ตอนที่ 6 ฮันนีมูน

เที่ยวบิน จากสุวรรณภูมิมุ่งตรงสู่ กระบี่

ณ กลางทะเลอันไกลโพ้น

" ฮั้ว....ฮั้ว "ฉันเมาเรือ อ้วกแล้วอ้วกอีก กว่าจะถึงเกาะ Xxx นั่งเครื่องบิน นั่งรถ ลงเรือ จะมามั้ย

เรือลำน้อยแล่นไปรอบๆ มีเกาะน้อยใหญ่น้ำใสเห็นตัวปลา แต่ว่าหน้าฉันตอนนี้คงซี้ดเป็นไก่ต้ม

" เอา ถุงแขวนใส่คอไว้เลยคุณน่ะ ไม่รู้เวรกรรมอะไรของผมที่ต้องมาเจอกับคุณ "

" คุณก็ขับเรือให้มันดีหน่อยฉันเมาจะแย่อยู่แล้ว"

ร่วมชั่วโมงเดินทางมาถึงเกาะxxx แต่ที่นี่สวยมากราวกับสวรรค์หาดทรายสีขาวน้ำทะเลสีคราม ได้ลงจากเรือก็ค่อยยังชั่วหน่อย เจอลมเย็นๆ กระแทกใบหน้าพาให้สดชื่นขึ้นมาทันที

" นี่คุณขนอะไรมาเยอะแยะเนี่ย "

" เออ แบก ๆ มาเถอะน่าพูดมาก "

ไม่รู้เวรกรรมอะไรของผมที่คุณแม่ส่งให้มากับยัยหน้าแมว แค่ลำพังแต่งงานก็แย่แล้ว ยังจะให้สุ่มมาฮันนี่มูนที่ ที่เราไม่รู้จักอีก หนักก็หนัก ขนมาทั้งตู้เลยมั้งเสื้อผ้า

"เดินตัวปลิวเลยนะ ไม่คิดจะช่วยกันถือเลยหรือไง"ย้ำเสียงทุ้มแกมประชดประชัน

"ก็ฉันเมาเรืออ่ะเดินยังแทบจะไม่ไหว" ชิ แกล้งซะให้เข็ด อยากมาแกล้งเราก่อนดีนัก

ผมขณะนี้ที่ทั้งสะพายเป้หลัง ไหนจะกระเป๋ายัยนั่น 2-3 ไป ขึ้นเครื่องก็เมาเครื่อง ขึ้นรถ อ่ะไม่เท่าไหร่ พอขึ้นเรือไปกันใหญ่เลยทีนี้ทั้งเมาทั้งอ้วก โอ๊ยชีวิต ของผม

สิ่งที่ฉันวาดไว้ในหัวคือรีสอร์ตหรือวิลล่าริมทะเลสวยๆ พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน แต่ตรงข้ามกับสภาพ Home stay.ที่อยู่ตรงหน้า อย่าบอกนะว่า คือที่นี่....เอ่อ คือเรือนไม้สีขาว ยกใต้ถุนสูง มีชานเรือนเอาไว้นั่งเล่นมองทะเลตกแต่งพอประมาณ ห้องนอนก็ดันมีห้องเดียว

ฉันจะอยู่ได้มั้ยเนี่ย หมดกัน จิบไวน์ปาร์ตี้ริมทะเลขของฉัน ทันใดนั้นปรากฏร่างชายหนุ่มสูงวัยท่านหนึ่ง

"สวัสดีครับ คุณฮาเดนหรือเปล่าครับ"

"ใช่ครับ "

" เชิญข้างบนได้เลยนะครับ ผมทำความสะอาดไว้ให้เรียบร้อยหลังนี้เป็นหลังที่ดีที่สุดเลยนะครับ "

ฉันกับฮาเดนมองหน้ากัน แล้วพลันหอบสัมภาระขึ้นบ้านไปอย่างไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่นัก อยากกลับซะตั้งแต่ตอนนี้เลยได้มั้ย

แต่เมื่อก้าวเท้าขึ้นมาดูภายในกลับไม่ได้เลวร้ายเท่าไรนักตกแต่งไว้แบบน่ารัก ฉันลองนั่งบนเตียงสัมผัสกลิ่นของความสะอาด บรรยากาศโดยรอบหาดคือสวยอย่างกับสวรรค์ ก็พออนุโลมให้ได้ ถึงจะไม่หรูหราอะไรนอนเราเรี่ยวแรงสักหน่อยจากนั้นผล็อยหลับไปตอนไหนไม่รู้ จวบจนรู้สึกตัวตื่นขึ้น

"ตื่นแล้วเหรอ หลับนานขนาดนี้ นึกว่าซ้อมตาย " กะโทรจองวัดแล้วเนี่ย เสียงของคนหน้าจิ้งจกทักขึ้นมาหลังจากที่พึ่งลืมตาตื่น

" นั่นปากหรือนั่นน่ะ อยากจะไปกระทืบ ๆ ฉีกร่างเป็นชิ้น ๆ "

" บอกไว้ก่อนนะ ว่าห้ามแกล้งฉันแบบวันนั้นอีกไม่งั้นฉันจะฆ่าคุณโยนลงทะเลคอยดู แต่ตอนนี้สงบศึกก่อน ฉันหิวแล้ว กินกันป่ะฉันหิวแล้วอ่ะ"

" โน่น เตรียมไว้ให้แล้ว "

" ว้าว น่ากินทั้งนั้นเลย แต่...คุณใส่ยาพิษลงไปรึเปล่า

จะบ้าเหรอ งั้นก็ ไม่ต้องกิน เอามานี่ฉันกินเอง

"อ่ะ อะ กินสิ หิวจะแย่ "

หลังจากที่เราสองคนทานอาหารมื้อเย็นกันเรียบร้อย ฉันไปเล่นน้ำที่ชายหาดก่อนที่พระอาทิตย์จะลับขอบฟ้า เพราะน้ำทะเล ที่นี่น้ำใสทรายขาวน่าเล่นจนแทบจะอดใจไม่ไหว ที่สำคัญยังไม่ได้รูปแซ่บ ๆ นับจากพลงไอจี ให้ FC ได้ดูเลย ไม่ใช่อะไรหรอก ฉันติดโซเชี่ยลเอาลงให้เพื่อน ๆ แซวเล่นขำ ๆ ไปงั้นแหละ สบโอกาส ฮาเดนเดินลงเล่นน้ำเช่นกัน แต่ในเมื่อร่างสูงยังตัวไม่เปียก ฉันจึงแอบวิ่ง ไปผลักให้เขาหน้าขมำตกน้ำ

"โอ๊ย เล่นบ้าอะไรของเธอเนี่ย ยัยหน้าแมว"

"แบร่ ....อุ้ยนั้นมือคุณโดนอะไร ทำไมเลือดออก "

"ผมยกมือข้างซ้ายขึ้นมาดู มีแผนที่มือเลือดไหลไม่หยุด สงสัยโดนเปลือกหอยบาดมือ ก็คุณนั่นแหละ เล่นไม่รู้เรื่อง"

"ฉันขอโทษ ป่ะ เดี่ยวไปทำแผลให้ ฉันรู้สึกผิดที่ทำให้เขาต้องเจ็บตัว จึงรีบไปขอยาของคุณลุงเจ้าของบ้านพัก เพื่อมาทำแผล ให้กับฮาเดน

ผมนั่งมองใบหน้าขาวใสจิ้มลิ้มปากนิดจมูกหน่อย ที่กำลังทำแผลให้ผม ดู ๆ ไป เธอก็น่ารักดี ถึงจะปากดีไปนิดหนึ่งก็เถอะ เมื่อตอนหัวค่ำ ผมแอบไปส่องดูเธอตั้งกล้องถ่ายรูปเองคนเดียว หุ่นสวยราวกับนางแบบ

"เสร็จละ เรียบร้อย " เมื่อเสียงใส ของยิปแซงเอ่ยขึ้น พลันให้ผมตื่นจากความคิด ทั้งหลาย ที่วิ่งวนเข้ามาในหัว

" ขอบใจนะ "

"เอ้อ คุณลุงบอกว่า คืนนี้เค้ามางานเลี้ยงโชร์การสแดงไฟ ด้วยนะ ป่ะ ไปดูกัน " ฉันดึงมืออีกข้างที่ไม่มีบาดแผลของฮาเดน ลุกขึ้น ไปดูการแสดง ที่น่าจะสนุก เมื่อ ไปถึง มีการโชร์ไฟในรูปแบบต่าง และมีปาร์ตี้ริมหาดที่ชวนให้พวกเราทุกคนร่วมเต้นสังสรรค์ กันอย่างสนุกสนุน ทั้งดีเจเปิดแผ่นกระตุ้นบรรยากาศ ริมชายหาด เพ้นท์สี สะท้อนแสง ในร่างกาย แบบที่ไม่เคยทำมาก่อน

" มาคุณชน " ถังเล็ก ๆ ใส่น้ำสีหวานที่ผสมหลายอย่างลงไป ดื่มกันอย่างไม่รู้ฤทธิ์ของมันว่าจะรุนแรงแค่ไหน แต่ฉันไม่เป็นไรถึงจะมึนนิด ๆ แต่มันช่วยให้ฉันเพลิดเพลิน เคล้าเสียงเพลง โยกย้ายส่ายสะโพกร่วมกันจนลืมไปแล้ว เราเป็นคู่กัด

ผมไม่คิดเลยว่าบนหาดที่เงียบสงบพอตกกลางคืนจะมีงานรื่นเริงสนุกถึงเพียงนี้ นี้ลาใยหน้าแมวใส่สายเดี่ยวกงเกงยีนต์ขาสั้้น เลื้อยโยกย้ายเสียดสีร่างกายผม จนวูบไหวตามเธอไปหมด แต่ดูท่าคงจะเมา ชิ ยัยหน้าแมว ผมยกถังเหล้าเล็ก ๆ สีออกแดง ๆ ส้ม ๆ กระดกไปเกือบจะครึ่งถังเพราะรสชาติมัน หวาน ๆ อร่อยดี คงไม่เมาเท่าไหร่

แต่ ...

ภาพตัด

"เอ...ฮาเดนหายไปไหนนะ เมื่อกี๊ยังเต้นอยู่ด้วยกันอยู่เลย " ฉันสงสัยว่าเขาเดินหายไปไหนโดยไม่บอกไม่กล่าว เดินตามหาจนทั่ว ก็ไม่เจอฉันจึงเดินถามในงาน จากนั้นมีคนบอกว่าเห็นชายรูปร่างเหมือนที่ฉันบอกนอนฟุ้บอยู่ที่โต๊ะ ข้างใน

" อ้าวคุณ ง่วงทำไม ไม่กลับไปนอนที่บ้าน คุณ...คุณ...ฮาเดน" ร่างหนาตาปรือลืมตาขึ้นยังไม่สุด ทำเสียงอ้อแอ้ ทำไม้ทำมือเหมือนคนเมาเอามาก ๆ

" นี่อย่าบอกนะ ว่าเมาจนหลับ หึ ..." ฉันแค่นเสียงหัวเราะให้กับคนตรงหน้าที่หลับไม่รู้ภาษา

" อ่อน ชะมัด จะกลับยังไงล่ะทีนี้ตัวอย่างใหญ่อย่างกับยักษ์ "

" ฮาเดน ตื่นเดี๋ยวนี้ ลุกขึ้นมา วงแขนบางฉุดลากร่างหนาขึ้นมา แล้วลากออกไปเพื่อกลับบ้าน โชคดีที่ยังก้าวขาตามกันออกมา ได้ " หนักชะมัดเลย" บ้านพักอยู่ไม่ห่างนับจากจุดที่มีงานปาร์ตี้ แค่เพียงเดินได้ครึ่งทางทันใดนั้น

ฟุ๊บ!!!! ร่างของเราสองคนลงไปกองอยู่กับพื้นโดยที่ร่างหนาของฮาเดนทับร่างของฉันอยู่ ใบหน้าฟุบลงที่ต้นคอ ลมอุ่นร้อนพ่นออกมาเบา ๆ กลิ่นกายหอมแบบผู้ชายสปอร์ต ๆ ร่างชุ่มเหงื่อเล็กน้อย พลันทำเอาใจดวงน้อยของฉันเต้นแรงขึ้นมาราวกับจะระเบิด

โปรดติดตามตอนต่อไป ......