تسجيل الدخولمشاركة
1
آخر تحديث:
2025-12-13 14:06:03“จะไปไหนเหรอคะพี่สุ แต่งตัวซะสวยเลย”
อนงค์เอ่ยถามสุวดี ภรรยาหลวงหรือจะพูดให้ถูกคือภรรยาตีทะเบียนของภคิน สายตากวาดมองเสื้อผ้าอาภรณ์หรูราคาแพง และเครื่องประดับงดงามที่ประดับอยู่บนเรือนร่างอีกฝ่ายด้วยความริษยาจับใจ
“เธอมีอะไร ฉันจะออกไปข้างนอก ช่วยหลีกไปด้วย”
สุวดีข่มความรู้สึกไม่ชอบใจเอาไว้ด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเรียบสนิท
อนงค์เหยียดยิ้มเดินไปลูบไหล่ของภรรยาหลวงขณะยืนอยู่ด้วยกันที่เชิงบันไดด้วยอาการยั่วยุอารมณ์ สุวดีปลดออกอย่างสุภาพ
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ วันนี้คุณคินไม่อยู่ นงเลยอยากมาทำความสนิทกับพี่สุให้แน่นแฟ้นยิ่งๆ ขึ้นไป อ๊ะๆ ๆ อย่ามองนงด้วยสายตาแบบนั้นสิคะ นงน่ะสงสารคุณคินหรอกนะคะ แล้วก็สงสารพี่สุด้วย” อนงค์ตั้งใจพูดยั่วให้สุวดีโมโห
“เธอมีอะไรพูดมาจะดีกว่า อย่ามาโยกโย้ให้มากความ ฉันไม่มีเวลามากหรอกนะ”
สุวดีพยายามข่มอารมณ์เจ็บลึกในอกเต็มที่ สามีพาหญิงสาวคนนี้เข้ามาในบ้านแล้วโกหก แนะนำว่าเป็นญาติห่างๆ เธอก็เจ็บมากพอแล้ว กลางค่ำกลางคืน ขณะที่ภคินคิดว่าเธอนอนหลับ กลับย่องไปหาญาติที่เขาแอบอ้างจนเธอจับได้คาหนังคาเขา แต่ที่ต้องทนเพราะรติภัทร ลูกชายคนเดียวที่เธอรักมากที่สุด เธอไม่อยากให้บุตรชายผิดหวังเสียใจในการกระทำของพ่อตัวเอง ไม่อยากให้ครอบครัวมีปัญหาจึงเก็บความเสียใจเอาไว้คนเดียว อยู่อย่างหน้าชื่นอกตรมเรื่อยมา
“แหม... พี่สุอย่าโมโหไปสิคะ นงแค่อยากจะมาบอกให้พี่สุรับรู้เอาไว้ว่าทำไมสามีพี่ถึงเอาแต่นอนๆ ๆ ไม่ยุ่งเกี่ยวกับพี่อีกเลยหลังจากวันนั้น คุณคินน่าสงสารจะแย่ ที่มีภรรยาจืดชืดไร้น้ำยาจนต้องหาน้ำพริกถ้วยใหม่กิน”
“นี่เธอ!!!”
“ต๊ายตาย อย่าโกรธไปนักสิคะ พี่สุน่าจะขอบคุณนงเสียมากกว่าที่มาช่วยรับภาระบนเตียงให้ พี่จะได้ไม่ต้องเหนื่อย อีกอย่าง คุณคินก็ยังอยู่ในสายตาของพี่ ไม่ได้ออกไปนอกลู่นอกทางที่อื่น เย็นปุ๊บกลับบ้านปั๊บ จริงไหมคะ ไม่ได้กลับดึกๆ ดื่นๆ เหมือนแต่ก่อน”
อนงค์แค่อยากจะตอกย้ำว่า เมื่อก่อนที่ภคินกลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ นั้นไม่ได้หายไปไหน แต่ไปขลุกอยู่กับเธอนั่นเอง บางทีเธอแกล้งออดอ้อนให้นอนค้าง จนภคินต้องโกหกภรรยาว่าทำงานดึกเลยนอนที่โรงงานทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วไม่ใช่
“มีเรื่องจะพูดเท่านี้ใช่ไหม”
สุวดีหันไปถามอย่างระงับอารมณ์เอาไว้ ก่อนจะเดินผละลงบันไดไป
“เดี๋ยวก่อนสิคะ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว พี่สุควรจะแบ่งปันอะไรๆ ให้นงบ้างนะคะ”
อนงค์ฉุดมือสุวดีเอาไว้แต่โดนปลดออกอย่างสุภาพเช่นเดิม อนงค์เหยียดปากเมื่อเห็นกิริยาไว้ตัวของภรรยาหลวง
“อะไรๆ ของเธอมันคืออะไรล่ะ ฉันจะทำทานให้”
“ต๊ายตาย ปากคอเราะรายเหมือนกันนะคะ เห็นหงิมๆ เห็นไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจา ก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ นงหมายถึงพวกเครื่องเพชร เครื่องทอง เครื่องประดับสวยๆ เสื้อผ้า...”
อนงค์พูดยังไม่ทันขาดคำ สุวดีสวนขึ้นทันควัน
“เธอน่าจะไปขอคุณคินมากกว่านะ เพราะของพวกนี้ฉันไม่คิดบริจาคให้ใคร ที่เธอเอาไปใช้อยู่ มันก็มากเกินพอแล้ว อย่างว่า คนที่เกิดมาไม่มีอะไร เลยอยากไขว่คว้าของคนอื่นไปใช้หรือครอบครอง โดยไม่สนใจว่าจะมีเจ้าของแล้วหรือยัง ไม่สนใจเรื่องศีลธรรมอันดีงาม ไม่สนใจความเหมาะสม เอาแต่ความสบายของตนเองเป็นที่ตั้ง มักจะเอ่ยปากขอโดยไม่รู้สึกสำนึกว่าอะไรควร อะไรไม่ควร”
อนงค์หน้าชาเมื่อถูกตอกกลับ เจ็บลึกเข้าไปในอก ใช่ เธอยอมรับว่าเกิดมาไม่มีอะไร แล้วทำไมล่ะ เธออยากได้อะไรก็ต้องได้ อนงค์บอกตัวเองเช่นนั้นเสมอ
“แหม... ปกติคุณคินซื้อให้อยู่แล้วละค่ะ แต่ของพี่สุน่ะสวยดี นงเลยอยากขอเอาไปใช้บ้าง ไหนๆ เราใช้สามีคนเดียวกันอยู่แล้ว แบ่งๆ กันทุกอย่างก็น่าจะดีนะคะ”
อนงค์ลอยหน้าลอยตาพูดยั่วยุให้สุวดีโมโหมากๆ ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าความสะใจเท่านั้น
“หน้าด้านที่สุด”
สุวดีฉุนจัดเม้มริมฝีปากเอาไว้แน่น สุดที่จะทานทน
เผียะ!!!
“พี่ตบฉันเหรอ นึกว่าฉันไม่มีมือมีเท้าหรือไง”
อนงค์หน้าหันไปตามแรงตบมองภรรยาหลวงสายตาวาวโรจน์
“ใช่ ฉันตบเธอ ให้เธอรู้สำนึกว่าเธอเป็นใคร ฉันเป็นใคร”
สุวดีพูดอย่างไม่เกรงใจอีก ก่อนจะเดินลงบันไดบ้านไป
“คิดว่าตบฉันแล้วจะเดินลอยหน้าลอยตาไปง่ายๆ เหรอ”
อนงค์พุ่งตัวเข้าใส่จากด้านบน สุวดีหันมามองอย่างตกใจ เบี่ยงหลบไปที่ราวบันได
“ว้าย!!! กรี๊ดดด...”
โครม!!!
อนงค์เสียหลักล้มกลิ้งตกบันได กุมท้องเอาไว้แน่น เลือดไหลไปตามเรียวขา แต่โชคดีที่บันไดไม่กี่ขั้นไม่สูงมากนัก
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น”
เสียงของภคินตวาดลั่นเมื่อเห็นอนงค์ ภรรยาน้อยที่เขาพาเข้ามาอยู่ในบ้านกลิ้งตกบันได เลือดไหลเป็นทาง ส่วนสุวดีภรรยาหลวงยืนหน้าซีดอยู่ที่บันไดขึ้นไปไม่กี่ก้าว
“คือว่า...สุ”
สุวดียังไม่ทันได้พูดอันใด อนงค์รีบกอดคอภคินเอาไว้ ร้องไห้โฮ บอกว่าสุวดีผลักเธอตกบันได
“ฉันไม่คิดว่าเธอจะใจร้ายแบบนี้ ฉันทนมานานแล้วนะ นงบอกฉันหมดแล้วว่าเธอรังแกเขาตลอด แต่ฉันไม่เชื่อ คราวนี้ฉันได้เห็นกับตาว่าเธอใจคอโหดเหี้ยมขนาดไหน นงเขาอยู่ส่วนของเขา ไม่เคยมายุ่งเกี่ยวกับเธอ มีแต่เธอนั่นแหละชอบหาเรื่องเขา”
คำพูดของสามีทำให้สุวดีเม้มริมฝีปากที่สั่นระริกเข้าหากัน เธอนี่นะหาเรื่องอนงค์ก่อน
อนงค์เหยียดยิ้มซบที่อกของภคินอย่างสมใจ
“พี่คิน นี่มันบ้านใหญ่นะคะ สุจะหาเรื่องอนงค์ได้ยังไง เขาเข้ามาหาเรื่องสุเอง”
“ไม่ใช่นะคะคุณคิน คุณสุให้คนไปตามนง พอมาถึงก็ด่าว่าสารพัด ก่อนจะตบตีทำร้ายนง ผลักตกบันได ดูสิคะ หน้ายังเป็นรอยฝ่ามืออยู่เลย ฮือๆ ๆ ๆ คุณคินคะ นงเจ็บท้อง ลูกของเรา ฮือๆ ช่วยแกเอาไว้ด้วยนะคะ โอ๊ย” อนงค์ร้องไห้มองขาตัวเองที่มีเลือดไหลนอง
“ลูก!!!”
สองเสียงอุทานพร้อมกัน นั่นก็คือเสียงของภคินกับสุวดี สุวดีเล็บลึกในอก นอกจากสามีจะพาภรรยาน้อยเข้ามาในบ้าน พวกเขาสองคนยังมีลูกด้วยกัน หมดสิ้นแล้วความรักความไว้วางใจ ส่วนภคินมัวแต่กล่าวโทษภรรยาหลวง จนลืมว่าตอนนี้อนงค์นอนเลือดท่วม หน้าซีดอยู่ในอ้อมอกเขา
“เธอทำอะไรลงไปสุวดี เธอนี่มันใจยักษ์ใจมารที่สุด ฆ่าได้แม้กระทั่งเด็กตาดำๆ ที่ไม่ลืมตาดูโลกด้วยซ้ำ ฉันทนมานานแล้ว เราหย่าขาดจากกัน เธอไสหัวออกไปจากบ้านฉันเลย ไป๊!!!” ภคินตวาดลั่น
“พี่คินพาคุณนงไปโรงพยาบาลก่อนเถอะครับ”
สุรเดชญาติห่างๆ ของภคินที่อาศัยอยู่ในบ้านเอ่ยบอกอย่างร้อนใจ ก่อนจะหันไปยิ้มกับอนงค์อย่างสาสมใจ
“นายก็เห็นใช่ไหมว่าพี่สะใภ้นายมันเหี้ยมโหดที่สุด”
ภคินบอกสุรเดช อีกฝ่ายจำต้องพยักหน้ารับคำ
“เราหย่าขาดจากกันนับตั้งแต่บัดนี้ เดี๋ยวฉันจะให้เธอเซ็นใบหย่า”
ภคินยื่นคำขาด อุ้มร่างภรรยาน้อยออกไปจากบ้าน อนงค์หันมาเหยียดยิ้มใส่สุวดีทั้งที่ยังเจ็บ แต่กัดฟันทนฟังจนสามีเอ่ยประโยคที่เธอต้องการออกมาในที่สุด วันที่เธอรอคอยมาถึงแล้วสินะ
“คุณคิน” สุวดีแทบหมดแรงซวนซบอยู่กับราวบันได
“คุณแม่ ทำไมคุณพ่อใจร้าย ผู้หญิงคนนั้นหาเรื่องคุณแม่ก่อน”
เด็กชายรติภัทรวัยสิบขวบวิ่งมากอดมารดาที่ร้องไห้ระงมด้วยความเสียใจถึงที่สุด หมดสิ้นแล้วความรักความไว้ใจที่ใช้ชีวิตร่วมกันมาสิบกว่าปี พังลงเพราะผู้หญิงคนนั้นคนเดียว รวมถึงสามีที่สัญญาว่าจะรักและจะดูแลเธอตลอดไป กลับทรยศหักหลังนอกใจไปมีผู้หญิงคนใหม่
أحدث فصل
เมียเสน่หาอาญาอสูร 93
แต่ละประโยคที่เขาบอกเรียกเลือดในกายสาวให้ร้อนฉ่าเสียจริงรติภัทรขยับโยกถี่กระชั้นเมื่อเห็นร่างสาวกระสับกระส่ายอยากปลดปล่อย เพียงไม่ถึงนาที เสียงหวีดร้องก็ตามติดมาพร้อมกับการกระตุกรัดรึงแก่นกายเขาสุดแรงกำลัง พิรวดีหอบพร่า ทรวงอกอวบอิ่มสะท้อนขึ้นลงยั่วเย้า คนที่ควบขี่อยู่บนร่างอดใจไม่ไหวต้องกอบกุมเอาไว้แล้วก้มลงมาเชยชมหลังจากปลดขาเพรียวทั้งสองให้ตั้งชันบนพื้นเตียง“อื้อ...”เสียงครางเหมือนเป็นการตอบรับดีเยี่ยม ริมฝีปากร้อนสาละวนกับอกอวบอยู่เพียงครู่ก่อนจะพลิกร่างภรรยาให้นอนตะแคงโดยที่เรือนกายชายยังฝากฝังไม่ถอยห่างร่างสูงที่คุกเข่าท่าเดิมบดเบียดแก่นกายเข้าทางเบื้องหลังในท่วงท่าใหม่ ร่างบางโยกไหวไปตามแรงกระแทกที่เริ่มขยับบรรเลงลีลาสวาทขึ้นอีกครั้งอุ้งมือใหญ่ยังไม่หนีห่างจากทรวงอกอวบอิ่ม สัมผัสที่ฟอนเฟ้นนวดเฟ้นทำให้ดอกบัวทั้งสองยิ่งขยายขึ้นตามแรงมือที่ชี้นำ นิ้วแกร่งที่ว่างเว้นอีกข้างลากไปตามกระดูกสันหลังแล้วกรีดไปมาจนภรรยาสาวขนลุกซ่านด้วยความสยิว หลับตาพริ้มครางด้วยความสุขสมที่ได้รับจากความเป็นชายรติภัทรพลิกร่างที่นอนครวญสะอื้นด้วยความเสียดเสียวให้คนที่คุกเข่าอัดกระแทกเข้าหาซอกใจสาว หน
เมียเสน่หาอาญาอสูร 92
แล้วความสากร้อนของชิวหาหนุ่มก็เข้าสอดแทรกที่ก้านเกสรคับแคบที่อ้าโอบรัดรึงเขาไว้ทุกค่ำคืน“อ๊า...”พิรวดีครางรับเสียงสั่นหวิว กายสาวสะท้านเยือกด้วยความรัญจวน สะโพกสวยส่ายวนบิดมวนด้วยความซ่านกระสัน กล้ามเนื้ออ่อนละมุนเกร็งรัดลิ้นหนุ่มที่บุกรุกเข้ามาอย่างอุกอาจ ไฟร้อนคุกรุ่นรุมเร้าให้สองหนุ่มสาวดำดิ่งสู่ห้วงดำกฤษณามือสวยบีบเคล้นทรวงอกสาวไปมาด้วยความเพลิดเพลิน แล้วมือใหญ่ก็เข้าช่วยเหลือบีบขยำรุกเร้ารัญจวนจิต เส้นขนบนเรือนร่างสาวลุกชันเป็นเม็ดเล็กๆ ด้วยความซ่านสยิว สะโพกสาวลอยจากพื้นเตียงด้วยมือหนาอีกครั้งที่ยกขึ้นมาให้แนบชิดกับใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลาเส้นไหมสีอ่อนแนบชิดไปกับเนินสาว ลิ้นหนาที่ลากไล้ขึ้นลงป่ายปัดกับปลายคางสากที่ตอหนวดทำให้ความเสียวซ่านแล่นไปสู่เส้นประสาทจับจิตจับใจ น้ำหวานฉ่ำชื้นไหลซึมออกมาให้ลิ้นหนาได้ดูดดื่มอย่างสุขสมอารมณ์หมาย ทั้งอุดมไปด้วยความหอมกรุ่นกลิ่นที่กระตุ้นเร้าให้อารมณ์เพศรสของทั้งคู่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ“อ๊ะ... อ๊า”เสียงครวญเปล่งประสานพร้อมกับจังหวะลิ้น กระตุ้นน้ำหวานไหลบ่าเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะสุขสมเกร็งกระตุกจิกมือเท้าไปบนที่นอนหนานุ่มเรือนร่างแกร่งที่อุดมไปด้
เมียเสน่หาอาญาอสูร 91
ภาพที่เด็กหญิงพิรวดีขี่หลังเด็กชายวัยสิบขวบตอนล้มลงหัวเข่าเป็นแผล ภาพที่ทั้งสองป้อนขนมให้กัน ภาพพวกนี้ สุวดีมารดาของรติภัทรเป็นคนถ่ายเอาไว้แทบทั้งสิ้น และเป็นภาพที่รติภัทรเก็บเอาไว้ดูเสมอตั้งแต่จากสุรสิทธิ์ไปพิรวดีลูบมือบนภาพหลายภาพที่ขยายขนาดนั้นอย่างเปี่ยมสุข เธอเผลอปล่อยน้ำตาเม็ดใสออกมาด้วยความตื้นตัน แขกผู้มีเกียรติในงานอดชื่นชมความน่ารักของทั้งคู่ไม่ได้ นักข่าวและสื่อมวลชนเก็บภาพบรรยากาศหวานชื่นและอบอุ่นของทั้งคู่ทุกช็อตไม่พลาด เพราะรติภัทรเป็นนักธุรกิจไฟแรงที่ได้รับความสนใจมากคนหนึ่งหลังจากงานหมั้นหมายเสร็จสิ้น รติภัทรพาภรรยาเดินทางไปเข้าพิธีแต่งงานที่ไร่กาแฟจังหวัดเชียงใหม่ เป็นครั้งแรกที่เธอได้มีโอกาสได้มาเหยียบไร่กาแฟภูดาวที่กว้างใหญ่ ที่นี่มีโรงแรมและรีสอร์ตให้นักท่องเที่ยว รวมถึงโรงงานผลิตกาแฟภูดาวที่ขายในไทยและส่งออกไปขายยังต่างประเทศรีสอร์ตหรูมีโต๊ะสีขาวไว้จัดเลี้ยงแขกเหรื่อ รติภัทรกุมมือเธอตลอดเวลาพาไปทักทายแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน มือหนาคอยซับเหงื่อให้ พาไปนั่งพัก ป้อนอาหารในบางครั้ง หาน้ำให้ดื่ม พิรวดีมีความสุขจนลืมเวลา เธอภูมิใจที่ได้ยืนเคียงข้างเขาแบบนี้พิธีทุกอย่า
เมียเสน่หาอาญาอสูร 90
“เรียบร้อยแล้วค่ะ โห นางฟ้าน้อยๆ ของคุณติ”ลิลลี่ตาโตทำสีหน้าว่าตะลึงเข้ามาประคับประคองร่างบาง ความจริง ชุดที่สวมใส่ไม่ได้หรูหราอะไรเลย แต่เป็นชุดสบายๆ เสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงขาสั้นธรรมดา เธอเองก็ยังไม่เข้าใจอยู่เช่นเดิมรติภัทรยังนั่งจิบกาแฟไปเรื่อยๆ เขาหันมองไปยังห้องแต่งตัวที่กั้นเอาไว้พอเป็นพิธี ก่อนจะสะดุดกึกเมื่อคนที่รอคอยเดินออกมาพอดีกับที่สายตาเขาหันไปมองอีกครั้ง ถ้วยกาแฟในมือแทบหลุดร่วง พิรวดีเองรู้สึกขัดเขินเมื่อถูกมองด้วยสายตาชื่นชม แอบพึงพอใจเล็กๆ ที่เธอทำให้เขามองด้วยสายตาชื่นชมแบบนี้ชายหนุ่มยื่นมือไปให้ภรรยาสาว พิรวดีค่อยๆ วางมือลงบนมือหนา เงยหน้ายิ้มขณะสบตา“พี่ติยังไม่บอกวดีเลยว่า เอ่อ... เรากำลังจะทำอะไร”“โฆษณาตัวใหม่ของเราไง”“เอ๊ะ!” พิรวดีเลิกคิ้วมีท่าทีสงสัย“วดีกับพี่ทดลองถ่ายให้นายแบบนางแบบดูกันก่อน”“แต่วดีไม่เคยถ่ายโฆษณานะคะ”“เราทำตัวปกติเหมือนกับเรากำลังทำอาหาร ไม่มีใครสนใจเราหรอก”รติภัทรจูงมือหญิงสาวมายังริมหาด ด้านหลังมองเห็นทะเลและท้องฟ้าสีคราม มีฉากกั้นเอาไว้เป็นห้องครัวเล็กๆ ทันสมัย“อุ๊ย!” หญิงสาวเดินไปหยุดยืนสำรวจผลิตภัณฑ์ต่างๆ ทั้งหมดล้วนแล้วเป็นผ
เมียเสน่หาอาญาอสูร 89
พิรวดีนั่งเหม่อลอยคิดไปถึงถ้อยคำของเพื่อนสาวในแผนก แล้วบังเกิดความรู้สึกหดหู่ใจยิ่งนัก“คุณติเขาจะแต่งงานกับวดีหรือเปล่า เห็นไม่จัดงานแต่งเสียที ได้ข่าวว่าแม่ของวดีจะฆ่าคุณติเหรอ ข่าวดังมากเลยนะวดี ใช่ๆ ๆ แบบนี้เขาจะหย่าขาดจากวดีหรือเปล่า”เสียงเซ็งแซ่ในแผนกดูจะลือไปหนาหูครอบคลุมไปทั่วโรงงาน แต่เธอเพียงได้แต่ปิดปากเงียบ จนฉัตรเองต้องออกโรงปกป้อง พิยดาและปรียานุชจึงกล่าวขอโทษเพื่อสาว“วดี วดี”“คะ” พิรวดีสะดุ้งมองร่างสูงที่มาหยุดยืน“เป็นอะไร พี่เรียกตั้งหลายครั้ง ใจลอยไปถึงไหน หือ...” รติภัทรทรุดนั่งลงข้างๆ ภรรยาเอ่ยถามด้วยความสงสัยระคนห่วงใย“ปะ... เปล่าค่ะ วดีแค่คิดอะไรเพลินๆ เท่านั้นเอง”พิรวดีตอบตะกุกตะกักเมื่อต้องโกหก เธอก้มหน้าหลบสายตาคมกริบที่คอยมองเหมือนทะลุไปถึงใจ“งั้นกลับกันเถอะ ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้ เราต้องไปดูเขาถ่ายทำโฆษณาแต่เช้า”รติภัทรยืนขึ้นเต็มความสูง เอื้อมมือส่งให้ภรรยาสาว ใบหน้าเรียบเฉย แต่สายตากลับอ่อนโยนทำให้เธอหัวใจอิ่มเอม พิรวดีวางมือบนมือหนาด้วยความรู้สึกว่าเธอปลอดภัยเมื่ออยู่กับเขารติภัทรดึงมือภรรยาเดินออกจากห้องทำงานซึ่งภายนอกมืดมิด มีแสงไฟตลอดทางเดินเท่านั
เมียเสน่หาอาญาอสูร 88
“จ้ะพี่ศักดิ์ ฉันจะดูแลพวกเขาอย่างดี ฮือๆ ๆๆ” อนงค์ร่ำไห้เมื่อภูมิศักดิ์สำลักเลือดที่ออกจากปากเป็นลิ่มๆทุกคนที่อยู่บริเวณนั้นนิ่งฟังอย่างสนใจ อนงค์มีลูกกับมือปืนคนนี้ด้วยหรือไง แล้วลูกของพวกเขาไปไหนเสียล่ะ นั่นคือคำถามที่เกิดขึ้นในใจของทุกคน“เธอมีลูกกับมันด้วยเหรอ”สุรเดชกระชากเสียงถามอย่างร้อนใจ อนงค์ไม่ตอบ แต่ดวงตาวาวโรจน์ ใครที่ทำกับนางเอาไว้จะต้องตาย ทุกคนจะต้องไม่ล่วงรู้ความลับนี้“อย่าบอกนะว่าลูกคนใดคนหนึ่งของเธอเป็นลูกมัน”สุรเดชตาวาวเมื่อได้รับรู้ความจริง เงียบไม่มีเสียงตอบรับจากอนงค์เช่นเดิม“แม่ยอมมอบตัวเถอะ” กวินตะโกนบอกมารดา“แม่ อ้อจะไม่ยอมให้ใครทำอะไรแม่เด็ดขาด” อารียาร้อนรนเมื่อเห็นมารดากำลังตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน“ใช่ค่ะคุณแม่ วดีจะช่วยคุณแม่เอง” พิรวดีพูดจากใจจริง เธอไม่คิดว่าเรื่องราวทุกอย่างจะเป็นแบบนี้“แกสามคนพูดจริงเหรอ” อนงค์พูดอย่างเลื่อนลอยปนหวาดระแวง“ใช่ค่ะ / ใช่ครับ”ทั้งสามเดินไปหามารดาที่สงบลง ก่อนที่อนงค์จะยกปืนขึ้นขู่“ลูกฉันสามคนเข้ามาได้ คนอื่นห้ามเข้ามาเด็ดขาด”อนงค์ตะคอกกลับ ทุกคนจึงรอดูท่าที“วดี” รติภัทรเป็นห่วงภรรยาสาวจับใจ“ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี
قد تعجبك أيضًا
โทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี90.1K وجهات النظرธุลีใจ
เอเวอลีน เอ็มเอ็ม48.0K وجهات النظرรวมเรื่องสั้นเสียวๆจบในตอน เล่ม1
เหมือนแพ44.9K وجهات النظرเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด124.8K وجهات النظرเผลอใจรักซาตาน
พราวนภา191 وجهات النظرท่านประธานขาหนูท้อง
เฮียกังฟู167 وجهات النظرรักนะยัยซุปตาร์
ทัวร์มาลีน132 وجهات النظرเพทายร้าย(พ่าย)รัก เมียเด็ก
Summer_M1.3K وجهات النظر
