Share

ท้าทาย 18+

Penulis: นรมน
last update Tanggal publikasi: 2025-03-09 13:09:49

ปกรณ์รู้สึกถึงความร้อนที่พุ่งเข้ามาจากความรู้สึกที่พยายามยับยั้งอยู่ภายใน เขามองเธอด้วยความลังเลเพียงชั่วครู่

ดวงตาสีดำขลับหรี่ลงเล็กน้อย เขารู้ว่าเธอเมาและพูดไปตามอารมณ์

แต่บางสิ่งในตัวเขากลับรู้สึกเหมือนถูกกระตุ้นอย่างไม่สามารถห้ามได้

"พิมพ์ชนก..." เขาพึมพำชื่อของเธออีกครั้งด้วยเสียงทุ้มต่ำ ก่อนจะยื่นมือไปจับใบหน้าของเธอเบาๆ

ด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนต่างจากปกติ

พิมพ์ชนกเงยหน้าขึ้น มองเขาในระยะใกล้จนสามารถสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเขาที่ใกล้ชิด

ริมฝีปากของเขายังคงห่างจากเธอเพียงเสี้ยววินาที ขณะที่เธอก็ยืนนิ่ง มันเหมือนทุกอย่างหยุดลง

และหัวใจของเธอก็เต้นแรงจนรู้สึกเหมือนจะออกจากอก

ปกรณ์สูดหายใจลึกๆ ก่อนที่เขาจะโน้มตัวเข้ามาช้าๆ จนริมฝีปากของเขาแตะกับริมฝีปากของพิมพ์ชนกอย่างเบาๆ

เขาไม่รีบร้อน แต่รู้สึกถึงความร้อนแรงจากการสัมผัสครั้งนี้ แม้จะเป็นเพียงสัมผัสแผ่วเบา

พิมพ์ชนกตอบรับการจูบของปกรณ์ด้วยความไม่ประสีประสา ริมฝีปากของเธอขยับอย่างเก้ๆ กังๆ

แต่เต็มไปด้วยความตั้งใจ ปกรณ์สัมผัสได้ถึงความเขินอายและความไร้เดียงสาในท่าทางของเธอ 

เขาอดไม่ได้ที่จะกระตุกยิ้มบางๆ ที่มุมปาก

"คุณ...ไม่เคยจูบใครมาก่อนเหรอ?" เขาถอนริมฝีปากออกเล็กน้อย ถามด้วยเสียงแผ่วเบาที่แฝงไปด้วยความขบขัน

พิมพ์ชนกหน้าร้อนวูบ เธอหลบสายตาเขาอย่างอายๆ ก่อนจะตอบเบาๆ "ใช่…นี่เป็นจูบแรกของฉัน"

คนตัวเล็กตอบอึกๆอักๆปกรณ์หัวเราะในลำคอเบาๆ

น้ำเสียงนั้นเหมือนจะหยอกล้อแต่ก็เต็มไปด้วยความพอใจ เขาโน้มหน้าลงไปกระซิบข้างหูเธอ

"น่ารักดี"

คำพูดของเขาทำให้พิมพ์ชนกรู้สึกเหมือนหัวใจจะหลุดออกมา เธอพยายามตั้งสติ

แต่ความใกล้ชิดและสายตาที่จ้องมองเธอราวกับจะกลืนกินนั้นทำให้เธอไม่สามารถขยับตัวได้

ปกรณ์ยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะยื่นมือมาจับคางเธอเบาๆ และกระซิบอีกครั้ง "..ผมช่วยสอนให้ได้นะ"

พิมพ์ชนกเบิกตากว้าง ใบหน้าร้อนผ่าวจนแทบลุกเป็นไฟ เธอพยายามดันตัวเขาออก

แต่ปกรณ์กลับไม่ยอมปล่อยง่ายๆ ความใกล้ชิดครั้งนี้ทำให้เขารู้สึกถึงเสน่ห์บางอย่างในตัวเธอที่เขาไม่เคยสังเกตมาก่อน

"คุณมันคนเจ้าเล่ห์!" เธอพึมพำเบาๆ แต่ปกรณ์กลับยิ้มกว้างกว่าเดิม

"คุณเป็นคนเริ่มก่อนนะ พิมพ์ชนก"

 ท่าทางเอียงอายของเธอช่างน่ารักเหลือเกิน เขาประคองใบหน้าอันแดงก่ำของเธออย่างอ่อนโยน

  กลิ่นแอลกอฮอล์ จากลมหายใจของเธอปลุกเร้าอารมณ์ของเขาได้เป็นอย่างดี  

  ริมฝีปากชุ่มชื้นเผยออกเล็กน้อยราวกับเชื้อเชิญให้เขาลิ้มลอง ริมฝีปากหนาของเขาประกบริมฝีปากบางของเธออย่างรวดเร็ว

   "ฮื้อ"

 เสียงครางอย่างเย้ายวนของเธอปลุกเร้าของเขา คนตัวเล็กอ่อนระทวยในอ้อมกอดของเขา ชายหนุ่มอุ้มพิมพ์ชนกเดินไปยังอีกห้อง

ปกรณ์ค่อยๆ วางพิมพ์ชนกลงบนเตียงนุ่มในห้องที่เชื่อมกับห้องทำงานของเขาอย่างเบามือ 

เสียงลมหายใจหนักหน่วงของเขาผสานกับเสียงหายใจแผ่วเบาของเธอที่ยังเต็มไปด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์

ดวงตาของเขาจับจ้องใบหน้าที่แดงก่ำของเธอ ริมฝีปากบางยังคงเผยอเล็กน้อยราวกับรอคอยจุมพิตจากเขา

ปกรณ์พยายามควบคุมตัวเอง แต่ความรู้สึกที่ถูกกระตุ้นจากเธอนั้นรุนแรงเกินกว่าจะควบคุมได้

"พิมพ์ชนก..." เขาเอ่ยเรียกชื่อเธอเบาๆ ราวกับต้องการให้เธอตอบสนอง แต่หญิงสาวที่อ่อนแรงในอ้อมแขนเขาเพียงหรี่ตามอง

ริมฝีปากของเธอกระซิบอย่างแผ่วเบา

"อื่อ"

เสียงของเธอครางตอบเบาๆ สัมผัสจากร่างบางกระตุ้นความดิบเถื่อนในตัวเขาได้เป็นอย่างดี ริมฝีปากเขาประกบปากเธออย่างรวดเร็ว

จูบของเขาก็เริ่มรุ่นแรงขึ้น ท่อนแขนแข็งแรง

กอดรัดร่างบางให้เข้ามาประชิดแผ่นอกร้อนแผ่วของเขา การลูบไล้ อย่างไร้เดียงสาของเธอกลายเป็นเชื้อไฟที่ร้อนแรงที่สุด

มือหนาแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอออกที่ละเม็ด จนเผยให้เห็นหน้าอกใหญ่ทรงหยดน้ำ มือหนาอีกข้างที่บีบหน้าอกใหญ่อย่างมันส์มือ

ปกรณ์ผละจากร่างบาง มาจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง และกางเกงยีนส์ของหญิงสาวให้พ้นตัว มืออีกข้างเกี่ยวเพตตี้ตัวน้อยออก

เขาตวัดละเลงลิ้นไปทั่วเรื่อนของเธอ เขาซุกไซ้ซอกคอขาวเนียน ส่วนมืออีกข้างก็ไม่ปล่อยให้ว่าง

จับขาทั้งสองข้างของเธอแยกออกจากกันส่งนิ้วร้อนขยี้ติ่ง ทำเอาร่างบางบิดเร้าด้วยความเสียวซ่านที่แผ่ไปทุกอณู 

นิ้วเรียวค่อยๆแทรกเข้าไปในร่องแคบ ความรัดแน่นภายในทำให้ชายหนุ่มพอใจเสียงครางกระเส่าของเธอดังออกมา

"อ๊าส์…อ๊ะ"

กลีบกุหลาบขมิบตอดรัดนิ้วเรียวเขาขยับนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะ  

ริมฝีปากของเขาขบทับทิมบนยอดเนินอวบอิ่ม เขาชอบความงดงามของเต้าทรงหยดน้ำของเธอ เสียงครางเบาๆออกจากริมฝีปากบางๆ

"อื้อ…มะ…ไม่ไหวแล้วคะ"

"พะ…พอแล้วค่ะ…อ๊ะ"

เขาจูบไล่ลงมาถึงหน้าท้องแบนราบ กลีบอวบอูบเกรี้ยงเกลา มันแย้มเพียงเล็กน้อยน้ำใสๆไหลออกมาเคลือบกลีบอวบอูมทั้งสองข้าง

ชายหนุ่มใช้นิ้วเรียวสอดเข้าไปในช่องแคบที่เต็มไปด้วยน้ำอุ่นร้อน จนเธอตัวบิดกระตุกปล่อยน้ำหวานออกมา 

"อ๊ะ…อาห์"

เขายิ้มออกมาอย่างพอใจที่อีกฝ่ายเสร็จสมด้วยนิ้วเรียวของเขา

"เสร็จ ง่ายจัง"

เขาเอื้อมมือดึงลิ้นชักข้างเตียงออกมาพร้อมกับหยิบซองสี่เหลี่ยมออกมา พร้อมกับฉีกมันออกสวมใส่ถุงยางเนื้อบางกับท่อนลำอันใหญ่

ท่อนขาแข็งแรงดันแยกเรียวขาเล็กออกจากกัน ฝ่ามือใหญ่จับท่อนเอ็นอันใหญ่จ่อถู

เข้ากับร่องเล็ก กดหัวบานลงไปในร่องที่คับแคบแล้วดันเข้าไปทีละนิดๆร่องเล็กตอดรัด แท่งเนื้ออุ่นร้อนเมื่อเขาเริ่มสอดใส่มันเข้าไป

"จะ…เจ็บ…คุณเอามันออกก่อนได้ไหมฉันเจ็บ"

"อ้าส์…ของคุณแนนชะมัด"

"เดี๋ยวก็หายเจ็บนะ"

"เบาๆ…หน่อยนะคะ"

"อ้าส์…อื้อ"

เสียงเธอสั่นเมื่อเขาเริ่มขยับช้าๆ ใจของเขาเต้นแรงและเสียงครางของเธอทำให้สติของปกรณ์เลือนหาย

"อ๊ะส์…"

เสียงครางอยู่ในลำคอของเขาขยับเน้นหนักแรงกระแทกที่ตอกตรึงเนิบช้าขยับร่างอย่างช้าๆ

เพื่อไม่ให้เธอเจ็บปวด ร่างบางแอ่นสะโพกขึ้นรับแรงกระแทกจากเขาอย่างลืมตัว

"อืมม์ ยังเจ็บอยู่ไหม"

หญิงสาวใต้ร่างหนาพยักหน้ารับ เขาตอกตรึงเร่าเร้า รัวสะโพกถี่ขึ้น จนเกิดเสียงดัง ตับๆเป็นจังหวะ

"อ้าส์…ฉะ…ฉันเสียว" เสียงครางแผ่วเบาของเธอด้วยความเขินอาย

ท่อนลำแข็งๆตอกตรึงถี่รัวอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

พับ พับ พับ 

"อ๊าส์" เสียงคำรามในลำคอแหงนเงยหน้าขึ้น สูดปากด้วยความเสียวซ่าน

เขาขยับเข้าออกเป็นจังหวะสั้นๆ เมื่อน้ำหวานจากช่องรักของหญิงสาวหลั่งชโลมแก่นกายแล้ว

เขาค่อยขยับกายตอกตรึงคนใต้ร่างด้วยจังหวะกระแทกลึก

"อ๊าส์…มะ…ไม่ไหวแล้ว ซี้ดดดด~"

"อ้า…เสียว~"

ร่างบางหอบถี่ภายในกายตอดขมิบรัดท่อนเอ็นของเขาจนแน่นกระตุกถี่ๆ ปล่อยน้ำหวานชโลมท่อนเอ็นของเขาจนชุ่ม

"อ๊าาาาส์"

สันกรามของเขาถูกขบเข้าหากันกระแทกเข้าออกซ้ำๆ

บดคว้างเป็นวงกลมหนักหน่วงจนพิมพ์ชนกร้องครางออกมา

"อะ~อ่า~อ๊าส์"

"อื้มมม…ครางชื่อผมสิ"

"…คุณปกรณ์…ขา"

เขาเร่งจังหวะขึ้นอีกเล็กน้อย เอ็นหนาผุบเข้าออกความคับแน่นตอดรัดจนเนื้อนุ่มปลิ้นเข้าออกตามแรงกระแทก

เขาอยากเอาเธอแรงๆ …แต่นี่มันเป็นครั้งแรกของเธอเซ็กส์ครั้งนี้ไม่ได้รุนแรงแต่ก็ยังดุเดือดเร่าร้อนตามแรง ปรารถนาของทั้งสองคน

" ปัก…ปัก…ปัก"

"เบาๆ …หน่อย…สิฉันจุก"

ลมหายใจทั้งคู่หอบถี่ เสียงครางชื่ออีกฝ่ายไม่ขาด เขาเกี่ยวขาข้างหนึ่งของเธอขึ้นสูงก่อนจะขยับเอวเขาอย่างหนัก

เขาถาโถมแรงกายทั้งหมดตะบี้ตะบันตอกอย่างบ้าคลั่ง ร่องเล็กตอดถี่ขึ้นหลังจากที่เขากระแทกอีกไม่กี่ที่เธอเกร็งกระตุกอีกครั้ง

"อ่าาาาส์"

ทั้งคู่ส่งเสียงออกมาพร้อมกัน น้ำคาวขาวขุ่นฉีดพุ่งเข้าไปสู่เครื่องป้องกันเธอรู้สึกถึงความร้อนของน้ำที่เขาปล่อยออกมา

เขาหายใจหอบถี่ก่อนที่จจะฟุบลงตรงอกนุ่มของเธอหลายครั้งที่ทั้งคู่ตักตวงความสุขจากร่างกายของกันและกัน จนพิมพ์ชนกหมดแรงหลับ

ไปเกือบรุ่งเช้า ปกรณ์มองคนร่างบางที่นอนหลับอย่างอ่อนเพลีย พร้อมกับกระตุกยิ้มที่มุมปาก เขาชักจะติดใจเธอแล้วสิแม่สาวน้อย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เมียเด็กของนายมาเฟีย   ตอนพิเศษ

    1 ปีต่อมา: ปกรณ์ คุณพ่อมือใหม่สุดวุ่นวายกับลูกสาวตัวน้อยเช้าวันหนึ่งที่บ้านของปกรณ์ บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ เสียงร้องไห้และความวุ่นวายอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิตของมาเฟียผู้เคยเยือกเย็นและสุขุมเสียงเล็กๆ ดังขึ้นจากห้องเด็กอ่อน“แงงงงงง!”ปกรณ์สะดุ้งตื่นจากเตียงทันที แม้ใบหน้าจะยังงัวเงีย เขารีบหันไปคว้าเบาะรองข้อศอกเพื่อเตรียมตัวให้นมลูกนี่คือกิจวัตรใหม่ที่เขาเริ่มชิน แต่ก็ยังมีความทุลักทุเลอยู่ไม่น้อย"พิม! ลูกตื่นแล้ว!" ปกรณ์เรียกภรรยาเสียงดังในขณะที่พยายามอุ้มเด็กน้อยที่กำลังดิ้นงอแงอยู่ในเปลพิมพ์ชนกที่เดินออกมาจากห้องน้ำหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นสภาพของสามี เธอยื่นมือมารับลูกจากปกรณ์ พลางพูดแซวว่า"พ่อมือใหม่ยังไม่ชินสินะคะ ทำหน้าเหมือนโลกแตกทุกครั้งที่ลูกร้องเลย"ปกรณ์ยิ้มเก้อๆ ก่อนจะเกาท้ายทอยแก้เขิน"มันก็จริงอยู่ แต่ผมว่าลูกเราเสียงดังมากเลยนะ ไม่ต้องมีสัญญาณเตือนภัยบ้าน เราก็ปลอดภัยแล้ว!"ทั้งคู่หัวเราะไปพร้อมกันหลายเดือนต่อมาความอลเวงช่วงสายเมื่อถึ

  • เมียเด็กของนายมาเฟีย   ขอลูกสาวแม่แต่งงาน(จบ)

    วันพิธีรับปริญญาของพิมพ์ชนกมาถึงแล้ว บรรยากาศในมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงหัวเราะของบัณฑิตใหม่ที่มาเฉลิมฉลองความสำเร็จในชีวิตการเรียนของพวกเขา กับครอบครัว เพื่อนสนิทและคนพิเศษที่เดินทางมาร่วมแสดงความยินดีพิมพ์ชนกสวมชุดครุยสีขาวตัดดำเข้ารูป เสริมความสง่างามในตัวเธอไปอีกแบบเธอเดินไปยังจุดถ่ายรูปหลักหน้าอาคารประจำมหาวิทยาลัย ใบหน้าเปื้อนยิ้มเมื่อเห็นปกรณ์ที่ยืนอยู่พร้อมกับแม่ของเธอและเพื่อนๆ ที่ตั้งใจมาให้กำลังใจเธอในวันนี้“ยินดีด้วยนะคนครับเก่ง” ปกรณ์พูดพร้อมกับยิ้มอบอุ่น เขาสวมสูทสีเทาเรียบหรูแม้จะเรียบง่ายแต่กลับดูดีเกินบรรยาย เขาถือช่อดอกกุหลาบสีชมพูพาสเทลไว้ในมือ ยื่นส่งให้เธอด้วยท่าทีอ่อนโยนพิมพ์ชนกรับช่อดอกไม้มา หัวใจอบอุ่นขึ้นในทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงความใส่ใจที่เขามอบให้เธอเอ่ยคำขอบคุณพร้อมรอยยิ้มหวานๆ ที่ทำให้คนรอบข้างอดไม่ได้ที่จะมองดูทั้งคู่ด้วยสายตาเต็มไปด้วยความชื่นชม“ลูกแม่เก่งที่สุดเลย” แม่ของพิมพ์ชนกพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น พลางดึงลูกสาวมากอดเ

  • เมียเด็กของนายมาเฟีย   วางมือ

    หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายที่เคยคุกคามชีวิตเขาและคนที่เขารักได้จบสิ้นลงปกรณ์ก็ใช้เวลาคิดทบทวนถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ชายหนุ่มตัดสินใจครั้งสำคัญวางมือจากธุรกิจสีเทาอย่างเด็ดขาด เพื่อให้ตัวเองมีชีวิตที่สงบสุข และที่สำคัญคือเพื่อปกป้องคนที่เขารักและห่วงใยตอนนี้ปกรณ์หันมาดูแลผับและบริษัทของเขาอย่างจริงจัง โดยเน้นให้กิจการทั้งสองเดินหน้าในกรอบของความถูกต้องตามกฎหมายเขาทุ่มเทให้กับการพัฒนาธุรกิจของตัวเอง หลังจากที่ปกรณ์ตัดสินใจวางมือจากธุรกิจสีเทาเขาหันมาทุ่มเททุกอย่างให้กับการพัฒนาธุรกิจอย่างเต็มที่ ไม่ใช่เพียงเพื่อความสำเร็จทางการเงินแต่เพื่อต้องการสร้างธุระกิจสำหรับครอบครัวของเขาเย็นวันหนึ่ง ขณะที่พิมพ์ชนกกำลังจัดโต๊ะอาหารที่ระเบียง ปกรณ์เดินออกมาพร้อมกับยิ้มบางๆดวงตาสะท้อนความผ่อนคลายที่หาได้ยากในวันเก่าๆพิมพ์ชนกวางจานในมืออย่างเบามือ พลางหันไปมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเอ็นดูและอบอุ่นใจภาพของชายผู้เคยแข็งกร้าวที่เวลานี้ดูอ่อนโยนยิ่งกว่าเดิม ทำให้หัวใจเธอคล้ายถูกโอ

  • เมียเด็กของนายมาเฟีย   เหตุการณ์ไม่คาดคิด#2

    หลังจากที่ทุกคนเฝ้าพิมพ์ชนกจนล่วงเข้าสู่ตอนดึก ขวัญข้าวที่ดูเหนื่อยล้าเอ่ยขึ้นเบาๆ"พวกเราควรผลัดกันพักบ้างนะ คุณอัคคี คุณกลับไปพักเถอะ ฉันจะอยู่ที่นี่ต่อเอง"อัคคีขมวดคิ้วมองเธอ ก่อนตอบกลับเสียงเรียบ "ให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนดีกว่า เธอเองก็ดูเหนื่อยไม่น้อยเหมือนกัน"ขวัญข้าวถอนหายใจ แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไร เพียงแต่หันไปมองปกรณ์ที่ยังคงนั่งจับมือพิมพ์ชนกไม่ปล่อยสายตาของเขาจับจ้องเธออย่างมีความหวัง"คุณปกรณ์คุณพักหน่อยไหม" ขวัญข้าวเอ่ยถามเบาๆปกรณ์ส่ายหน้าโดยไม่หันมอง "ไม่เป็นไร ผมอยากอยู่ตรงนี้ ถ้าพิมฟื้นขึ้นมา ผมอยากให้เห็นหน้าพิมเป็นคนแรก"ขวัญข้าวมองดูเพื่อนของเธอด้วยสายตาเศร้า ก่อนจะหันไปบอกอัคคี"เราไปหาอะไรรองท้องกันหน่อยไหม"อัคคียักไหล่อย่างไม่สนใจ แต่ก็พยักหน้าในที่สุด "โอเค "เมื่อทั้งคู่เดินออกไปจากห้อง ความเงียบงันก็ปกคลุมลงมา ปกรณ์ยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิมมือหนาเอื้อมไปปัดเส้นผมที่ปรกใบหน้าพิมพ์ชนกออกอย่างแผ่วเบา สัมผัสของเขานุ่มนวลราวกับกลัวว่าเธอจะเจ็บ"ขอโทษนะ ที่ปกป้องคุณไม

  • เมียเด็กของนายมาเฟีย   ตามติด#2

    ดวงอาทิตย์ที่กำลังลับขอบฟ้าทาท้องฟ้าด้วยสีส้มและชมพูอ่อน พื้นทรายละเอียดใต้ฝ่าเท้าชวนให้รู้สึกอบอุ่นหยาดน้ำทะเลที่กระเซ็นเข้าหาชายฝั่งเป็นระยะสร้างเสียงคลื่นเบาๆ คล้ายเพลงบรรเลงปกรณ์กุมมือของพิมพ์ชนกไว้อย่างแนบแน่น สัมผัสของเขาอ่อนโยน แต่มั่นคงพิมพ์ชนกเหลือบมองมือของพวกเขาที่ประสานกัน ความอบอุ่นจากอุ้งมือของเขาไหลซึมผ่านปลายนิ้วเข้ามาในใจเธอคล้ายกำลังทำให้ความหนาวเหน็บที่เธอพยายามสร้างขึ้นเองเริ่มละลาย"ที่นี่สงบดีนะ" เสียงของปกรณ์ดังขึ้นท่ามกลางเสียงคลื่น เขาหันมามองเธอด้วยรอยยิ้มบางๆพิมพ์ชนกพยักหน้า ยิ้มกลับบางเบา "ค่ะช่วงเวลาแบบนี้เหมือนจะหยุดเวลาไว้ได้"เขาหยุดเดิน ดึงมือเธอให้หยุดตาม รอยเท้าของพวกเขาประทับอยู่บนทรายขาวละเอียด ราวกับเครื่องหมายแห่งความทรงจำที่ถูกฝากไว้"ผมอยากให้คุณรู้ไว้นะ" ปกรณ์เริ่มพูด สายตาของเขาสบเข้ากับเธอโดยตรง“ตั้งแต่วินาทีแรกที่เราเจอกัน คุณคือคนที่ผมอยากใช้เวลาอยู่ด้วย ไม่ว่าที่ไหนก็ตาม”คำพูดของเขาทำให้พิมพ์ชนกนิ่งไป ใจเธอเต้นแรงกว่าเดิม เธอก้มหน้าลงพยา

  • เมียเด็กของนายมาเฟีย   เหตุการณ์ไม่คาดคิด

    แสงอาทิตย์อ่อนๆ ของเช้าวันใหม่ที่ทอดผ่านหน้าต่างรถที่เปิดเพลงเบาๆปกรณ์นั่งอยู่ที่เบาะหลังเคียงข้างพิมพ์ชนก มือข้างหนึ่งของเขาจับมือเธอไว้แน่นราวกับจะยืนยันความปลอดภัยให้กับเธอเตโซผู้ช่วยคนสนิททำหน้าที่คนขับ เขาขับรถไปอย่างระมัดระวังบนถนนโล่งขวัญข้าวและอัคคีนั่งอยู่รถคันถัดมา ทุกอย่างดูปกติ แต่แล้ว..."คุณปกรณ์ครับ มีรถขับตามเรามาตั้งแต่ออกจากโรงแรมแล้วล่ะครับ" เตโซพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมพลางมองกระจกมองหลังบ่อยครั้งปกรณ์เหลือบมองพิมพ์ชนกที่กำลังจ้องเขาอย่างเป็นกังวล เขาขยับตัวมองผ่านกระจกฝั่งตัวเองก่อนจะหันไปพยักหน้าให้เตโซ“ใจเย็นๆ ขับไปตามทางปกติ แต่ระวังหน่อย” เสียงของเขาสั่งเด็ดขาด เตโซปรับความเร็วและพยายามหาทางหนีจากการสะกดรอยไม่นาน รถคันที่ตามมาก็เริ่มกระชั้นชิด เสียงยางล้อเสียดสีกับถนนทำให้พิมพ์ชนกสะดุ้งเธอหันไปมองรถที่อยู่เบื้องหลังด้วยความหวาดกลัวแล้วมันก็เกิดขึ้น...เสียงปืนดังขึ้น! กระจกข้างรถแตกกระจาย เตโซกระชากพวงมาลัยทำให้รถเบี่ยงหลบไปอีกเลน“นั่งลง!” ปกรณ์กระชากพิมพ์ชนกลงต่

  • เมียเด็กของนายมาเฟีย   อ้อน

    วันนี้ก็เป็นอีกวันที่พิมพ์ชนกกลับมาบ้าน เธอหลีกเลี่ยงไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้กับแม่ เพราะกลัวว่ามันจะทำให้แม่เป็นห่วงและเธอเองก็ยังไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองทั้งหมด"พิม...คุณปกรณ์เขาไม่ใช่คนที่จะมาดีกับลูกของแม่แบบง่ายๆ นะ เขามีประวัติ...แม่ทำงานกับเขามานานนะลูก"แม่ของเธอหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพู

  • เมียเด็กของนายมาเฟีย   บังเอิญเจอ#2

    ปกรณ์นั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามพิมพ์ชนกในห้อง VIP เขาเอนตัวพิงพนักเก้าอี้อย่างสบายๆ แต่สายตาที่มองมานั้นเจือแววจริงจัง"พิมพ์ชนก" เสียงทุ้มนุ่มของเขาทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย"คะ?" เธอเงยหน้ามองเขาอย่างระวัง"ฉันมีคำถามที่อยากรู้" เขาเริ่มขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่สายตาของเขานั้นไม่ธรรมดา"เรื่องที่เธอ

  • เมียเด็กของนายมาเฟีย   บังเอิญเจอ

    เตโชขับรถมารับพิมพ์ชนกตามปกติในเช้าวันใหม่และไปรับหลังจากเธอเสร็จสิ้นการเรียนที่มหาวิทยาลัยแต่วันนี้จุดหมายปลายทางไม่ใช่หอพักของเธอเหมือนเดิม"วันนี้คุณปกรณ์ให้ผมพาคุณไปที่บริษัทครับ" เตโชพูดขึ้นขณะเลี้ยวรถออกจากมหาวิทยาลัย"บริษัท? มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ?" พิมพ์ชนกถามด้วยความสงสัย"อันนี้ผมไม่ทร

  • เมียเด็กของนายมาเฟีย   นั่งเฝ้า

    ค่ำคืนเดียวกัน ปกรณ์นั่งอยู่ในห้องส่วนตัวของผับรอบโต๊ะใหญ่มีชายหนุ่มอีกสามคนที่แต่ละคนล้วนเป็นนักธุรกิจชื่อดังในแวดวงสังคมแต่ภายใต้ภาพลักษณ์เหล่านั้น ทุกคนต่างเป็นคนสำคัญในโลกธุรกิจมืด"นายดูไม่ค่อยมีสมาธิเลยนะกรณ์" หนึ่งในนั้นเอ่ยขึ้น เป็นชายหนุ่มผมยาวเรียบแปล้ในชุดสูทไร้ที่ติชื่อว่า ธีรธร เขาเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status