื่อนไปวางทาบลงบนหน้าท้องแบนราบของเมียรักอย่างทะนุถนอม ดวงตาเป็นประกายตื่นเต้นราวกับเด็กที่กำลังจะได้ของขวัญชิ้นพิเศษ แถมยังเป็นสองชิ้นพร้อมกันเลยด้วย“เจ้าตัวเล็กของพ่อ”คุณหมอคลี่ยิ้มขณะมองภาพตร
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 85 ตอนพิเศษ 4 (อาการผิดปกติ)
สองปีผ่านไปอคิราห์มาทำงานแต่เช้าอย่างทุกวัน หลังรับตำแหน่งมาได้สามปีทุกอย่างในบริษัทเข้าที่เข้าทาง ไม่ต้องคอยแก้ปัญหาหรือต้องอยู่เคลียร์งานจนดึกดื่นเหมือนเมื่อก่อนแถมตอนนี้ยังมีน้ำฟ้ามาช่วยเรื่องการเงินและการบัญชีของบริษัท ทำให้เขาผ่อนแรงไปได้มากทว่าช่วงนี้เขากลับรู้สึกเหมือนร่างกายไม่ได้พักผ่อน ศีรษะหนักอึ้งราวกับมีอะไรบีบรัดอยู่ตลอดเวลา แถมยังมีอาการคลื่นไส้เป็นระยะโดยเฉพาะช่วงตื่นนอนตอนเช้ากาแฟแก้วโปรดที่เมียชงให้ถูกวางทิ้งไว้แทบไม่ได้แตะ แค่กลิ่นลอยขึ้นมาก็ทำให้ท้องไส้ปั่นป่วนจนต้องเบือนหน้าหนี“เจ้านายไม่สบายหรือเปล่าครับ”อำพลถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นสีหน้าเจ้านายซีดลงผิดปกติ“น่าจะนอนไม่พอ”อคิราห์ตอบสั้น ๆ แม้เสียงจะนิ่ง แต่สีหน้าไม่อาจปิดบังอาการอ่อนล้าได้แม้แต่นิดเดียวลูกน้องคนสนิทหรี่ตาแคบ เจ้านายเขาแทบไม่ได้ทำงานดึกดื่นเหมือนแต่ก่อน เลิกงานก็รีบพาเมียกลับบ้าน นอนไม่พอที่ว่าทำให้ผู้ช่วยหนุ่มคิดดีไม่ได้เลยจริง ๆ‘มีเมียเด็กก็งี้แหละ คิ ๆ’ทว่าแอบหัวเราะเจ้านายได้ไม่ทันไรอำพลก็ต้องขมวดคิ้ว เมื่อจู่ ๆ เจ้านายของเขาก็เกิดอาการคลื่นไส้จนต้องยกมือขึ้นมาปิดปากอย่างกะทันหั
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 84 ตอนพิเศษ 3 (Woman on to_p)
เสียงครางหวานเล็ดลอดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ เธอแอ่นตัวป้อนสองเต้าให้เขาดูดกินได้ถนัดมือหนานวดเฟ้นสองเนินนุ่มนิ่มดูดดึงอย่างเมามันราวกับหิวกระหาย ปลายลิ้นตวัดเลียหัวนมพลางขบเม้มสร้างความเสียวซ่าน“อ๊า~”คนด้านบนบิดกายเร่า ๆ เมื่อถูกฝ่ามือหนาบีบขยำก้นงอน ส่วนกลางเสียดสีเพิ่มอารมณ์กระสันกลางร่องเริ่มมีน้ำไหลเยิ้มออกมาจนสัมผัสได้อคิราห์ลอบยิ้มก่อนจะรั้งใบหน้าสวยลงมาบดจูบ จากนุ่มนวลก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนจะผละออกเล็กน้อยแล้วพูดเสียงกระเส่า“ถอดเสื้อผ้าออกก่อน”พูดจบก็พลิกร่างเล็กลงด้านข้าง จากนั้นก็ถอดเสื้อผ้าเธอออกอย่างรวดเร็วนัยน์ตาคมทอดมองเรือนร่างระหงที่สวยสะกดไปหมดทุกส่วนแล้วยกยิ้มอย่างพึงพอใจเขาถอดชุดคลุมของตัวเองออกจากนั้นก็เป็นฝ่ายขึ้นคร่อมบนตัวเธอ ฝ่ามือหนาวางลงบนสองเต้าอวบอิ่มเกินตัวแล้วบีบขยำจนเนื้อปลิ้นออกมาตามง่ามนิ้ว ก่อนริมฝีปากจะครอบงับลงบนหัวนมสีอ่อนแล้วดูดเลียเร่าร้อน“อื้อ~เบา ๆ สิคะ”เสียงครางท้วงเล็ดลอดออกมาอย่างสุดกลั้นพร้อมกับร่างเล็กที่บิดส่ายไปมา ยิ่งตอนที่ปลายนิ้วบีบบี้บนหัวนมสีอ่อนเธอยิ่งมีอารมณ์สุด ๆ“อยากเลียแล้ว อ้าขาออกกว้าง ๆ หน่อย
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 83 ตอนพิเศษ 2 (เหตุเกิดจากคลิปที่เพื่อนส่งมา)
ลิฟต์ส่วนตัวเปิดออกสู่เพนต์เฮ้าส์หรู อคิราห์ก้าวออกมาพร้อมสีหน้าเหนื่อยล้าจากการทำงานทั้งวัน ทันทีเดินผ่านเข้าไปในประตู เขาก็พบกับป้าแม่บ้านซึ่งกำลังง่วนทำบางสิ่งบางอย่างอยู่ในห้องนั่งเล่น“คุณคินกลับมาแล้วเหรอคะ”“คุณผู้หญิงของป้าล่ะ”“คุณผู้หญิงกำลังอาบน้ำอยู่ค่ะ”เจ้านายหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะปัดมือเป็นสัญญาณให้หญิงวัยกลางคนกลับไปพักได้“ป้ากลับไปพักผ่อนเถอะ”ป้าแม่บ้านโค้งตัวลงแล้วเดินออกจากห้องไปเมื่อในห้องเหลือเพียงความเงียบร่างสูงก็เดินตรงดิ่งไปยังห้องนอน เขาวางเสื้อสูทลงบนพนักโซฟาอย่างเบามือ คลายกระดุมเสื้อเชิ้ตออกสองเม็ดในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องน้ำก็เปิดออกพอดีกลิ่นสบู่อ่อน ๆ ลอยคลอกับร่างเล็กที่เดินออกมาจากห้องน้ำ หญิงสาวในชุดคลุมสีอ่อน มีผ้าขนหนูผืนเล็กพันอยู่บนผมเปียกหมาด ใบหน้าหวานผุดรอยยิ้มทันทีที่เห็นผู้เป็นสามียืนอยู่ในห้อง“กลับมาแล้วเหรอคะ ทานอะไรมารึยัง”อคิราห์พยักหน้า ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม“พี่ทานข้าวกับลูกค้ามาแล้ว”หลังแต่งงานได้ไม่นานอคิราห์ก็เริ่มแทนตัวเองว่าพี่แทนคำว่าฉันที่ดูเป็นทางการและห่างเหิน อีกอย่างตอนที่เมียรักเรียกเขาด้วยคำสรรพนามสั้น
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 82 ตอนพิเศษ 1 (เลขาคนใหม่)
แสงแดดยามสายลอดผ่านกระจกบานใหญ่เผยให้เห็นทิวทัศน์ของเมืองหลวงที่ทอดยาวอยู่เบื้องล่างอคิราห์นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ร่างสูงโปร่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย สายตาคมกริบจับจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงเส้นกราฟและตัวเลขผลกำไรซึ่งขยับขึ้นจากปีก่อนเกือบเท่าตัวด้วยความพึงพอใจก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนบานประตูจะถูกเปิดออก ผู้ช่วยหนุ่มก้าวเข้ามาอย่างสำรวม“เจ้านายครับ เลขาคนใหม่ที่จะมาเริ่มงานวันนี้มาถึงแล้วครับ ให้ผมพาเข้ามาเลยไหมครับ”เนื่องจากเลขาหน้าห้องคนเดิมได้ยื่นใบลาออกกะทันหัน ทางบริษัทจึงจำเป็นต้องรับเลขาคนใหม่เข้ามาทำงานแทน กระบวนการรับสมัครและการสัมภาษณ์ทั้งหมด อคิราห์มอบหมายให้ผู้จัดการฝ่ายบุคคลเป็นผู้ดำเนินการ โดยไม่ได้เข้าไปก้าวก่ายหรือมีส่วนร่วมในขั้นตอนดังกล่าวคนเป็นนายละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ดวงตาคมเหลือบมองไปยังผู้ช่วยเพียงครู่เดียว เขาไม่ได้ซักถามหรือแสดงท่าทีใด ๆ เป็นพิเศษ เพียงพยักหน้าเล็กน้อยเชิงอนุญาตผู้ช่วยรับคำอย่างเข้าใจ ก่อนจะถอยออกไปอย่างเงียบเชียบภายในห้องกลับสู่ความสงบอีกครั้ง อคิราห์หันกลับมาสนใจหน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้า แสงจากจอสะท้
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 77 ปลดล็อกความรู้สึกผิด
ทางด้านครอบครัวของน้ำฟ้า หลังจากได้ดูคลิปของนที สามคนพ่อแม่ลูกก็กอดกันร้องห่มร้องไห้‘พ่อครับ... แม่ครับ... ผมรักพ่อกับแม่นะ ฟ้า...พี่รักน้องนะ ถ้าพี่ไม่อยู่แล้วฟ้าต้องดูแลตัวเองดี ๆ นะ พี่ฝากดูแลพ่อกับแม่ด้วย’น้ำฟ้าชะงักค้างตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้เห็นภาพพี่ชาย ริมฝีปากสั่นระริก ดวงตาแดงก่ำ น้ำตาพา
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 74 ไม่อยากนอนโรงพยาบาล
รถพยาบาลจอดสนิทที่หน้าห้องฉุกเฉิน ไฟไซเรนดับลง ทิ้งไว้เพียงความโกลาหลของเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลเจ้าหน้าที่เวรเปลรีบเข็นเตียงลงมาเรียงกัน อคิราห์ น้ำฟ้า และโซเฟียถูกส่งตัวเข้าห้องตรวจในทันทีน้ำฟ้ากับโซเฟียไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรง มีเพียงอาการฟกช้ำ และความเครียดที่ถาโถมทำร้ายจิตใจ หมอสั่งให้นอนให้น้
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 31 เผชิญหน้าครั้งที่ 2
อคิราห์นั่งอยู่บนเบาะหลังของรถยนต์หรู ท่าทางเต็มไปด้วยความร้อนรน ปลายนิ้วเคาะขาเป็นจังหวะถี่ ๆ อย่างคนพยายามระงับความหงุดหงิดในใจเสียงเครื่องยนต์ดังสม่ำเสมอ แต่รถแทบไม่ขยับไปไหน การจราจรที่หนาแน่นในช่วงค่ำทำให้รถของเขาเคลื่อนตัวราวกับเต่าคลาน ผ่านมาเป็นชั่วโมงแล้วป่านนี้ยังไม่ถึงอีก“ข้างหน้าน่าจะ
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 23 เผชิญหน้าครั้งที่ 1
รถคันหรูเคลื่อนออกจากตึกสูงมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยของน้ำฟ้า วันนี้อคิราห์ทำหน้าที่เป็นคนขับเองน้ำฟ้านั่งตัวเกร็ง สายตาจับจ้องไปยังถนนเบื้องหน้าเหมือนตั้งใจหลบการปะทะสายตากับเขา“หลังเลิกเรียนจะไปไหนต่อ”จู่ ๆ ชายหนุ่มก็ถามขึ้นหญิงสาวหันไปมองเจ้าของเสียงทุ้ม ก่อนจะตอบไปตามตรง“จะไปเยี่ยมพ่อที่โรง
You May Also Like
รวมเรื่องสั้นซ่อนเสน่หา SS2
Chocolate lily 181.2K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี148.9K viewsBad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด221.9K viewsหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.5K viewsลูกสาวเพื่อน
Sadistic_X38 viewsกาลครั้งหนึ่ง เคยเป็นเธอ
พิรุณทมิฬ33 viewsดวงใจคาสโนวา
พลอยภัทรา72 viewsIdolize you รักครั้งนี้ต้องดีกว่าเดิม!
SUNISAYOK40 views
