LOGINShare
บทที่ 14 แพ้เสียงในหัว
publish date:
2026-04-22 22:04:46“ปะ...เปล่านะคะ หนูไม่ได้แอบดูเลยสักนิดเดียว”
น้ำเสียงสั่นเครือเปล่งออกมาด้วยความร้อนรน มือเล็กยกขึ้นโบกเป็นพัลวันเพื่อปฏิเสธข้อกล่าวหา แต่ยิ่งทำกลับยิ่งดูน่าสงสัยมากกว่า
ใบหน้าเล็กเริ่มแดงก่ำ หัวใจของเธอเต้นโครมครามจนแทบทะลุอกออกมาด้านนอก ทุกอณูร่างกายเต็มไปด้วยความรู้สึกประหม่า ยิ่งตอนที่วัตถุเย็นเยียบสัมผัสตรงขมับ เม็ดเหงื่อก็ผุดขึ้นมาจนทั่วหน้า
นี่เขากำลังเอาปืนจ่อหัวเธอใช่ไหม
“หนู...หนูแค่เดินเล่นค่ะ เอ๊ย! ไม่ใช่ค่ะ หนูกำลังตามหาป้าแม่บ้านค่ะ”
เธอลนลานจนพูดผิดไปหมด แค่บังเอิญเห็นเขาเปลือยอกก็คิดจะฆ่าปิดปากกันแล้วเหรอ
อคิราห์ลอบยิ้ม ยิ่งน้ำฟ้าพยายามแก้ตัว เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าดูตลกดี
แต่แทนที่จะลดความกดดันนั้น เจ้าของร่างสูงกลับแนบใบหน้าลงข้างแก้มเธอแล้วพูดเสียงทุ้ม
“แน่ใจเหรอว่าไม่ได้แอบดู”
น้ำฟ้ายืนตัวแข็งทื่อ ลมหายใจอุ่นร้อนแล่นผ่านผิวเนื้อจนขนอ่อนลุกซู่ ความตื่นตระหนกยิ่งพุ่งสูงขึ้นเมื่อเขาจงใจขยับวัตถุเย็นนั้นแนบชิดขมับกว่าเดิม
“ยะ...ยืนยันค่ะ หนูไม่ได้แอบดูจริง ๆ นะคะ”
เสียงเล็กสั่นเครือแทบไม่เป็นคำพูด เธอหลับตาปี๋ตอนนี้รู้สึกหวาดกลัวสุด ๆ
“ถ้าไม่เชื่อ ให้หนูสาบานก็ได้ ไว้ชีวิตหนูเถอะนะคะ”
น้ำฟ้างัดทุกคำพูดออกมาแก้ตัว อีกนิดเดียวเธอจะร้องไห้แล้วนะ
อคิราห์เค้นเสียงหึในลำคอพลางกระตุกยิ้มให้กับคำพูดลนลานของเธอ จากนั้นก็ขยับใบหน้าแนบชิดแก้มเนียนมากกว่าเดิม
“ไว้ชีวิตอะไรของเธอฮึ”
เสียงทุ้มแฝงแววเย้าแหย่ ก่อนวงแขนแข็งแรงจะค่อย ๆ คลายออกปล่อยร่างเล็กให้เป็นอิสระ มือหนาจับหัวไหล่บางให้หันมาประจันหน้ากับเขา
น้ำฟ้ายังไม่ยอมเงยหน้ามอง แถมยังหลับตาแน่นจนขนตาสั่นระริกเหมือนเด็กแกล้งนอนหลับ
“ลืมตา!”
เขาออกคำสั่งเสียงแข็ง
“ไม่ค่ะ”
เธอส่ายหน้ารัว ๆ
“ฉันสั่งให้เธอลืมตาเดี๋ยวนี้!”
เขาออกคำสั่งเสียงดังจนทำให้หญิงสาวสะดุ้งโหยง เธอค่อย ๆ เปิดเปลือกตาอย่างจำยอม
ทันทีที่ลืมตา ภาพแรกที่เห็นคือรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าหล่อเหลา ในมือของเขามีเพียงไฟแช็กโลหะสีเหลืองทอง ไม่ได้เป็นอาวุธปืนอย่างที่เธอเข้าใจ
“จะกลัวอะไรขนาดนั้น”
เขาพูดลอย ๆ แต่ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยความขบขัน
ตาคู่สวยเบิกกว้าง ความตกใจพลันถูกแทนที่ด้วยความกรุ่นโกรธ
“ที่คุณเอามาจ่อขมับหนูเมื่อกี้ คือไฟแช็กหรอกเหรอคะ”
เธอเผลอตะโกนถามเสียงดัง
อคิราห์ยักคิ้ว ส่งยิ้มมุมปากอย่างไม่ปิดบัง
“อืม ฉันเพิ่งรู้นะว่าเธอกลัวไฟแช็กขนาดนี้”
น้ำฟ้าเม้มปากแน่น ใบหน้าสวยขึ้นสีแดงก่ำทั้งอาย ทั้งโมโห แต่คนอย่างเธอจะทำอะไรเขาได้ล่ะ นอกจากหันหลังให้แล้วรีบเดินหนีจากตรงนี้ให้ไวที่สุด
‘ไอ้คนเจ้าเล่ห์’
แอบด่าเขาในใจ วันแรกก็ถูกอีกฝ่ายแกล้งซะแล้ว แล้วอย่างนี้เธอจะทนอยู่กับเขาได้นานแค่ไหนกัน
อคิราห์มองแผ่นหลังบอบบางที่เดินจ้ำพรวดกลับไป รอยยิ้มมุมปากยังติดอยู่บนใบหน้าของเขาไม่จางหาย เขาส่ายศีรษะช้า ๆ ราวกับกำลังเอ็นดูท่าทางดุ๊กดิ๊กน่าขันของเธอ
..
..
..
อาหารมากมายถูกจัดเรียงอย่างสวยงามตรงหน้า ทั้งซุปอุ่น ๆ ซึ่งส่งกลิ่นหอมกรุ่น เนื้อสเต๊กหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ และเครื่องเคียงที่แม่บ้านตั้งใจจัดเตรียมไว้ให้หญิงสาวโดยเฉพาะ
น้ำฟ้านั่งก้มหน้าก้มตาทานอาหารอย่างเงียบเชียบ ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยซ้ำ
เดิมทีเธอไม่คิดว่าจะต้องมานั่งร่วมโต๊ะกับเขา แต่หลังจากเข้าห้องไปได้ไม่นาน ป้าแม่บ้านก็มาเคาะประตูเรียกให้ออกมาทานอาหารพร้อมอคิราห์ เธอก็เลยจำต้องมานั่งอยู่ตรงนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
เมื่อทานเสร็จ น้ำฟ้าก็วางช้อนลงเบา ๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นแล้วขอตัวกลับห้อง
“หนูทานเสร็จแล้ว ขอตัวเข้าห้องนะคะ”
คนที่นั่งเงียบมาตลอดปรายตามองร่างเล็กตรงหน้าก็รับรู้ได้ถึงไอความกรุ่นโกรธ สงสัยน้ำฟ้ายังไม่หายเคืองเรื่องเมื่อตอนหัวค่ำ
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะลุกจากโต๊ะ ชายหนุ่มจึงรีบพูดขึ้นอย่างทันควัน
“พรุ่งนี้ไปจัดการเรื่องพ่อให้เรียบร้อยนะ”
น้ำฟ้าชะงัก หันมามองเขาอย่างรอฟังต่อ
“อีกสองวันฉันจะพาเธอไปพบคุณปู่ เพราะฉะนั้น เวลาที่เหลือเธอต้องเตรียมตัวให้พร้อม”
ชายหนุ่มเว้นวรรคกลืนน้ำลาย จากนั้นก็พูดต่อ
“ทั้งเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า รวมถึงบทบาทของเมีย อย่าให้คุณปู่จับได้เป็นอันขาด ไม่อย่างนั้นเธอต้องเป็นคนรับผิดชอบ”
ความเย็นชาในน้ำเสียงนั้นทำให้น้ำฟ้าเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เธอยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ ชายหนุ่มก็ยื่นบัตรเครดิตมาวางไว้ตรงหน้า
บัตรแบล็กการ์ดจากธนาคารดังที่วราฤทธิ์กรุปเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้น ด้านหน้ามีชื่อของอคิราห์ วราฤทธิ์เป็นเจ้าของบัตร
“อะไรคะ”
“เอาไปซื้อเสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า แล้วก็พวกเครื่องประดับจำเป็น”
หญิงสาวรีบยกมือโบกสะบัดไปมา ก่อนจะขยับเก้าอี้ถอยหลังเล็กน้อยเพื่อสร้างระยะห่างจากบัตรวีไอพีที่วางอยู่ตรงหน้า
“หนูใช้เงินเดือนที่คุณให้มาซื้อก็ได้ค่ะ แค่นี้ก็เกรงใจจะแย่แล้ว”
คำตอบนั้นทำให้คิ้วเข้มกระตุกขึ้น ตาคมดุมองหญิงสาวด้วยความไม่พอใจ
“เงินแค่สามแสน จะไปซื้ออะไรได้”
เขาพูดมาได้ยังไงว่าเงินแค่สามแสน แถวบ้านเธอเรียกว่าเงินตั้งสามแสนต่างหากล่ะ
อ๋อ ลืมไปว่าเขาคือมหาเศรษฐี ผู้มีทรัพย์สินมากกว่าแสนล้าน เงินแค่นี้คงแทบไม่ระคายผิวเขา
“จะแสดงเป็นเมียฉันอย่างน้อยก็ต้องใช้กระเป๋าใบละหลาย ๆ แสน ลำพังเงินเดือนเธอซื้อกระเป๋าใบเดียวก็หมดแล้ว”
น้ำฟ้าชะงักงัน ดวงตากลมโตเบิกกว้างกับสิ่งที่ได้ยิน ริมฝีปากอ้าค้างอยากเถียงแต่พูดไม่ออก
เธอจ้องมองบัตรเครดิตที่วางอยู่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกกดดันแล้วเผลอหลุดปากพูดสิ่งที่คิดในหัว
“เป็นเมียคุณนี่มันยุ่งยากจังเลยนะคะ”
น้ำเสียงแผ่วเบาแต่ชัดเจนพอให้คนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามได้ยินเต็มสองหู อคิราห์ทำตาดุขึ้นอีกระดับ
ยังไม่ทันไรยัยลูกแมวก็บ่นเขาซะแล้ว
น้ำฟ้าสะดุ้งเฮือก เม้มปากด้วยความไวแสงทันทีที่รู้ตัวว่าเผลอพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูด
‘แพ้เสียงในหัวอีกแล้ว’
ไม่รอจนอีกฝ่ายโกรธจับ รีบฉีกยิ้มแห้ง ๆ จากนั้นก็คว้าบัตรแบล็กการ์ดแล้วลุกขึ้นกึ่งวิ่งกึ่งเดินกลับเข้าห้องแทบจะทันทีทันใด
Latest chapter
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 87 ตอนพิเศษ 6 หนูน้อยคิริว&หนูน้อยคิริน (ตอนจบ)
หลายเดือนต่อมาแสงไฟสีขาวนวลสาดส่องไปทั่วโถงทางเดินหน้าห้องคลอด เสียงรองเท้ากระทบพื้นดังเป็นจังหวะสลับไปมากับเสียงถอนหายใจที่ดังขึ้นเป็นระยะ บรรยากาศตึงเครียดจนแทบไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมาดัง ๆทุกสายตาจับจ้องไปยังประตูบานใหญ่ซึ่งปิดสนิท เฝ้ารอฟังเสียงด้านในด้วยใจจดจ่อคุณปู่อนันต์แทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ ลุกขึ้นยืนแล้วเดินวนไปวนมา ดวงตาที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมานับไม่ถ้วนเต็มไปด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด ลุกเดินไม่ทันไรก็กลับมานั่งอีกแล้ว“ทำไมนานจังนะ”เสียงพึมพำหลุดออกมาจากริมฝีปากแห้งผากเบา ๆ คราวนี้เป็นเสียงของพ่อน้ำฟ้าที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากปู่อนันต์มากนักแม่น้ำฟ้านั่งพิงเบาะ สองมือประสานกันแน่นอยู่บนตัก“นั่นสิ นี่ก็นานแล้วนะ”พูดแล้วยกสองมือขึ้นมาพนมไหว้ อธิษฐานขอพรให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลกมารวมตัวกันที่นี่เพื่อคุ้มครองให้ลูกสาวและหลานทั้งสองคนปลอดภัยอนาวินยืนพิงผนังกอดอกแน่น สีหน้าครุ่นคิด ต่างจากบุคลิกสบาย ๆ ตามปกติ เขาเหลือบมองนาฬิกาข้อมือเป็นระยะ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆอรนลินยืนอยู่ข้าง ๆ มือกำชายกระโปรงแน่น ริมฝีปากเม้มเข้าหากันคอยลุ้นเอาใจช่วยคนที่อยู่ในห้องไม่ไกลออก
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 86 ตอนพิเศษ 5 (สมาชิกใหม่)
น้ำฟ้านอนอยู่บนเตียงตรวจ หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมาด้านนอก ตาคู่สวยจับจ้องไปยังจอภาพอัลตราซาวนด์ไม่กะพริบราวกับไม่อยากพลาดเหตุการณ์แม้แต่เสี้ยววินาทีอคิราห์นั่งอยู่ข้าง ๆ แม้จะพยายามทำเป็นนิ่งเฉย แต่สีหน้าก็ไม่สามารถปิดบังความตื่นเต้นได้เลยบรรยากาศในห้องตรวจเงียบงันราวกับเวลาถูกดึงให้ยืดยาวออกไป หลังจากตรวจเช็กทุกอย่างจนแน่ใจ คุณหมอก็หันมาส่งยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ยินดีด้วยนะคะ คุณแม่ตั้งครรภ์ได้แปดสัปดาห์แล้วค่ะ แถมยังเป็นลูกแฝดด้วยนะคะ”ประโยคนั้นเหมือนปลดล็อกทุกลมหายใจที่ถูกกลั้นไว้น้ำฟ้าเบิกตากว้าง มืออีกข้างยกขึ้นปิดปากโดยอัตโนมัติ น้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาทันที“ลูกแฝดเหรอคะ”อคิราห์ถึงกับนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนรอยยิ้มกว้างจะค่อย ๆ แผ่ขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา เขาหันไปมองภรรยาแล้วกุมมือเธอแน่นด้วยความดีใจ“พี่จะได้เป็นพ่อคนแล้ว”น้ำเสียงสั่น ๆ เต็มไปด้วยความตื้นตัน มือใหญ่ค่อย ๆ เลื่อนไปวางทาบลงบนหน้าท้องแบนราบของเมียรักอย่างทะนุถนอม ดวงตาเป็นประกายตื่นเต้นราวกับเด็กที่กำลังจะได้ของขวัญชิ้นพิเศษ แถมยังเป็นสองชิ้นพร้อมกันเลยด้วย“เจ้าตัวเล็กของพ่อ”คุณหมอคลี่ยิ้มขณะมองภาพตร
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 85 ตอนพิเศษ 4 (อาการผิดปกติ)
สองปีผ่านไปอคิราห์มาทำงานแต่เช้าอย่างทุกวัน หลังรับตำแหน่งมาได้สามปีทุกอย่างในบริษัทเข้าที่เข้าทาง ไม่ต้องคอยแก้ปัญหาหรือต้องอยู่เคลียร์งานจนดึกดื่นเหมือนเมื่อก่อนแถมตอนนี้ยังมีน้ำฟ้ามาช่วยเรื่องการเงินและการบัญชีของบริษัท ทำให้เขาผ่อนแรงไปได้มากทว่าช่วงนี้เขากลับรู้สึกเหมือนร่างกายไม่ได้พักผ่อน ศีรษะหนักอึ้งราวกับมีอะไรบีบรัดอยู่ตลอดเวลา แถมยังมีอาการคลื่นไส้เป็นระยะโดยเฉพาะช่วงตื่นนอนตอนเช้ากาแฟแก้วโปรดที่เมียชงให้ถูกวางทิ้งไว้แทบไม่ได้แตะ แค่กลิ่นลอยขึ้นมาก็ทำให้ท้องไส้ปั่นป่วนจนต้องเบือนหน้าหนี“เจ้านายไม่สบายหรือเปล่าครับ”อำพลถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นสีหน้าเจ้านายซีดลงผิดปกติ“น่าจะนอนไม่พอ”อคิราห์ตอบสั้น ๆ แม้เสียงจะนิ่ง แต่สีหน้าไม่อาจปิดบังอาการอ่อนล้าได้แม้แต่นิดเดียวลูกน้องคนสนิทหรี่ตาแคบ เจ้านายเขาแทบไม่ได้ทำงานดึกดื่นเหมือนแต่ก่อน เลิกงานก็รีบพาเมียกลับบ้าน นอนไม่พอที่ว่าทำให้ผู้ช่วยหนุ่มคิดดีไม่ได้เลยจริง ๆ‘มีเมียเด็กก็งี้แหละ คิ ๆ’ทว่าแอบหัวเราะเจ้านายได้ไม่ทันไรอำพลก็ต้องขมวดคิ้ว เมื่อจู่ ๆ เจ้านายของเขาก็เกิดอาการคลื่นไส้จนต้องยกมือขึ้นมาปิดปากอย่างกะทันหั
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 84 ตอนพิเศษ 3 (Woman on to_p)
เสียงครางหวานเล็ดลอดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ เธอแอ่นตัวป้อนสองเต้าให้เขาดูดกินได้ถนัดมือหนานวดเฟ้นสองเนินนุ่มนิ่มดูดดึงอย่างเมามันราวกับหิวกระหาย ปลายลิ้นตวัดเลียหัวนมพลางขบเม้มสร้างความเสียวซ่าน“อ๊า~”คนด้านบนบิดกายเร่า ๆ เมื่อถูกฝ่ามือหนาบีบขยำก้นงอน ส่วนกลางเสียดสีเพิ่มอารมณ์กระสันกลางร่องเริ่มมีน้ำไหลเยิ้มออกมาจนสัมผัสได้อคิราห์ลอบยิ้มก่อนจะรั้งใบหน้าสวยลงมาบดจูบ จากนุ่มนวลก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนจะผละออกเล็กน้อยแล้วพูดเสียงกระเส่า“ถอดเสื้อผ้าออกก่อน”พูดจบก็พลิกร่างเล็กลงด้านข้าง จากนั้นก็ถอดเสื้อผ้าเธอออกอย่างรวดเร็วนัยน์ตาคมทอดมองเรือนร่างระหงที่สวยสะกดไปหมดทุกส่วนแล้วยกยิ้มอย่างพึงพอใจเขาถอดชุดคลุมของตัวเองออกจากนั้นก็เป็นฝ่ายขึ้นคร่อมบนตัวเธอ ฝ่ามือหนาวางลงบนสองเต้าอวบอิ่มเกินตัวแล้วบีบขยำจนเนื้อปลิ้นออกมาตามง่ามนิ้ว ก่อนริมฝีปากจะครอบงับลงบนหัวนมสีอ่อนแล้วดูดเลียเร่าร้อน“อื้อ~เบา ๆ สิคะ”เสียงครางท้วงเล็ดลอดออกมาอย่างสุดกลั้นพร้อมกับร่างเล็กที่บิดส่ายไปมา ยิ่งตอนที่ปลายนิ้วบีบบี้บนหัวนมสีอ่อนเธอยิ่งมีอารมณ์สุด ๆ“อยากเลียแล้ว อ้าขาออกกว้าง ๆ หน่อย
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 83 ตอนพิเศษ 2 (เหตุเกิดจากคลิปที่เพื่อนส่งมา)
ลิฟต์ส่วนตัวเปิดออกสู่เพนต์เฮ้าส์หรู อคิราห์ก้าวออกมาพร้อมสีหน้าเหนื่อยล้าจากการทำงานทั้งวัน ทันทีเดินผ่านเข้าไปในประตู เขาก็พบกับป้าแม่บ้านซึ่งกำลังง่วนทำบางสิ่งบางอย่างอยู่ในห้องนั่งเล่น“คุณคินกลับมาแล้วเหรอคะ”“คุณผู้หญิงของป้าล่ะ”“คุณผู้หญิงกำลังอาบน้ำอยู่ค่ะ”เจ้านายหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะปัดมือเป็นสัญญาณให้หญิงวัยกลางคนกลับไปพักได้“ป้ากลับไปพักผ่อนเถอะ”ป้าแม่บ้านโค้งตัวลงแล้วเดินออกจากห้องไปเมื่อในห้องเหลือเพียงความเงียบร่างสูงก็เดินตรงดิ่งไปยังห้องนอน เขาวางเสื้อสูทลงบนพนักโซฟาอย่างเบามือ คลายกระดุมเสื้อเชิ้ตออกสองเม็ดในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องน้ำก็เปิดออกพอดีกลิ่นสบู่อ่อน ๆ ลอยคลอกับร่างเล็กที่เดินออกมาจากห้องน้ำ หญิงสาวในชุดคลุมสีอ่อน มีผ้าขนหนูผืนเล็กพันอยู่บนผมเปียกหมาด ใบหน้าหวานผุดรอยยิ้มทันทีที่เห็นผู้เป็นสามียืนอยู่ในห้อง“กลับมาแล้วเหรอคะ ทานอะไรมารึยัง”อคิราห์พยักหน้า ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม“พี่ทานข้าวกับลูกค้ามาแล้ว”หลังแต่งงานได้ไม่นานอคิราห์ก็เริ่มแทนตัวเองว่าพี่แทนคำว่าฉันที่ดูเป็นทางการและห่างเหิน อีกอย่างตอนที่เมียรักเรียกเขาด้วยคำสรรพนามสั้น
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 82 ตอนพิเศษ 1 (เลขาคนใหม่)
แสงแดดยามสายลอดผ่านกระจกบานใหญ่เผยให้เห็นทิวทัศน์ของเมืองหลวงที่ทอดยาวอยู่เบื้องล่างอคิราห์นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ร่างสูงโปร่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย สายตาคมกริบจับจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงเส้นกราฟและตัวเลขผลกำไรซึ่งขยับขึ้นจากปีก่อนเกือบเท่าตัวด้วยความพึงพอใจก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนบานประตูจะถูกเปิดออก ผู้ช่วยหนุ่มก้าวเข้ามาอย่างสำรวม“เจ้านายครับ เลขาคนใหม่ที่จะมาเริ่มงานวันนี้มาถึงแล้วครับ ให้ผมพาเข้ามาเลยไหมครับ”เนื่องจากเลขาหน้าห้องคนเดิมได้ยื่นใบลาออกกะทันหัน ทางบริษัทจึงจำเป็นต้องรับเลขาคนใหม่เข้ามาทำงานแทน กระบวนการรับสมัครและการสัมภาษณ์ทั้งหมด อคิราห์มอบหมายให้ผู้จัดการฝ่ายบุคคลเป็นผู้ดำเนินการ โดยไม่ได้เข้าไปก้าวก่ายหรือมีส่วนร่วมในขั้นตอนดังกล่าวคนเป็นนายละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ดวงตาคมเหลือบมองไปยังผู้ช่วยเพียงครู่เดียว เขาไม่ได้ซักถามหรือแสดงท่าทีใด ๆ เป็นพิเศษ เพียงพยักหน้าเล็กน้อยเชิงอนุญาตผู้ช่วยรับคำอย่างเข้าใจ ก่อนจะถอยออกไปอย่างเงียบเชียบภายในห้องกลับสู่ความสงบอีกครั้ง อคิราห์หันกลับมาสนใจหน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้า แสงจากจอสะท้
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 2 ช่วยเหลือ
“หนูร้อน~”ทันทีที่ขึ้นรถน้ำเสียงแหบกระเส่าก็หลุดออกมาจากริมฝีปากบาง หญิงสาวรู้สึกร้อนวูบวาบจนควบคุมตัวเองไม่ได้ เธอพยายามดึงรั้งใบหน้าเคร่งขรึมลงมาจูบ ในขณะที่เขากำลังช่วยประคองเธอไว้“อย่าซน”น้ำเสียงทุ้มต่ำเปล่งออกมาจากลำคอหนา ฟังดูราบเรียบและไร้อารมณ์ แต่น่าแปลก แม้จะฟังดูเย็นชาทว่ากลับไม่มีควา
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 1 พบกันครั้งแรก
ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อนณ คลับหรูย่านใจกลางเมือง น้ำฟ้าในชุดเดรสสั้นพอดีตัวกำลังนั่งปั้นหน้ายิ้มหวานทำหน้าที่เป็นพีอาร์ดูแลลูกค้า บริการชงเหล้าให้กับแขกคนสำคัญที่มาคุยงานในห้องวีไอพีมือบางยกขวดวิสกี้เติมลงแก้วให้แขกตรงหน้า ท่าทางคล่องแคล่วจนดูเหมือนว่าคุ้นเคยกับงานนี้ดี ทั้งที่ความจริงแล้วเธ
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ เกริ่นนำ
กลิ่นควันบุหรี่เจือปนกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยคลุ้งไปทั่วห้องทำงานขนาดใหญ่ที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหราโต๊ะไม้สีดำสนิทตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง ข้างหลังโต๊ะคือเก้าอี้หนังทรงสูงซึ่งมีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางผ่อนคลาย ทว่านัยน์ตาสีน้ำตาลนั้นกลับแฝงไปด้วยอำนาจมหาศาล‘อคิราห์’ ชายหนุ่มวัยสามส
เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์ บทที่ 77 ปลดล็อกความรู้สึกผิด
ทางด้านครอบครัวของน้ำฟ้า หลังจากได้ดูคลิปของนที สามคนพ่อแม่ลูกก็กอดกันร้องห่มร้องไห้‘พ่อครับ... แม่ครับ... ผมรักพ่อกับแม่นะ ฟ้า...พี่รักน้องนะ ถ้าพี่ไม่อยู่แล้วฟ้าต้องดูแลตัวเองดี ๆ นะ พี่ฝากดูแลพ่อกับแม่ด้วย’น้ำฟ้าชะงักค้างตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้เห็นภาพพี่ชาย ริมฝีปากสั่นระริก ดวงตาแดงก่ำ น้ำตาพา
You May Also Like
รวมเรื่องแซ่บ (5)
Beefy Cat206.1K viewsบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.8K viewsเจ้าหนี้เถื่อน
กัญจารีย์93.9K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว185.6K viewsนัดดูตัวผิด ดันได้คู่ปรับแฟนเก่าเป็นสามี
เจียงหวู่458 viewsเมียลับอุ้มรัก
ณิการ์117 viewsดีลลับกับนายวิศวะเพลย์บอย | คอปเปอร์xมิเกล
พิชา - Phicha424 viewsทัณฑ์รักพ่ายพิศวาส
Mamaya Writer683 views
